Ons derde stond ook niet in onze planning, maar ik zou haar voor geen geld meer willen missen.

We hebben ook bakken kritiek over ons heen gekregen toen bleek dat de middelste nog maar 6m was en bleek dat ik terug zwanger was (ondanks minipil en bv) maar we zijn er wel allebei dadelijk voor gegaan.
Ok, het is handiger als je een grotere auto hebt (toch zeker bij 3 kleintjes voor de autostoelen), hier slapen de meiden op 1 kamer en in de toekomst zullen we wel weer wat verbouwen zodat ieder een eigen kamer heeft.

Maar waar ik van geschrokken ben is: we zijn aan het kijken om op vakantie te gaan. Je kan dus geen hotel vinden waar je met 2 kindjes onder de 2 jaar naartoe kan gaan zonder serieus bij te betalen voor een van beide! Hebben mensen met 3 kinderen geen recht meer op vakantie? Of moet er standaard overal minimum 2j tussenzitten? (Hier is het maar juist 15m)

Onze 2 oudsten zijn verzot op hun kleine zusje! Onze zoon wil er zelfs nog een zus en een broer bij, hij vindt baby's toch zoooooo lief!

Nu alleen de papa nog overtuigen om voor een 4e te gaan en wat de buitenwereld er van denkt, kan ons gestolen worden!

grtz

Hij begint bij te draaien maar is nog niet 100% zeker!

Hoi iedereen,

Hier ben ik ook nog eens terug.

Niqueske, ik weet niet of je t vorige bericht van mij gezien had, maar bij ons is het identiek dezelfde situatie geweest. Wij hebben ook 3 kindjes op 3 jaar tijd (tussen de kindjes zit telkens 15 maand verschil) en ons laatste kindje was ook niet gepland. Maar we zijn zoooooo gelukkig met onze zoon, niet te beschrijven gewoon.
De eerste weken toen we ontdekten dat ik weer zwanger was, waren heel erg moeilijk want mijn man wou ook absoluut geen derde en ik kon het ook helemaal niet over mijn hart krijgen om dat te laten weghalen, geen haar op mijn hoofd die daar aan dacht (want ik wou altijd wel 3 kids, alleen wel niet zo kort op elkaar maar kom). Zelfs mijn moeder wou toen absoluut dat ik abortus zou plegen omdat ik dat nie zou aan kunnen. Ik was toen razend, verdrietig en alles tegelijk gewoon. Uiteindelijk heeft mijn man gezegd om het toch te houden omdat hij wist dat ik dit mijn hele leven mee zou dragen als ik het zou laten weghalen. En financieel was het geen probleem. En nu is hij zo gelukkig met zijn zoon, want nu heeft hij ook een jongen tussen al die meiden.
Tijdens mijn zwangerschappen mocht ik niet werken (ben kleuterjuf en werd verwijderd wegens besmettingsgevaar voor CMV, maar alleen bij mijn twee jongste kindjes). En na hun geboortes heb ik telkens 3 maand bv verlof bijgenomen en dit schooljaar heb ik al mijn ouderschapsverlof opgenomen (dus 9 maand fulltime) omdat ik er nog wou zijn voor de kids en omdat het financieel gewoon op t zelfde neerkomt. Als ik zou gaan werken en de 2 kleinsten fulltime naar de crèche zouden moeten enz...zouden we evenveel overhouden dan nu met mijn uitkering voor ouderschapsverlof, dus was de keuze snel gemaakt.
Je krijgt wel heel wat meer kindergeld, maar je hebt ook wel veel kosten natuurlijk, reken alleen maar eens de pampers per maand
Wij staan er ook zo goed als alleen voor, want mijn schoonouders wonen op 1.5 uur rijden van ons en mijn ouders ook al op een half uur van hier dus. Daarbij komt ook dat mijn man vaak naar t buitenland moet voor zijn werk en ik er dus vaak alleen voor sta ook. Ik moet toegeven het is zwaar en druk, zo drie achter elkaar, maar binnen een half jaar is het ergste voorbij en ben ik eindelijk uit al die papflestoestanden ed uit voorgoed.
En commentaar krijg je zowiezo, je moest eens weten hoeveel commentaar en vieze blikken wij krijgen als wij ergens naartoe gaan met onze drie kids. Maar dat went, nu geven wij blikken en commentaar terug...en dan nog het is ons gezin, onze kinderen komen geeneen van allen ook maar iets tekort dus.
Je zal het even zwaar hebben, maar het lukt wel geloof me!! Ik heb er pas onderdoor gezeten (door de drukte en het lange thuis zitten) maar ik kijk er al naar uit om terug te gaan werken (partime dan hoop ik) en terug sociaal contact te hebben en zo.

Goopybike, het klopt idd....heb ook al zitten rondkijken om naar Turkije te gaan met de drie kids en het is gewoon schandalig wat je voor die kleine mannekes al moet neertellen!

Elsi, het is idd zoals jij zegt, hier was ons oudste dochtertje net 2.5 jaar toen ons zoontje geboren werd en zij mocht toen naar school, maar we hebben haar dan nog een maand thuis gehouden omdat we niet wilden dat ze t gevoel zou krijgen dat ze weg zou moeten voor hem. Alleen wou ons jongste dochtertje pas stappen op 19 maand en dat was wel zwaar, want ik moest dus 2 kinderen constant tillen waardoor ik ook een half jaar na de geboorte van ons zoontje door mijn rug heen zat (kon op een bepaald niets meer doen en heb lang kiné moeten doen om het terug in orde te krijgen).

Dieke, iedereen veroordeelt je blijkbaar als je 3 kinderen of meer hebt en dan zeker zo kort op een, maar je moet dat gewoon het een oor in laten gaan en t ander uit, geloof me. ik heb het er ook heel moeilijk mee gehad vooral de eerste maanden na de geboorte van ons zoontje maar nu trek ik het me ook niet meer zo aan ze. Dat ze denken wat ze willen. Ik zie dikwijls mensen met 2 kids die meer last hebben met die 2 dan wij met drie, en dan lach ik eens in mezelf.

Enfin, volg gewoon je hart en het komt allemaal in orde geloof me!

Groetjes

hallo allemaal,

ik ben ook zwanger van m'n derde kindje. alleen wel geheel gepland.
het kwam alleen iets sneller dan verwacht maar dat deerd mij niet.
ik heb nooit een probleem gehad met wat andere mensen zeiden van mijn kinderwens, alleen bij mijn familie deed het me wel pijn. zodra m'n dochtertje er was kregen wij al te horen van heel de familie dat het nu toch wel genoeg was. en dat mijn man er maar een knoop in moest laten leggen. want ja we hadden een zoon en een dochter dus wat wilde we nog meer.
alsof je het daarvoor doet he.
op een gegeven moment was ik het zo zat dat er weer een keer gezegd werd wat wil je nog meer dat ik gelijk zei; nog een kindje. en misschien zelfs nog wel een 4de.
ze waren wel gelijk stil.
niemand was het er mee eens maar we hebben het toch gedaan. en we zijn er heel blij mee. en misschien komt er ooit nog wel een 4de bij ik weet het niet. en nu, nu vind iedereen het ineens wel leuk. nog een kleintje in de familie.
mijn vader heeft ooit gezegd toen ik zwanger was van m'n zoon. (was toen goed en wel 19) dat ik het maar beter weg kon laten halen, nou dat nooit. dat is het eerste wat ik met mijn man heb afgesproken en dat ik hem ook heel duidelijk heb verteld. ik zal nooit een kindje laten weg halen als daar geen leven of dood noodzaak voor is.
dus als er ooit een ongelukje zal komen zal dat kindje net zo welkom zijn, het is overigens niet de fout van het kindje maar van ons. dus draaien wij erzelf voor op.
iedereen heel veel sterkte en geluk met de drie of meer kindjes.groetjes Kim.