hihi, leen, svz is stand van zaken...

ik heb nu even tijd want b is met z en zijn papa, diens vriendin, zijn zus, haar man en zoontje naar enkele dorpjes. Ik niet mee omdat ik gisteren meegegaan ben naar een marktje en dan altijd een dag moet bekopen. maar heb lekker lang geslapen, dan op mijn dooie gemakske ontbeten en nog eens tijd gehad om in een boek te lezen, onwaarschijnlijk lang geleden! ben nu bezig aan "ladies f irst" van ann emie struyf, echt goed!

leen, grappig dat Y het niet meer gewoon is om thuis te zijn bij papa en dat je dan alles moet uitleggen aan A.
Hoe heeft ze het trouwens gehad aan de zee met haar neefje? ze is nog maar net terug zeker? zal wel leuk geweest zijn. Heb meeste gelezen maar beetje diagonaal omdat ik weinig tijd (pc staat in aur élie haar kamer en die slaapt meestal als z slaapt en ik tijd heb) en energie heb om hier aan de pc te staan (ja, er is geen bureau momenteel dus moet je rechtstaand lezen en schrijven, en dat doet beetje pijn na tijd)

pien, al beslist wat je gaat doen ivm de job? wel goed dat je zo goed in de markt ligt dat je onmiddellijk mag beginnen meid! maar natuurlijk wel dilemma, want ft en zo snel beginnen en de verre locatie, ik zou ook twijfelen...

fie, mijn jeans van noppies is nog altijd te groot hoor en ik ben nu bijna 24w zwanger. ik ben niet zoveel bijgekomen als vorige keer in elk geval. broeken van f ragile zijn momenteel het makkelijkste, en idd niet mee inzitten, opeens komt dat buikje wel. ik heb wel enkele driekwart broeken en die passen wel al goed, ook al hebben ze wel een buikstukje
fie, ik heb die gehaald in de pl us one in gent, echt supergoei winkel. was van nopp ies denk ik. ik heb thuis ook wel nog de link van een site waar je via internet leuke en goedkope zw kledij kan kopen, ook veel via noppies

belle stuurt jullie allemaal héél veel groetjes, het is hier wel hard werken voor haar en cl aude. van 's morgens vroeg tot 's avonds laat in de weer voor hun gasten. Maar het is dan ook allemaal dik in orde, wij komen zeker volgend jaar ook terug, ik vind dit de ideale formule om vakantie te hebben met kleine kindjes.

morgen komt ellen hier aan met haar kroost, ben supercurieus om hen terug te zien. z zal ook blij zijn dat er nog meer kindjes zijn om mee te spelen, al zal ze haar neefje wel missen natuurlijk.
normaalgezien zou sanne ineens ook morgen toekomen maar omwille van de china-reis van b had ze het verzet. ze komt nu dinsdag of woensdag, weet het niet vanbuiten. maar ook wel leuk om hen te zien, ik kijk er al naar uit

oh ja, leen, ik heb op mijn knie ook zo'n spatader liggen. die is vorige keer ook te voorschijn gekomen maar verdween gelukkig weer na bevalling, ik hoop nu het zelfde

het weer zou bij jullie wel beter moeten zijn nu , niet? heb gisteren nieuws gekeken hier en ik denk dat ze begin de twintig graden gaven. hier is het ook wat frisser vandaag maar na zo enkele dagen van dik in de dertig graden in de schaduw, vind ik dat niet erg! het zonneke is er nog altijd niet, maar een rustig dagje in schaduw stoort me in elk geval niet.

s, ik herinner mij vaag nog wat je doet - iets met juwelen? maar meer ga ik er hier niet over zeggen hé. anders op één van de volgende dates nog maar es uitleggen aan ons, de curieuzeneuzen

ik ga jullie nu laten, ik krijg terug iets teveel pijn van hier recht te staan

ben wel es curieus, wij komen terug thuis de 10de aug, we vertrekken hier de 9de, maar de 15e komt de vroedvrouw en moet ik op weegschaal, denk dat die wel wat meer kilo's zal aangeven, ondanks dat ik overdag niet zoveel kan eten. maar ja, 's avodns laat altijd nog eten en zoveel en lekker eten, ellen, de kilo's zullen ook bij jou wel eraan vliegen

tot later, meisjes
groetjes vanuit LDF

nans

de werkmens is hier ook weer!...
Ga nu eerst effectief wat doen aan dat artikel want anders begin ik er weer aan op het moment dat H me begint te roepen (is aan het tekenen) of de kleintjes wakker worden...

laat die was dan zitten Pien, hoewel 't is nu zonnig en veel wind, straks regent het misschien.
ik blijf jou toch moedig vinden hoor, dat je nog met zo'n serieuze zaken kan bezig zijn terwijl je daar een kleuter rondlopen hebt en dan nog twee kleintjes en volledig voor je huishouden opdraait.
chapeau mama Pien
al beslissing genomen ivm de job in Br? of iets anders op 't oog?
je kan blijkbaar toch heel snel iets vinden, de ideale job qua uren, inhoud en afstand zal zich nog wel aanbieden zeker?

heb al vanalles gedaan behalve wat ik WOU (lees: MOEST) doen. Was opgehangen, eerst andere was afgehaald en opgevouwen, spinazie geplukt en 5 keer gewassen voor straks, living ietwat aanschouwelijk opgeruimd..., E en A uit bed gehaald en aan het spelen gezet, en nu is het natuurlijk fruittijd en straks komt mijn zus en schoonbroer naar hier, ze kunnen hier elk moment zijn... 't werken zal dus weer niet meer voor nu zijn. Soms mis ik toch eens een kribbe hoor, dat ik ze toch heel af en toe eens zou kunnen wegbrengen en eens goed voortdoen. Misschien betert het als A ook naar school gaat? Hoewel, dan ga ik E meer zelf moeten bezighouden natuurlijk.
Over die job heb ik officieel nog geen beslissing genomen, maar het gaat gewoon praktisch niet te doen zijn zonder iemand (au pair of zo?) in huis. Want om alles wat ik nu overdag doe, nog 's avonds of in het weekend te doen, DAT gaat echt niet lukken... Het zou toch maar max. 80% mogen zijn. En dan nog... Het gemakkelijkste voor iedereen zou zijn dat ik nog wat thuis blijf denk ik, maar ik vraag me alleen af of ik dan nog wel aan werk ga geraken achteraf. Enfin, jullie krijgen het wel te horen...
Ik zou me dringend nog eens moeten kunnen bezighouden met sollicitatiebrieven schrijven, want zo gaan er ook geen zoden aan de dijk komen natuurlijk...

pien, kan die job 80% of is dat niet negotieerbaar?
En als je een poetsvrouw hebt die iedere week zou komen + een kribbe dan kan dat toch lukken?
En de strijk doe je eventueel naar een strijkatelier.
Velen van ons doen dat hier toch zo op het forum (en daarbuiten)? En de oudsten zullen dan in de naschoolse kinderopvang moeten blijven wsl?
Het zal sowieso wel gevolgen hebben hè voor de kids als jij terug gaat werken. Nu besef je eigenlijk pas wat een luxe het eigenlijk is als je je kinderen wel kan gaan halen aan school alle dagen. Het zal voor mij ook niet weggelegd zijn.

Wat vindt J er eigenlijk van? Die stond er toch achter dat je terug ging werken?

Hier alles OK verder. Voor ons H is het wel goed dat het terug een beetje koeler is. Ze sliep daardoor zo slecht denk ik.

We hebben daarnet de 4-geslacht foto getrokken. Mijn oma straalde gewoon!

niet veel geschreven dit weekend.
Sanne, oei, nu dacht ik dat ze zouden weggaan na de bevalling. ik heb er vannacht veel last van gehad, de aders liggen er nu terug dikker op en dan voel ik daar wel trekkingen van in mijn been.
mooie foto's van je twee kapoenen zeg. die laatste met jou en J. is supermooi. morgen grote trip, je hebt gelijk dat je nachtelijk rijden nu niet ziet zitten. in 2 dagen lukt het ook wel hé. zijn de kindjes terug volledig genezen? B. moet nu al vaak naar C. zeker? goed dat jij zo'n plantrekster bent. geniet maar van de vakantie samen dan en hopelijk is het nog mooi weer als je terugkomt dat je nog wat verder kan genieten aan zee.

Nele, ook terug begonnen vandaag? op tijd klaar geraakt?

Pien, zoals Vero het daar voorstelt zal je het wel moeten doen, ook met nen 80%, want één dag in de week thuis, met de drie kids, kan je nog niet superveel doen hoor. zet je al maar op een lijst voor poetshulp want kan soms lang duren. en laten kuisen en strijken met dienstencheques valt wel goed te betalen. leuk weekend gehad?

bij ons vandaag de eerste keer sinds twee weken dat ik Y. terug moest klaarmaken. ze was wel dolblijk dat ze naar de OM mocht, is eens iets anders hé. ik ga ze denk ik deze week de vier dagen laten gaan en dan vrijdag naar mijn ouders en ik kom dan een ganse week werken. spaar ik een dagje op. volgende week kan ze nog twee dagen gaan. Claire begon vanmorgen over nog foto's trekken en dat ze Y. moest uitschrijven en dat ze ze zo ging missen en de tranen rolden over mijn wangen, ik zat daar gewoon te wenen. ze gaf me ook een foto die ze een tijdje geleden genomen had, goh zeg, ik voelde me ambetant dat ik daar zat te wenen. Y. was alle geluk druk bezig met haar poppemie dat ze het niet zag. zullen de zws hormonen wel voor iets mee tussen zitten zeker.

gisteren ons wasmachien in panne gevallen, ik had vorige week en zaterdag gelukkig veel gewassen en propere lakens gelegd. heb juist gebeld voor een technieker en die kan pas volgende maandag komen. we hebben alle mogelijke gebreken die in 't boekje stonden nagekeken en vinden het niet. het wil gewoon niet starten. het is 9 jaar oud, sowieso al 99,5€ te betalen voor de verplaatsing en de werkuren.
dat wordt dus een weekje niet moeten wassen, joepie...
vannacht weer hevige regenval bij ons. we hebben de pomp in de kelder opgezet en zo hebben we toch vermeden dat we water binnenkregen. een stukje van 't gras is een beetje overspoeld vanachter, A. begon al te panikeren toen hij dat zag vanmorgen. maar nu schijnt he tzonneke terug en zien de wolken er toch terug beter gezind uit. 't zal ne keer goed gedaan hebben voor de weide, want het gras groeide niet echt meer.

en nu zal ik hier eens verderdoen, tot straks allemaal

10 dagen overtijd… dinsdag 1 juli, ik werd ’s morgens wakker met een héél vervelend gevoel. De hoop dat alles vanzelf nog zou beginnen begon te slinken en ik zag het infuus met de sintosinon alweer dichterbij komen.

Ik besloot om naar de vroedvrouw te bellen en wou eigenlijk dat ze zou langskomen om mijn vliezen te strippen. Maar daar had ze niet zoveel oren naar. Ze vond het toch beter om daar nog minstens één dag mee te wachten. Ze stelde voor om J. op logement te sturen zodat ik wat meer rust zou vinden en zei ook dat ik frambozenbladthee moest drinken. Aangezien mijn schoonouders langskwamen kon J. mee met hen voor enkele dagen en ik had weer een missie voor die dag, namelijk die thee vinden, want dat bleek geen sinecure. In de voormiddag was ik al 3 natuurwinkels gepasseerd, maar tevergeefs. ’s Middags stelde ik voor aan B., die die dag thuis werkte, om iets te gaan eten. Het was mooi weer en we konden op ons gemak op het terras eten. Het was best gezellig en ik voelde de stress van mij afglijden. Na het eten reden we naar ’t stad om daar nog even te gaan zoeken naar die thee. We wandelden nog wat rond in de winkelstraat in afwachting dat de winkel ging opengaan want we waren iets te vroeg. Het was erg warm en ik was helemaal aan ’t opzwellen. Ik kreeg ook regelmatig last van harde buiken en wou eigenlijk liefst gewoon terug naar huis. Aangezien het nog een dik half uur wachten was voor die winkel terug open zou gaan, reden we terug naar huis. B. ging verder werken en ik begon wat op te ruimen, was buiten hangen om te drogen, de dagdagelijkse dingen dus…
Even later belde ik naar die natuurwinkel en daar kreeg ik te horen dat ze die thee wel in huis hadden. Maar ik zag het echt niet meer zitten om er nog om te rijden. Ik had intussen al meer last gekregen van harde buiken en zag er enorm tegen op om in de auto achter het stuur te kruipen. Ik voelde me raar, ik zat precies in een cocon, afgesloten van de buitenwereld en wou eigenlijk liefst van al in een donker holletje wegkruipen, weg van alles. Ik begon me stilaan toch af te vragen of het nu begonnen was of niet. B. wou gelukkig wel om die thee rijden, hoewel ik me afvroeg of het nog wel nodig was, maar ik zweeg voorlopig nog, omdat ik nog te hard twijfelde en schrik had dat alles weer ging stil vallen.

Rond 17u00 merkte ik dat er precies regelmaat begon te komen in die harde buiken, maar ze waren nog totaal niet pijnlijk. Ik besloot wat te gaan timen en merkte inderdaad dat ze sneller op mekaar kwamen. Tussen de eerste zat nog ruim 11 minuten, daarna 8 minuten, dan soms maar 4 à 5 minuten meer… B. zat intussen nog steeds nietsvermoedend verder te werken.
Ik besloot om de was binnen te halen, een douche te nemen en nog een paar laatste dingen te doen die nog ‘moesten’ gebeuren voor ik gerust zou zijn. Rond 19u00 besloot ik toch maar om de vroedvrouw te bellen en haar te verwittigen dat er toch iets op gang aan ’t komen was blijkbaar. De weeën (nog steeds niet pijnlijk, wat mij nog deed twijfelen of het wel echt was) kwamen nu toch al om de 4 à 5 minuten, duurden ruim een minuut lang en het zag ernaar uit dat ze in kracht begonnen toe te nemen.
De vroedvrouw was nog bezig met consultaties in Gent, en zou rond 19u45 bij ons kunnen binnenspringen. Ik verzekerde haar nog dat ze zich zeker niet moest opjagen want dat het nog maar het begin was volgens mij. Daarna zei ik dan ook maar tegen B. wat er aan de hand was en dat hij misschien stilaan eens mocht beginnen afronden met zijn werk. Hij moest nog een paar telefoontjes doen en dan was hij klaar zei hij.
Rond 19u45 kwam Mieke zoals beloofd. B. ging net een boterham beginnen eten en vroeg aan Mieke of ze er ook een wou. Ikzelf zag eten niet meer zitten en realiseerde mij ook dat ik mijn ‘lavement’ vergeten was, maar ook dat zag ik niet meer zitten. Ik wou dat nochtans op voorhand echt wel (had er bij J. ook een gehad) aangezien ik weer in bad wou bevallen en zo’n lavement vooraf mij toch een iets geruster gevoel gaf. Maar nu dacht ik… foert…
De vroedvrouw had ook wel honger en wou ook een boterham, maar ze zei dat ze eerst eens de stand van zaken bij mij wou opmeten. We gingen naar boven omdat het daar toch iets rustiger was voor dat inwendige onderzoek. Ze luisterde eerst naar de harttoontjes, en die waren perfect. Toen voelde ze en er kwam eerst een grote frons en dan een lach op haar gezicht. Ze had héééél goed nieuws zei ze. Ik dacht ‘Yes, 5 à 6 centimeter hopelijk !!!!’ Maar ze zei, 8 à 9 centimeter, eigenlijk al zo goed als volledige ontsluiting en mijn vliezen konden elk moment breken. We hadden geen minuut meer te verliezen, we moesten dringend vertrekken.
Ze ging vlug naar beneden om B. tot actie aan te zetten (valies in de auto zetten etc…) en ik strompelde tussen de weeën ook de trap af naar beneden. Toen heb ik hier nog rap een zinnetje gepost en dan snel de auto in en in volle vaart naar het ziekenhuis. Onderweg hadden we nog een wegversperring van de politie maar gelukkig verloren we niet veel tijd. 20 minuten later (ong. 20u20) kwamen we aan in de ondergrondse parking van ’t ziekenhuis. Mieke wou een rolstoel voor mij halen, maar ik vond dat ik zelf nog wel tot boven kon stappen. Ik moest wel bij elke wee effekes stoppen, maar geraakte nog vrij vlug door die lange gang en op de 2de verdieping tot aan ’t verloskwartier. De vroedvrouwen daar waren al op de hoogte van onze komst en ik mocht direct de verloskamer binnen. Daar wou de vroedvrouw van ’t ziekenhuis ook nog effekes voelen en die begon lichtjes te panikeren toen ze voelde dat ik volledige ontsluiting had. Want de gynaecoloog van wacht moest van thuis komen en die was er nog niet. Ik hoorde haar nog zeggen tegen een collega; “als haar vliezen nu breken ligt de baby hier binnen de paar minuten op ’t tafel !”
Gelukkig kwam de gyn 5 minuten later binnen (20u40) en hadden ze intussen ook het bad laten vollopen. Ik mocht er meteen in. Ik zat nog niet goed neer of ik voelde weer een krachtige wee opkomen. Tijdens de wee voelde ik mijn vliezen breken. Na de wee wou ik een goede houding zoeken in ’t bad want ik zat er dwars in en lag op mijn zij. Ik had mezelf klem gezet tussen de twee zijwanden om die wee op te vangen. Ik wou me goed zetten maar daar was de volgende wee alweer, dus ik besloot nog effe zo te blijven zitten. Ik hoorde de gyn nog zeggen dat hij na die wee eens wou voelen… en toen voelde ik dat dit geen gewone wee was. Ik kon niets meer zeggen maar voelde heel mijn lijf samentrekken en met een enorme kracht persen. Ik had zelf niets meer onder controle. De rest stond nog steeds nietsvermoedend rond het bad toen ik het hoofdje naar buiten voelde komen. Toen was er wel hilariteit natuurlijk… en een seconde later was haar lijfje er ook uit ! Het was 21u00, en daar zat ik stomverbaasd in ’t bad met mijn dochter al in mijn armen. Ik besefte nog niet goed en wel dat mijn bevalling begonnen was, en ze was al voorbij.
Toen de gyn zag dat alles in orde was met L. (apgar score van 10/10) liet iedereen ons gerust. Pas een half uurtje later werd ze afgenaveld en kon ik uit het bad komen. Kort erna, toen ik terug op de tafel lag, kwam de placenta zonder problemen. Ik had geen knip en hechten was niet nodig, dus alles was achter de rug nu. Ik mocht L. aanleggen en ze hapte meteen toe, ze was nog geen uur oud en ze dronk al alsof ze nooit anders gedaan had.
Ik mocht van de gyn toen al naar huis, maar besloot toch om een nachtje te blijven, aangezien alle administratieve formaliteiten nog moesten gebeuren, en het algauw middernacht ging zijn eer we thuis zouden geraken.
Iets later werd ik naar een kamer gebracht. Het was er snikheet, ik zweette me kapot. L. maakte algauw duidelijk dat ze dat glazen bedje maar niets wou. De verpleegster legde haar meteen weer bij mij in bed en toen werd ze rustig en viel in een diepe slaap. Ikzelf heb geen oog dichtgedaan die nacht. Mijn bevalling bleef als een film door mijn hoofd spelen. Ik was er nog steeds niet van bekomen omdat alles zo snel gegaan was.
De volgende morgen moest ik nog op de gyn en de kinderarts wachten, en dan kon ik gelukkig naar huis. In de namiddag kwam grote broer ook thuis en toen waren we compleet met ons viertjes gelukkig en gezellig thuis.

baukn echt heeft teruggebeld, ze kunnen morgen al komen, was iets weggevallen. dat is goed nieuws. nu moet ik wel nog eens vragen of je dat met de kaart kan betalen want anders moet A. nog om geld vanavond. technieker kon wel geen uur zeggen, maar ja A. is toch thuis.

Nele, zo'n job als die van jou zou Pien ook moeten kunnen vinden hé.
stuur nog maar eens vakantiefoto's door van je boy. zo lief dat je erover vertelt. dikwijls als je 't ergste verwacht, dat het wel meevalt hé. beseft hij al dat hij er een broertje of zusje bij krijgt?

ik heb een collega van me kennis laten maken met e bay, haar dochter begint als onthaalmoeder en ze zocht nog bedjes.

ik ga mijn appel eens opeten buiten
tot sebiet