Dit is idd een moeilijk onderwerp.
Ik was 15 weken zwanger toen ik rondbelde voor opvang. Gemiddeld werd er gezegd 'vanaf april 2008' maar ik was voor april 2007 uitgerekend, dus 1 jaar opvangloos!
Uiteindelijk vielen we met ons gat in de boter. De om waar de jongste zus van mijn man (zij is nu pas 7!) ging kon ons een plaatsje geven.
'Vanaf november zeker, mss al vanaf september, dat hangt ervan af wanneer kindje x naar school zal gaan.'
Wij hebben toen ja gezegd, ze woont namelijk op slechts 400m van bij ons en is een superom.
Vanaf april bevallingsverlof, doe er ouderschapsverlof bovenop en dan nog verlof en tis snel november...
Uiteindelijk kon onze Rune er vanaf september al naartoe en ik moest pas begin oktober terug aan de slag, dus ideaal.
Onze om heeft ons al verschillende keren gezegd: 'als ge aan nog ene denkt, laat het mij dan asap weten hè!' Ze geeft voorrang aan broers en zussen, omdat ze het zelf te onnozel vindt dat broers en zussen niet samen zouden kunnen zijn. Bovendien zegt ze dat het ook moet klikken tussen haar en de ouders en als dat goed zit, waarom zou je dan geen tweede kind van die mensen willen.
Wij hebben haar laten weten dat we er in september terug invliegen. Ze heeft nog niet echt een plaats gereserveerd, maar eenmaal wij zwanger zijn voorziet zij wel plaats, desnoods ten koste van een andere plaats. Ze wacht uiteraard zo lang mogelijk om mensen te bevestigen.
Jaren op voorhand boekt ze toch niemand, ze vindt dat ook ni kunnen dat sommige mensen al plaats houden voor een kind da nog ni in de maak is.
Dus conclusie: bellen van de moment dat je weet dat je zwanger bent en duimen dat je plaats vindt.
