Lies

Ik dacht het hier soms erg was, maar blijkbaar ben ik niet alleen.

Hier kan het soms hetzelfde zijn.

Gisteren wou hij niet in bad maar gewoon aan de lavabo met een washandje van kop tot teen gewassen worden, ik doe dit soms als het te laat wordt, maar dat wist de papa niet, is dan een gejank (gespeeld want is zich ondertussen aan het spiegelen hoe goed hij het wel doet). Ik kom boven en het hele verhaal waarom zo een geschreew, ik leg aan de papa uit dat hij dat met mij soms zo doet. Krijgen we nog commentaar 'papa weet toch niet veel hé!'


Zo is er elke dag wel iets waardoor hij ons bijna tot de wanhoop kan drijven.

Ik denk dat het de leeftijd is (hoop ik)

Hallo,
die van mij zit nog niet in deze periode....wacht in spanning af...pfff...
Mijn buren hebben wel kindjes in deze leeftijd en nu met het mooie weer zijn ze natuurlijk veel buiten. Deze kindjes hebben ook een gigantische eigen wil en proberen alles uit.
Wat me echter opvalt is dat ze constant negatieve aandacht vragen. Dit krijgen ze dus ook absoluut!!!
Wat ik 'mis' is ook eens iets positiefs, dit hoor ik daar niet, als ze mooi aan het spelen zijn ofzo of in wat voor situatie dan ook, geef eens een compliment denk ik dan als ik haar weer hoor tieren...
Ze willen aandacht, probeer ook eens iets positiefs te zeggen, daar groeien die kindjes van!!

Wat ik nu net op heb geschreven is dus puur de situatie van mijn buren, ik kan niet zeggen of het bij jou ook het geval is maar wilde het toch even zeggen, het kan zijn dat je in een negatieve spiraal bent gekomen waarin alleen nog maar de negatieve dingen worden benoemd en deze spiraal moet dan worden doorbroken.
In ieder geval; succes ermee!!

Hier ook zo'n heeerlijk kind,
winkels die tractors verkopen sla ik tegenwoordig maar over, want dan krijgen we van die reclame taferelen,
echt 1 ramp!!

en thuis gaat het best goed, alleen met naar bed gaan pyama aan dan lokt hij ons uit!!! zoo niet normaal
mijn vriend zette hem dan in de hoek maar ja dan ging hij alleen maar later naar bed, dus nou heb ik ingepland als hij niet luisterd dan krijgt hij geen verhaaltje!

nou na een paar x geen verhaaltje luisterd hij nou dus aardig savonds..
en hij heeft wel vaker buien hoor!! gewoon tussendoor maar geef er niet teveel aandacht aan!

maar soms wordt je er wel knetter gek van pff

Ik zal straks eens gaan googlen of ik het vind.

In principe vind ik dat de oudste wel goed reageert op de jongste. Al probeert hij wel altijd alle aandacht naar zich toe te trekken ... en met dat onze jongste echt een gemakkelijk kind is, lukt dat vaak ook. Ik probeer er dan ook een limiet in te trekken, maar ge kent dat, ik loop dan soms letterlijk door het huis met een peuter aan mijn been ... Hij is wel veel aanhankelijker geworden, maar ik ben niet zeker dat dat de oorzaak is. Hij is namelijk ook een hele tijd niet naar de opvang kunnen gaan, en ik vermoed dat hij ook wat eenzaam was.

Heeft de oudste die problemen die je vernoemt dan? Dat is wel moeilijk ...

groetjes
Lies

Mijn mama (die is toevallig psychologe) zegt dat dat juist wel een goed teken is dat ze vanalles proberen. Het betekent dat ze ze bij jou op hun gemak voelen om alles te proberen. Het hangt dan van de ouders af of ze onhandelbaar worden (ale, niet alleen, er zijn meer factoren, maar kom ....).

Hoi

Onze oudste zoon is nu net 2 jaar geworden. Ik moet zeggen dat we echt twee super flinke kindjes hebben hoor. Als baby hadden we er geen last mee, kon altijd flink alleen spelen, altijd lachen en blij, heel open en sociaal ingesteld. Onze tweede gaat dezelfde richting uit, heel leuk dus.

Hij krijgt nu soms ook van die peuterkuren, maar als ik jullie verhalen lees, mag ik echt niet klagen. Met kuren bedoel ik dan dat hij zijn bekker omstoot, of eens gaat lopen als ik hem moet aankleden. Nog nooit driftbuien gehad, nog nooit op de grond in de supermarkt,...

Ik zeg niet dat ik een perfecte ouder ben, maar ben wel erg consequent (of probeer dat toch). Niet willen eten aan tafel, dan gaat hij van tafel en krijgt nadien nog 1 kans om te eten. Daarna enkel nog zijn fles melk en naar bed. Hij krijgt geen frisdrank en amper snoep/koekjes. Als hij flink gegeten heeft bijvoorbeeld krijgt hij dat af en toe een koek/yochurt/fruit dat hij heel graag heeft bijvoorbeeld. Gaan slapen is ook een vast ritueel waar hij zich erg aan kan houden. Pyjama aandoen, tandenpoetsen, groot licht uit, klein licht aan, verhaaltje lezen en in bed met een dikke knuffel natuurlijk. 's nachts als hij moet wakker worden doe ik ook altijd hetzelfde. Is hij wakker omdat hi echt overstuur is neem ik hem even om mijn arm, zeg dat het ok is, geef hem een dikke knuffel en als hij rustig is zeg ik dat het tijd is om te slapen en leg hem weer neer. Als hij gewoon wakker is omdat hij niet meer wil slapen neem ik hem er niet uit. zeg heel kordaat dat het tijd is om te slapen, leg hem neer, geef zijn tut en knuffel en zeg dat ik niet meer terugkom. Dit werkt echt goed.

Ik heb nog nooit tegen hem geroepen, ook al trek ik met momenten mijn haar uit. Probeer altijd alles op een zo rustig en duidelijk mogelijke manier te zeggen. In de hoek staan is echt het laatste wat ik doe. Hij is dan zo geschrokken dat hij ook wel weet dat ik het meen en dat hij moet luisteren.

Aandacht geven aan je kind is toch echt wel het beste middel denk ik. Het zijn meestal de momenten dat ze geen aandacht krijgen dat ze lastig beginnen te doen. Dat heb ik daarstraks ondervonden. Ik was druk bezig met het herstoferen van onze zetel, moet echt mijn aandacht erbij houden. Jeppe was flink op zichzelf aan het spelen, maar op het laatst moment zag ik dat hij zijn broertje begon lastig te vallen. Ben dan gestopt, merkt echt dat het genoeg geweest was voor hem en wou mijn aandacht.
Tijdens het koken wil hij al aan tafel gaan zitten, soms al een half uur voor we gaan eten. Als hij dat doet begint hij fratsen uit te halen. Nu heb ik daar de oplossing voor gevonden. Hij mag dan op zijn trip trap in de keuken komen zitten terwijl ik met het eten bezig ben. Hij vraag dan wat ik allemaal doe, ik praat dan heel de tijd met hem. Zo kan ik en aandacht geven en zorgen dat er eten op de tafel komt!

Ik hoop nu niet dat ik overkom als een perfecte mama, want dat is niet hoor. Ik heb niet altijd evenveel geduld en tij d om met hem bezig te zijn en maak me ook soms boos op hem. Gelukkig blijft dit heel beperkt. Hopelijk kunnen deze "tips" jullie een beetje verder helpen?!

Heel veel succes en geduld gewenst!!!!!!!!!!!
groetjes lesley

Hoi Lies

Dat het karakter er veel mee te maken heeft, daar ben ik zelf ook van overtuigd. Als ik zie hoe mijn man zijn nichtje is dan prijzen wij ons echt heel gelukkig. Toch is het ook hoe je met dat karakter omgaat ook heel belangrijk hoor. Wij zijn juist met hen op vakantie geweest naar de zee en daar hebben we wel wat gezien. Ik begrijp ook wel dat je op de duur de bomen door het bos niet meer zien en dat je dan het concequent zijn even opzij schuift. Maar dat is net hetgene wat zo'n kindjes nog sterker maakt vrees ik.
We gingen naar de winkel, met de dubbele buggy. Zij wou perse onderaan zitten (phil en teds), wat eigelijk niet mag omdat ze zwaarder is dan mijn zoontje. Mocht toch onderaan zitten om problemen te vermijden. Dan wou ze er weer uit, was ze er uit , wou ze er weer in. Het ging echt heel de tijd zo. Dan begon ze te gillen dat ze haar tutje en knuffel wou hebben. Meer dan een half uur heeft ze zitten gillen, schoppen en roepen in de buggy omdat ze die niet kreeg (= enkel om te slapen). Ik had echt zoiets van laat ze gewoon brullen en doen. Ze zit vast in haar buggy, er kan niets gebeuren. Geef haar terug aandacht als ze wat rustiger is. Ik was2 seconden in de bank en het gegil was gedaan, ze had haar tutje en knuffel gekregen! Toen dacht ik echt " nu heeft ze weer haar zin gekregen". Zij weet echt goed, dat als ze blijft volhouden dat ze toch haar zin zal krijgen. Als je op zo'n moment een standpunt neemt, blijf daar dan ook bij. Zeker als ze zo'n sterk karakter hebben, want zij blijft echt wel volhouden. Dat vond ik op die moment echt heel erg jammer.
De volledige 2 weken waren en op en af van zo'n toestanden! Echt vreselijk was het.

succes