Heyhey

Ik ben er eindelijk geraakt. Zoals hier al vermeldt is geweest ben ik op 29 mei 2008 bevallen van een dochtertje Lobke. Ze was 51cm groot en woog 3kg 550g. Een goeike dus.

Di 27mei hadden ventje en ik besloten om toch voor een ingeleide bevalling te gaan.
De gyn had gezegd indien ge voor woe-middag beslist om toch te laten inleiden, wordt dat donderdag gedaan. Hoor ik niks van u dan verwacht ik u ten laatste di 3juni om 8u om toch nog in te leiden.

Woe 28mei moest ik om 21u30 mij inschrijven int ziekenhuis en werd ik naar de materniteit gebracht voor een laatste nacht met ons tweetjes (ventje bleef slapen). Niet dat ik veel geslapen heb.

Do 29mei om 5u ’s ochtends kreeg ik een zetpil opgestoken om mijn baarmoederhals te verweken. Daarna kreeg ik harde buiken en voorweeen zoals ik ze al vaak thuis had gehad.
Om 8u kwam de gyn mijn vliezen breken, daarna werden de weeën heviger maar nog niet het echte werk. Daarom kreeg ik om 9u een infuus met weeënopwekkers. En dat hielp fameus, ik kreeg amper tijd om tussen elke wee te recuperen.
Maar met behulp van de bal kreeg ik ze toch weggepuft.
Tegen 12u lukte dat niet meer en vroeg ik of ik int bad mocht om te ontspannen.
Voordat ik in bad mocht werd mijn ontsluiting gecontroleerd. 5cm, ik kwam van 3cm. Ik zag het niet echt vooruitgaan. Om 12u20 zat ik dan eindelijk in bad. Maar ik heb er niet lang ingezeten. Na een 20tal minuutjes kreeg ik ineens persdrang en kon ik de pijn niet meer wegpuffen. Ontsluiting werd weer gecontroleerd, iets meer als 5cm dus lang nog niet klaar om te bevallen.
Toen toch maar om epidurale verdoving gevraagd, ik kon de pijn echt niet meer houden en zeker niet als het nog ff zou duren.
Terug in de arbeidskamer werd ik daarvoor gereed gemaakt, anesthesist werd gebeld. Maar die persdrang was niet meer te houden, daarom om iets na 13u werd mijn ontsluiting weer gecontroleerd. Nog maar een boordje, ik was op een mum van tijd van iets meer dan 5cm naar bijna volledige ontsluiting gegaan. Anesthesist werd afgebeld en ik werd naar de verloskamer gebracht.
Om 13u53 is Lobke dan geboren. Ze was een sterrekijkertje, normaal een moeilijke bevalling maar het is me gelukt en vrij vlug en zelfs zonder epidurale verdoving.
Het moment dat ze dat klein hoopje mens op je buik leggen is onbeschrijflijk.
Er gaan zoveel emoties door u heen. Ook voor het ventje was het heel emotioneel.
Na het bad dacht, dit duurt hier nog lang en opeens mocht ik naar de verloskamer, hij kon zijn tranen niet meer ophouden.

Maar zo vlot als de bevalling ging, zo slecht ging de borstvoeding.
Ik geef wel nog borstvoeding maar op een omslachtige manier want ze wil niet aanleggen.
Ik kolf overdag om de 3u af en ’s nachts 1maal. De moedermelk wordt dan in een flesje gegeven. Vermoeiend maar ik hoop het toch eventjes vol te houden, moedermelk is nog altijd het beste voor ons pruts hé.

Overdag is ze rustig, slaapt ze goed of ligt ze rond te turen maar van de moment dat het donker wordt huilt ze van de ene voeding tot de andere.
We weten niet wat het is. Overdag is ze ook wat huilerig na een maaltijd maar dat is dan snel opgelost en dat is dan vaak omdat er toch nog een boer dwars zit.
Maar ’s nachts helpt er niks behalve haar op ons borstkas houden maar ge kunt ze zo niet ganse nacht blijven zitten. We staan dus een beetje machteloos.
De 16de gaan we naar de osteopaat, misschien dat ze toch wat last heeft van hare nek, ze is immers een sterrekijkertje.
Foto’s volgen nog.

xFie

Fie, toch heftig zo een bevalling en borstvoeding enzo hé...
Ik had dat ook, kloven in mn tepels. Dat deed zo een pijn dat ik iedere keer jankte als ik Anne moest aanleggen. Maar ik heb geen ontsteking gehad en heb toch doorgezet omdat ik persé bv wou geven. Bij mij kwam het doordat ik Anne verkeerd aanlegde, ze zoog mijn tepel naar buiten...
Mooie foto's trouwens!

Els, doe maar rustig hé meid. Oh ,en jij en Pukkel al bijna 12 weken! Vliegt toch hé

Pukkel, fijne vakantie Jij hebt beter weer als wij. Wij gaan zondag voor 2 weken naar zee.

Emmy, hoe lang neem je die tabs nu?

Ik ben deze morgen voor een suikertest gemoeten, doen ze standaard hier bij ons. Ik hoor alleen maar iets als die niet goed is, dus hopelijk geen nieuws hé
Verder ook bij de gyné geweest. En tot nu toe loopt de zwangerschap goed. Hij denkt wel dat het maar een kleintje is, in ieder geval gene reus zei hij. Maar dat is na het meten van de buik dat hij dat zei, achter 2 weken hebben we een echo en doen ze de schatting.
Verder had hij ook minder goed nieuws. Blijkbaar is de baby al flink ingedaald en duwt ie tegen de vliezen (bij een 2de zwangerschap gebeurt dat normaal pas tijdens de bevalling), ook de baarmoederhals is al een stukje verkort (schijnt erger te zijn als opening hebben?) Hij zei dat ik flink moest gaan rusten, niet meer heffen, geen betrekking,... Ik zal zeker niet overtijd gaan zei hij en hij wou al geen afspraak meer maken na 35 weken Ik zei ook dat we naar zee gingen zondag voor 2 weken, en hij zei dat kan, maar ik moest mn zwangerschapsdossier toch maar meenemen in mn tas zodat ik het bij me heb als er iets gebeurde...
Nu ben ik niet "dood"ongerust, want het is bijna hetzelfde senario als bij Anne, en toen hebben ze me ingeleid aan 38,3 weken. Maar gerust ben ik niet. Ik hoop toch altijd de 37 weken te halen, zeker omdat het al geen groot kindje is. Dus iedereen en


Groetjes Miranda