lieve mensen! Ik heb deze week met mijn man gesproken en afgesproken dat we wachten tot hij er klaar voor is (circa 1jaar). Ik heb voor mezelf afgesproken dat ik mijn kinderwens los laat tot de tijd rijp is (en geloof me ik heb wel wat traantjes laten vallen want het is niet een knopje dat je om kan zetten). Het leek wel alsof ik rouwde.Maar goed, net toen ik aan het idee begon te wennen dat we waarschijnlijk pas over 1jaar aan kinderen zouden beginnen, gebeurt het volgende. Mijn man vertelde gisteren (uit het niets) dat hij erover heeft nagedacht en dat hij er klaar voor is. Hij zei dat ik moest aangeven wanneer ik er klaar voor ben en ervoor wil gaan!
Ik was een paar minuten stil en kon het niet geloven! Ik was heel blij! Ik heb gezegd dat ik mn scriptie afgerond wil hebben en een andere minder stressvolle baan wil zoeken, en dat we er dan voor kunnen gaan.Ik ben nu gemotiveerder dan ooit en ga gelijk weer aan de slag met mn scriptie en sollicitaties!
ps weet net of het geholpen heeft, maar we hebben deze week samen naar dr phil gekeken en daar ging het over vrouwen die een kinderwens hebben en mannen die deze wens niet deelden. dr phil vertelde waarom hij zelf uiteindelijk toegestemt heeft met een 2e kind. zijn antwoord was: "het gaan voor een 2ekind betekende zoveel voor mn vrouw. ik kan mn vrouw van gelukkig naar ongelofelijk erg gelukkig maken door samen voor n 2e kind te gaan".en dat heeft dr phil gedaan.
Voor alle dames die in dezelfde situaties als mij zitten, wil ik zeggen dat het loslaten van een kinderwens heel moeilijk is en veel verdriet doet.Maar soms is dit tijdelijk nodig om uiteindelijk te krijgen wat je wil. Alles gebeurt voor een reden. Niet alles wat we willen is goed voor ons. en als alles tegen je lijkt te werken is dit misschien een signaal om los te laten en wordt je beschermd.
veel liefs ikke