hey dames,

mijn mans werkt 3/4de en ik ook. wij hebben drie kindjes en hebben het goed. als mijn vierde kindje komt ga ik terug werken 3/4de.
ik vind het goed want wij overlappen onze werkuren dus is er altijd iemand thuis van ons twee en de kindjes genieten ervan ook.

Weet je, toen ik nog in bevalling- en ouderschapsverlof was, deed ik de hele dag niets anders dan opruimen, poetsen, eten maken, eten geven, potten en pannen afwassen, stofzuigen, strijken, was en plas en dan nog met de kindjes bezig zijn en verzorgen ook. De dagen dat ik thuis ben met de kindjes zijn voor mij véél vermoeiender dan de dagen dat ik uit werken ga. Je moet ook rekening houden met het volgende: de dagen dat iedereen het huis uit is, wordt er geen rommel gemaakt, en blijft alles netjes en proper in huis! IN mijn geval moet ik geen warm middagmaal klaarmaken, de dagen dat ik werken ga, want de kindjes eten warm bij de onthaalmoeder, ik op mijn werk en mijn man op zijn werk. Gemakkelijk toch ! Geen eten maken betekent geen afwas, olé! Ik heb nu eigenlijk meer tijd dan toen ik nog volledig thuis was. Ik had echt een 'poetsmicrobe' opgedaan door constant thuis te zijn. Ik deed de godganse dag niets anders dan poetsen en opruimen. Gek werd ik er door den duur van. Ik begon op het einde zelfs depressieve neigingen te krijgen, omdat ik niet meer buiten kwam en totaal geïsoleerd raakte. Met 2 kleine kindjes zag ik het niet zitten om naar de winkel te gaan. Het karretje zou al vol zijn van de kindjes alleen. En al dat gesleur !!!
Nu ben ik veel relaxer, sinds ik weer werken ga. De kindjes liggen ook vroeger in hun bedje, de dagen dat ze naar de onthaalmama gaan, dus de avonden zijn lekker voor mij en mijn ventje. Er is nog tijd voor ontspanning of om eens lekker vroeg in bed te kruipen. De boodschappen doe ik soms na mijn werk, als ik eens vroeger stop met werken.
Ik ga nu ook niet zeggen dat het huis op ieder moment 'steriel' is en piekfijn in orde, maar ik zal niet gegeneerd zijn als er bezoek onverwacht zou binnenkomen. Rommel is er niet en ik vind het goed zoals het nu is. Eerlijkheidshalve zal ik er ook maar aan toevoegen dat ik ook een 'knop' heb moeten omdraaien om hiermee te kunnen leven. Ik heb ook alles constant graag onder controle en ik wil dat alles altijd proper gepoetst, gestreken, gewassen,... is. DAt is onmogelijk gewoon. Wij zijn 'superwoman' niet hé. Ik heb voor mij even de lat wat lager gelegd en nu kan ik het 'verdragen' dat er nog een mandje met strijk op mij te wachten staat en noem maar op. Alles hoeft niet meer zo superschoon te zijn en ook niet meer op elk moment. Deze instelling heeft mijn leven deftig verbeterd. Ik wilde geen slaaf zijn van mijn eigen huis, dat kan de bedoeling niet zijn. Ik kan nu, zonder schuldgevoelens, werkjes laten liggen voor later. In het begin lukte dat niet, maar ja hoor, even oefenen en dan lukt het wel.

Als jij denkt dat volledig stoppen met werken jou gelukkiger gaat maken, dan kan je het overwegen, maar ik zou er toch maar eens over nadenken. Het is in ieder geval niet voor mij weggelegd. Dus ook als hier een 3de kindje komt, zal ik NIET stoppen met werken gaan.
Sorry, mijn antwoord is wat uitgelopen, maar ik hoop dat je er wat aan hebt.
groetjes

Euh, ik wilde net hetzelfde zeggen als Vanessa.
Ik heb nu 2 kindjes en ik werk 50% zolang ze klein zijn.(zie profiel)
Hier komt hopelijk volgend jaar een derde kindje bij, maar geen haar op mijn hoofd die eraan denkt om mijn werk te laten vallen.
Ik vind halftijds werken perfect te kombineren met het gezin.
Ik kan het sociale contact, dat uit werken met zich meebrengt, niet missen.

... ik twijfel!! Ik heb het allemaal netjes voor elkaar; 2 kindjes: zoon en dochtertje, ik werk 24u per week, we wonen in een nieuwbouw, mijn man werkt full-time in daguren. Alles verloopt perfect zo.

En toch... denk ik na over een derde kindje! Wat zou ik doen? Mijn verstand volgen en mijn mooie leventje leiden, of mijn gevoel volgen en m'n werk opgeven en er full-time zijn voor de (3) kindjes?

Tine