Hoi allemaal,
het is alweer 6dagen geleden dat ik Amber op de wereld heb gezet. Het is heel recent maar voor mij lijkt het precies al een tijd geleden!
Het is echt een DROOMbaby: eten, slapen, eten, slapen, ze huilt enkel als ze koud voelt (als ik haar verschoon/in bad steek.)
't is echt een content boeleke.

Ze slaapt al erg goed: gisteren om 23u gegeten, dan om 04.15, en dan was het al over 9u. de volgende keer! ZAAAALIG!!!!!!
't is een heel fijn poppemieke. Ze woog 3,1OO bij de geboorte maar was 300g afgevallen. Nu is ze terug aan't bijkomen maar de kleedjes maatje 50 zijn nog te groot! echt schattig wel! Moest ze nu tot 40w blijven zitten hadden, was ze wel tegen de 4kg geschat.Dus liever dit hoor...
Ze lijkt eigenlijk niet op Myrthe; Myrthe is donkerblond/bruin en Amber is pikzwart van haartjes (zoals de mama).
Donderdag ben ik naar huis mogen gaan, 3dagen kliniek.Was zalig al zo vroeg terug naar huis te gaan want ik miste onze andere dochter enorm en 's nachts was ik wat zenuwachtig als Amber zich liet horen omdat ik doodmoe was en niet goed wist wat ik moest doen. Overdag geen probleem. Maar ik bleek (weer) te weinig melk te hebben waardoor Amber om de 2u soms om het uur eten vroeg, vermoeiend!
Kloven, naweeën...
Wil jullie niet bang maken maar met een 2de kindje heb je dus enorme naweeën.Wist ik niet maar is blijkbaar gekend...??
Enfin, donderdag is Amber nog onder de lamp gemoeten omdat ze geel zag maar 's avonds mocht ze mee naar huis. 's Anderendaags is de vroedvrouw thuis de hielprik en bili komen prikken. Die was ok dus ze moest niet meer onder de lamp maar ze ziet nog wel een beetje geel, morgen komt de vroedvrouw terug kijken en anders evt terug bili controleren.
Zaterdag ben ik nog terug naar het ziekenhuis gegaan, want ik had enorme buikkrampen die niet weggingen.
Gyn van wacht maakte echo en inwendig onderzoek en bleek dat mijn BMH nog steeds open stond en er nog restjes klontertjes zaten.
Heb druppels gekregen om die te laten samentrekken dus wéér soort weeën te krijgen.AMAI PIJN!!!

Als de druppels niet zouden helpen kreeg ik vandaag een curretage!!{ponder}} maar ik deed een reactie op die medicamenten, ik kreeg contramal voor de pijn maar ik kreeg ineens hartritmestoornissen, een pols van 60 terwijl ik normaal rond de 1OO heb en ik had een bloeddruk van 16/10. Mijne man vond da'k dwaas reageerde dus ik moest stoppen met de druppels, hij had al terug naar het ziekenhuis gebeld.
Al een geluk dat ik goed klonters verloor en nu heb ik geen buikpijn meer en bijna niks meer van bloedverlies, dus hoef gelukkig geen curretage.
Oja zal eens ff vertellen hoe de bevalling is gegaan:
Maandag om 8.30 infuus opgestart nadat ik lavement had gekregen (leuk!!

).De weeën waren goed te verdragen.
Gyn heeft rond 10u vliezen komen breken.Tegen 12u moest ik op aanraden van de gyn epidurale laten steken.Eerst had ik de prik al zonder verdoving er nog in, tegen 12u heb ik toch gevraagd om de verdoving erin te spuiten!
Tegen dan had ik nog maar 3cm ontsluiting, 't ging erg traag...
Paar uur derna kreeg ik een druk, precies persweeën.
Vroedvrouw onderzoekt en heb 6cm maar ons

zakt niet goed diep. Ineens voelt ze de kleine fontanel.Wat blijkt: ons Amber was ne sterrekijker. Heb toen op mijn linkerzij moeten liggen maar madammeke wou niet draaien.
Op dat moment was de epi uitgewerkt en had laten bijspuiten, maar dit heeft niet meer geholpen!
Ik had zo'n pijn doordat Amber niet goed stak.Kreeg meer en meer druk en op 10min ben ik van 6 naar 10cm ontsluiting gegaan.
Naar de verloskamer, en daar op mijn linkerzij bevallen.Het persen viel niet mee, want een sterrekijker kan soms uitdraaien op een keizersnee.Mijn man zei dat ze echt met haar neus eerst eruit kwam.
Kheb toen een knip gekregen want met dat gedraaid gezichtje kon ze er niet uit. Die is al goed aan't genezen.
Als haar hoofdje en schouders geboren waren, heb ik haar eruit mogen trekken en op mijn buik gelegd. Wat een intens emotioneel moment was.


Ze was redelijk blauw toen ze geboren was, ze had het wat benauwd gehad maar ze huilde wel direct. Haar apgar was 9-9-9.
Nadat ik gewassen was mocht ik naar een kamer op de materniteit en 's nachts sliep mijn ventje bij ons. Kheb geen oog dichtgedaan van de emoties en de naweeën.
Het was dus weer een heel andere ervaring dan Myrthe maar 1ding was hetzelfde: volledig zonder verdoving bevallen...Manmanman niet om te lachen een sterrekijker.
Maar dat zouden gelukskindjes zijn zegt men ...

En ja, ik heb er idd chance mee!
Ennieweej, het klinkt echt cliché maar Lieke en Cindy: geniet er nog van want ik mis dat getrappel in mijn buik wel, die band tussen ons 2 alleen...
Maar ben anderzijds wel blij, terug een broodje preparé,rauw gehakt, glaasje alcohol, terug buikslapen, geen 100x naar de wc of andere ongemakjes...
Was net geen kg bijgekomen tijdens gans de zwangerschap, en ben nu vandaag al 8kg kwijt!

Hoe het komt weet ik niet maar blijkbaar had Amber compleet alle reserves gepakt.
Enne, voor de dames die twijfelen of je een tweede kind evengraag ziet als je eerste: JA! je liefde vergroot gewoon, 't is echt een wonder hoe'n moederinstinct je hebt als je bevallen bent.
ons Myrthe vond het de eerste moment in de kliniek beetje onwennig en had weinig interesse voor haar zus maar nu thuis gaat het heel goed.Ze is heel lief, geeft aaikes, kusjes, tutje, wou zelfs haar koek delen.Ze gooit de pampertjes in de vuilbak en komt mee in de zetel zitten als ik Amber eten geef.
Kga ff douchen, Amber laatste voeding geven en dan slapen. Hopen op weer zo'n goeie nacht als gisteren.
Groetjes van een krakkemikkige, maar dolgelukkige mama
