[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
nr 8 onderweg| 02/07/2007 @ 14:20 ikke031974 | Hallo iedereen. Ben onverwacht zwanger van kindje nr 8... Wij zijn een nieuw samengesteld gezin sinds 2004. Mijn man had al 3 bengels en ik ook. Toch wilden we een kindje van ons 2, en zo kwam nr 7 op de wereld. Nu die nr 7 hadden we zo iets van : tis genoeg nu. En nu geheel onverwacht is nr 8 op komst... Ben net 40 kg afgevallen en onregelmatig in mijn cyclus. Dus ja... We krijgen dit boeleke ook wel groot he  |
| 02/07/2007 @ 17:10 IllyTje   | Veel succes met je kinderen. As je er al 7 grootbrengt, zal nummertje 8 er nog wel bijkunnen zeker? *Kus*  |
| 03/07/2007 @ 16:30 mamsje  | Lieve ikke Gefeliciteerd meid. Elke keer is het weer bijzonder,geniet ervan.   enne 40 kg afgevallen,wat knap zeg  daar mag je wel beloond voor worden met een nieuw mensje  groetjes Petra   |
| 18/07/2007 @ 08:35 sima   | Hallo Ikke Hoe is het met jou? Ik heb ook kinderen van 2 relaties, sammen bij elkaar 4(2 oudste zijn van mijnvorige relatie) die 2 jongste met mijn huidige vriend. Voor me dus 4 voor hem 2. Nu ben ik heel onverwacht weer zwanger geraakt - door de pil heen- en dan worden er 5. Jij klink me zo blij en gelukkig, nou ik kan het nog niet...  . ik kan nog niet wennen... Ik ben ook heel bang voor de reacties van de omgeving...famillie, kennisen etc... Ik heb het ook nog voor niemand verteld... ik ben zo bang, dat ik het niet durft. Ik weet dat sommige zouden sugereren om "iets "aan te doen... maar dat kan ik niet. Baby is niet geplend, maar ik kan hem niet ter dood verordelen... dan zou ik niet me kunnen leven. Eerder zou ik voor een trein kizen dan voor abortus... Maar ik wil van de omgeving geen medelijden... en geen "goede" raad. Ik heb die baby gekrijgen en zou ook kracht krijgen om te groot brengen. Hoe heb jij dat alles overleeft???? Voor jou was het zeker ook niet makkelijk. Groetjes ! Sima       |
| 18/07/2007 @ 10:46 ikke031974 | Hey Sima, Weet je vriend er al van ? Want dat is toch wl belangrijk... Hij heeft er tenslotte ook mee voor gezorgd voor deze zwangerschap al was ze niet gepland... Mijn man zei me zelf om een test te doen omdat ik me niet lekker voelde, moe was... Ik dacht eerder aan een griepje.  Uiteindelijk de test gedaan en positief. De andere kids waren buiten aant spelen als we samen aan het praten waren over hoe losse we alles op. Dus aan hem heb ik grote steun en hij wou zeker niet dat ik een abortus deed, wat ikzelf ook niet wil. Onze grootste dochter had echter zonder ons medeweten staan luistervinken en in de school al rond gestrooid dat mama zwanger was. Dus ja, ik kreeg positieve reacties van de leraressen, maar ook negatieve hoor. Familie is nu ook allemaal op de hoogte gebracht door sms en mail. Mijn grootmoeder aan mijn moeders kant doet heel vervelend, maar het is onze keuze van hoe we dat kind zullen groot krijgen. Niemand maar dan ook niemand hoeft zich hiermee te moeien. Zijn er mensen in de familie die willen breken hierdoor, mij goed... Een meter hadden we nu ook dadelijk, maar een peter heb ik aan 3 verschillende mensen gevraagt en ze vonden het maar niks om peter te worden van een ongelukje... Och ja, zo zullen we nog moeilijke mensen tegen komen en negatieve reacies, maar ik trek me er echt niks van aan... Niet meer, vroeger wel, maar nu echt niet meer... Ik hoop dat ik je wat heb kunnen helpen met mijn verhaal, maar voor ONS was het ook niet makkelijk... Groetjes, Katia |
| 18/07/2007 @ 11:30 Anoniem | heel raar dat familie zo geageerd! kan me niet voorstellen dat ze dat hier doen maar goed. wij hebben dat niet zo als bij jullie een meter en peter, maar vind het zeer asociaal dat ze zeggen dat ze het niet willen omdat het een ongelukje was! alsof dit kind niet welkom is en aslof jullie er niet blij mij zijn, deze komt ook wel groot zeker als je ervoor al zoveel kinderen hebt,je bent immers al wat gewent! jongens het gaat hier om een mensen leven, en nieuw wonder, geen een of ander maaksel ..... heel brutaal van mensen als ze zo rageren...  |
| 18/07/2007 @ 13:01 sima | Hallo Ik ban helemaal me eens met Anoniem. Voor me is elke baby een wonder, ondanks hoe die "ontstaan" is en dat zou ik als argument gebruiken. Ik wacht nog even af om te vertelen... dan zou ik beter "terug vechten". Ja, mijn vriend weet over die zwangerschap ( we hebben ook sammen zwangerschap gedaan) en hij reagerde het zelfde als jou man. Hij wil die baby en moet niet aandenken over abortus - hij kent mijn stand punt en weet dat ik zou nooit zou iets doen. We kommen hier wel uit, dat is toch onse keuze. Groetjes ! Sima Ps. Katja , waneer ben je uitgerekend ? Nog in 2007 ? |
| 18/07/2007 @ 14:52 ikke031974 | Hey, Ik ben maandag voor een echo geweest en alles was prima... Ben uitgeteld voor 22 februari. Dus nog een eindje te gaan |
| 18/07/2007 @ 15:37 sima | Hallo Ikke Dan ben ik waarschijnlijk verder dan jij. Ik weet nog niet precies hoe ver ik ben maar ik schat zelf op 3 maanden. Ik moet nog een afspraak maken bij een gin. maar omdat ik nu midden in de verhuizing zit, moet ik het beetje uitstelen. Groetjes Sima !!!! |
| 18/07/2007 @ 19:45 Anoniem | ik vind het echt erg voor jullie dat je je nu al duk om moet maken om wat je moet zeggen tegen de mensen die botte antwoorden geven, pfff zou toch niet zo moeten zijn,niet? ik zou me er echt niet druk om maken meiden! laat ze zien dat je super trots ben en verder laat je ze lekker lullen, mensen hebben toch altijd wat! als ze wat zeggen zeg je gewoon : JA WAT EEN RIJKDOM HE, 8 KINDEREN!!!!  |
| 23/07/2007 @ 22:11 kristien | Hoi, Proficiat met je zwangerschap,geniet ervan het vliegt voorbij,en van de reactie's moet je je niks aantrekken hebben wij ook niet gedaan. Wij zijn de trotse ouders van 8 kids. Groetjes         |
| 01/08/2007 @ 22:37 sima | Hallo Ik heb vorige week mijn schoonmoeder gesproken... Zij vroeg me zelf of het ITS was... dus was heb ik het aan haar verteld... En haar reactie heb mij echt verbaast. Ze was niet boos, of in paniek, geen verwijten (daar was ik bang voor). Heel kalm ze ze dat ze zou me helpen en steunen waar het kan. Ik was zo blij met haar doen. Dat had ik juist noddig. Nu nog aan mijn ouders te vertelen - dat zou zeker niet makkelijk zijn  . Ik wil niet dat ze zich zorgen gaan makkenm dus zou ik nog even wachten.Groetjes ! Sima |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]