[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
| 29/04/2008 @ 11:13 muppet | Hey, Ik ben nu 21 en heb sinds November 2007 de mirena spiraal. Dit zou dus gewoon bijna 100% moeten werken. Goed, omdat ik mijn spiraal nooit vertrouwde, ookal heb ik hem genomen omdat het de beste anticonceptie zou zijn die er is, deden ik en mijn (inmiddels ex) vriend het altijd met condoom. Totdat we er eindelijk eens over hadden dat het in theorie zonder condoom mogelijk zou moeten zijn. Goed, nouja, toen hebben we de gok gewaagt... Zonder succes moet ik zeggen, want mijn voorgevoelens over mijn spiraal waren helaas juist. Ik was dus zwanger, en dat durfte ik eigenlijk bijna niet onder ogen te zien. Ik heb altijd graag kinderen gewild, en mijn vriend weet dat. Hij daarentegen is twee jaar jonger dan ik, en zat juist in de stress over dat hij níét wist of hij wilde, en er waarom daardoor al spanningen, en heb daarom besloten het niet te zeggen. Maargoed, ik ben dus ook niet naar de gyn geweest, misschien een beetje dom van me, dat weet ik, maar ik had heel internet afgestruind en had verhalen gehoord van mensen dat een baby gewoon door zou groeien ookal had je mirena. Niet dus, of misschien had ik zonder mirena ook wel een miskraam gehad, ik weet het niet. Het is nu ongeveer een maand geleden dat dit gebeurd is, de miskraam, en elke dag denk ik er meer aan, en dat mijn "ex" dus nog niet weet dat het gebeurd is, en ik heb dus eigenlijk geen idee hoe ik hier mee om moet gaan. Iemand die mij kan helpen? -Muppet |
| 29/04/2008 @ 11:23 kirre | Hey Muppet, wat een verhaal. Eerst en vooral heel veel sterkte gewenst bij het verlies. Want dat blijft het toch altijd een beetje hé. Vele dikke .Als ik in jouw schoenen zou staan, zou ik er toch over praten met uw vriend. Hoe langer je hier mee wacht, hoe moeilijker het zal zijn. En wat als hij er binnen een paar jaar zelf achter komt, zal hij dan niet boos zijn omdat je het hem nooit verteld hebt? Ik zou in zijn plaats toch boos en ontgoocheld zijn. Mijn advies: praat er openlijk over met uw vriend. Want hij zal het waarschijnlijk ook raar vinden als jij plots weer met condoom wil vrijen. Wat je ook beslist, heel veel sterkte gewenst. |
| 29/04/2008 @ 13:00 muppet | Ik heb er ook met mijn moeder geprobeerd over te praten, maar ik vind dat ze net doet alsof het niet kan.. En ik durf dus niet met mijn (nu) ex (dus) er over te praten omdat het ten eerste uit is, en hij al gestresst is over de toekomst, en kinderen, trouwen etc. en ik wil hem toch nog graag terug, we houden nog steeds van elkaar. Hij heeft het uitgemaakt omdat hij mij niet nog meer pijn wilde doen, nu en in de toekomst (wat kinderen betreft). Ik wil er wel over praten, maar of dat goed is voor de relatie weet ik dus niet. |
| 29/04/2008 @ 17:44 Butterfly ![]() | Goh Esther je bent echt wel vruchtbaar. Amai zeg. Je man zal nog wel bijdraaien. Hij zal eventjes aan het idee moeten wennen waarschijnlijk. ![]() |
| 29/04/2008 @ 22:53 Muppet | Vandaag besloten (samen) met mijn ex niet meer over moeilijke dingen te praten zoals relatie, als we écht voor elkaar geschapen zijn (wat ik wel denk!) komt het vanzelf wel goed, dan komen de gevoelens vanzelf ook wel weer.. En zodra het dan aan de orde komt praat ik wel over de miskraam, maar nu heeft dat geen enkele zin. Ik vind het trouwens fijn dat jullie het begrijpen, en zit er ook wel behoorlijk mee, hoe kan het ook anders.. Ik zou nu 'pas' 2 maanden zwanger geweest zijn. Vriendin van mij is nu 4 maanden zwanger, maar zélfs zij doet alsof ik me niet aan moet stellen, en alsof ik helemaal nooit zwanger geweest zou kunnen zijn. Maar, ik ga toch niet over zulke dingen liegen? Het rare is dat ik vanaf de conceptie gewoon gevoeld heb dat ik zwanger was, ookal zou ik nog ongesteld moeten worden.. niet dat ik de baby zelf gevoeld heb kunnen hebben, maar waarschijnlijk gewoon de veranderingen die het teweeg bracht etc. Heb daardoor zelfs een aantal weken niet op mijn buik kunnen slapen omdat dat op een of andere manier pijn deed. Ik mis dat speciale gevoel... maar terug komen de komende jaren komt het zeker niet. Gewoon met condoom mocht het goedkomen met mijn ex, en ik heb nog een studie om af te ronden. Heeft iemand misschien wat tips hoe ik het best over dit verdriet heen kan komen? P.s. Esther, ik zag vanochtend dat je in je signature had staan dat je 4 weken en nogwat dagen zwanger was, en nu is het weg.. Weer een miskraam? ![]() |
| 30/04/2008 @ 09:02 Nancy | Hey esther, Hoe ver ben je? Ik hoop voor jouw echt dat alles in orde komt. |
| 30/04/2008 @ 09:41 Esther en K3 ![]() |
| 30/04/2008 @ 11:34 Muppet | Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen hierop... ![]() ![]() |
| 30/04/2008 @ 16:18 Butterfly ![]() | Esther, Woorden schieten tekort. ![]() ![]() |
| 18/05/2008 @ 19:40 Muppet | Vrijdag naar de dokter geweest... omdat ik maar pijn bleef houden aan de rechter kant van mn onderbuik, en verwacht dat t mijn eierstok is, heb hem ook gelijk verteld dat ik een miskraam gehad heb ondanks de mirena en natuurlijk wilde hij het niet geloven.. dit had ik ook al wel verwacht, en wilde een inwendig onderzoek doen, en geloofde het toen ineens wel ofzo? Hij heeft na het inwendige ook nog heerlijk op mijn buik staan drukken, en verging toen hij aan de rechterkant kwam, het voelde alsof hij een weg naar China aan het graven was ofzo... Bij het inwendige onderzoek was hij ook al niet echt zachthandig ofzo.. Sinds vrijdag heb ik nu ook heel fijn pijn als ik moet plassen (niet tijdens het plassen, maar als ik het ophoudt.) Erg fijn dus :( Erg begripvol was hij ook niet.. |
18/05/2008 @ 21:51 ![]() | he esther hoe gaat het nu met je? en je relatie met je man al verbeterd? |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]











Mirena + zwanger
.




