Hoi, Liezabeth,

Ik begrijp dat je je ongerust maakt, hoor. Maar er zijn zoveel dingen waarop je kindje meer kans heeft als het vroeger geboren is. Daar zijn heel erg veel studies naar gedaan, en de lijst van psychologische en motorische mankementen waarop een prematuur meer kans maakt, is groot. Mijn zoontje is op 33 weken geboren en in het begin maakte ik me ook zorgen, ik lette op zijn hele ontwikkeling en alles dat iets anders verliep vond ik al een reden om ongerust te zijn. Maar nu ben ik daarmee gestopt. Als mijn zoontje autisme heeft, dan zal het zo zijn. Ik kan hem alleen maar de beste opvoeding proberen te geven, en problemen moet je oplossen als ze zich aandienen. Ik denk dat ik me ook nog steeds schuldig voelde over zijn vroeggeboorte (hoewel ik er niets aan kon doen natuurlijk) en me daarom meer zorgen maakte. Ik zou ook kunnen alles dat anders verloopt bij hem op die vroeggeboorte steken, maar dat heeft evenmin zin. Andere kinderen kunnen ook stoornissen hebben, he.

Over dat autisme, er is geen leeftijd waarop de diagnose "moet" gesteld worden. Het hangt af van de ernst van het autisme, waar in het spectrum de stoornis zich bevindt en van andere factoren bij je kindje of de ontwikkelingstaken waar het voor staat en zich wel of geen baas over ziet. Soms wordt het heel erg vroeg gezien, soms heel erg laat. Soms beseffen moeders pas bij de diagnose dat ze altijd al wisten dat er iets was met hun kindje. Zijn er specifieke redenen waarom je je ongerust maakt? Ontwikkelt je kindje niet zoals verwacht? Of maak je je gewoon zorgen om de verhoogde kans die in de krant stond?

Veel groetjes,

Kersje