Hallo,

Ik heb de keizersnede zeer positief ervaren, ik wist ook al enkele weken op voorhand dat het keizersnede ging worden dus had me er al lang bij neergelegd en we gingen er het beste van maken.

's Morgens mij om 8 uur in het ziekenhuis moeten aanmelden, schortje aan gekregen, snel nog een echo om zeker te zijn dat ze in stuit lag en dan naar de ok.
De ruggeprik heb ik niet gevoeld, daarna kreeg ik mijn blaascatheder en mocht mijn vriend binnenkomen.
Toen is de gyne begonnen en na een vijftal minuten hoorden we onze kleine meid. Ze werd even boven het zeil gehouden en toen aan de kinderarts gegeven voor controle waarna zij de eerste testen deed (dit gebeurde op drie meter van de operatietafel zodat ik alles kon meezien). Daarna heeft de vroedvrouw ze op mijn borst gelegd en hadden we het eerste contact en zo heeft ze een tiental minuten bij mij gelegen en werd ik dichtgenaaid. Toen ben ik naar de ontwaakkamer vertrokken en ging mijn vriend samen met de dochter naar mijn kamer. En half uur later mocht ik ook reeds naar mijn kamer want kon snel terug mijn benen bewegen.
De eerste twee dagen kan je je bed niet uit door al de baxters en is dus het eerste badje en vuile pamper voor de papa, het flesje of de borst kan je wel geven. De derde dag werd ik alles losgemaakt en mocht ik rondlopen, vanaf die dag ben ik voor onze dochter beginnen zorgen. En de verpleging maakt er echt geen probleem van om je baby zoveel mogelijk bij je te leggen, dit is tenslotte bevorderend voor de band met je kind. Siska heeft zelf bij mij in bed geslapen de eerste twee nachten zodat ik de verpleging niet hoefde te storen als ze weende. Zelf ben ik na zeven dagen naar huis gegaan.
Ik ben niet in Sint Niklaas bevallen, maar als de vroedvrouw je verzekerd heeft dat het op die manier gebeurd dan zal het zo wel zijn.

Groetjes

Hoi Sentje,

Ik herken al je vragen en het is heel goed dat je je er op voorbereidt.
Ben zelf 3 weken geleden bevallen van een dochter met een keizersnee.
Ook zij lag in een stuit en ging niet meer draaien.
In principe had ik me er helemaal met 37 weken op ingesteld.
Hoopte daarom dat ze in de laatste week niet meer ging draaien. ik vond het prettig om nu te weten wat er ging gebeuren. De tijd van wel thuis of ziekenhuis vond ik niet prettig...

Achteraf is het me allemaal 100% mee gevallen.
Het is raar dat je van te voren weet wanneer het gaat gebeuren, maar het is ook praktisch. Vertel aan je familie een later tijdstip, want zij worden gek thuis van het wachten en het duurt wel 2 uur wanneer je daar aan denkt.

Het echte contact met je kind kwam bij mij later toen ik helemaal alleen met haar was dan besef je pas dat het jouw kind is. Wel kwam ze na een half uur al bij mij met een blote huid op mij liggen en gingen we haar meteen aanleggen voor de borstvoeding. De start was perfect voor haar....ze was mooi,niet geleden en in het ziekenhuis goed bekeken. Daarna gingen we naar boven en werd de baby pas aangekleed.

Laat het gewoon over je heen komen en ook een keizersnee is een prestatie, hoor. Niet te vergelijken met een gewone bevalling, maar je hebt wel heel veel over voor je kind.
De eerste dag heb je naweeen en de volgende dag sta je al naast je bed en met 3 dagen mocht ik al naar huis.
Na 2 weken echt rustig aan doen kan ik me in de derde week weer aardig alleen redden. Wel ga ik 's middags effe slapen om bij te tanken.

Pfff, heel veel info...hopelijk heb je er wat aan. SUCCES
gr.wil

Meis maak je geen zorgen over de keizersnede, het is zo gebeurd! Ook de ruggeprik daar was ik erg zenuwachtig voor. Je moet zitten en naar voren buigen en je voelt een prik en dat is dat. Het is belangrijk dat je probeert je te ontspannen, zodat de arts zijn werk kan doen. Zodra het zover is spreek je met jezelf af: nu ga ik twintig seconden nergens aan denken. Ik denk nergens aan ik denk nergens aan... klaar! Of je denkt eraan dat je straks je prachtige kindje in je armen mag houden. Ook ik moest enorm klappertanden en kon niet ophouden met beven tijdens de keizersnee, maar ja, weeen zijn ook zo fijn niet. Je moet er even doorheen maar het is echt goed te doen en de beloning is zoooo groot! Het herstel viel mij wel tegen moet ik zeggen. Wie vaginaal bevalt heeft pijn voor de geboorte, wie een keizersnede krijgt heeft de ellende na de geboorte, zo zie ik het. In beide gevallen zet je je kind op de wereld en mag je van een bevalling spreken, vind ik! Wel vind ik het jammer dat ik de baby niet direct op mijn buik kreeg na de geboorte. Maar joh, als je kindje maar gezond is dat is het allerbelangrijkst! Een stuitbevalling, daar moest ik niet aan denken... (ben benieuwd hoe het straks zal gaan met de tweede)
Zie maar uit naar donderdag meid, dan kun je je dochter in haar mooie oogjes kijken!!!