Ik vind het ook doodeng hoor dat wiegendood. Maar ik probeer er toch wat minder gespannen mee om te gaan. Ik ga altijd kijken en luisteren als ik er snachts uit moet voor mijn oudste of als ik moet plassen. En blijf ook net zo lang staan totdat ik zeker weet dat ik hem hoor ademen. Hij is nu ondertussen tien maanden en slaapt sinds een paar dagen op zijn buik. Ik laat hem maar, want zodra ik hem terugdraai, draait ie zich weer om.

Verder niet roken met de kleine erbij, veel in de buitenlucht. Zorgen dat zijn kamertje niet te warm is en in ieder geval altijd een roostertje of iets dergelijks open, zo min mogelijk lange autoritten. En verder proberen toch vertrouwen te krijgen in je kindje. Mijn man had het ook eens over zo'n babyfoon met camera, maar ben achteraf blij dat we dat niet gedaan hebben, volgens mij ga ik steeds kijken en nu is het zo dat we lekker beneden zitten als we niks horen is het goed.