[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
Zwanger zonder moeder| 19/06/2007 @ 22:20 Mallin | liefs, l.  [Laatst gewijzigd door Mallin - 20/06/2007 @ 18:56] -  |
| 05/07/2007 @ 13:59 pukkel   | hoi allereerst gefeliciteerd met je zwangerschap ik ben bezig voor een 2e kindje ,heb al een dochtertje van 2 jaar en heb ook geen moeder meer ,heel verdrietig en moeilijk allemaal  graag lees k jou verhaal misschien hebben we iets aan elkaar liefs pukkel   |
13/07/2007 @ 16:27 | Pukkel en Mallin, hier nog eentje zonder moeder. Mijn kinderen hebben hun Oma nooit gekend, ze is gestorven in 1996 ten gevolge van kanker. 1996 lijkt zo ver weg, maar die dag staat in m'n geheugen gegrift alsof het gisteren was...  Sterkte aan iedereen die zonder moeder door moet! xxx     |
| 14/07/2007 @ 15:25 Véro | hoi dames, ik ben ook mijn mama kwijt sinds 1996 na kanker. ik ben in 2006 bevalen van een dochtertje na 8 jaar en 10 icsi pogingen ik dacht ook dat na 10 jaar alles al wat verwerkt was maar ik mis haar nu nog meer dan vroeger en ons klein wondertje zal ook haar nooit nie kennen of als oma engel vele lieve grtjes vero en anissa |
| 19/07/2007 @ 13:56 pukkel | hallo dames, vero en tinkelbel ook ik ben mn moeder verloren feb 1996 en ook aan kanker inderdaad mijn dochter zal nooit dr oma leren kennen en daar heb ik t nog altyd moeilijk mee vooral als ik zie hoe mn schoonmoeder met dr om gaat ,je gaat toch vergelijken he t is gewoon niet eerlijk ik heb nog zoveel vragen aan dr over mn eigen babytijd en hoe bepaalde dingen bij mij waren,mn vader weet dat allemaal niet meer maar ik heb ook niet echt goed contact met hem !!!hoop dat ik snel zwanger ga zijn van de 2e want ik weet ze kijkt met me mee,en dat geeft mij wat rust.tinkelbel gefeliciteerd met je 2e zwangerschap voel je je goed? knuffels van pukkel  [Laatst gewijzigd door pukkel - 19/07/2007 @ 13:56] - |
27/07/2007 @ 10:13 | Hey iedereen! Hier nog iemand die geen moeder meer heeft. Mijn mama heeft Ze was juist 50 jaar geworden. Een vreselijke ziekte! Ik was toen 21 en mijn jongere broer 16. Was een helse tijd! Voor iedereen denk ik die dit heeft meegemaakt.  Nu ik zwanger ben, mis ik mijn moeder nog meer en meer. Met mijn vader heb ik ook zo geen goede band meer.  Gelukkig heb ik een héél goede band met mijn schoonouders, dat de pijn dan toch iets verzacht! Het klinkt mss stom, maar het is gelijk dat mijn moeder ervoor gezorgd heeft dat ik mamma wordt. Ons kindje wordt verwacht op 20 maart van volgend jaar en mijn moeder is overleden op 12 maart 2001. Mss heet dit iets te betekenen?Aan iedereen hier zonder moeder, veel sterkte en hou je goed  Vele groetjes Katrien!  |
| 29/07/2007 @ 21:45 Anita | hoi,ben nieuw op dit forum en dit onderwerp trekt als eerste mn aandacht. ook ik ben mn moeder verloren in 2002. en mijn 2 meiden hebben haar ook nooit gekend en ook de moeder en vader van mn man niet. die zijn in 2004 en 2000 overleden. van mijn kant ben ik de enige van 4 kinderen die dus kinderen heeft die mn moeder nooit heeft gezien.  de 3de is op komst en het blijft gewoon moeilijk op momenten,en dan is het ook best wel eens emotioneel. ik denk dat anderen wiens ouders nog leven, niet kunnen inschatten hoe zo'n verdriet het kan doen. en dat er wel eens heeel makkelijk over heen word gepraat. heus niet dat er altijd over gesproken word,maar komt het gesprek er eens op dan draaien ze vaak de boel weer de andere kant op om maar niet het onderwerp te hoeven bespreken. maar zo nu en dan je hart luchten is wel pretig.  |
| 29/07/2007 @ 23:05 | Hey allemaal, Ik ben in april jongstleden bevallen van een zoontje, Wolf genaamd. Mijn mama is in maart 2005 gestorven na een hele lange lijdensweg. Ik heb het tijdens mijn zwangerschap ook vaak extra moeilijk gehad,het gemis is groot, maar ik moet zeggen dat het gemis na de bevalling enkel groter werd, ik weet het, niet bepaald hoopgevend. Wolf is ons eerste kindje, en weet je dan moet je alles nog zoeken en ondervinden enzo, en het is niet altijd even gemakkelijk, en normaal gezien is je mama dan wel de eerste waar je naartoe zou gaan om raad/hulp enzo, en dat kan dan niet, en het is niet altijd zo evident om het aan anderen te vragen, dat is toch "anders". Dus ik heb het er wel moeilijk mee gehad, ook omdat ik graag verhalen had willen horen over hoe ik was als baby ed. meer, vergelijkingen, anekdotes, domme dingen maar toch. Het zijn die dingen waar je niet over praat als je nog geen kindjes hebt (of toch amper), en als ze dan ineens weg zijn, dan kan je het niet meer vragen...Enfin...ons manneke is nu ruim drie maand en ik moet wel zeggen dat het nu terug beter gaat, alsof ik me er grotendeels bij neergelegd heb dat ze er nu eenmaal niet meer is. Ik denk dat je zoiets niet in één keer verwerkt, maar bij elke mijlpaal in je leven moet je eraan denken, en dan verwerk je het opnieuw "op een andere manier". Allé, vele groetjes, en veel sterkte allemaal, en geniet van de baby'tjes, al dan niet in of uit de buik :-). |
| 30/07/2007 @ 10:32 | Pukkel, 't is de 4de zwangerschap En 't is de zwaarste van de 4, maar we zijn er weer bijna vanaf hé Mijn mama is 39 geworden. Zo raar als ik bedenk dat m'n ventje er 31 is, nog 9 jaar en hij is ouder dan m'n mama...  Het is inderdaad niet in te schatten door iemand anders. Er word gedacht 'ach, 't is al zolang geleden' maar er gebeurd wel altijd wat dat de wonden openhaalt. Je kan het geluk niet delen, je kan inderdaad niemand om raad vragen. Wanneer ze zo klein zijn zit je met de pijn dat je kindje zijn/haar oma nooit zal leren kennen. Worden ze wat groter is er een grootouderdag op school,... En zo is er altijd wat!!! En inderdaad ook die vergelijkingen. Ik word er hier horendol van  't is ALTIJD enkel m'n man zijn kant die ze in de kinderen zien. Oftewel m'n schoonmoeders kant... Ik merk van mezelf wel dat ik de herinneringen aan m'n mama een beetje probeer te onderdrukken Het blijft pijn doen, en ik maak mezelf gek door dan te denken 'wat als...' Dus ik denk er zo weinig mogelijk aan M'n troostende gedachte is dat ik m'n mama heb moeten afgeven, maar een prachtig gezin in de plaats kreeg  xxx |
| 30/07/2007 @ 10:33 | Karolien, prachtige naam van je zoontje xxx |
| 30/07/2007 @ 14:48 | Dankjewel Tinkelbel  We willen veel kindjes, als er nog een meisje komt wordt het Lena ( naar mijn mama ; magda lena), en als er nog een jongetje komt wordt het Toren. En verder zien we dan wel...Past wel mooi bij elkaar en niet alledaags, althans dat vinden we zelf. Had mijn mama op haar sterfbed beloofd dat als ik ooit een meisje zou krijgen, ik haar naar haar zou vernoemen :-).Nu hopen dat ik nog een meisje krijg, maar die kans is reëel. We willen er al minstens drie, graag vier. Ik heb gezien dat jij ook houdt van een groot gezin . Wel druk zekers ;)Groetjes xxx |
| 31/07/2007 @ 10:23 | Karolien, speciale namen voor jullie kindjes dus. Daar heb ik het ook voor Onze naam staat nu ookal vast, maar ik ga 'm nog niet verklappen  Druk hier, eigenlijk niet. Je groeit geleidelijk aan in de situatie hé. En m'n kinderen, dat zijn 3 flinke kapoenen. Ze luisteren goed en zijn redelijk rustig xxx |
| 08/08/2007 @ 20:30 | Hallo dames, Wat een geweldig forum hier, de manier waarop jullie alles delen. Mijn naam is Renee Lamboo, ik ben freelance journalist. Ik ben bezig met een opdracht voor het glossy magazine JAN. Het verhaal gaat over vrouwen die moeder worden, maar zelf geen moeder meer hebben. Nu kwam ik via google bij jullie terecht. Voor het stuk zoek ik een vrouw die zwanger is en helaas zelf geen moeder meer heeft, maar ook een vrouw die enige tijd geleden bevallen is en geen moeder meer heeft. Als jullie mee zouden willen werken komen jullie met je voornaam en leeftijd in het blad, geen achternaam, geen foto. Ik zal jullie wat vragen stellen over wanneer jullie je moeder het meest missen, hoe het is zwanger te zijn zonder de onvoorwaardelijke steun van moeder. Het zal een artikel worden voor het psychologie katern, met de mening van een familietherapeute en een schrijfster erbij. Jullie kunnen het artikel uiteraard van tevoren lezen! Willen jullie meewerken, neem dan contact met me op via reneelamboo@hotmail.com (heb geen JAN emailadres omdat ik freelancer ben) of via 0630058305. Groeten en veel gezondheid toegewenst! Renee Lamboo |
| 09/08/2007 @ 17:53 titi  | Hallo dames, mag ik er ook even bij. Ik heb even zitten zoeken maar een topic vinden die volledig bij mij past is niet gemakkelijk. Ik zal kort mijn verhaal even vertellen. - begin 2005 krijgen wij negatief nieuws. mijn mama is ernstig ziek en krijgt nog max 24 mnd te leven. - januari 2006 beslissen wij om de pil over boord te gooien en mijn mama haar laatste wens in vervulling te laten gaan. - mei 2006 mama sterft Op haar sterfbed heb ik haar verteld waar we mee bezig zijn en hebben we haar de namen meegedeeld van het eerste kindje die komt. - nu zijn we reeds aug 2007 en nog steeds ben ik niet zwanger en kan ik haar geen kleinkind geven. Ik ben er zo kapot van. Ik mis haar enorm veel en vooral haar steun. Onze kinderwens heb ik nog aan niemand veel verteld maar toch ben ik blij met een forum als deze. mijn mama was mijn hartsvriendin, we vertelden alles en nu moet ik deze moeilijke periode zonder haar door. zo, ik ben blij om even mijn hart te kunnen luchten. aan iedereen geniet van jullie kindjes en weet dat onze mama's ze zeer graag zien. toedeledoe titi   |
| 11/08/2007 @ 13:37 Janine | Hoi iedereen Ik heb geen vader meer (overleden toen ik 12 was) en een slecht contact met mijn moeder, we zien elkaar hoogstens eens per jaar. Ik wil graag een kindje, maar zie wel op tegen de periode tegelijk. Ik vind het nu al moeilijk om zonder steun van ouders door het leven te gaan en ben bang dat ik ze extra zal missen als ik zwanger word, ik wil het dan graag trots vertellen maar dat gaat dan niet. Mijn moeder is een heel slechte moeder geweest voor mij, maar ik twijfel erover om mijn kindje toch met haar te laten omgaan, ze was dan misschien een slechte moeder maar ik wil mijn kindje geen oma ontnemen. Mijn moeder zou het enige familie-contact zijn voor mijn kindje want verder is er geen familie, ook niet aan de kant van mijn vriend. Maar ik weet ook niet of ik er tegen zou kunnen als ze mijn kindje de liefde zou geven die ik gemist heb, ik vind het moeilijk. Hoe kan ik er op een goede manier tegenaan kijken? |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]