Hey dames,

Alles goed? Ik lees dat jullie ongeveer dezelfde weg hebben afgelegd als ik.

De wonderen zijn de wereld nog niet uit hoor, ik ben daarvan het levende bewijs!

Groetjes,

Astrid !

Hey Line,

Bedankt!!

Wanneer weet je meer? Als er een TP is gebeurd, moet je toch geen 2 weken wachten hé? Ik ben daar eigenlijk niet zo goed in thuis.

Ik hoop zo dat het lukt!

Kunnen we dit onderwerp voorgoed sluiten en ons samen naar de zwangere clubs begeven!

Groetjes,

Astrid

Hey Line,

Ja, vermits Pregnyl HCG bevat zal je zowieso positief testen. Ik voelde nu ook niks hoor, ik deed gewoon nog maar eens een testje, omdat mijn regels zo lang uit bleven (wat eigenlijk normaal is voor mij). Je moet je dus nog geen zorgen maken!

Ik was de laatste dagen een beetje misselijk, kon niet eten wat ik anders wel graag eet. Sinds deze nacht moet ik nu ook overgeven. Vanaf 05.00u tot 17 minuten geleden (allé, niet aan één stuk hoor!)! Ik heb ooit gezegd dat ik dat misselijk zijn er met plezier zou bijnemen, maar ik heb da precies serieus onderschat !!

Groetjes,
Astrid

Hey Line,

Ik vind het echt super erg voor jullie . Ik hoop dat je genoeg afleiding hebt, zodat je er niet constant mee bezig bent. Een rustpauze kan goed doen. Stort je maar even volledig op jullie huis. Ik denk trouwens dat Jette wel een goed idee is. Je zal misschien ook meer vertrouwen hebben in die dokters.

Met mij gaat het ook niet zo goed (Ik weet da ik eigenlijk geen reden heb om te klagen). Ik ben zo ziek . Ik kan echt niks. Ik lig in bed en op de zetel en maak zelfs geen eten meer. Ik heb nooit gedacht dat het zo erg kon zijn. Als er vroeger iemand over zeurde kreeg ik het echt op mijn heupen. Ik vond dan dat ze al blij moesten zijn dat ze zwanger geraakte. Ik ben sinds maandagnacht 28 juli ziek geworden en het is nu dus al anderhalve week zonder onderbreking zo. Ik neem Primperan in, maar dat helpt totaal niet. Ik ben ook zo moe en toch kan ik niet slapen. Ook s'nachts slaap ik bijna niet van de misselijkheid. Als ik al slaap is het in blokjes van 30 tot 45 min. Ik kom niet buiten, want dan ben ik bang dat ik weer moet overgeven. Gelukkig heb ik vakantie, maar ik weet niet wat ik moet doen als ik terug moet gaan werken. Op deze manier ga ik het trouwens ook niet lang meer kunnen verzwijgen. Ik weet niet of mijn ouders al iets doorhebben, maar ik denk niet dat ik ze nog veel langer ga kunnen omleiden.



Groetjes,

Astrid

Hey Line,

Ik ben nog steeds ziek hoor. Ik neem nu wel iets anders in en dat helpt een beetje beter dan Primperan. We zijn vorige donderdag weer naar de gyn geweest en alles was goed. Volgens de gyn is die misselijkheid een heel goed teken, dus zullen we er maar blij mee zijn zeker ! Mijn volgende echo is op 12 september.

Tegen ons mama heb ik het 2 weken geleden moeten vertellen, omdat ik aan het overgeven was op het moment dat ze hier was. Voor de rest zijn alleen 2 bevriende koppels op de hoogte. Misschien dat ik het één van de dagen ook tegen mijn baas ga zeggen, maar dat zal er vanaf hangen of ik mijn misselijkheid kan verbergen of niet.

Alles goed voor de rest?

Groetjes,

Astrid

Hey Line,

Ik moet nog steeds overgeven, maar de dagen dat ik moet werken valt het eigenlijk redelijk goed mee. Na mijn vakantie heb ik het direct tegen mijn baas en 1 collega gezegd (voor het geval dat ik ineens in mijn vuilbak zat te kotsen, wat gelukkig nog niet gebeurd is!!). De andere collega's horen het pas binnen een 2 of 3-tal weken. Ik wacht zowieso tot na de echo op 12 september.

Mijn papa en schoonouders weten het ook nog niet. Ons mama en 2 bevriende koppels weten het wel. Mijn vader komt 1 avond per week bij ons eten, dus dat kan ik nog makkelijk zwijgen. Ons mama zie ik elke dag, dus dat was niet vol te houden als ik zo ziek ben.

Zaterdag ben ik 12 weken en ik heb er wel een goed gevoel bij. Als ik mij niet zo ziek zou voelen, dan zou ik wel ongeruster zijn denk ik. Volgens mijn gyn is ziek zijn een heel goed teken, dus nemen we het er maar bij hé!

Hoe is het ondertussen bij jullie?

Groetjes,

Astrid

Hey Line,

Hier alles goed hoor, buiten de misselijkheid ! Dat wil maar niet overgaan. Het is wel veel beter dan enkele weken geleden, maar ik moet toch nog steeds overgeven. Gelukkig niet meer elke dag (vandaag dus weer wel, 5 minuten voor ik naar mijn werk wou vertrekken!).

Mijn vader is op de hoogte sinds woensdag en mijn schoonouders en Kurt zijn grootouders sinds gisteren.

Het kan toch allemaal hoor, bij ons na 2 jaar en 3 maand! Na 5 mislukte pogingen met medische hulp verwacht je dit natuurlijk niet meer. Met onze trouwplannen hebben we onze gedachten blijkbaar voldoende kunnen verzetten! Ze zeggen altijd; "niet teveel mee bezig zijn", maar het is echt wel zo! Het is alleen makkelijker gezegd dan gedaan!

Veel succes op je nieuwe werk!

Groetjes,

Astrid