Ha Linda!
Ik vermoed dat jij in NL woont? In België maken we gewoon een afpraak bij de gynaecoloog en krijgen we ineens een echo te zien bij het eerste bezoek, en alle verdere maanden. Maar in NL ga je niet elke maand naar de gynaecoloog hé? Dus een huisarts zal je inderdaad al op weg kunnen helpen.
Ik ontdekte op 29 mei 'O7 dat ik zwanger was. Was best verschoten want dacht na 11 jaar aan de pil dat het wel een jaartje zou kunnen duren, niet dus! Heb dus ook best wel even moeten wennen aan het idee hoor! Maar ik ben geen minuut misselijk geweest, geen kwaaltjes, niets! Een perfecte zwangerschap dus, uit het boekje!
Op 2 juni ben ik ook gestopt met roken, en nu rook ik nog steeds niet. Het is niet gemakkelijk, maar het is voor een doel in je buik denk je dan maar. Nu is het eigenlijk moeilijker omdat het doel nu in een parkje ligt, maar ik probeer vol te houden!
Mijn bevalling liep eigenlijk niet zo vlot, zondag 20 jan om 5 u werd ik wakker met weeën (allee, krampen want hoe weet je nu hoe een wee voelt??) en de volgende nacht om 2u35 is Jente geboren. In het ziekenhuis was ik om 12u40 en dan heb ik nog 14 uren arbeid gehad. Ik had een epidurale verdoving maar die was om één of andere reden elke 2,5 uen uitgewerkt en ik voelde alle pijn terug! 5 keren hebben ze de dosis komen verhogen. Rond middernacht kreeg ik wee-opwekkers en om 2 uur was het tijd om naar de verloskamer te gaan. En je raadt het al, verdoving was terug uitgewerkt maar kreeg geen nieuwe.
Uiteindelijk heb ik ze er toch uitgeperst gekregen maar ik was bekaf! Op zo'n moment ben je sterker dan je denkt hoor, je moet gewoon!
Maar je kan 1000 verhalen over bevallingen horen, er zijn er geen 2 hetzelfde. Daarom dat ik mijn verhaal gerust wil doen, laat je er ook niet door afschrikken. Ik heb tijdens mijn zwangerschap nooit wakker gelegen van de bevalling, dan wel onder het motto 'Er is er nog nooit eentje blijven zitten!'.
Ik ben onmiddellijk gerecupereerd van de bevalling, diezelfde dag liep ik al gewoon rond. Jente was echt een superbrave en rustige baby, nu nog steeds trouwens. Daar hebben we het echt mee getroffen. Ik was zelf ook heel rustig tijdens de zwangerschap en Jente was al rustig in mijn buik! Na de bevalling heb ik wel zerieuze baby-blues gehad hoor. Veel wenen en ongelukkig zijn... jaja, omdat ik niet meer zwanger was!
Ik ben nu blij dat het 'platte baby zijn' eraf is van de eerste weken, nu begint ze te grijpen, ze lacht als ze je ziet... het wordt alleen maar leuker.
Toch wil ik geen 2de kind, ik vind het goed zo en nog redelijk gemakkelijk. Ook om ergens naartoe te gaan, hoewel het toch steeds een gesleur is hoor! Maar het is toch een stuk vrijheid dat je opgeeft en dat vind ik best moeilijk hoor. Ik zou ze wel niet meer kunnen missen!
De naam Jente heb ik op het Internet gevonden, 1000en namen heb ik gezien en geen enkele vond ik mooi! Tot ik op deze botste... Het is Noors en betekent 'Lief meisje'. Je mag 'm gerust stelen hoor!
Ga je het geslacht trouwens willen weten? Ik was veel te curieus hoor dus ik wist het op 17 augustus. En ik was nochthans ervan overtuigd dat het een jongen zou zijn...
Ik benieuwd voor de hoeveelste januari het zal zijn. Ik schat rond de 15de of zo. Laat het zeker weten!
En verder, geniet van je zwangerschap! Zal het een probleem zijn op je werk? Nu is het natuurlijk te vroeg om het al te melden hé.
Enne... de papa? Weet hij het al? Als je dat voor jezelf wil houden, geen probleem hoor!
Tot gauw!

Hallo Linda!

Waauw zeg, een dikke proficiat hé!
Het is echt super dat je moeder zo goed reageert, dat is voor jou ook een hele geruststelling. En je hebt ineens al een goeie opvang!
Hopelijk kan je nu volop genieten van je zwangerschap en dat moet je echt doen hoor want voor je 't weet is die mooie tijd voorbij...
Je hebt nu nog een hele poos om je voor te bereiden en om te wennen aan het idee dat je mama zal worden. Spannend!
Wanneer ga je naar de gynaecoloog, dan weet je voor wanneer het is. Waarschijnlijk voor januari hé?
Tot gauw

hey meis
oh mooi dat je moeder zo goed reageerde moest vast een hele opluchting zijn blij dat ze het zo goed opnam
zie je het komt vast allemaal goed ja die menstruatiepijntjes horen erbij ik heb ze tot een week of 8,9 heel erg gehad en nu ook nog af en toe nou het komt vast goed blij dat je het zelf ook leuker begint te vinden

probeer het inderdaad maar even van je af te zetten ga even wat leuks doen ofzo dan hoef je even niet na te denken hoe of wat het blijft een moeilijke situatie heel veel succes en je weet ons te vinden he
ja dank je het is echt een schatje

hey meis,
ik weet hoe je je voelt ik ben zwanger geraakt op mn 20ste mn relatie was net uit toen ik zwanger bleek te zijn, ik woonde nog thuis had schulden alleen op dat moment wist ik dat nog niet heb een hele leuke pa die schulden heeft gemaakt op mijn naam, ik had al vrij snel besloten het kindje te houden ik voelde me nog niet echt klaar om mama te worden maar kon het niet over mn hart krijgen dat lieve kindje in mn buik weg te laten halen ik heb het meteen mn zusje verteld ben toen naar mn tante gegaan ze zag al meteen wat er aan de hand was,en stelde me gerust en gaf me wat advies,ik heb het die avond ook maar mn pa verteld die nam het vrij goed op moet ik zeggen al had ik dat niet verwacht, mn zwangerschap is goed verlopen verder,heb 2ehands wat spullen gekocht en sommige dingen gehad was ik erg blij mee!
ik werkte al dus er kwam wel geld binnen,2maanden na mn zwangerschap leerde ik mn huidige vriend kennen kwam erachter dat ik grote schulden had eindelijk hebben we het bijna afbetaald hebben besloten een 2e kindje te nemen waren al vrij snel zwanger,we zijn druk op zoek naar een ander huisje en hopen dat alles op tijd af is en er niet nog meer schulden naar boven komen drijven,
wat ik hiermee probeer te zeggen als je zwanger bent denk goed na over wat je wilt het komt altijd wel weer goed overal zijn er oplossingen voor het is even moeilijk maar uiteindelijk kom je er wel ik ben tot nu toe nog steeds erg blij met mijn keuze het kindje te behouden ik hoop dat jou familie ook positief zal reageren, het komt goed!