hallo dames,

effe snel een korte update over onze situatie;
ik ben gister weer bij de gynea geweest voor de fm+pregnyl. Er zaten 2 grote follikels klaar, dus dat was weer prima. De pregnyl is dus weer toegediend en we weten weer wat ons straks te doen staat...
Dit is ook meteen onze laatste poging met Clomid+Pregnyl voorlopig. De gynea heeft me aangeraden om in de zomervakantie eventjes een pauze in te lassen, en dan tegen september eens op gesprek te gaan in een vruchtbaarheidskliniek. Ik heb haar ook gevraagd hoe het eventueel zit met andere hormonen zoals bv Menopur ofzo. Zij kon mij zelf niet daarmee verderhelpen, aangezien ze niet voldoende ervaring had met het toedienen van Menopur. En om nog een paar pogingen met eventuele andere hormonen te proberen, heeft volgens haar weinig zin, aangezien ik heel goed reageer op de Clomid... Ze vermoed dat het probleem ligt in de 'samenwerking' tussen zaadcel en eicel...
Maar weer even afwachten en hopen dus.
Mocht het deze keer dus niet lukken, gaan we effe een pauze inlassen, want ik moet toegeven dat ik daar toch ook wel nood aan heb. Het is me de laatste weken allemaal wat te veel geworden. Ik hoef nog maar een zwangere vrouw te zien, of ik begin al te huilen... En dan heb ik nog net dat geluk dat er momenteel in mijn directe omgeving heel veel vrouwen zwanger zijn, of net bevallen zijn. Het lijkt wel of iedereen aan de volgende fase in zijn leven begonnen is en om de één of andere reden mogen/kunnen wij dat niet... Ik weet dat ik positief moet blijven en erin moet blijven geloven, maar het wordt wel heel moeilijk.

Heeft iemand van jullie trouwens ervaring met zo'n pauze na een aantal maanden hormonen geslikt te hebben? Ik vraag me af of mijn lichaam weer een tijdje nodig zal hebben om te herstellen of niet?

Zo, dames, dit was m'n korte update. Ik hou jullie natuurlijk op de hoogte over alle nieuwe ontwikkelingen. Aan de hoogzwangeren onder jullie; héél veel succes en aan de kersverse mama's; geniet van jullie spruitjes!

Veel liefs,
Svea

hallo dames,
morgen is het weer dag 31 = NOD!! Duimen jullie mee???

hey meiden,
voorlopig nog niks te melden... Maar ik heb wel last van de fameuze krampen. Dus ik durf eigenlijk nog niet te hopen. Vorige maand was ik ook 1 dag over tijd, dus het zou wel kunnen natuurlijk...
Ik hou jullie op de hoogte!!!

hallo dames,
hier ben ik weer. Jammer genoeg weer zonder goed nieuws... Onze 6de poging met Clomid+Pregnyl zit er op en heeft helaas niks opgeleverd.
Net als vorige maand, was het deze keer dag 32 die het slechte nieuws bracht.

Voor deze maand is er dus niks meer gepland van behandelingen of iets dergelijks. Gewoon effe niksen... Alhoewel ik het toch niet zo maar uit mijn hoofd ga kunnen zetten natuurlijk, maar ik denk toch dat het me goed gaat doen, om effe spontaan te vrijen, ipv NU MOETEN WE!

Ik denk dat ik tegen augustus/september eens een afspraak ga maken in een vruchtbaarheidskliniek voor wat meer uitleg betreffende IVF. Ik mag mijn gynea dan ook bellen voor een verwijzingsbrief. Ik heb hier eigenlijk nog niet echt goed bij stil gestaan, omdat ik hoopte dat het niet zover zou moeten komen, maar helaas staan we nu toch op dat punt.

Naast dit slechte nieuws, wacht er mij vandaag ook nog goed nieuws. Mijn schoonzusje staat op het punt van te bevallen van mijn metekindje. Ze zou vannacht of vanochtend naar het ziekenhuis moeten dus ik wacht vol spanning op het telefoontje. Alhoewel dit natuurlijk supernieuws is, heb ik toch (op dit ogenblik) een overwegend slecht gevoel hierbij. Ik gun het hun van harte en ik zal mijn best doen om een heel goede meter te zijn voor dat spruitje, maar op dit ogenblik is het voor mij gewoon heel confronterend dat zij al moet bevallen. Terwijl we samen aan het proberen waren, 9 maand geleden. We zagen het helemaal zitten; samen zwanger zijn. Ondertussen is zij al aant bevallen en ik ben nog geen stap verder. Er komen nu deze zomer tal van momenten aan, waarvan ik vorig jaar dacht 'dan ben ik ook zwanger, dan heb ik ook een mooi buikje'. En nu zijn die momenten plots heel dichtbij, zonder dat ik er zelf bij heb stilgestaan.

Allemaal heel confronterend en heel frustrerend. Maar ja... we staan ervoor en we moeten er door hè. Je gaat je soms gewoon afvragen waarom WIJ hier mee te maken krijgen. Waarom WIJ niet zoals iedereen gewoon spontaan zwanger kunnen worden. Maar dat soort vragen stel ik mezelf beter niet, want ik word er alleen maar depressiever door...

Ik ga nu in ieder geval proberen tot rust te komen in de 'pauze' en te genieten van mijn weekje verlof dat er aan komt. Nog 2 weken werken en dan gaan we een weekje naar zee. Effe er tussenuit... Ik kijk er al naar uit!

Bedankt voor jullie geduim in ieder geval!! Veel succes aan iedereen en een hele fijne vakantie, met hopelijk wat zon!!!

Veel liefs
Svea