Hey,

Meisje, t is dubbel he... Je verlangt er zo naar, ook al komt het nu nog helemaal niet goed uit... Dus ja, enerzijds opgelucht, maar tegelijkertijd ook jammer dat je niet weer aan het begin mag staan van die fantastische periode dat er een wezentje groeit in je eigen buik... Als het een troost mag zijn, het komt er ooit zeker nog wel eens van...

Weet je al iets anders? Ivm bloeduitslag? Schildklier OK, geen bloedarmoede en dat soort toestanden?

Lunneke, wat sneu voor je zusje. Kan ze zich er ondertussen weer wat overheen zetten? Het is ellendig he, zolang moeten wachten op een zwangerschap, en zelfs met medische hulp nog niet direct uit de miserie geraken... Hopelijk bij een volgende inseminatie meer geluk. Vanaf wanneer wordt er evt. ook IVF overwogen? Moet je daarvoor een aantal mislukte inseminaties hebben ondergaan?

Ik ben vandaag op schildkliercontrole geweest. Zag er goed uit. In principe neem ik de medicatie gewoon nog verder tot december (evt. met verlenging tot mei, als de antistoffen in m'n bloed nog niet voldoende zijn gezakt).

Heb de prof erbij gevraagd om eens duidelijkheid te schetsen over het risico op herhaling van de craniosynostose, gezien mijn schildklierverhaal. Eindelijk een heel eerlijk en ontwapenend antwoord gekregen: we weten het niet... Nettes aandoening kan gevolg zijn van mijn schildklierziekte, maar dat kunnen we nu postfactum niet meer bewijzen. De oorzaak van Nettes probleem kan evengoed te wijten zijn aan een genmutatie of nog iets anders.

Of een volgend kindje nu meer kans maakt op een synostose, dat weet men eigenlijk niet. Er wordt van uitgegaan dat het risico niet hoger is bij mij dan bij andere vrouwen met Graves. Dwz sowieso iets verhoogd risico, maar niet extra hoog omdat ik al een kindje heb met de aandoening. Volgens de prof zijn er in Leuven verscheidene vrouwen gediagnostiseerd met Graves tijdens hun zwangerschap, en is een aangeboren afwijking dan nog een zeldzame aangelegenheid. Wschl hebben wij dus gewoon pech gehad.

Wat je pech kan noemen natuurlijk, want uiteindelijk is alles met Nette uiteindelijk wel prima uitgedraaid tot nu toe.

Maar het goede nieuws is dat ik me geen extra zorgen hoef te maken over een volgende zwangerschap. Zelfs niet over de timing. Ik mag zelfs nu meteen terug zwanger worden, als ik maar m'n endocrinoloog verwittig en op andere medicatie overschakel voor ik x aantal weken ver ben (placenta mag nog niet gevormd zijn of zo). Het enige nadeel van snel zwanger worden, is dat al die maanden therapie niet volledig tot hun recht zijn kunnen komen omdat een zwangerschap de kans op volledig en blijvend herstel van de schildklier weer verkleint (kans op recidief nadien is groter door heel de hormonenturbulentie).

Maar eigenlijk hebben we groen licht gekregen. 't Zal natuurlijk nooit geen onbezorgde zwangerschap meer zijn zoals bij Pol, maar als het goed opgevolgd wordt, hoef ik me niet meer aan onverwachte onaangename verrassingen te verwachten zoals bij Nette. En de kans op aandoeningen is verwaarloosbaar klein bij een accurate opvolging van in het begin. Zodus...

Maar we zijn er nog niet aan toe hoor, aan een nieuwe zwangerschap. Eerst huisje af en verhuizen. Ik wil hier geen 9 maanden opgesloten zitten met twee kids en een dikke buik in een klein appartementje (moet immers direct stoppen met werken bij zwangerschap). Nee, dan wacht ik liever tot ik verhuisd ben, en mezelf nuttig kan bezig houden met de inrichting van m'n nieuwe stek!

Ben toch blij, gewoon met het idee dat mijn droom over een derde kindje een heel haalbare kaart lijkt...

Zodus, Meisje (en Astrid en Lunneke mss ook), we tellen gewoon samen af tot de omstandigheden voor een volgende zwangerschap weer iets gunstiger zijn. Wordt hier vast weer een gezellige boel!

Linette, ik lees dat Mike zoveel last heeft. Ocharme! Goed idd dat hij bij z'n ouders terecht kan om te rusten. Maar toch ook weer niet zo makkelijk voor jou, omdat je er weer alleen voor staat met je twee bengels... Alexander ondertussen wat bekomen van zijn doktersbezoek? Zal ook voor jou wel schrikken geweest zijn, toen hij wegdraaide... Is de school voor Alexander al terug bezig? Of heeft hij nog enkele weekjes vakantie respijt? Blijft hij trouwens voorlopig naar dezelfde school gaan? Want er is toch even geopperd om hem te laten overschakelen naar speciaal onderwijs?

Ben weg... 't wordt laat!

Snuffie

Hoi Meiden,

Wat leuk om jullie alweer te horen over een derde.
Ik ben niet aangestoken hoor, ben er heel zeker van dat ik
echt geen derde kindje wil.
Ben benieuwd wie van jullie weer het eerst zwanger is, mischien wel weer allemaal in dezelfde periode, over een tijdje als iedereen er weer echt aan toe is.


Linette, wat vervelend dat Mike zo ziek is, gaat het inmiddels iets beter? Gaat het al beter met Stefan zn oortje?


Sadie heeft vannacht erg last van haar tandjes gehad.
Ze had flinke pijnscheuten echt zielig.
Noah heeft het lekker druk op school, hij zit weer lekker in het ritme. Alles gaat zn gangetje eigenlijk.

Ga dr weer vandoor

Knuffel Nance

Hallo!

Even bijkletsen hier! Ik weet niet of ik het hier zo duidelijk heb laten horen, maar ik heb me de afgelopen tijd toch nog veel zorgen gemaakt om Nette. Haar voetjes die zo spits staan, haar kleine gestalte (in vergelijking met ons en Pol), haar snelle hartslag (160 in rust), haar hoofdje dat dus weer helemaal dichtzit...

Ik ben dan op zoek gegaan naar een betrouwbare kinderarts, en heb me door de verpleegster van K&G laten doorverwijzen naar een man in Lier. Daar zijn we donderdag geweest. En het bezoekje bij die kinderarts is me echt 100% is meegevallen, voor de eerste keer sinds dat ik in aanraking gekomen ben met kinderartsen.

Die man trok gewoon een uur tijd uit voor ons. Heeft heel ons verhaal beluisterd, van zwangerschap en schildklierproblemen over de ziekenhuisopname van Nette tijdens haar eerste levensweken, de voedingsproblemen, de reflux en allergievermoedens, haar schedeloperatie... Tot en met mijn ongerustheid over de spitsstand van haar voetjes, haar kleine gestalte en haar snelle hartslag.

Vervolgens heeft hij haar grondig onderzocht, heel nauwkeurig haar hoofdje gemeten en zelf zijn ongerustheid geuit over het feit dat de naad alweer volledig dichtzat (wilde hij zeker verder opvolgen)...

Hij vond het heel gek dat Nette zelf nog nooit op schildklier was getest, zeker gezien haar trage groei, haar snelle hartslag, haar bootschedeltje...

Gevolg: er is bloed genomen en dat wordt nu nagekeken op schildklierwaarden en op allerlei allergieën. We hebben een verwijzing gekregen naar een kindercardioloog waar we 17/9 al terecht kunnnen. Verder raadde hij Bobath-therapie aan ivm haar hypertone voet- en beenspiertjes. Door die overmatige spierspanning kan ze nog steeds niet alleen staan want vindt niet voldoende evenwicht op haar teentjes.

Eindelijk een dokter die tijd uittrekt, die verbanden zoekt tussen verschillende aandoeningen en die oorzaken zoekt voor bepaalde dingen. Ik ben helemaal in de wolken! En pas als na het consult bij de cardioloog blijkt dat haar hartje toch volledig in orde is, ga ik opgelucht kunnen ademhalen. Dan hebben we echt alles laten nakijken wat voor problemen zou kunnen zorgen. Als het dan niks is, dan leg ik me daar graag bij neer. Maar ik zou het mezelf niet vergeven hebben als ik nonchalant zou omspringen met mijn mijn moederinstinct dat continu alarm flikkert van 'er is iets niet pluis!'. Nu heb ik gehoor gegeven aan dat alarmgevoel, en de dokter heeft ook gehoor gegeven aan mijn bezorgdheden. Dat is wat ik wou.

Nu nog hopen dat alle uitslagen goed zijn ofwel dat er iets kan gedaan worden wanneer het toch niet zo goed zou blijken te zijn.

Voila, dat was even wat ik hier kwijt wilde!

Meisje, amai, jij hebt al echt een 'planning' zeg! Zo nauwkeurig heb ik het nog niet uitgerekend allemaal. Ik zou graag zwanger worden tegen de tijd dat we verhuizen. Zo hoef ik geen hele zwangerschap en bevallingsverlof opgesloten te zitten in een klein appartementje met twee kinderen en een dikke buik.

Met Pol zijn we ondertussen ook bij de uroloog geweest (het was wel de week van de dokters de afgelopen week). Ik moet nu zes weken een zalfje aan zijn piemeltje smeren, en als dat niet voldoende effect heeft volgt er een besnijdenis. Duimen maar dat het werkt. Probleem is wel dat de 'behandeling' niet zo wordt geapprecieerd door Pol zelf. Tja, dat zal even doorzetten zijn he...

Vanochtend hier weer hilariteit: Pol werd wakker en ik vroeg of hij op het potje wilde gaan (dat lukt hier nog altijd niet zo bijster goed). Zijn antwoord: 'neen mama, hoeft niet. Ik heb juist al geweest'. Toen snoof ik eens en ja, ik rook het, hij was al geweest... helaas in zijn pamper... 't Is toch een deugnietje hoor!

Ik ga nog wat genieten van mijn weekend, het zou wel eens rap gedaan kunnen zijn, want de kans is groot dat ik word opgebeld om te gaan werken straks...

Groetjes
Snuffie

Hey dames allemaal... Ik dacht, nu mijn zus Lunneke in Centerparcs zit met haar gezinnetje, zal ik hier ondertussen eens een woordje plaatsen en meteen héél erg bedanken voor al die opgehouden duimpjes dat ook ik en mijn ventje vlug gezegend mogen worden met het papa- en mamaschap
Ik ben de ontgoocheling van laatst inmiddels alweer goed teboven en kijk uit naar mjn folikkelmeting van morgen. Normaal gezien zou ik dan vrijdag of zaterdag mijn Pregnylspuit moeten krijgen om zondag of maandag de tweede IUI te hebben.
Spannende tijden, opnieuw.
Inmiddels zitten wij in ronde 11 en hopen we echt dat het nu eens ook aan ons mag zijn...
Linette, jij zal het gemakkelijk onthouden wanneer wij nu iets meer gaan weten want een test zou kunnen volgenop de dag dat jouw jongste 1 jaar zal worden... het begin van de herfst, mijn favoriete seizoen!
Voila, bij deze dus eens een groetje van mij.
Dikke knuf
Emma

Hoi allemaal,

Het is alweer een tijdje geleden.
Hier gaat alles goed met Sadie, ze heeft nog steeds last van haar tandjes (vandaag drie volle luiers, en rompers) ze willen maar niet
doorkomen. Sadie gaat al aardig meekletsen en heeft ook haar eerste drie stapjes los gedaan. En ze wordt inene groot, net als Noah.
Ze maken een flinke groeispurt!!

Noah wordt maandag 5 jaar, druk druk.
Voor het eerst kindjes uitnodigen in de klas, jeetje dan mag die op zijn feestje komen en dan weer niet hahahaha we zijn er gelukkig uitgekomen. Ook het meisje die smoorverliefd op Noah is "mag" op zijn
feestje komen. Ben benieuwd....

Met mij gaat het verder ook wel goed, ben alleen nog steeds niet aan de goede pil, deze was weer te licht.
Weer een week van te voren mn menst. echt balen.
Maar goed volgende week weer een zwaardere proberen.

Linette, hoe gaat het met Stefan, weet je al wat meer?


Snuffie, zeker fijn dat je eindelijk een goede arts hebt getroffen zeg.

Mirella, spannend hoor jullie verhuizing.
Fijn dat het zo goed gaat met Ryan.


Ga dr weer vandoor

Knuffel Nance

Oja mijlpaal!! Noah's eerste wiebeltandje is eruit!
Hij is zo trots iedereen heeft zn melktandje en zijn gebitje moeten bewonderen

Hey,Hey,

Ik zit op het moment zo slecht in mn vel!!!
Ik heb al een tijdje niets laten horen, en heb ook eignlijk al lang niets meer gelezen, maar dan weten jullie waarom.

Ik sta eigenlijk op het punt om een punt te zetten achter mij relatie
Ik trek het niet meer, schoonmoeders in huis een hoop sores geen begrip van manlief!!! Deze trekt lekker partij voor zijn mam.

ik weet het allemaal effe niet meer

Mirella hoe gaat het met je nieuwe huis ???? en eventueel een nieuwe zwangerschap???

Vero hoe gaat het met jou en je manneke ???


Lunneke Erpeheide is inderdaad leuk!! voorieder wat wils, goed dat het goed gegaan is !!!

Met Tim gaat het ook geweldig, hij is inmiddels alweer 6 maanden en kan bij ons op schoot al loszitten, kruipen det ie ook al bijna!!! Het gaat zo hard nu, kan het bijna niet meer bij houden.
Gister op cb geweest en hij zat iets onder het gewicht maar lengte was goed. Tim slaapt sinds een week s'nachts door dus kan mam een beetje bij tanken . Van alle slapeloze nachten

Groetjes