Hallo allemaal,

Hier ben ik nog eens. Sorry dat het weer een tijdje geleden was.

Allereerst Katrien, een hele dikke proficiat! Een gek gevoel he, in het begin? En voel je al iets?

Hoe is het met de kleine ukkies allemaal?
Hier gaat het op het moment weer wat beter, maar we blijven maar sukkelen met Gabriël zijn reflux. Een refluxbaby is echt niet te onderschatten. Ik heb tot nu toe de medicatie wat tegen gehouden, ik ben daar niet echt een voorstander van bij zo kleine baby's maar het was niet meer te houden we zijn dadelijk moeten beginnen met zantac en nu stel ik mij toch de vraag of we dat niet eerder hadden moeten doen. Hij is echt goed gezind nu sinds we hem dat geven, maar hij lust het wel niet, zijn mondje blijft stijfdicht ik moet het spuitje erin wringen en dan slikt hij het wel.

Ik was met momenten zelf een wandelende zombie, zo voelde ik mij in elk geval zo vermoeiend en we zijn dan hier de laatste verbouwingswerken aan het doen dus kan geen hulp vragen aan mijn man nu. Nu heb ik een weekje verlof gehad en ben helemaal bekomen.

Weet je dat Joachim mij zelfs afstootte? Het was altijd papa, papa en ik denk dat dat een reactie naar mij toe was jij bent toch altijd maar met mijn broertje bezig. En nu heb ik deze week Gabriël af en toe enkele uurtjes bij mijn man gelaten en met Joachim gaan fietsen, naar de winkel. En gisterenmorgen in bed waren we tekenfilmpjes aan het kijken en ik zet hem bij mijn man, nee mama zei hij en kroop tegen mij aan. De tranen stonden in mijn ogen, dus hij heeft mij toch meer nodig dan hij soms laat merken.

Het is soms echt moeilijk zo twee kleine ukkies, ik heb soms het gevoel dat ik mij in twee moet scheuren en dan komt dat derde grote manneke ook nog wat aandacht bedelen

Mijn zus is terug van gisteren van Spanje en nu had ze voor allebei van die namaakcrocs-schoentjes. Zo schattig en Joachim is er verzot op. En voor elk een petje met hun naam op. Echt mooi hoor.

Daag allemaal,

En probeer wat meer te komen, want ik denk regelmatig aan jullie hoor

Groetjes Heidi