volgende pagina >
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als eerste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
volgende pagina >
[Reageer]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als eerste - sortering omdraaien]
Een 4de Kindje of niet| 11/04/2008 @ 00:24 Elke   | Sorry waarschijnlijk al te laat maar hierin is het voor mij duidelijk: je kindje is er eens het er is! En als je geen abortus wil kan niemand je hiertoe verplichten! Wat een toestand. Een huilend hartje spreekt hier eventjes... Wat jezelf beslist kan niemand veranderen, maar niemand heeft het recht je kindje af te nemen, of van hte leven te beroven, toch? Elke       |
| 28/03/2008 @ 15:59 Danielle | Ik wil ook zo graag nog een kindje, maar zoals de meesten hier wil de man niet zo mee  We hebben pas een stul aangebouwd en hebben al een grote auto dus het zou gerust kunnen. Er zouden dan wel 2 kindjes samen moeten slapen. Nu slapen onze ouderst ook al heel graag bij elkaar en willen ze in het weekend altijd bijelkaar slapen dus ik zie het probleem niet. Na onze derde voelde ik me echt compleet, totdat ik na 3 maanden ongeveer een gezin met 4 kinderen zag. Hoe erg ik ook tegen mijn gevoel vocht, toch bleef het. Mijn man wil het wel als ik er nog zo graag eentje bijwil maar ik wil dat hij ook echt wilt. Hij is stapelgek op onze jongste en dat speelt in mijn voordeel  Zijn argumenten zijn dat er dan 2 op 1 kamertje moeten slapen, dat het meer kost (ik vind ook dat als je er 3 groot krijgt een 4de er ook wel bijkan) En onze oudste heeft ADD en dat is soms echt enorm vemoeiend. Mijn moder zou ons ook voor gek verklaen als we nog een kindje nemen en ik ben pas aan een opleidng begonnen waar je niet zwanger vor mag zijn (kunstnagestyliste) die ik graag wil afmaken. Maar mijn hart schreeuwt voor nog een kindje. Als ik vrouwen met een mooie dikke buik zie steekt het en wil ik ook zo graag zwanger zijn. Maar eigenlijk wil ik gewoon een kroostrijk gezin. Groetjes Danielle |
| 11/03/2008 @ 20:39 chantal | Vanessa, Ik ken het gevoel en ik kan je vertellen...die twijfel blijft! Mijn mannetje en ik hebben de knoop doorgehakt en in januari ben ik gestopt met de pil...ik was meteen zwanger, jippie!!!! Maar nu het zover is, krijg ik weer duizend twijfels en angsten, van redden we het wel, gaat deze zwangerschap wel goed, is het kindje gezond, hoe gaat de omgeving reageren...dit wordt natuurlijk allemaal lekker versterkt door de hormonen!!!! Ben erg benieuwd hoe het met de andere dames gaat groetjes Chantal  |
| 11/03/2008 @ 10:52 Ann G. | Vanessa : jou verhaal is zooo herkenbaar.Die blijvende twijfel , wel , niet.En waarom wil ik nog een kindje , ik heb het ook allemaal gehad.Ik kon ook niet zeggen dat ik zwangerverslaafd was , maar waarom dan nog een kindje ? Ik ben er van overtuigd dat zolang je daar mee zit , je eigelijk nog een kindje wil.En mijn gyn zei altijd , als je het nog wil ga er dan voor , anders blijf je heel je leven met de vraag zitten , wat als er nog eentje was gekomen. Wat betreft de gezondheid van een kindje , je kan idd zeggen , we hebben er 3 gezonde waaromd an het lot tarten.Maar waarom zou je ineens een ziek kindje krijgen als je al een paar kinderen hebt ? Het zal altijd een moeilijke beslissing blijven , met veel voors en tegens.   |
11/03/2008 @ 10:22 | Hallo, Herkenbaar jullie verhalen. Jetje; hoe gaat het nu?????? Wij zijn/waren (?) ook bezig voor een 4e. Maar weer  en gek genoeg was ik enerzijds opgelucht en tegelijkertijd weer erg teleurgesteld. Ik ben gewoon flink in de war met wat ik wil. Ook het feit dat mijn familie fel tegen is en ook mijn man eigenlijk niet wil doet er geen goed aan. Rationeel kan ik wel 1000 redenen verzinnen waarom het écht veel verstandiger is om er niet aan te willen beginnen ............. maar dat knagende gevoel. En eerlijk is eerlijk ik kan geeneens echt zeggen waarom ik zó graag nog een 4e wil. Niet echt voor mijzelf in die zin dat ik echt op kijk om weer zwanger te moeten zijn, te bevallen en de loodzware eerste x-maanden (Collin slaapt ook nog niet door dus nogsteeds héle zware nachten waardoor ik soms 's ochtends echt humeurig ben "en jij wilt dit circus nog een keer?!")Mijn man heeft zaterdag gezegd dat wat hem betreft er toch geen 4e komt, hij ziet het echt niet zitten. Rationeel begrijp ik hem volledig, maar tsja dat gevoel hé? Op zich ben ik echt tevreden met mijn 3 kids maar zou er toch nog een meisje bij willen (jongen ook zéér welkom!) met name voor Angelina dat zij ook een zusje heeft. En voor Collin snel nog een kindje zodat hij ook een "eigen" speelkameraatje heeft (Angelina en Marlon zijn een twee-eenheid) Ongetwijfeld wordt het zwaar een een stuk onhandiger maar ik geloof dat we (ik) daar wel een mouw aan kan passen ........................ Maar waar ik het meeste bang voor ben is een ziek/gehandicapt kindje of nog erger We hebben drie prachtige gezonde kinderen, waarom het lot nog een keer tarten? Van de week weer een buurvrouw met een doodgeboren kindje en een leerling op school (16 jaar) overleden ......... Dat hakt er emotioneel diep in. Kerkennen jullie en/of jullie mannen deze twijfels? En hoe gaan jullie daar mee om? Groetjes, Vanessa Ps. zeker deze maand emotioneel omdat ik als ik deze maand zwanger zou raken het exact hetzelfde leeftijdsverschil zou betekenen tussen Collin en de 4e als tussen Angelina en Marlon.    |
| 10/03/2008 @ 20:38 Syl D | Een Abortus, nee dat nooit, en ik mag dan van geluk spreken, ondanks dat mijn man er bij blijft dat hij maar 3 kindjes wil. Ik zou het ook nooit gedaan hebben, volgens mij krijg je er later spijt van. Als ik zwanger was geweest van de 4 de had hij me nooit gevraagt een abortus te plegen, dan hadden we wel gezien hoe we er uit zouden komen , maar dan was het 4de kindje ook welkom geweest. Ik hoop dat ik hem ooit zover krijg dat we voor een 4de gaan, maar hij wil het op dit moment echt niet. En is het echt zo dat een 4de kindje voordeliger is wat betreft belasting, wie weet hier meer van. Groetjes Syl    |
| 07/03/2008 @ 10:48 Nancy | Hey wij gaan ook voor nr 4. Ben zwanger geweest, maar helaas vorige week curretage moeten doen. Was 11 weken en kindje was gestopt op 8 weken. Vandaag mag ik bellen naar de gyn om te horen of we terug groen licht krijgen, en zo ja, is het misschien nog voor dit jaar. Maar zal wel niet, heeft vorige keer ook 10 maanden geduurt eer ik zwanger was. Nu zegt men wel, dat je na een curretage meer vruchtbaar bent, we zullen zien hé. Hier wou mijn vriend er ook maar 2 en nu zijn het er al 3 en een vierde hopelijk vlug op komst. En idd van 3 naar 4 denk ik makkelijker te zijn dan van 2 naar 3 Het gaat er gewoon mee door.     |
| 07/03/2008 @ 10:28 Wen370 | het is niet zoeen makkelijke situatie he, je man moet misschien zelf nog wennen aan het idee. geef hem ook een beetje te tijd, het was immers niet gepland. ik hoop dat jullie er samen uit geraken!    |
| 06/03/2008 @ 15:06 Ann G. | Vreselijk als een man je verplicht tot een abortus , als hij dan toch geen kinderen meer wilde , waarom heeft hij er dan niets tegen gedaan ? Hier kan ik echt woedxend van worden. Als je toch een abortus laat plegen omdat hij het wil , ga je het hem nooit vergeven , dan is jullie relatie gedoemd om te mislukken.En waar sta je dan ? Geen baby'tje en heel veel verdriet. Hij maakt zijn standpunt duidelijk , doe jij dat nu ook maar en stel hem voor een ultimatum.Als hij er geen vrede mee kan nemen , dan is hij jou niet waard. veel sterkte [Laatst gewijzigd door Ann G. - 07/03/2008 @ 09:43] - |
| 06/03/2008 @ 14:39 scorpio | Jet, Ik kan je angsten een beetje begrijpen, maar je ventje die begrijp ik langs geen kanten. De ene keer zegt hij dat hij er nog eentje bij kan hebben en als het dan zover is krabbelt hij terug. Als jij je slecht voelt bij die abortus laat het dan niet doen. Je zal het jezelf en je man levenslang beklagen en vaak denken van "wat als..." In jou situatie zou ik wellicht toch kiezen voor dat leven in mij en m'n ventje voor een ultimatum stellen, misschien egoïstisch, maar het is toch je eigen lichaam. Een maand of 2 geleden dacht ik ook dat ik opnieuw zwanger was en dat was niet écht gepland. We zouden wel graag 4 kindjes hebben, maar ik twijfelde heel erg. Wel die mogelijke zwangerschap van 2 maand geleden heeft bij mij voor een klik gezorgd zodat we er nu ten volle voor gaan.     |
| 06/03/2008 @ 11:38 dieke  | Nou Jet Ik begrijp dat het je beangstigt om eventueel alleen te komen staan met je 4 kindjes. Zelf vind ik ook dat mijn kindjes hun papa EN mama nodig hebben. Maar ik zou zelf ook niet verder kunnen met een papa die mijn kindjes hun broertje/zusje afpakt!!! Zeker niet toegeven hoor! Dat vergeef je jezelf en hem nooit meer!    |
| 06/03/2008 @ 10:29 Yvette  | Idd. niet doen! Nooit een abortus tegen je zin. Stel: je doet geen abortus, en je man verlaat je, dat is heel erg, maar wat als je een abortus doet, je je man dit nooit kunt vergeven, er ruzies ontstaan, en een scheiding tot gevolg? (wat er dik in zit!) dan ben je EN je man, EN je kind kwijt. Kies voor jezelf, EN voor je kind, meid, met OF zonder je man. Heel veel sterkte!   |
| 06/03/2008 @ 09:34 Esther en K3 | Het is jouw lijf en net zo goed jouw kindje als zijn kindje! Ik zou mij NOOIT laten dwingen tot een abortus, als ik er niet zelf ook achter stond...... Ongeacht de situatie..... Mijn advies: stel hem voor een ultimatum. Want JIJ hebt een keus gemaakt over wat er in JOUW lichaam groeit en hij moet er maar mee leren leven! Wil hij dat niet, dan hoepelt hij lekker op. Als hij echt van jou en jullie kids houdt, knokt hij net zo hard als jij nu.. Doet hij dat niet, dan kun je 'm ook maar beter kwijt dan rijk zijn........ Sterkte in ieder geval! Liefs  |
| 06/03/2008 @ 07:44 Jet | Nou, hier is het zo duidelijk als het maar kan. Mijn man wil het écht niet.  Hij ziet het financieel niet zitten en dat benauwd hem. Zelfs als ik zeg dat ik erbij ga werken is hij niet over te halen. Ik ben de enige die blij is met het prachtige wonder in mijn buik. Ik voel me hartstikke zwanger...Ik doe niks anders dan huilen, heb elke dag hoofdpijn van het denken. Afspraak voor de curretage staat voor volgende week vrijdag, maar IK WIL NIET!!  Hoe heeft het ooit zover kunnen komen. Ik dacht dat hij er ook graag nog eentje bij wilde, dat heeft hij altijd gezegt, maar waarom moet ik het dan weg laten halen?!?! Ik voel me zo alleen, zo onbegrepen, zó verdrietig... Terwijl mijn man alleen maar bang is dat ik die vrijdag niet heen ga. Dit heeft onze relatie een flinke deuk gegeven, heb zelfs overwogen om bij hem weg te gaan, maar wat schiet ik daarmee op, heb drie kinderen en die wil ik hun vader niet ontnemen... Wat is het toch oneerlijk allemaal. |
| 05/03/2008 @ 15:05 jet | Ja, en dat overhalen ... Ik heb zelfs al gezegt dat ik erbij zal gaan werken, maar dat ik dan wel het liefst kijk naar thuiswerk of weer gastouder ga worden. Verhuizen staat al op de planning voor eind van het jaar, begin volgend jaar... We wonen nu echt te klein, maar het zou zeker in het begin wél lukken. De jongens krijgen volgende week (hoe toevallig!!) een stapelbed en dan is er ruimte vrij waar nu een bed staat, dus daar kan eventueel het bedje van de jongste staan en het wiegje weer op onze slaapkamer. Goed, het is dan even behelpen qua ruimte boven, maar zoals ik al zei, het is dan maar voor even. Wat ik niet heb gezegt in mijn vorige post is dat onze oudste zoon autistisch (niet erfelijk) is, dus veel extra tijd vraagt. Mijn man is bang dat hij één van de kinderen tekort doet als er nog eentje bijkomt. Ik snap zijn reactie ook wel, bij een vierde moet er meer geregeld/veranderd worden dan bij een derde... Maar om daar nou zo'n mooi geschenk mee af te wijzen, ik weet niet of ik dat wel zou kunnen. |
| 05/03/2008 @ 14:12 Esther en K3 | Hoi Jet Ik heb denk ik maar één ding te zeggen...... Proficiat met je zwangerschap!  De rest van mijn mening staat in mijn vorige bericht..!Succes met het overtuigen van je man! Liefs |
| 05/03/2008 @ 14:08 jet | Wij zijn de trotse ouders van drie geweldige kindjes, twee jongens en een meisje. Eigenlijk zouden we tevreden moeten zijn, maar we lopen al ruim een jaar te denken, twijfelen, wikken en wegen over wel of niet nog eentje erbij. We besloten toen om het eerst hierbij te laten. Bij een vierde moet je verhuizen en natuurlijk een grotere auto, dus duurder. Nu hebben wij financieel (nog) niks te klagen, maar het moet natuurlijk ook te doen blijven. We redden ons nog altijd prima met één loon. Vorige week voelde ik dingen die me bekend voorkwamen en ja hoor, zondag had ik een positieve test. Ik ben er heel blij mee, ik bedoel, het is zo, dus mss moet het dan wel zo zijn? Mijn man denkt er helaas toch anders over, hij denkt dat we het financieel niet kunnen redden en zou het liefst zien dat we het niet houden... Wat moet ik hier nu mee?? Hij vind het heel erg mooi, maar is gewoon ontzettend bang dat we het niet redden.... |
| 05/03/2008 @ 09:16 Esther en K3 | Hoi Syl! Meid, wat rot voor je.. Je moet er immers wel achterstaan he.. Maar toch hoop ik dat je ventje nog bijdraait! Te duur....... Sorry, maar drie kinderen is toch duurder dan vier, zeggen ze??? Iets met de belasting ofzo? Luiers en voeding zijn een uitgave die je al gewend bent, zodra de ene het niet meer nodig heeft haal je het voor de volgende.. Het duurt alleen iets langer, maar het is niet duurder..!! Betreft de slaapkamers: drie op een kamer is wel veel, dat ben ik met hem eens. Maar dat betekent niet dat het onoverkomelijk is! Jullie oudste kan misschien op zolder? Of 1 kamer met een stapelbed voor de jongens en 1 kamer met de twee jongsten? Ik ben het helemaal met je eens: waar er drie groot komen, komen er ook vier groot. Punt. Zeker als je al een 7-persoons auto hebt haha! Weet je, mijn ventje wilde eerst hooguit twee of drie kinderen. Veel letterlijker dan dat kon hij het niet krijgen, hij heeft nu twee biologische kinderen en eentje er gratis bij (mijn oudste). En ook hij is omgedraaid als een blad aan een boom....... Hij zegt iedere keer: "Ze worden veel te snel groot he Es", of "Tijd voor een nieuwe"  Of "Nooit verwacht dat ik het zo zou voelen, maar ik wil dit hele huis volproppen met kids!" Schattig he......Misschien kun je je man eens vragen wat hij VOELT in plaats van wat hij DENKT...... Als het gevoel er bij hem niet is, zal hij er denk ik niet snel achterstaan, maar als hij los van zijn financiele twijfels wel WIL, is er vast wel een WEG te vinden.. Misschien een goede insteek voor een nieuw gesprek?? Succes meid!!  Liefs [Laatst gewijzigd door Esther en K3 - 05/03/2008 @ 09:17] - |
| 05/03/2008 @ 07:49 dieke | Nou Syl Ik kan alleen maar hopen dat ik binnen een jaartje of zo, niet net dezelfde tekst hier hoef neer te schrijven. Net als jij heb ik ook altijd gezegd dat ik er 5 wou. Mijn man wou er zelfs geen, uiteindelijk 2, en nu is nr 3 dus op komst. Ik zou ook 4 nog veel mooier vinden dan 3, maar ik besef ook wel dat 3 voor ons eigenlijk al heel wat is. Niet dat ik vind dat kinderen het gevolg zijn van een 'compromis' maar het feit dat mijn man 2 echt wel al welletjes vond, doet mij er toch een beetje in berusten dat dit mijn laatste zwangerschap zal zijn. Spijtig vind ik het wel, vooral omdat we het nu zo megadruk hebben met een verhuis in het vooruitzicht enz. Het is mijn laatste zwangerschap en ik heb gewoon niet de tijd ervan te genieten! De weken vliegen gewoon voorbij. Nu maak ik me sterk dat ik na deze zwangerschap eens eindelijk terug aan mijn lichaam ga werken. In het verleden was elke poging daartoe al op voorhand mislukt. Telkens ik er zin in kreeg wat op mijn eten te letten en te gaan sporten, werd ik zwanger :) (dit is mijn vierde zwangerschap, derde liep mis). Ik probeer me volop de 'voordelen' voor te stellen van het te houden bij 3 kindjes. Dat lukt me aardig, dus nogmaals: ik kan alleen maar hopen dat het toch niet ook opnieuw ooit zal beginnen knagen. Hopelijk komen jullie er zo een beetje uit! Liefs! |
| 04/03/2008 @ 13:48 Syl D | Hoi hoi, Heb een heel lang gesprek gehad met mijn mannetje, maar we komen er niet echt uit, hij ziet het gewoon niet zitten, een 4de. Maar mijn gevoel is nog steeds niet weg, hij wil vanavond weer praten, hij vind dat het opgelost moet worden, maar hij blijft er bij, geen 4de.a Het enige wat ik hoor is, Te duur. Wat nou te duur een nieuwe pc dat is duur, dan zegt hij, Nee ik bedoel luiers voeding, en wat dacht je van de ruimte we hebben maar 3 slaapkamers 1 van ons 1 voor de oudste en 1 waar de 2 jongste liggen. Waar ik weer op zeg waar er 2 kunnen slapen kunnen er makkelijk 3 slapen die kamer is groot zat. Jah maar het eten dan. Mijn mening, waar 3 kinderen kunnen eten kunnen er ook 4 of 5 eten. Ik heb ooit tegen hem gezegt dat ik er wel 5 zou willen,hij dacht dat ik toen een geintje maakte, hij wilde er maar 3, dus had ik me daar maar bij neer gelegt, Ik had ook niet verwacht dat deze verlangens nog terug zouden komen. Over de auto zal hij niet zeuren, we hebben een 7 persoons auto, dus dat past wel. Maar het feit blijft ik wil wel maar hij niet, en ik weet niet meer hoe ik dit moet op lossen. Groetjes Syl |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
volgende pagina >
[Reageer]