hey,
ik denk dat het deze maand weer niks gaat worden met een want mijn ventje is van de hele week nog niet thuis geweest Vandaag komt hij wel thuis maar morgenvroeg moet hij weer vroeg vertrekken dus ????????
We zien wel, even

hey Mimi
veel succes en vooral veeeeel plezier!!!!

Stilte (voor de storm)

Succes mimi!

Hopelijk volgende maand

Hey Mimi,
Inderdaad, je lichaam kan je serieus voor de gek houden! Ik weet precies hoe je je voelt! Het gekke is dat ik op het laatste momentje altijd precies weet hoe laat het is en dan zakt mijn humeur weer naar het vriespunt
Ach, blijven oefenen

halo iedereen,
ik ben af en toe wel even komen meelezen, maar ik had de moed niet om te reageren. Maar nu ga ik toch even mijn best doen om uit te leggen waarom ik al die tijd afwezig ben geweest.
De laatste tijd gaat het niet zo goed met mij. De kindjes zijn ondertussen weer allebei in goede gezondheid, maar ikzelf zit er een beetje onderdoor, vooral psychisch dan. Momenteel ga ik zowel naar de kinesist als naar de ostheopaat voor mijn (onder)rug. Volgens de ostheopaat is niet alleen mijn lichaam uitgeput, zijn mijn hormonen niet helemaal ok, maar ook geestelijk gaat het niet goed voor de moment. Ik kan me niet meer ontspannen en zit constant te piekeren. Ik krijg niet meer gedaan wat ik wil doen, vooral in het huishouden dan. Elena is jaloers op haar zusje, wat zich uit in het omver duwen van Elisa, die vervolgens keihard begint te huilen. Elena moet dan in de hoek gaan staan, waardoor die ook begint de schreeuwen. Verder wil Elisa op geen enkel moment dat ik van haar zijde afwijk. ZE wil me constant zien en is dat niet het geval, dan zet ze het op een schreeuwen tot ik naar haar toe kom. Ze kruipt niet, maar kan wel al goed stappen als je haar handjes vastneemt. Ze kan me bijgevolg niet volgen en dat frustreerd het kindje enorm. Al dat gehuil is me danig op mijn systeem gaan werken. Ik kan dat huilen niet aanhoren, vooral omdat ik weet dat ze gewoon bij me wil zijn, het is een echt 'plakkertje' en wil niets liever dan geknuffeld worden. Maar als ik daaraan moet toegeven, dan doe ik niets meer in het huishouden.
Dat is èèn van de redenen waarom ik het momenteel moeilijk heb. Ik wil mijn kindjes wel bij me hebben, maar ik moet constant opletten dat Elena haar zusje niet omver duwt. Die stress-situatie is me te veel geworden. Mijn man en ik hebben veel te weinig tijd voor mekaar vrijgemaakt al die tijd en daar moeten we nu ook iets aan doen.
Plus het feit dat er waarschijnlijk toch nooit een 3de kindje zal komen. Ik durf mijn lichaam niet weer belasten, want dat zou héél erg onverstandig zijn, gezien de pijn en last die ik nu nog steeds ondervind.Ik ga ondertussen al 4 weken, 2 keer per week naar de kinesist, maar veel heeft het nog niet opgebracht. Het zal dus iets van lange duur worden.
Ik ben me eigenlijk pas echt psychisch slecht beginnen voelen toen ik besefte dat ik de idee om nog een kindje te nemen, beter kan laten varen, niet alleen voor mezelf, maar ook voor mijn hele gezinnetje. Ik heb 2 gezonde, actieve kinderen. Ik zou ongelooflijk gelukkig moeten zijn. Waarom wil een mens altijd mèèr en mèèr?
Sorry voor dit gezeur en geklaag, maar ik moet er over praten met mensen die dit gevoel misschien ook hebben. Alles valt me zwaar op dit moment. Ik ben gewoon mezelf niet meer. Ik hoop echt dat dit snel over gaat, want ik ben echt geen fijn gezelschap nu.
Hopelijk kan ik in een volgend berichtje wat positiever uit de hoek komen.
groetjes

Hey Elsi
Ik herken deels wel wat van je gevoelens, Tiany is ook niet de makkelijkste en heeft vèèèèèèèèèèèèèèèèèèl aandacht nodig, zij zou zich waarschijnlijk wel achteruit gedrukt voelen door een babytje. En Thomas, die zegt mede dankzij het karakter van Tiany denk ik, dat één zusje ECHT meer dan genoeg is
Waarom altijd meer en meer willen als je alles hebt om gelukkig te zijn... omdat het blijft knagen. Ik ken het...
In elk geval, ik hoop dat je je snel beter voelt!

Mimi nog niet getest???

Happy Birthday voor Aline!!!

Heeft de mama al goed nieuws voor ons????