beste,ben pleegmoeder van 4 toffe kindjes,problemen met de eigen ouders heb ik niet,heb met allemaal een goede verstandhouding,ik heb me vanaf dat ik ermee begon ook mezelf ingeprint dat ik de grootmoeder ben,want eigen ouders kan je nooit vervangen ,no matter what ,ze zeggen ook allemaal moeke en vake dat heb ik in begin bij elke plaatsing ook gevraagd aan de ouders, dat schept toch een band ,en is zo geen bedreiging van de ouders ,die blijven toch hun mama en papa ,nu zal je kindje dat nog zien als bezoekers maar dat veranderd nog wel,geloof me,en moest er ooit aan een terugkeer naar de ouders gewerkt worden,die mogelijkheid is er altijd met pleegkinderen,weet ik dankzij de goede verstandhouding er nog verdere contact met mijn pleegkindjes zal zijn,want ik zou ze voor geen geld terwereld willen missen,ik bezie dat zo altijd slechte mensen bestaan er niet ,omwille van omstandigheden is het kind geplaatst,slechte jeugd,drugs enz....,ieder komt onschuldig op de wereld

Sorry hoor maar volgens mij bestaan er wel slechte mensen (ouders). Als je kind geplaatst wordt omdat het zo zwaar mishandeld werd dat het op 2 maanden ouderdom in het ziekenhuis terechtkwam met zware breuken dan ben je volgens mij geen goede ouder voor je kind.
Er zijn in mijn ogen geen excuses voor het mishandelen van baby's !

Groetjes,

Inti

Hallo Wendy,

Ondertussen zijn wij ook in afwachting van ons tweede pleegkindje.
Ons eerste pleegkindje is nu iets meer dan een jaar bij ons en het ziet er naar uit dat ze ook bij ons zal blijven tot ze volwassen is.
Als ik het goed begrijp dan ben jij dus pleegmama van kindjes van je broer of zus?
Is dat niet moeilijk als het om je eigen familie gaat. Hoe gaat dat dan met de bezoeken?

Groetjes,

Inti

Hey Wendy,

Je hoeft niet te antwoorden maar waarom is je schoonzus onbekwaam? Is ze soms gehandicapt?
En waar is je broer dan? Kan hij dan niet zelf voor zijn kindjes zorgen?
Wel fijn dat jullie de kindjes in jullie gezin wilden en konden opnemen. Moet idd niet gemakkelijk geweest zijn als je nog maar zo kort samen was met je vriend.

Dat van liefde kopen met snoep en cadeautjes ken ik maar al te goed. De bio papa van ons pleegdochtertje doet dit ook. Hier mogen de ouders elke week een uurtje op bezoek komen. Ze komen wel apart omdat ze uit elkaar zijn.

Groetjes,

Inti

Goh zo triest! Gelukkig hebben die kindjes jullie!

Ons pleegdochtertje is met haar 2 maanden opgenomen in ziekenhuis met zware verwondingen. Daar is ze dan ook ongeveer 2 maanden gebleven. Vanuit ziekenhuis is ze naar een instelling gegaan. En daar hebben wij haar via de pleegdienst gaan halen.
Wij kunnen zelf op spontane manier geen kinderen krijgen en hopen die kinderwens ooit te vervullen via medische weg maar tot nu toe is dit ook nog niet gelukt (al 3 jaar bezig).
Vandaar onze keuze om pleegouders te worden. Het is nooit je eigen kind dat weten we wel maar we zien ons pleegdochtertje zeker even graag. Zij is van haar 10 maanden definitief bij ons.

Groetjes,

Inti

Hallo,
Graag had ik wat informatie gekregen.
Mijn broer heeft 3 kindjes. Oudste is er 8, dan bijna 4 en 2.
Maar de kindjes hebben geen standvaste thuis.
Mijn schoonzus is echt onbekwaam. Ze heeft zelf sinds kidsaf in een weeshuis gezeten(haar moeder heeft haar afgestaan voor een andere man) en kent dus geen moederliefde. De oudste is ook geen kind van mijn broer. En dat kind heeft de eerste 3 jaar bij de grootmoeder geleeft. Wat ook niet gezond was want die heeft haar eigen kinderen zelfs geplaatst. Dus liefde was ook beperkt. Toen mijn broer haar leerde kennen nam hij er het kind graag bij en heeft er alles aan gedaan om hem in huis te halen. Nu zijn er 2 eigen kinderen en is de situatie drastisch veranderd. Ik vind het heel jammer want het is en blijft mijn eigen broer. Maar ik vind het verschrikkelijk.
De oudste heeft al in een instelling gezeten omdat ze dachten (of wat ik vermoed willen aantonen/voorloochnen) dat hem iets mankeerd.
Ja, doet hij ook. Hij mist een thuis, en liefde.
Ook de 2 andere kinderen worden niet echt met liefde en vreugde opgevoed. Nu de oudste weer thuis is (na 2,5maanden) hebben ze alweer besproken dat hij naar een dagopvang gaat.Dus s'morgens school, na schooltijd meteen naar het dagcentrum en tegen 19h30 (om te slapen dus) weer naar huis. Aangezien ze zelf geen auto hebben denk ik nu dat het maar een smoes is. En ze dan gaan zeggen dat ze hem niet elke dag kunnen gaan ophalen dus genoodzaakt is per week van huis te gaan. En zo dan stilaan in hun opzet om hem 'het huis uit' te krijgen gaan slagen. Mijn vader betreurd ook het hele gebeuren en heeft al meerdere malen voorgesteld om het kind zelf in huis te nemen. Maar dat werd steeds afgewinpeld. Omdat dan mijn moeder (ouders zijn gescheiden en schoonouders niet op bezoek kunnen komen in de periode dat hij bij mijn vader is. (verstandhouding tussen de 3 partijen is niet goed). Maar ik vind dat geen grond. Want het gaat om het welzijn van het kind. Niet dat van de grootouders, ouder!!
Zelf ben ik na lange tijd van proberen ook mama geworden. EN het doet me dan ook verschrikkelijk veel verdriet om de gang van zaken aan die kant te relativeren (in hoeverre dat natuurlijk kan) en ik wil dan ook iets aan de situatie doen. Maar ik weet niet WAT ik kan doen.
Normaal zijn mijn vader en ik van niets op de hoogte. Want het contact is heel miniem tussen mijn broer en ons. Maar mijn moeder komt er dagelijks (mede ook omdat de kinderen zo een warme maaltijd krijgen en er wat toezicht is, maar ze is te zwak om zelf maatregelen te treffen ((heeft ons in der tijd ook achtergelaten dus niet echt een voorbeeld) en die komt hier dan vertellen hoe het daar gaat en wat de volgende stappen zijn. We hebben al verschillende malen geprobeerd met zelf met hun te praten maar dat draaid steeds uit in woorden en verwijten (of met de tekst, het zijn mijn kinderen en ik doe ermee wat ik wil....). En zodoende worden we nog minder op de hoogte gebracht. Ook de school inschakelen is geen optie. Want die werken niet echt mee.
Hebben jullie (aangezien jullie pleegouders zijn) misschien enig idee wat de mogelijkheden zijn? Of we iets kunnen doen? En zoja... wat?

Ook tips zijn erg welkom en vragen worden beantwoord.

Liefs
Een huilende mama.

Huilende mama,

Ik kan me voorstellen dat je je helemaal niet goed voelt bij deze situatie.
Wat me wel opvalt in je hele verhaal is dat je zegt dat je schoonzus onbekwaam is maar waar blijft je broer in de rest van het verhaal?
Hij moet toch inzien dan dat het verkeerd gaat zo met de kinderen?
Als je merkt dat de kinderen echt niet goed zijn in die situatie moet je hulp van buitenaf inroepen. Neem eventueel contact op met BJZ (bijzondere jeugdzorg).
Heb je er aan gedacht om de kindjes zelf in huis te nemen?
Als ik het zo lees zou ik zeggen breng ze vandaag nog bij mij maar ja dat kan zo maar niet he en trouwens ik heb ook niet de ruimte om er 3 ineens bij te nemen. Anders direct hoor.
Ik zou eens serieus gaan praten met hen en zeggen dat je er over denkt om hulp van buitenaf in te schakelen.
De kindjes komen altijd op de eerste plaats vind ik. En hun welzijn is het allerbelangrijkste ook al zou je tussenkomst voor ruzie zorgen.

Groetjes,

Inti

Pff sorry dat ik even niks van mij liet horen op het forum,
Men Jongste pleegzoontje was ziek en ikke ook
Dit weekend zijn ze weer naar hun mama geweest, het kindje dat nog wat ziek was maar op beterehand heeft heel de dag snoep gegeven en buiten laten spelen. Alles wat de dokter ons afradde.
Ik heb het effe moeilijk mee al die toestanden, komt dit bij jullie ook voor of is dat alleen dat ik moeilijke "biologiche ouders" heb ...
De mama zit de oudste van 8 ook vanalls te beloven en is heel bijinvloedbaar.

Tja over de contact met de "echte" ouders vroeg ik me altijd ook af.
hoe dat zat met anders pleegouders. Onze pleegkindjes zijn oorspronkelijk de kindjes van mijn man zijn zuster.
Dus is dat familie, de echte mama probeerd mij in alle manieren slecht voor te laten komen omdaat zijzelf het zelf verknoeid met verkeerde dingen doen. Ze kan niet hebben dat wij positieve reactie krijgen en zij negatieve. Maar ik denk dat pleegkindjes juist daarom geplaatst zijn omdat ouders niet kunnen of niet meer tegoed kunnen hun kindjes verzorgen. Als je hoord hoeveel ongelukkige kindjes in een instelling zit of in een opvangtehuis. Daar zitten ze met vele kindjes samen en hebben geen thuissfeer. er is een groot te kort aan pleegouders.