[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]
[Voeg nieuw onderwerp toe] [Reageer] [Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
Kindje niet erkennen| 11/06/2008 @ 11:52 | Hallo allemaal, Ik ben momenteel 7 maanden zwanger, ik ben niet getrouwd of samenwonend met de vader van mijn kindje. Ik wil niet dat hij het kindje erkent. Hij heeft een alchohol probleem en er zijn ook nog een aantal andere zaken waarover ik nu even niet verder wil uitwijken. Het is niet mijn bedoeling om ons kind bij hem weg te houden. Ik wil gewoon mezelf en ook ons kindje veilig stellen. Ik wil dus niet dat hij het erkent en dat hij dus ook geen rechten heeft moest er geen verandering in de zaken komen langs zijn kant dan. Weet iemand of dit mogelijk is of kan hij mij verplichten?  |
| 11/06/2008 @ 12:33 Bieke    | Wij zijn samenwonend en mijn vriend heeft Han wel erkend. Daarvoor moesten wij SAMEN naar het gemeentenhuis gaan. Ik moest dus mijn toestemming geven. Ik weet echter wel niet of hij je kan verplichten via DNA onderzoek en rechtbank. Misschien best eens raad vragen aan notaris of advocaat of eventueel op het gemeentenhuis zelf. Ik wens je nog veel sterkte en succes met je zwangerschap! groetjes Bieke  [Laatst gewijzigd door Bieke - 11/06/2008 @ 12:33] - |
11/06/2008 @ 14:31 | hoi jij moet inderdaad toestemming geven voor het erkennen maar hij kan je inderdaad wel verplichten via de rechtbank en een dna test, maar meestal sta je als moeder zijnde toch wel sterk in je schoenen! en als jij goede redenen hebt en die heb je zal hij je denk ik niet snel kunnen verplichten in ieder geval heel veel succes     |
11/06/2008 @ 16:27 | kindje niet erkennen als je niet getrouwd bent kan je bij de geboorte gewoon zeggen dat de vader niet gekend is. dat zal ook op papieren staan voor de gemeente. als je uw kind gaat inschrijven moet u terug zeggen dat de vader niet gekend is en dan zal het kind jouw achternaam krijgen. |
| 11/06/2008 @ 16:38 Anja  | hallokes, ben nu ook zeven maand en de papa heeft mij ook laten zitten. ben bij advocaat geweest ( werk daar) en het is wel degelijk zo da jij moet toestemming geven of hij het al da niet mag erkennen. En als hij niet bij u woont komt het kindje automatisch op u naam. Hij kan het wel aanvechten voor de rechtbank maar da kost 1000 euro voor dna en nog eens 1000 euro voor herkenning,zonder andere kosten. Maar als moeder trek je toch aan langst eind en als je een paar goede argumenten heb zoals dat hij drinkt zal geen enkele rechter da toelaten. Er is een nadeel aan je kan dan wel geen allimentatie krijgen ( geen rechten maar ook geen plichten dan) Als je nog iet wilt weten kan je mij altijd rechtstreeks mailen Groetjes en veel sterkte xxxxx    |
| 12/06/2008 @ 13:09 | hoi ik ben ook een alleenstaande mama mijn jongste dochter is nu 10 weken de (vader) chanteerde mij onlangs wij hebben samen gewoond tot ik 6.5maand zwanger was dan heeft hij me laten zitten 31/12/07 nu is mijn dochtertje geboren 10 weken ondertussen . Nu ligt er hier nog wat van (zijn) spullen zo liet hij deze week weten dat als hij zijn spelletjes niet terug krijgt hij naar de rechtbank zal gaan voor zijn dochter te zien . Wat wil zeggen dat hij anders niks met zijn dochter te maken wil hebben 'heeft hij zelf gezegt he'. wat ik nu ondertussen weet hij kan er voor gaan maar dat zal hem HEEEEL veel kosten dan wat hij niet heeft ook niet(geld dus) das een man om van te walgen  grtz |
| 12/06/2008 @ 13:50 Anja | hallo cindy Heeft hij het kindje erkend? en staat het op zijn naam ? Zoniet niks van aantrekken kan niet veel beginnen laat hem gewoon doen kost hem alleen maar geld. Je zal je kindje wel groot krijgen en iemand tegenkomen die wel je kindje aanvaard.Ik weet dat het niet makkelijk is en zeker niet als je nog gevoelens voor hem moest hebben maar als ze zo reageren verdienen ze da niet. veel sterkte |
| 12/06/2008 @ 19:06 hw | Hallo, Toen mijn vriend ons kindje ging erkennen, moesten we samen naar het gemeentehuis en moest IK de akte van erkenning tekenen. Immers, iedereen kan wel beweren dat hij de vader van je kindje is, maar jij bent de enige van de 2 wiens ouderschap vast staat. Via een omweg bij de rechter kan hij met een vaderschapstest alsnog de biologische vader genoemd worden, maar dat wil nog niet zeggen dat hij daarmee ook bezoekrecht of voogdij krijgt, daar moet de rechter dan weer apart over beslissen.  |
| 12/06/2008 @ 21:59 | de kleine staat op mijn naam en hij heeft ze niet erkent hij wil ze niet zien hoor da is gewoon om mij te chanteren volgens ik horen zeggen heb zou ik het tot 4-5 jaar kunnen tegen houden eer hij ze ziet als ik tegen dan niet zou trouwen en de nieuwe man haar zou erkennen . da is dus de 2de keer dat hij dat doet hij heeft het al met een ander meisje ook gedaan maar hij heeft mij altijd verteld dat het meisje was weggegaan nu weet ik wel beter MAAARR... ik ben heel gelukkig nu met mijn kleine het is een schatje en mijn oudste dochter is ook fier en flink wat moet ik nog meer  ik wil vooral de anderen bemoedigen die het zelfde mee maken groetjes en thx voor de reacties xxx |
| 20/06/2008 @ 13:22 gelukkig zwanger maar alleen | in de steek gelaten hoi iedereen hier..ikzelf ben nu 14 weken zwanger en in de steek gelaten door de papa!mij is verteld door een advocaat dat hij best het kindje niet erkent en dat het op mijn naam komt,op die manier kan ik hem na een jaar en max 3j alimentatie van hem eisen,die hij dan verplicht moet betalen .maar als je een jaar wacht dan is hij wel zen vaderlijke rechten kwijt en kan hij niet eisen om het kindje te zien ,enkel zal hij moeten boeten.en na wat hij me nu aandoet,laat ik hem er idd mee voor opdraaien..veel geluk voor iedereen in dezelfde situatie!!het lukt ons wel! grtjs |
| 20/07/2008 @ 12:23 | Gevolgen van erkenning door vader Dag allemaal, Ik ben vorige week bevallen van Tyson, mijn eerste kindje! De vader woont officieel (adres) nog bij zijn ex (slaapt hier wel grotendeels), hij heeft met haar een kindje, ook nog met een andere vrouw (maar zij wil niet dat hij die dochter nog ziet) en zijn familie weet nog altijd niet dat we een kindje hebben, zij moeten niks van mij hebben (hebben mij nooit gekend, maar willen dat hij bij ex blijft). Hij wil Tyson nu erkennen en zijn naam geven, het is ook "zijn zoon", maar ik heb altijd gedroomd van veel te reizen en in het buitenland te wonen en hoewel ik hem heel graag zie en ondanks al zijn bedrog bij hem ben gebleven, heb ik nog altijd niet het gevoel dat hij echt voor mij (ons) heeft gekozen (zie hierboven). Mijn zwangerschap heb ik praktisch alles alleen gedaan en beleefd, in het begin wou hij abortus, daarna dikwijls ruzie en hem buitengesmeten, teruggekomen etc. Ik vraag me nu dus af, als ik hem Tyson laat erkennen en zijn naam geven, en het loopt toch weer mis tussen ons, kan ik dan zomaar met Tyson naar het buitenland vertrekken of verhuizen? Welke rechten heeft hij op dat gebied? Ben ik dan verplicht al mijn doen en laten (reizen, verhuizen, etc.) met hem bespreken? Alvast bedankt voor jullie reacties! Elle x |
07/08/2008 @ 15:24 | Beste Elle, Ik heb me ook voor die zaken geïnformeerd, en als je kindje op zijn naam komt te staan of hij die gewoon al erkent dan heb je zijn toestemming nodig om naar het buitenland te gaan! dus je zit vast als hij wilt tegenstribbelen!! hij kan dan naar de rechter gaan en die beslist dan in het welzijn van je kind. Voor die reden o.a. ga ik ze ook op mijn naam zetten zodat er geen verplichtingen zijn tov hem en ik kan doen en laten wat ik wil. groetjes   |
| 25/08/2008 @ 22:36 natasja | Hallo, ik ben zo'n 8 weken ver. Toen ik men vriend vertelde dat ik zwanger was opteerde hij meteen voor een abortus. Zelfs zijn ouders hebben me gebeld en uitgescholden.Gelukkig reageerde men ouders goed.Ik ga men kleintje houden en er voor gaan. Hij heeft zijn moeder zelfs laten bellen naar men ouders om leugens te vertellen om men ouders tegen me op te zetten...Ook heeft hij men zus tegen me proberen op te zetten.. niet gelukt. Hij laat z'n vrienden naar me bellen... Kortom dit alles om druk uit te oefenen op mij... Omdat dit alles niet gelukt is heeft hij me vorige week aangevallen en me naar de keel gegrepen, waarop ik de politie heb gebeld. Intussen heeft hij me laten weten dat als ik toch een abortus ga uitvoeren we terug kunnen werken aan een relatie (chantage dus) Maar een relatie met zo'n persoon, neen danku. Pffhhh, en dan denk je dat je je vriend kent... Eergisteren telefoon gekregen dat ik deze weg alleen mag bewandelen, misschien ook beter zo... In ieder geval veel moed en steun damens!!! |
| 27/08/2008 @ 22:26 | Amaai seg wat een verhaal!! je bent echt veeeeeel beter af zonder hem zenne!! amaai wat voor iemand is dat... pas maar op met hem want zo iemand lijkt me heel impulsief en voor je het weet heeft die jou terug vast! veel beter af zonder hem... sorry dat ik het zeg. Jij moet je nu enkel op je kleintje concentreren! Groot gelijk dat je geen abortus doet en er voor gaat. Het zal misschien wel zwaar zijn alleen, maar je hebt je ouders en vrienden nog om je heen: maak daar gebruik van. Je zal zien dat ondanks de zwaarte dat je heel dicht naar elkaar zal groeien, jij en je kindje. raar dat je denkt iemand te kennen en dan een hele andere kant ziet he! ik wens je veel succes met je verdere zwangerschap en veel moed |
| 31/08/2008 @ 13:38 BamMam  | Ik heb ook zo'n soortgelijke relatie gehad. Hij dronk téveel in combinatie met antipsychotica (dat is een héél gevaarlijke combi) en daarom ben ik uiteindelijk vertrokken. Ik ben nu 12 weken zwanger en heb hem meteen gezegd toen ik wegging dat ik niet wilde dat hij het kindje zou erkennen. Ik heb het zo verteld dat het beter voor hem zou zijn omdat hij toch nooit aan de alimentatieplicht zou kunnen voldoen, hij heeft er niet genoeg geld voor. Misschien een idee voor anderen, als het zo uitkomt dat hij inderdaad te weinig financiele middelen heeft. De ware redenen voor mijn vertrek (en dat ik niet wil dat hij mijn kindje erkent) heb ik hem niet verteld, hij zou het toch niet begrijpen. Immers; hem mankeert niets, ík ben degene die psychisch ziek is volgens hem (onee, volgens anderen die hij vervolgens maar gelooft voor het gemak). Het is voor onze veiligheid beter om ver weg van hem te leven en het kindje op te voeden. Hij mag het zien als hij dat wil maar ik heb de indruk dat dat niet zo vaak gaat gebeuren als goed zou zijn voor een kind. Maar ik zal zélf alles doen om mijn meisje (ja, ik voel dat het een meisje wordt, al weet je het nooit 100% zeker) een goede, gezonde en gelukkige toekomst te bieden!!! Ik ben geestelijk stabiel en in staat dat te doen, híj niet (ik heb nl. gezien hoe hij met de kinderen van mijn vriendin omgaat). Mijn kindje gaat alles krijgen wat het nodig heeft. Dus dames :D, wij als moeders voelen wat het beste is voor onze kinderen en dat zullen we ook geven, zélfs als dat betekend dat de papa uit beeld blijf. Ons kind vóór alles!!!!!  |
| 01/09/2008 @ 23:13 | bamMam; je hebt daar heel goed aan gedaan! ik heb het op dezelfde manier aangepakt en voila ze staan op mijn naam!! nu vraagt hij wel af en toe of hij eens mag langskomen en ja ik kan hem niet helemaal uitsluiten dus laat het toe in beperkte mate! zolang ik erbij ben mag het wel eens maar naar hem doe ik ze niet!! niet zolang hij blijft drinken en doen. Ik heb ook gezegd dat het voor hem voordelig was als ze mijn naam hadden, en hij zo geen alimentatie moest betalen... een goed en bruikelijk argument |
[Forumoverzicht] [Hoger Niveau]
[Reageer]