Hey Dames en heren,

Lieve, amai zo een miserie met Paulien. Onze zoon had er ook last van, maar ook niet in die mate. Hij had interne reflux (kwam amper ooit iets uit) en dus is het laat ontdekt! Wij hebben tot zijn 9 maand, denk ik, Gaviscon gegeven na de melk. En Seppe, zo een lief en flink baasje. Ik begrijp hem wel hoor, maar je kan je moeilijk altijd in 2 splitsen. Gelukkig weet je bij tijd en stond de aandacht te verdelen. Veel moed en sterkte en hopelijk komt het nu goed met haar! Fijne vakantie en hopelijk overbrug je goed de 4 weken…

Nitje, neem idd je tijd, komt de volgende poging er niet, so be it, komt die er wel, dan zal je weer door berg en dal gaan. Denk er gewoon rustig over na, slaap veel, probeer wat ter rusten tijdens je verlof en wie weet denk je er toch terug sneller over na in augustus. Geniet ervan met je dochtertje aan zee!

De echo, SUPER! 2,6 cm, een mooi kloppend hartje gezien + GEHOORD en hij bewoog zelfs. Ja wij zeggen altijd hij. We willen het geslacht niet weten en een baby is mannelijk, dus polsen heeft geen zin. Alles in orde so far. ’s Avonds bij de gyn was ook alles in orde. Hij zag een extra cirkeltje op de echo (ik ook hè) en dat betekent dat het een goede echo was. Dat geeft extra voedingstoffen aan het kindje en als hij dat ziet op een echo heeft hij er al meer goede hoop in dat het goed komt. Maar hij zegt zelf: uitsluiten kan ik niet. Binnen 3 weken de volgende 12w echo en hij zei, dan is het gevaar normaal volledig verlopen. Volgende afspraak 11 oogst. Urine en suiker OK, baarmoederhals mooi gesloten en harde baarmoeder. Prima dus en ikke, gelukkig! En ik krijg een extra echo eind oogst. Om me plezier te doen. Zo een schat van een gyn! Een oude man, maar wijs amai!

Sasha

Hey dames

Ja hoor ik ben op controle geweest 31/07 en op de echo was alles goed. Nekplooi van 0,9 (bij mijn zoontje was dat 1,5) en ons Ukje Junior was al 6,3 mm groot. En wij blij. Nu nog de bloedtest afwachten die uitgebreid wordt gedaan bij de 12w en dan weten we of alles OK is of niet. Dat is volgende week maandag.

Ik niet, honger, honger en nog eens honger. Ik eet meer snoep dan anders, maar probeer er toch op te letten. Maar die drang is nu zo groot. In ’t begin was ik er bang van, ik had het bij mijn MK ook, maar gelukkig gaat tot nu toe alles goed. We leven van dag tot dag en kan het dagelijks horen met onze dopplertest. Wat een goede aankoop was me dat!!!! Ik had hem pas op 12w, maar had hem natuurlijk graag vroeger gehad, we waren op vakantie… Soms moet ik wat zoeken, maar hoor ik hem wel spelen in dat zwembadje daar beneden en soms hoor ik meteen zijn hartje. O ja wij weten niet wat het wordt en dus zeggen we altijd “hij”, de baby is tenslotte mannelijk… Dus ’t is wachten tot aan de bevalling….

Ik voel me prima, ’s avonds na het werk wat moe precies, maar bij mijn zoontje ging ik meteen wat in de zetel liggen, nu moet ik natuurlijk doordoen. ‘k kruip er wel optijd in, maar ’s nachts héél veel last van mijn verstopte neus (had dat bij mijn zoontje ook) en soms er eens uit moeten voor hem… Ook wat last van opgeblazen darmen, heb nu al een redelijk dikke buik, maar dus de darmen eerder dan het kind, dat zit nog laag.

Volgende afspraak 11/08 en volgende echo normaal op 26w, maar ik denk dat hij gezegd dat dat we er nog een extra kregen. Dat zou eind augustus zijn dan.

We hebben een fijne vakantie gehad, beetje (veel) wandelen, zwemmen, resto’ke, spelen op de speeltuin met de zoon, en zandkastelen bouwen. Thuis in huis gewerkt zodat de werken ooit eens gedaan zijn. Deadline: 31/12/08, hopelijk halen we die, dan kunnen we nog 6 weken genieten van de zwangerschap zonder werken…

Nitje, hoe is jouw vakantie geweest en de herstart (2de keer) op je nieuwe werk? Gaat het met het verwerken van de tegenslag?

Lieve hoe stellen de kindjes het en Paulien met haar reflux.

Groetjes

Sasha

Hey Nitje

Gisteren durfde ik niet goed mailen van op ’t werk, mijn spion, lees baas is terug. ’t Is slecht weer en dan komt hij maar een paar dagen vroeger werken hè om mij terug op de zenuwen te werken. Vorige week en begin deze week ging ik graag werken, maar sinds hij terug zijn venijnige kantjes van 3 dubbelchecken en alles in twijfel trekken laat zien en precies of ik kan het nog altijd niet… Dat werkt op mijn systeem. Verder heb ik nu wel genoeg werk, maar eens dat allemaal afgewerkt en lees maar (IK WERK TRAAG EN PRUTS VAAK), dan zit ik weer voor dat onzeker gevoel. Hij kwam gisterenochtend binnen en riep me meteen in zijn bureau. Vroeg de stand van zaken (hij was amper aangelogd hè!, had natuurlijk wel zijn mails van thuis gelezen) en of ik het gezegd had van de zwangerschap. TUURLIJK. En hij reageerde niet enthousiast, precies of ik mocht het niet zeggen. Tja verstoppen kan ik toch niet meer hoor. Trouwens de eer is aan mij om het te vertellen, niet aan hem. Hij zei ook dat ze nog een oplossing zoeken voor mij… Omdat er een maand geleden niets te doen was.

Ik was maandagavond al naar de gyn geweest en da’s een fijn man. Hij heeft me gisteren laten werken en vandaag en morgen ben ik thuis. Rust. Ik ben idd doodop. Enkele keren per nacht uit mijn heerlijk bedje voor de zoon (om beurten met mijn man), mijn neus die constant dicht zit ’s nachts (Brum uitje, ik kan het niet ruiken en lusten). Hij raadde me aan om toch iets van medicatie te nemen, maar ja allergisch aan… Dus afspraak was dat ik zogezegd 1 dag later moest gaan omwille van een bevalling en dat ik dan zogezegd gisteren opdracht kreeg te rusten. Hmm zal me deugd doen en anderzijds vind ik het erg, want ik wil geen karottentrekker zijn, maar dienen baas van mij… GGRRR

De gyn, zoals al gezegd, dienen mens heeft GEEN ECHOTOESTEL, dus GEEN ECHO. Ik heb er amper, maar van die paar dat ik heb, die momenten koester ik. Net afspraak gemaakt, de volgende echo (zomaar omdat hij me plezier wilt doen) is 5 sept om 14u15. Dan ben ik 17weken… Verder was alles OK, alles nog potdicht (gelukkig maar) en een mooie bol in mijn buik enne MAAR een halve kilo bij… Ik let er met mate op. Als ik echt zin heb om te snoepen of frisdrank te drinken, dan doe ik dat, als ik het kan laten dan laat ik het ook.

Bloedwaarden voor syndroom van down:
In acht genomen: bloedwaarde + leeftijd 237 en toen stond mijn wereld stil. Tot 250 IS NIET GOED.
Bloedwaarde + leeftijd + nekplooi: 1312. hmm al wat beter. Bij mijn zoontje was dat 1/7500, wat een verschil hè en hij houdt hier rekening mee!
Bloedwaarde + leeftijd + nekplooi voor trisomie 18: 1/10000. Dus super OK.

Geen verhoogde kans op down syndroom, 80% zekerheid. Hij zag dat ik wat ontsteld was en zei dat een vruchtwaterpunctie er zeker niet inzat. Hij had er een gedaan en de dame was 10d nadien haar kindje verloren. Dat zijn de risico’s zegt hij. Ik doe er alle dagen, maar het kan eens mislopen… Dus hopen dat ik bij de 80% zit… 100% zekerheid kunnen ze toch niet geven.

Bon hij zegt ook van me liever elke maand 2 à 3d rust te geven i.p.v. op t einde 4 maanden thuis te moeten zetten. Ik mag zelfs bellen als het niet gaat en hij stuurt dan een briefje op. Maare dat wordt bij uiterste nood, ‘k heb dat bij mijn zoontje ook niet gedaan.

Allee genoeg daarover, we zijn al in week 14!!!!!

Hoe gaat het met jou? Hoe voel je je. Hopelijk heb jij veel meer voldoening in je werk dan ik?

Zoontje is ziek. Stoelgang moet gestimuleerd worden met om de 4uur op potje en een beloning (à la smartieke ofzo). Ik ben tegen snoep, maar als het helpt! Dan doen we dat maar zeker? Hij heeft een oorontsteking aan elk oor en gisteren en vandaag bij oma, dan kan ik nog wat bijslapen en morgen bij mij thuis! Rustig genieten. TV-kijken, spelen met de blokken en auto’s, kleuren, verven… Cake bakken.


Sasha

Hey Nitje

Ik heb fameus meegelezen, maar de tijd ontbrak me om te reageren, zie verder.

Hoe stel je het meid. Is je dochtertje ook naar school of toch nog eventjes onthaalmoeder/kribbe. Wij hebben vrijdag afscheid genomen met een lach en een traan, een doos pralinnen en een mooie tekst (hum hum al vind ik het zelf en de collega’s ook)

Een doosje vol met lekkers voor…

Al die keren dat ik ondeugend was
Al die keren dat je m’n poepje proper maakte
Al die keren dat je me zindelijkheid leerde
Al die keren dat ik luidkeels mocht meezingen
Al die keren dat ik fijn mocht luisteren naar verhaaltjes
Al die keren dat ik lekker sliep in mijn bedje
Al die keren dat ik getroost werd
Al die keren dat ik ziekjes werd
Al die keren dat ik mocht ravotten buiten en op de fietsjes
Al die keren dat ik mocht plonzen in het zwembad
Al die keren dat mama en papa een schriftje kregen vol informatie
Al die keren dat ik bij jullie speelde en kon genieten van “kind” zijn.
Al die keren met de goede zorgen
Al die keren dat ik bijleerde
Al die keren dat ik knutselde, kleurde, prikte, …
Al die keren dat ik groeide

Gewoon voor ALLES!

Vorige week zondag is onze zoon door zijn been gezakt. Hij kon er niet meer op lopen… Naar de dokter van wacht: ofwel heup of been verkeerd gezet of dit of dat… Had niet echt pijn, maar steunen ging niet. Maandag naar de gewone dokter. Die dacht aan liesbreuk of heupgewricht verkeerd. Dinsdagochtend dan echo en er was gelukkig niets te zien. Ondertussen ging het ietsje beter. 1 à 2 stapje, maar niet ongeloofelijk… Dus een hele week thuisblijven, opvang zoeken… Van ’t WE dan toch genoten van het mooie weer en een flinke jongen. Voor zijn kaka die nog altijd een miserie geeft, werd er ons aangeraden: negeren en belonen op lange termijn. Dus we hebben dat zaterdag en zondag gedaan. OK OK het was elke keer een beetje in de broek, maar toch. Hij kwam ook voor de eerste maal zeggen dat kaka doen geen pijn doet. Oef. Vandaag eerste dag school…. Mama weende, de flinke zoon was happy om te gaan, speelde eerst wat buiten op de speelplaats en als de bel ging, wilde hij gepakt worden. Hebben we NIET gedaan, aangespoord en tot aan de gang mochten we uiteindelijk mee en dan … was hij weg, mee in de massa. Hij keek veel rond, was verbaasd en geïnteresseerd. Ai mijn hartje breekt. Wat als hij in zijn broek plast (of kaka doet), wat als hij iets heeft, gaat hij goed eten vanmiddag….etc…) Maar ’t is de eerste grote stap van zovelen. Ik vond de kribbe makkelijker dan school. Hij kent er wel 2 kindjes (uit een andere klas) en 1 juffrouw… Alles vooruit hè!

Vrijdag extra echo om te zien of baby’tje op schema is of niet

Sasha