Vorige reacties:
< vorige pagina [Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
< vorige pagina
[Reageer]
< vorige pagina [Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
Hoe vaak op bezoek bij (hatelijke) schoonouders?07/07/2008 @ 11:46   | Petitje, hier ook een meisje dat hun enige zoon heeft afgepakt en dat heeft mijn schoonmoeder me op subtiele en minder subtiele manieren laten blijken. Ik was de indringer. Ik deugde op geen enkel gebied en als het aan hun lag, dan zaten ze constant bij ons thuis of wij bij hen. De komst van onze kindjes heeft dat nog verergerd, want zij is de supermama en kan en weet alles beter dan ik, grr, ergerlijk gewoon. We spreken 1 zondag om de 14 dagen af van 14 tot 19u. Dat zijn 5 lange uren, maar om de 14 dagen is het nog net uit te houden. Ik wou dat het een betere relatie was, want het is plezanter om goed overeen te komen dan niet, maar ja, het is nu eenmaal zo.   [Laatst gewijzigd door hei - 22/08/2008 @ 19:12] -  |
| 08/07/2008 @ 13:53 isje | Hey, Hier nog iemand met een erg lieve schoonmoeder. Wij gaan maximum 1 keer in de maand naar mijn schoonouders. En het zijn enorm lange uren voor mij. Ik ben namelijk niet goed genoeg en mijn zoontje ook niet. Haar andere schoondochter en kleinkind zijn veel beter. Vroeger gingen we meer maar er was telkens ruzie tussen mijn vriend en mij. Ondertussen heeft mijn vriend ingezien dat zijn moeder echt verschrikkelijk reageert tegen mij en hebben we dus afgesproken 1 keer in de maand te gaan vooral voor zijn pa. Arjen is een keer een uurtje bij hen alleen geweest en dat was ferm tegen mijn zin. Mijn vriends vader is wel enkele keren komen babysitten maar zijn ma niet. Arjen kan ook zijn afkeer tegenover haar niet wegsteken.  Hoe klein hij ook is. Hij gaat er nooit spontaan naar toe en als ze hem opneemt doet hij er alles aan om weg te geraken. Als hij ze ziet loopt hij weg. Hij zegt ook nooit spontaan oma tegen haar. Dat terwijl hij bij "vreemde" wel makkelijk op de schoot gaat zitten,... Hij voelt zelf ook aan dat hij niet goed genoeg is voor haar. Ik zit me ondertussen terug op te jagen terwijl ik hier zit te typen.  groetjes   |
| 08/07/2008 @ 14:34 katje  | Hoi , Hier nog zo iemand wat niet altijd in goede aarde valt bij de schoonmoeder! Er zijn al zoveel dingen gebeurd ,maar dan ben ik hier over een paar dagen nog bezig met typen. Ik zie dat sommige hier schrijven van mijn man vind dit en dat ,dat ik het moet doen zoals zijn ouders!!  Ik vind dat JE man aan JOUW kant moet staan!! Oke het blijven zijn ouders en hij wil respect daarvoor. Dan moeten zijn ouders ook maar respect hebben. Ik ben van het principe het zijn onze kinderen ,wij beslissen en daar heeft niemand zijn neus tussen te steken. En als hen dat niet aanstaat,spijtig ,dan is daar DE DEUR!!!     |
| 29/07/2008 @ 23:00 kk | tja mannekes het is niet altijd gemakkelijk he, wij gaan 1 keer op een maand naar daar. Wij zijn 2 jaar geleden verhuist naar de andere kant van de provincie (een uurtje rijden). Nu onze vrienden wonen nog wel die kant uit, dus wij gaan 1 keer per maand, maar blijven er dan wel slapen. In het begin, tot ons zoontje 10 maand was, bleef ik savonds daar omdat hij nog regelmatig wakker werd (voor een tutje) en dan wou ik er voor hem zijn, want ja, voor hem was het daar steeds vreemd (aja 1 keer op een maand). Mijn man ging dan wel ene drinken, dus zat ik daar met mijn schoonouders savonds alleen. Nu ga ik er liever naartoe, want ik kan nu terug mee een stapje in de wereld zetten. En wij vertrekken pas als hij slaapt en smorgens vertrekken we meestal na het ontbijt terug naar huis. Dus het valt wel mee. Ik kan wel goed praten met mijn schoonouders, maar ze ziet doet soms de verkeerde dingen en waarschijnlijk zonder dat ze het beseft (zie topic: wil jij een lekker glaasje limo) tot volgende groetjes   |
| 30/07/2008 @ 00:57 evi  | hey, ja die schoonouders hé, ik denk dat we allen een boek kunnen schrijven ervan!! ik hoop eerlijk gezegd ook als ons ventje groot is hij een echte afkeer van hun heeft en het zeker laat merken hij er niet mee gedient is opgepakt ofzo te worden,  egoïstisch mss maar ik moet hun geur niet aan mijn ventje. Het zijn natuurlijk nog altijd grootouders maar dat kan mij eigenlijk niet schelen!! Ik heb ook hun zoon afgepakt vanonder moeders vleugels en dat kan zij nog altijd niet verkroppen denk ik. Ik doe soms mijn best als we op bezoek gaan om mijn vuistjes te laten zitten in mijn broekzak. maar eens in de auto krijgt mijn man toch een paar dagen de volle vlaag van heb je gehoord hoe ze dit en dat zei. maar tis al verbetert dan int begin. Ik begin er nu ook direct op te reageren als het me niet aanstaat!! En ze laten best m'n zoontje liggen in hun park of ze zullen de volle laag krijgen wees daar maar zeker van!!!!  groetjes   |
30/07/2008 @ 10:00 | hey, ben ik ff blij dat mijn partner niet zo een familie man is. zijn ouders zijn gescheiden. met zijn vader kom ik supergoed overeen mijn zoontje uit mijn vorige zegt er zelfs pepe tegen maar met zen vriendin gaat het wat minder. zij had in het begin serieuze commentaar op mijn zwangerschap. en zijn moeder zien we niet zoveel en als we ze zien is ze altijd vol met lof over mijn zwangerschap enkel haar vriend kan ik niet uitstaan die man heeft een dikke nek en een serieus drankprobleem. dus met zijn ouders zelf geen probleem maar met hun partners deels wel. en de enigste waar ik wel een prob met heb is mijn vader zen vriendin. door haar zie ik hem niet meer en hoor ik hem amper. groetjes     |
| 31/07/2008 @ 17:27 Bun_e | Hey wij zien mijn schoonouders vrij vaak, meerdere keren per week en dat is dan zelfs nog niet genoeg. Sinds wij ons eerste kindje hebben, is het praktisch alle dagen wel iets van een excuus om langs te komen of te bellen of dit of dat. Op zich lieve mensen alleen zo bezeten door mijn babytje, op het maffe af. Mijn schoonmoeder beschouwt mijn dochter als een babytje voor haar! Het feit dat ik ze op de wereld gezet heb en het MIJN kind is doet er niet toe. Ze moet ze continu vasthebben of verzorgen of... Als ik ze een flesje geef en ze komen binnen, dan wordt ze uit mijn handen gepakt en geeft zij het flesje. En dit is met alles zo. Ik moet vaak' vechten' voor mijn dochter. Dit is irritant en ik merk dat ik meer en meer contact probeer te vermijden. Mijn schoonvader weet alles beter en elk onbewaakt moment gaat hij echt lopen met mijn kindje. En dan sta je bij je wagen te wachten op de maxi-cosi met uk en die is gewoon weg! Of in een winkel verdwijnt die gewoon met uw kind. Ik probeer te relativeren maar ik denk dat er dringend afspraken gemaakt moeten worden! Misschien een tip? En ik probeer mijn dochter zoveel mogelijk bij mij te houden. Maar het is moeilijk. Ze hebben rechten maar ook plichten en dat moeten alle schoonouders maar eens beseffen. Bun-e  |
| 04/08/2008 @ 21:17 Evaatje | ik denk dat als zij je hatelijk behandelen en je geen blik waardig gunnen , jij je nhelemaal niet verplicht hoeft te voelen om langs te gaan. Dan konden zij het wat mij betreft bekijken.. heb ik ook gehad met mijn schoonouders en ben jáááren niet bij hen geweest. Inmiddels zijn er wat dingen uitgesproken en gaat het een beetje beter en kom ik er 1 keer per week of per 2 weken samen met mijn man. Alleen zal ik nooit gaan. dat is mij dan ineens weer té knus en gezellig.. ik liet mij, als ik jou was, niet als drek behandelen, en jouw man zou dit ook niet moeten pikken vindt ik. Als je daar bent zou je man misschien ook op moeten spreken dat ze jou in ieder egval met respect behandelen. Kan dat niet , dan ging ik daar écht geen hele middag zitten veel succes!!! |
| 06/08/2008 @ 13:02 FLIE  | Hallo allemaal, Het is allemaal zo herkenbaar. Bij mijn man zijn 5 kinderen en hij is de jonste. Maar dat wil niet zeggen dat hij de 'bedorven scheet' is. Er zijn er 2 van de 5 die zo worden voorgetrokken en ik als enig kind ben dat niet gewoon. Ik heb dat nooit kunnen aanvaarden en het werd erger en erger. En raar maar waar, mijn ventje heeft dat ni door. (of wil het niet door hebben) Vanaf mijn eerste zwangerschap (mk) is het bij mij beginnen overlopen. Die domme opmerkingen die mij gegeven werden (schoonmoeder). Ik werd beledigd in het bijzijn van mijn man en het ergste was dat hij niet reageerde. Vanaf dan is er iets gebroken. Telkens het bezoektijd was kreeg ik het moeilijk en werd ik onuitstaanbaar. Ruzie over hetzelde, dag in dag uit. Mijn beslissing viel. Zij of ik... Hij kon niet kiezen!!?? Ik weet dat er nu veel mensen bij zijn die denken van 'wat doe je daar nog?'. Maar ik heb me er bij neergelegd. Hij doet wat hij wil, maar ik en de kids blijven thuis. Ze kijken nu zelfs niet meer naar de kinderen om, niet bellen, niks. En ik ben nu gelukkiger. Het mag wel want ik heb een hele tijd antidepressiva genomen. Wat is het toch leuk om alles naast je kunnen neer te leggen, niet? Veel sterkte aan iedereen die het nodig heeft! Natalie   |
| 11/08/2008 @ 14:02 | Mijn schoonmoeder denkt ook dat ons kindjes haar kindjes zijn en ze kan en weet ook alles veel beter. Toch tof als je zo een hoge achting van jezelf hebt. [Laatst gewijzigd door hei - 22/08/2008 @ 19:13] - |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
< vorige pagina
[Reageer]