volgende pagina >
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als eerste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
volgende pagina >
[Reageer]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als eerste - sortering omdraaien]
Spijt van abortus!| 25/05/2008 @ 18:55 lucy   | els, ik heb nog nooit zoiets meegemaakt als jij maar ik voel met je mee en wens je veel sterkte toe! ik ken wel een meisje persoonlijk die aan 12weken abortus heeft laten doen, ook zij mocht niet of kon niet meekijken... ik hoop dat alles goed uitdraait voor je en je later in je leven kan genieten van een gewenste zwangerschap. ik ben er zeker van dat je gedaan hebt wat moest! je moet er immers wel klaar voor zijn op allerlij vlakken. nogmaals veel sterkte meid!    |
| 25/05/2008 @ 15:19 mupke | els het gaat je goed... hou je taai meid.. liefs   |
| 25/05/2008 @ 15:05 Els | Dank je, Linda! Ja, langzaam vindt het een plekje en wordt het allemaal wat minder chaotisch in m'n hoofd en lijf. Het blijft een goede keuze, ook al voelt het heel dubbel. De woorden van de arts 'je neemt nu juist je verantwoordelijkheid en beschermt en voorkomt hiermee een moeilijke toekomst van 3 mensen' geven me veel steun en ik ben misschien wel blij dat ik nu pas hoor dat er wel degelijk een hartje kan kloppen met 6 weken (itt wat ze mij vertelden). Want anders was de beslissing nog veel zwaarder geweest. Maar toch... |
| 25/05/2008 @ 14:58 mupke | els... ja bij de 6 weken klopt er 90 van de 100 keer een hartje.... Meis probeer het een plekje te geven... |
| 25/05/2008 @ 14:36 Els | Heftig en zo herkenbaar om te lezen. In eerste instantie waren ze bij mij ook zo 'klinisch' maar gelukkig was er een verpleegster die me goed ondersteunde en mocht dus even wat langer bijkomen op 'de tafel' en daarna reed de arts mij persoonlijk in rolstoel naar m'n bed. Dus dat was wel fijn, maar inderdaad...het is daar net lopende band-werk waardoor je zsm weer weg moet. Het gekke is dat de andere vrouwen ook inderdaad zo snel 'klaar' waren en weer wegliepen alsof ze even boodschappen hadden gedaan bij de AH. Heel rare gewaarwording. Maar nogmaals, ik werd bijgestaan door een hele lieve verpleegster die het hele gebeuren wat menselijker maakte, want wat een bizar iets is zo'n kliniek! Mijn enige vraag nog steeds is: is er al een hartje dat klopt bij 6 weken??? |
| 25/05/2008 @ 13:46 Anoniem | Daar was ik weer even... Ik mocht ook gewoon mee kijken met de echo. Nou jah, 'mocht' er was niet echt een keuze, ik ging zitten en dat schermpje stond recht op mij gericht... Ik heb dus ook heel duidelijk een minimensje gezien, zelfs het hartje kon ik zien kloppen (zoveel echo's gehad in mijn vorige zwangerschappen dat je het echt wel herkent) Trouwens, ik reageerde ook heel heftig op de morfine daar! Die amateurs wisten niet eens wat ze doen moesten toen ik daar lag te flippen.... Ze stonden al op het punt om de ambulance te bellen, gelukkig was ik daarna redelijk 'bij'. Wat ik wel nooit zal vergeten is hoe bot die mensen daar waren, mijn hele lichaam trilde nog van die rommel, ik was écht lijkbleek, moest echt naar adem happen, viel steeds even 'weg' enz enz enz enz en die kerel zat tegen me te zeuren dat ik 'gewoon even moest ontspannen' ik moest namelijk opschieten en zélf naar de andere kamer lopen, zodat ze verder konden. Vergeten zal ik het nooit. Waarschijnlijk de ergste ervaring in mijn hele leven. |
| 24/05/2008 @ 12:59 Esther en K3 | Ooooooooooh meisje toch!!  Ik kan me je zorgen heel goed voorstellen, maar mijn moeder heeft ook een kleine en gekantelde baarmoeder en ik ben er ook gekomen! Maak je daar alsjeblieft niet meteen al teveel zorgen om.. Betreft de traumatische abortus; ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen.. Ik kan me niet inbeelden wat het is geweest, om bij gehouden te moeten worden met één of ander pepmiddel (?) terwijl ondertussen je baarmoeder leeggezogen werd.. Toch vreemd dat je niet mee mocht kijken.. Weet niet in welke kliniek je bent geweest? Of misschien ben ik juist de uitzondering en hebben ze mij mee laten kijken omdat ik precies wist hoe ik afscheid wilde nemen.. Achteraf was het niet nodig, maar toch..Liefs |
| 24/05/2008 @ 12:50 Els | Nou dat mocht bij mij allemaal niet, hoor. Behandeling zelf was ook een hel omdat ik heel heftig reageerde op de morfine die ze toedienden en ze dus vanalles moesten toedienen om me 'bij' te houden EN mijn baarmoeder bleek uitzonderlijk klein en gekanteld te liggen. Dus met man en macht hebben ze het voor elkaar gekregen. Ze hebben enkel gezegd dat ze op echo duidelijk konden zien dat ik zeker 6 weken ver was . Komende week controle, ben als de dood dat er iets niet goed gegaan is of dat blijkt dat er iets met mijn baarmoeder is waardoor kinderen krijgen überhaupt geen optie is.... |
| 24/05/2008 @ 11:46 Esther en K3 | Ik heb ook op De Tafel gelegen een paar weken geleden, enkel bij mij konden ze de overtijdbehandeling niet uitvoeren omdat ze geen vruchtje konden zien (was dan ook pas 5 weken en een paar dagen), maar wat ik bedoel te zeggen, ik vroeg erom en ik mocht wel degelijk meekijken..! Ik had ook om een fotootje gevraagd, en als er daadwerkelijk wat te zien was geweest had ik ook dat gekregen! Ik mocht zelfs het vruchtje meenemen in een sieradendoosje zodat ik die thuis kon begraven, maar zover is het niet gekomen.. Ik heb uiteindelijk een miskraam gehad.. Els, ik kan me precies indenken hoe jij je voelt, beter dan me lief is.. Je mag hier altijd komen spuien hoor, als je het niet meer ziet zitten! Liefs  |
| 23/05/2008 @ 21:55 Els | Dank je! Ik denk dat ze dat bewust niet doen, zodat je niet te veel gevoel erbij krijgt ofzo? Het ging zo snel, voor ik het wist had ze echo-apparaat al weer weggezet, dus pas later bedacht ik me dat ik juist wel behoefte had gehad het te zien.... |
| 23/05/2008 @ 19:12 Yvette  | Wat raar dat jij niet mocht meekijken naar de echo! Waarom niet? Iemand in mijn familie heeft ook een abortus gehad jaren terug, en mocht gewoon meekijken, ik was er zelfs bij. Wat vreemd? zij was 13 weken dus ene pak verder dan jij. Heel veel sterkte met het verwerken meid. Ik kan me voorstellen dat het niet meevalt!   |
| 23/05/2008 @ 17:22 Els | Hallo allemaal, Ook ik heb helaas helaas ervaring met abortus. Het is nu bijna 3 weken geleden en ik voel me er steeds beroerder onder. Ik vind mezelf een huichelaar, ik die altijd riep tegen abortus te zijn, moeder wilde worden, etc. Ik kan er gelukkig wel met paar vrienden over praten, maar gek genoeg blijf ik dan heel rationeel. Mijn gevoel laten zien lukt nog niet lijkt het wel. Dinsdag heb ik controle of alles goed verlopen is en ik droomde vannacht dat het niet goed gegaan was en het kindje er nog gewoon zit. Mijn lijf voelt daarentegen niet zwanger meer aan, af en toe nog een soort zwangergevoel, maar verder niets. Waarom ik me extra rot voel is het volgende. Ik kon het met mezelf eens worden om abortus te doen, los van de vervelende situatie waarin ik zat, omdat het nog maar pril was, 6 weken ver. Volgens de info die ik heb gelezen was het nog embryo en had het nog geen hartje. Dat maakte het voor mij acceptabeler met mijn ethiek en geloof. Maar nu lees ik net op het forum dat iemand die even ver is, als ik nu zou zijn, op de dag dat ik abortus heb laten plegen een echo heeft gehad en het hartje zag/hoorde kloppen!!!!! Ik ben helemaal ontdaan, want ik had ook uitgelegd bij de intake dat als het een hartje had gehad ik de abortus niet zou hebben laten doen. Er is een echo gemaakt, ik mocht natuurlijk niet meekijken, ze bevestigde dat ik sowieso 6 weken ver was, maar heeft niets gezegd over een hartje! Pfff ik moest het even kwijt bij mensen die het mee kunnen voelen, want ik vind het zo lastig allemaal. Ik heb niet echt spijt ofzo, want rationeel zie ik nog steeds in dat dit het beste is, maar gevoelsmatig en ethisch ligt het toch echt heel wat gecompliceerder!! groetjes, Els |
| 22/05/2008 @ 15:03 Anke | Meis, wat ontzettend naar dat dit jou moest overkomen. Zelf heb ik gedeeltelijk een ervaring met abortus, ik was ongepland zwanger en het was echt de meest slechte timing ooit! We hebben toen samen besloten om het niet te houden, maar achteraf ging abortus ook niet door omdat ik ook nog eens een buitenbaarmoederlijke zwangerschap had en die is ook nog geeindigd in een miskraam. Maar het feit dat je in die kliniek bent geweest, op de tafel hebt gelegen en de sfeer hebt geproefd... dat maakt al indruk. Dit heeft heel veel tijd nodig, en neem die tijd ook. Op een gegeven moment krijgt een plekje, of het makkelijker wordt is nog maar de vraag. Maar je hebt het niet voor niks gedaan, er is niemand die je veroordeeld. Misschien komt er toch een tijd dat jij en je man beiden klaar zijn voor een derde kindje. Heel veel sterkte, en zoek op tijd naar hulp als het echt niet gaat.  |
| 22/05/2008 @ 13:55 milo  | Ik zelf heb geen ervaring met abortus maar iemand heeft me ooit het volgende gezegd: "Een zieltje kiest er voor om bij jou te komen" Dus als jij in een situatie verkeert dat je aanzet tot het plegen van abortus, wist het zieltje dit en koos het net dat moment uit omdat het nog niet klaar was om geboren te worden. Hetzelfde met een miskraam. Ik ben helemaal niet religieus of zo maar vond dit wel mooi gezegd. Het heeft me leren omgaan met het feit dat wij 3 jaar hebben moeten wachten op ons 1ste wondertje. Ons Myrthe was dus nog niet klaar om geboren te worden en kwam daarom niet tot bij ons. Ze wist dat wij graag wilden maar zij heeft gekozen om te wachten. Norah was wel klaar en die was er zonder dat wij het wisten  Ik hoop dat je het een plaatsje kan geven. Ik kan best aannemen dat het niet evident is om dit te verwerken. Veel sterkte   |
| 13/05/2008 @ 21:20 | hallo stubje, wat erg te horen van jou. geef het wat tijd. als je het echt niet kan verwerken, moet je erover praten en misschien moet je wel een beetje hulp zoeken... ik heb een zware postnatale depressie gehad en ik zag het totaal niet meer zitten. ik ben eruit geraakt, met hulp van anderen. ik wil maar zeggen, hoe diep je ook kan zitten op een gegeven moment er is altijd wel een uitweg en na regen komt zonneschijn! altijd! kop op!  |
13/05/2008 @ 18:23 | Ik heb vorige week abortus laten doen...  Het doet met de dag meer pijn en ik weet niet hoe ik dit ooit moet plaatsen... Het kon niet anders...vier is al veel en een vijfde erbij in het zelfde jaar?? Ik dacht dat ik dat niet aan kon, lichamelijk dan... Nu weet ik niet of ik dit wel aankan...emotioneel dan...     |
| 12/05/2008 @ 22:14 | hallo anomiem, ik wil je ook even een hart onder de riem steken. ik vind het ook heel erg wat ik allemaal lees en je moet je zeker de schuld niet geven van dit alles. ik begrijp je schuldgevoelens. ik heb het gelukkig nooit meegemaakt een abortus maar ik kan wel begrijpen als iemand het zou doen wegens bepaalde redenen. ik ben een beetje ongepland zwanger geraakt en mijn vriend wilde toen ook een abortus en als ik naar hem had moeten luisteren, dan had ik nu mijn lieve zoontje niet dus ik ben maar al te blij. wat als ik nooit meer zo'n kans zou krijgen? oké, ik mag er niet te fel bij stilstaan. ik begrijp je gevoellens. je hebt 2 kindjes dus trek je daaraan op. er was geen plaats voor een 3de, jammer maar het zij zo. klint misschien cru als ik dat zo zeg... hou je taai!  vele groetjes,  dorientje |
| 05/05/2008 @ 10:52 Isabelle | Ik begrijp wat je voelt! Ik heb bijna 2 jaar geleden een abortuslaten uitvoeren en elke dag denk ik er nog steeds aan!!! Ik kan het maar niet vergeten! Ik heb eer ongelooflijk veel spijt van! Wetend dat ik nu een kindje in mijn armen kon houden en dat dat niet zo is! In tegenstelling met jou heb ik nog geen kinderen en ben ik waarschijnlijk ok jonger dan jij. De redenen van de abortus zullen waarschijnlijk anders liggen maar ik ken het gevoel van spijt!!! Ik was echter ook op 12 weken! Ik denk er elke dag aan en zal mijn kindje nooit vergeten! Zelfs al heeft het voor andere nooit bestaan, bij mij zal het altijd een plaatsje in mijn hart hebben. Nu wil ik echter proberen om zwanger te raken. Ik stop bij mijn pil binnen 10 dagen. De eerste zwangerschap was niet gepland. Ik hoop dat alles goed zal komen met je in ieder geval ben ik er voor je als je eens moet praten! Groetjes en sterkte Isabelle |
| 02/05/2008 @ 20:01 Anoniem | hoi hoi... Nogmaals bedankt voor de reacties! Ook iedereen die hier zijn/haar verhaal met mij deelt ontzettend bedankt! Ik haal op een of andere manier veel steun en troost uit jullie reacties en het gewoon hier mee lezen op het forum. Zelf heb ik op dit moment eigenlijk niet de energie verder te schrijven nu, maar wilde jullie toch bedanken!!! Anoniempje. |
| 15/04/2008 @ 11:53 Nadine  | Veel sterkte en moed! Geef het aub zijn tijd en plaats...   |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
volgende pagina >
[Reageer]