Ik heb nog geen kindje maar begin me een beetje zorgen te maken om de relatie met de grootouders van mijn toekomstig zoontje, daarom voeg ik mij even op dit forum.
Ik wil graag dat ons kinderen een goede band hebben met de omas en opa (slechts 1). Vooral omdat ik het leuk vind dat ons kinderen door veel mensen graag gezien worden en zich veilig voelen bij de mensen rondom zich. En ook omdat ik weet dat het de grootouders zoveel plezier gaat doen om kleinkinderen te hebben en lief te hebben.
Maar ik vind dat ze zich wel aan de regels van de ouders moeten houden. Tenslotte zijn het de ouders die beslissen hoe het kind opgevoed wordt en met welke standaarden en principes het moet opgroeien.
En zoals ook al eerder gezegd: ze zijn nu oma en opa en geen mama en papa meer, het is onze beurt nu.
Er zijn een aantal redenen waarom ik nu al bang ben dat de relatie met de grootouders een probleem gaat worden (tot mijn spijt):
1. Mijn schoonmoeder heeft al heel duidelijk gezegd: met het eten en de lectuur van het kind ga ik mij zeker moeien.
2. Mijn eigen moeder wil persé babysitten, zo erg zelfs dat ze (als ze van mij zou mogen) met pensioen zou willen gaan zodat ze altijd op ons kinderen kan passen en ik lekker full time kan gaan werken. (Ik heb beslist om 3/5 te werken zodat ik veel tijd met mijn kinderen kan doorbrengen, en als het financieel kon zou ik nog minder werken). Ik wil het dus zelf doen, ik wil graag kinderen en wil ze zeker niet hele dagen bij de omas laten.
3. Mijn eigen moeder is een grote bemoeial, overal commentaar op. Alhoewel ik meestal wel kan doordringen dat in ons huis ook ons zin gebeurt ben ik bang dat er (zoals eerder al gebeurde) ruzies zullen ontstaan en dat ik stress ga krijgen van haar bemoeinissen.
4. Beide omas zijn van het idee dat ze het beter kunnen (tenslotte hebben zij het al eens gedaan) waardoor ze dus ten onpas dingen die wij willen doen met onze kinderen afkeuren (nu al :p) en er soms zelfs mee lachen dat het niet haalbaar is. Dan denk ik: dat zullen dan met tijd ook zelf wel merken, laat het ons toch zelf proberen. Natuurlijk door hun manier van doen nu, ben ik bang dat ze gewoon hun zin gaan doen en dat ik het niet ga kunnen tegenhouden :s.
Ik heb mijn eigen moeder al een kleine preek gegeven dat ik toch graag zou hebben dat ze probeert zich wat minder te moeien met ons huishouden. Zij komt hier namelijk nogal dikwijls over de vloer en dat vind ik fijn tot op het moment dat ze over iets begint dat haar zaken niet zijn. Dus heb ik haar alvast gevraagd om ervoor te zorgen dat haar bezoeken aangenaam blijven zodat ze nog vaak kan langskomen. Ik denk dat ze het wel een beetje begrepen heeft. Tenslotten is ze natuurlijk ook bang dat ze haar kleinkinderen niet veel gaat zien.
Mijn schoonmoeder is wat moeilijker. Ik weet precies wat ik tegen haar wil zeggen maar ik doe het niet. Mijn man moet dat doen omdat het zijn moeder is. Het lijkt ons altijd beter om zelf met ons eigen moeder te praten. Het probleem is natuurlijk dat mijn man het niet altijd doet. Ik hoop maar dat hij ook (zoals ik) zijn moeder duidelijk zal kunnen uitleggen dat zij moet doen wat wij willen met onze kinderen.
Misschien klink ik een beetje hard voor de grootouders. Maar ik heb het idee dat ik niet de enige ben hier op het forum die er zo over denkt. Ik ben natuurlijk beetje te vroeg aant paniekeren. Wie weet gaat alles wel vlot eens het zover is.