Ook een goeimorgen,

Inderdaad 's morgens is het, het best van de dag, lekker fris. Ben deze nacht pas om 3u in slaap gevallen, nu ben ik dus weer volledig uitgeput. Namiddag toch maar eventjes in de zetel slapen.

Ja de hik heeft mijn meisje ook en ik voel dat ook vooral onderin mijn buik. Maar dat is goed als je kleintje de hik krijgt hè.

Oh man, zo'n wandeling, als ik dat nu moest doen zou ik ter plekken omvallen, ik kan nu nog geen km meer stappen.
Maar als jij je daar goed mee voelt kan je het wel proberen, ieder lichaam is ook anders.
Nee, echt mijn conditie is nihil, de trap opgaan en ik lig te hijgen en puffen niet normaal, terwijl ik een sportieve ben en normaal 2 x per week ga lopen. Maar ik weet dat het maar tijdelijk is en binnen een 3 maand kan ik weer wat beginnen sporten.

Ik las ook ergens van melkverlies. Ik heb ook al een paar weken lekende tepels. niet dat de melk er zo uitloopt maar als ik op mijn zij lig en mijn arm drukt tegen mijn borst dan komt er een druppel uit. Of 's morgens bij het wakker worden zie ik ook aan mijn nachthemdje dat ik een lekje heb.

Ah ja, ivm kuitkrampen is neem ook al een aantal weken magnesium (promagnor) in en dat is tegen de spierkrampen. Ik neem dit voor mijn gevoelige baarmoeder, waardoor ik harde buiken (onschuldige) kreeg. En die magnesium ontspant de buik en dus ook goed voor kuitkrampen want die heb ik niet meer gekregen sindsdien.

Zo, ik ga nog maar wat genieten van mijn dagje verlof.

Groetjes

Hoi hoi

Nou, vandaag is het mijn verjaardag en ipv mij goed te voelen voel ik mij zo slecht. Ik heb een nacht achter de rug, dat wil je niet meemaken. Pijn dat ik heb gehad! Mijn ribben, ik weet niet wat ik heb uitgestoken maar het leek alsof elke rib gekneusd was dus ik kon gewoon niet draaien of keren.
En op mijn rug liggen ging niet want dan had ik geen adem meer Om halfvier ben ik weer uit bed gerold en ben ik beginnen rondlopen uit pure frustratie, dan maar effe in de zetel gelegd maar dan begon ik mij nog geradbraakter te voelen dus toch maar terug mijn bed opgezocht.
Maar dan de droom die ik heb gehad...ik droomde dat mijn man werd neergeschoten door een inbreker... Komt dat nu door de zwangerschapshormonen dat ik zoiets droom? Toen hij vanmorgen opstond om te gaan werken heb ik hem direct goed vastgepakt, ik was er niet goed van.

Morgenavond pakken wij van bij mijn moeder een soort van opklapbed mee naar huis en dat gaan we in de veranda installeren voor wanneer ik het te warm krijg, dan kan ik daar gaan afkoelen. Want mijn man zet liever de ventilator niet in de slaapkamer 's nachts omdat hij schrik heeft dat we dan ziek zouden worden. En met we, bedoelt hij ik en ons meisje

Mijn voeten zijn nu echt een ramp geworden. Ik draag normaal gezien maatje 36 en hier thuis loop ik rond met de sleffers van mijn man, dat is een 41 en die zitten als gegoten
Hoe graag mijn man mij ook ziet, hij hoopt toch dat hij rap terug zijn vrouwke van voordien gaat hebben. Met de striemen op mijn buik en de dikke voeten kan hij nog leven, maar eens hij mij uit de zetel ziet rollen als een gestrande walvis kan hij het toch niet laten van effe te zuchten
En ik hoor mijzelf nog roepen voor de zomer "ik ga nooit dikke voeten hebben en ik ga een perfecte zwangerschap hebben". Ja, amai!

Seffens ga ik mij in de zetel zetten met de ventilator op mij gericht en ga ik mijn voeten in een emmer water steken met nog wat ijsblokjes erbij.

Chrichri, bedankt voor de tip ivm die bruistabletjes

Ivm die strandwandeling, ik weet nog niet wat ik ga doen. Ik heb eens naar de vooruitzichten gekeken voor het weer en rond 11 augustus geven ze iets van een 20 graden in Vlissingen, dus als het zo blijft kan het wel zijn dat ik ga meegaan. Maar moest ik enkele dagen voordien opeens op die site temperaturen zien staan van 30 graden blijf ik thuis hoor.
En ze weten in de familie dat er een hoogzwangere meeloopt dus ze moeten hun tempo maar wat aanpassen hè. Mijn moeder heeft ook al gezegd dat als het niet meer zou gaan, dat zij met mij wat gaat achterblijven en dat we ons ergens gaan zetten dus daarom denk ik dat ik het er toch op ga wagen. Zolang ik weet dat er dus iemand is die bij mij blijft wanneer het nodig is, heb ik er nog niet zo'n schrik voor.

Blijkbaar voelen wij ons allemaal een beetje als oude vrouwtjes. Dat ben ik nog het meeste beu, zo voelen dat je stram bent langs alle kanten en overal pijn hebt in botten waarvan je het bestaan niet kende...bij mij is het vooral in mijn handen dat ik afzie. Elke ochtend slaag ik er maar amper in om mijn vingers te buigen en terwijl ik het dan probeer hoor ik in mijn linker middenvinger elke keer botjes die op hun plaats springen. Ik heb maar schrik dat er één van de dagen één van die botjes niet meer wil terugspringen, zit ik daar met een vinger die ik niet meer kan buigen.

Ik zou gewoon eens willen dat mijn man zou kunnen voelen wat ik nu voel. Ik ben nu echt zo'n vrouw geworden die tegen haar man roept wanneer hij zegt dat hij begrijpt hoe ik mij voel "jij begrijpt mij niet, jij bent een vent, jij zult dit nooit moeten meemaken!"
Ik hoop niet dat ik in de verloskamer daar ook ga liggen roepen dat ik hem haat enzo.

Allez, ik ga nog wat verder puffen en zweten.

hey lesley

Ik ben een beetje laat , maar kom nu pas weer hier ff langs wippen
maar als nog gefeliciteerd met je verjaardag

en met de andere moeders gaat het geloof ik ook wel goed
heb natuurlijk niet alles kunnen lezen , want jullie typen wat af zeg

wij gaan lekker dit weekend ff lekker vakantie huisje pakken ff bij komen en dan volgende week vrijdag is het zover de beroemde datum 8-8-8
wat is dat snel gegaan zeg die weken , wijdachten gaat wel langzaam die laatste weken maar integendeel
met mij gaat het weer goed , gelukkig maar
en we hebben besloten om het eind dit jaar maar weer een kans te geven en dan maar weer kijken wanneer het raak is
dan zijn jullie al trotse moeders van de kleine meisjes , en zal ik jullie niet meer spreken denk ik .. maar wens jullie wel heel veel geluk met jullie beepjes

ik ga ff lekker aan de slag en spreek jullie snel weer

gr en knuffels

Hoi mede moedertjes in spe

Amai, vandaag was het echt afzien. Ze hebben niet gelogen toen ze zeiden dat het vandaag de heetste dag ging zijn. En het was niet gewoon heet, maar plakkerig heet, dat haat ik echt, dat je zo uw kleren tegen uw lichaam voelt plakken.
Gelukkig was het in het salon bij mijn tante vrij koel, want mijn moeder en ik moesten dan ook op mijn neefje babysitten en voor zo'n klein kind is dat ook echt niet te doen dit weer. Toen ik hem zijn papflesje zat te geven stonden de zweetdruppels ocharme op zijn voorhoofd en niet alleen bij hem, bij mij ook.

Zelfs een vrouw die ik van haar noch pluimen ken sprak mij vandaag 2 keer aan. Eerst zat ik aan een winkel te wachten op mijn moeder, zij was effe boodschappen aan het doen maar ik wou niet mee binnen gaan dus had ik mij op een drempel vlakbij gezet en opeens vroeg die vrouw superbezorgd aan mij "gaat het?"
Daarna kwam ik haar terug tegen aan de bakker en zei ze "dat is ni plezant hè, kind, nu zwanger zijn met dit weer, doe alles maar in de voormiddag wanneer het nog koel is en dan kan je in de namiddag rusten". Vond ik zo lief
Maar toen ik daarna zei dat ik in september moet bevallen antwoordde ze zoals iedereen "oei oei, dat is nog effe". Wanneer gaat er nu eens iemand zeggen dat dat niet lang meer is, nu lijkt dat zo precies een eeuwigheid
Maar het is wel grappig om te zien hoe wildvreemden ineens uw zwangerschap gebruiken om een gesprek te beginnen en dan ook echt meeleven
En binnenkort zullen de gesprekken dan gaan over ons kindje, als ik er mee ga wandelen

Nu effe ook nog een verslagje over wat er allemaal is gebeurd bij de kinesiste.
Was echt wel grappig met mijn man bij mij hoor. Vandaag ging het over de houdingen tijdens de arbeid. Dus niet tijdens de bevalling zelf, maar over de periode er vlak voor, wanneer ik moet wachten tot ik 10cm ontsluiting heb. De kinesiste heeft mij al gewaarschuwd dat dit in de meeste gevallen 10 tot 12 uur duurt, al kan het natuurlijk ook veel korter zijn of langer.

Ze toonde dan verschillende houdingen die ik kan aannemen om de pijn te verzachten. Zo kan ik onder andere tegen de muur steunen met mijn armen, mijn benen wat gespreid en zo van links naar rechts bewegen of draaibewegingen maken met mijn heupen. Daar had ik nu al deugd van dus dat zal zeker helpen wanneer ik pijn heb.
Dan moest mijn man met onderrug tegen de muur leunen, door zijn knieën zakken zodat ik op zijn knieën kon gaan zitten en terwijl met mijn handen op mijn knieën kon leunen. En dat is dan ook een goeie positie voor hem om mijn rug te masseren en mij bemoedigende woordjes in te spreken

Daarna moest ik op de fameuze bal gaan zitten die veel zwangere vrouwen gebruiken tijdens de weeën. Echt makkelijk vond ik dat nu niet, ik ben heel klein en dus zat dat echt niet comfortabel. Dus of ik die bal op die manier ga gebruiken weet ik nog niet.
Mijn man moest dan nadien achter mij komen zitten op een krukje, zijn handen op mijn bekken leggen terwijl ik achterover leunde met mijn hoofd op zijn schouder. Maar ik kon maar niet stoppen met denken "sebiet rolt die bal hier vanonder mijn poep en steek ik hier tegen de grond" en de kinesiste zag dat ook aan mijn gezicht dus heeft ze nog een andere houding getoond. En die vond ik wel heel aangenaam. Mijn man moest deze keer voor mij op dat krukje komen zitten, ik zat nog steeds op die bal. Ik moest mijn handen rond zijn nek leggen en zo naar voor buigen. En terwijl kan hij dan ook mijn rug masseren. Maar dat was zo schattig, van de moment dat ik mijn handen rond mijn man zijn nek legde, reageerde hij door mij ook vast te pakken. En blijkbaar ziet de kinesiste dat niet vaak want zij was daar zo door vertederd

Daarna kwam het deel waar ik nog het meeste van hield, de rugmassage. Terwijl de kinesiste zat uit te leggen waarom dat nodig is, zei mijn man zo "ik geef haar regelmatig rugmassages". Ik moest is goe lachen want gisteren heeft hij mij voor de eerste keer gemasseerd en ik denk dat het 3 minuten ofzo heeft geduurd

Weer moest ik op die bal zitten en terwijl met mijn armen op de behandelingstafel leunen. En eerst deed de kinesiste de massages voor, daarna moest mijn man zelf oefenen. Ik moet zeggen, hij deed dat wel goed. Hij zal nog wat moeten oefenen hier thuis, maar daar heb ik geen problemen mee Of hij dat zo leuk zal vinden is nog maar de vraag want mijn man geeft echt niet graag massages. Al zal hij het op de moment wanneer het echt nodig is zeker wel doen hoor.
En als laatste toonde de kinesiste nog houdingen die ik in bed kan aannemen tijdens de weeën. Weer met die bal erbij, daar moet ik dan op steunen terwijl ik in bed op mijn knieën zit. Als het te moeilijk is van op mijn knieën te zitten, moet ik zo'n zwangerschapskussen achter mijn poep steken zodat ik daar wat op kan zitten en terwijl moet mijn man mij dan weer masseren.

Natuurlijk, nu heb ik veel houdingen gezien met die bal, nu is nog maar de vraag of ze zo'n bal hebben in het ziekenhuis waar ik ga bevallen. Volgens de kinesiste wel.

Ik heb ook gevraagd wat die drukkende pijn in mijn rug en heupen is die ik soms voel en volgens haar is dat gewoon bandenpijn.

De volgende afspraak is binnen 3 weekjes en dan gaan we de perstechnieken oefenen. Daar kijk ik wel naar uit, want dan gaan we ook puffen, als ik haar goed heb begrepen. En mijn man moet weer mee, ik hoop niet dat ik dan in de lach ga schieten als hij samen met mij moet puffen

Toen we buiten kwamen, hij direct "moet ik dat allemaal echt doen bij u, wat zij mij net heeft getoond, ik ga nogal werk hebben!" Wat een domme vraag, tuurlijk dat hij dat moet doen, zij toont dat niet voor haar plezier hè. Mannen hè
En even later kwam het kindje weer naar boven dat in elke man zit verscholen want nu wil hij ook zo'n bal gaan halen om hier thuis op te zitten...Maar ik ken dat, dan kopen we die, hij zit daar 3 keer op en dan ligt dat daar weer. En het is nu niet dat dat een klein balletje is hè, dat neemt direct serieus wat plek in.

En nu zit ik weer serieus te puffen. Ik heb daarstraks mijn topje al onder de koude kraan gehouden, maar ondertussen plakt dat al terug tegen mijn lichaam.
Van mijn moeder hebben we daarstraks een ligbed meegebracht dat in de veranda nu staat en als het niet gaat onweren tegen dat ik ga slapen ga ik mij daar vannacht op installeren. Niet dat ik graag apart slaap maar het is echt niet te doen in onze slaapkamer. En afgelopen nacht lag mijn man zijn hoofdkussen zo dicht tegen mij, wat nog meer warmte uitstraalde naar mij toe dus ik kan wel eens een iets koelere nacht gebruiken. Maar bij de eerste bliksem die ik zie of de eerste donderslag die ik hoor zal ik rap terug naast hem liggen hoor

Zo, hopelijk slaapt iedereen vannacht een beetje goed, ik denk dat we allemaal wel een beetje nood hebben aan een minder warme nacht

Hoi iedereen

Ik kom even met minder goed nieuws...mijn peter heeft kanker aan de maag. Hij was al lang niet goed, had last met eten en pijn aan de slokdarm dus zijn ze verder gaan onderzoeken en vanmorgen hebben ze het nieuws te horen gekregen. Nu gaan ze zien wat ze kunnen doen, want volgens de dokter zijn er geen uitzaaiïngen, al is het wel kwaadaardig. Ofwel gaan ze gewoon bestralen ofwel opereren, maar als geen van beide aanslaagt moeten we ons aan het ergste verwachten...
Tot daarnet kon ik mij nog goed houden, maar toen ik zojuist naar mijn man belde om het hem te zeggen ben ik in tranen uitgebarsten...

Ik hoop echt dat alles goed komt met hem...Ik had mij voorgenomen om vandaag eens te kuisen maar ik kan het gewoon niet aan na dit. Plus, ik voel mij ook zo slecht, lichamelijk gezien dan.
Als ik maandag nog altijd voel wat ik nu voel ga ik naar de dokter want ik denk dat ik gekneusde ribben ofzo heb en iets aan mijn voet ook...maar dat is nu maar bijzaak...amai, mijn nonkel is dan zo geliefd in de familie, staat dag en nacht voor iedereen klaar, doet geen vlieg kwaad, iedereen is altijd welkom bij hen thuis en nu krijgen we dit te horen