Dit zijn de symptomen van reflux:

-veel huilen
-pijnlijke gezichten trekken
-hoofdje naar achteren trekken
-weinig slapen
-spugen (ruikt zuur)
-kokhalzen
-kort na de voeding weer willen drinken
-(dit is om het zuur niet meer te voelen)

Dit alles heeft Jelte, het kwam zo overeen!!

En wat hebben we al gedaan:
- hoofdeinde wat omhoog gezet
- nutriton aangeschaft om de voeding in te dikken zodat het langer in z'n maag blijft zitten en het moeilijker op te geven is.
- lang rechtop houden na de voeding, en dan ook echt lang!!!
- niet van hand tot hand na de voeding, maar 1 persoon voedt.
- inbakeren, zodat ie zich wat rustiger houdt, die armpjes en beentjes vliegen werkelijk alle kanten op. Hij is zelfs zo druk dat ik hem regelmatig horizontaal of diagonaal in de wieg aantref.

Vandaag naar het consultatiebureau geweest met em, en wat is ie gegroeid!!
Bij z'n geboorte woog ie 2740 gr, nu 3150.
Lengte bij geboorte 45 cm, nu 49,5.
Schedelomtrek van 32 naar 35 cm!
Dus helemaal prima!
Dat reflux gebeuren nog een keer aangekaart, maar we voelden ons niet echt serieus genomen.
Want ja, als je zelf in de zorg zit of je hebt vrienden in de zorg, dan ga je het al snel op het medische gooien.
Pfff, dat doe ik helemaal niet, maar ik zie wat er met m'n kind aan de hand is, dat ie pijn heeft, zwaar oververmoeid is na overdag welgeteld 1 uur slaap, en dat gehuil of eigenlijk gegil is niet goed!
Verder zag ze met het lichamelijk onderzoek dat z'n buikje idd ook wat gevoelig was, maar verder deed ze daar niks mee.
Want ja, alle baby's hebben toch wel een vorm van reflux, doordat het klepje van de slokdarm naar de maag in 90% van alle gevallen gewoon nog niet goed ontwikkeld is.
Oh, en een baby moest je maar vergelijken met een auto (?????), bij een auto functioneert het geheel ook niet met alleen een rem en alleen een gaspedaal.
Bij een kind is het gaspedaal goed aanwezig, maar die rem die moet nog wat verder ontwikkeld worden.
Nou pardon... beetje rare vergelijking dacht ik zo.
Ik heb het nu even gelaten voor wat het is, omdat we vrijdag naar het ziekenhuis moeten naar zijn eigen kinderARTS.
Vandaag was het overdag weer huilen, huilen en nog eens huilen.
Nu ligt ie net in bed en lijkt het wel redelijk te gaan, maar heb em dan ook een half uur goed rechtop gehouden tot ie in slaap was gevallen.
Afkloppen dat ie nu even een ruk van 3 uur slaap maakt.

Tirza, bedankt voor je tips!
Maar zoals je ziet hebben we de hele trukendoos al opengetrokken.
Morgenavond komen 2 vriendinnen van me op kraamvisite, beiden werken ze op de couveuse afdeling, dus willen ze nog ff met ons meekijken, misschien hebben ze nog wat handige tips.

Hoe gaat het met jullie verder??

Ja, hij doet het echt super goed!!
En ja, je zegt het goed, je hart breekt als je zo'n kleintje ziet worstelen met dat nare gevoel wat in em zit.
Af en toe kan ik wel huilen, je wil zoveel meer voor em doen, dat rot gevoel wegnemen, maar je kan niet meer doen dan dit.

En wat is misselijk, ik denk dat je dat gevoel wel als licht misselijk kan beschouwen.
Weet precies wat je bedoelt.
Wordt ook wat erger na het eten??
Bij mij hielp het als ik na het eten een stuk ging lopen,probeer dat eens.

na het eten heb ik de indruk dat het beter is, tenzij ik teveel eet... maar meestal ben ik na het eten weeral doodmoe...

roh ik ben eergisteren al om 10u gaan slapen... en gisteren om half 8 al !!! tot vanmorgen half 7. ... en raad nu wat, ik ben nog moe

Snuitje, gewoon aan die moeheid toegeven, lekker op tijd naar bed en proberen zoveel mogelijk slaap te pakken.
Vanaf 12 weken ga je verschil merken, dan wordt je steeds minder moe.

Amarins, auw, ik voel het zelf bijna!
Doe maar rustig aan!

Snap wel dat je het soms wat lullig vindt overkomen, maar er is even niks anders aan te doen.
Weet wel dat ik gelijk uit m'n werk ging opruimen en ging koken om maar niet te gaan zitten, zo gauw ik op de bank plofte viel ik in slaap.
Na het eten ruimde m'n mannetje alles op en deed ik m'n ogen dicht of ging heel vroeg naar bed.
Het is niet altijd even gezellig, maar ik als zombie om maar wakker te blijven was nog minder gezellig.

Roh Annick kan het me wel voorstellen... probeer nog even te genieten van de stampjes in je buik, van het feit dat jullie nog kunnen genieten van jullie 2 zonder al te veel rekening te moeten houden met anderen, en van het feit dat je nog kan slapen en doen wat je wil...
Nu komt het misschien heel verkeerd over hé, tuurlijk heb je die dingen er graag voor over en eens je kindje er is, zul je zeker heel blij zijn, maar het gaat nu eenmaal niet sneller, helaas hé ;-) dus probeer te genieten en het positieve te zien (makkelijker gezegd hé dan gedaan)... maar je kleintje is op komst, nog even volhouden !
Die dag dat ze er is, verandert alles, zo fijn, maar ook zo druk en wennen aan dat nieuwe mensje dat jullie leven voorgoed verandert !