Hallo allemaal,

Ook ik heb helaas helaas ervaring met abortus. Het is nu bijna 3 weken geleden en ik voel me er steeds beroerder onder. Ik vind mezelf een huichelaar, ik die altijd riep tegen abortus te zijn, moeder wilde worden, etc. Ik kan er gelukkig wel met paar vrienden over praten, maar gek genoeg blijf ik dan heel rationeel. Mijn gevoel laten zien lukt nog niet lijkt het wel. Dinsdag heb ik controle of alles goed verlopen is en ik droomde vannacht dat het niet goed gegaan was en het kindje er nog gewoon zit. Mijn lijf voelt daarentegen niet zwanger meer aan, af en toe nog een soort zwangergevoel, maar verder niets. Waarom ik me extra rot voel is het volgende. Ik kon het met mezelf eens worden om abortus te doen, los van de vervelende situatie waarin ik zat, omdat het nog maar pril was, 6 weken ver. Volgens de info die ik heb gelezen was het nog embryo en had het nog geen hartje. Dat maakte het voor mij acceptabeler met mijn ethiek en geloof. Maar nu lees ik net op het forum dat iemand die even ver is, als ik nu zou zijn, op de dag dat ik abortus heb laten plegen een echo heeft gehad en het hartje zag/hoorde kloppen!!!!! Ik ben helemaal ontdaan, want ik had ook uitgelegd bij de intake dat als het een hartje had gehad ik de abortus niet zou hebben laten doen. Er is een echo gemaakt, ik mocht natuurlijk niet meekijken, ze bevestigde dat ik sowieso 6 weken ver was, maar heeft niets gezegd over een hartje!
Pfff ik moest het even kwijt bij mensen die het mee kunnen voelen, want ik vind het zo lastig allemaal. Ik heb niet echt spijt ofzo, want rationeel zie ik nog steeds in dat dit het beste is, maar gevoelsmatig en ethisch ligt het toch echt heel wat gecompliceerder!!

groetjes, Els