Hi !

Reb, plezant dat alles goed gaat. Vergeet idd niet te genieten, want voor je het weet is die zwangerschap alweer voorbij.

Hier gaat alles gewoon terug zijn gangetje. Nanique is terug genezen, en is weer haar blije zelve. 't Begint een echte deugniet te worden, en je merkt nu al heel erg goed dat ze een eigen willetje heeft.
Ze wil echter nog steeds niet kruipen. Als ze op haar buik ligt, maakt ze wel de bewegingen met haar benen, maar heeft nog niet het besef dat ze daarvoor ook op haar handen moet steunen. Bovendien is het een echte "mie gemak", alles wat moeite kost doet ze liever niet. Ze zit veel liever op haar poep te spelen met haar speelgoed, dat is niet zo vermoeiend als kruipen.
Ik wil haar heel graag stimuleren, maar ben bang dat ik haar overhaast. Ze zal alles wel doen op eigen tempo, en misschien moet ik dat maar zo laten. Wat denken jullie ?

De plannen voor een tweede worden toch wel terug een beetje achteruit geschoven. Meteen na de bevalling was ik er zeker van dat er een tweede zou komen, nu begin ik echter steeds meer te twijfelen. Mijn ventje is er nog steeds van overtuigd, maar goed, het meeste werk komt toch altijd bij mama terecht he. Als hij een weekje in het buitenland zit voor het werk, dan mist hij zijn kleine spruit wel, maar heeft er de zorg niet voor.
Ik twijfel soms of ik alles nog wel zou rondkrijgen op een dag. Het is nu al zo druk met één pagadder. Heb ook absoluut geen zin om mezelf voorbij te lopen.
Ach ja, we wachten nog wel af. We zien wel...

Groetjes,
Neleken