Proficiat Kathy!!!

Raar he om zo onverwacht zwanger te worden, ik had dat ook met Gabriël en zo die eerste twee weken kon ik dat echt niet geloven maar eens je het begint te beseffen mag er ook niks meer aankomen. Het heeft wel iets he zo'n onverwacht wondertje. Ik ben blij voor jullie.
Hopelijk wordt de zwangerschap niet te zwaar met twee kleintjes thuis. En werk je nu nog full-time tijdens de zwangerschap?

Ja het dieet lijkt me inderdaad zwaar, maar hij heeft al zoveel afgezien dat ik het er gewoon voor over heb en we zullen ons daar allemaal een beetje naar moeten aanpassen. Geen frietjes eten bijvoorbeeld waar hij bijzit (nu maakt dat niet maar binnen een half jaar begint dat toch). Als Joachim een koekje eet, moet hij dat in de stoel, niet dat zijn broer een stukje mee-eet,etc...

Hij heeft in elk geval al goed gereageerd op de rijst met wortelen gisteren, alleen vandaag beetje wenen bij het 'kaka' doen.
Ik ga morgen eens spaghetti proberen.

Groetjes van ons

Hey kathy
Proficiat

Hoi Iedereen

Ik ben 6 weken geleden geopereerd van endometriose. Ik had ook cysten etc... enfin ik was onvruchtbaar voor mijn operatie.
Ik ben nu nog steeds ant wachten op mijn eerste menstruatie en dan spring ik mee op de trein. Ik hoop dat het nu snel lukt want we zijn hier al 3 jaar mee bezig!!!
Ik neem al foliumzuur en de 4e november heb ik een afspraak met mijn specialist.

Groetjes

Miesje, ik begrijp jou angst wel hoor, maar blijven geloven dat het zo goed gaat gaan als bij ej!

Hier gaat het met Gabriël beter en beter, ongelooflijk nu we weten wat we moeten vermijden, kan ik geloven dat de borstvoeding van geen kanten ging, dat at ik natuurlijk ook allemaal.
Hij kan nu heel mooi spelen zonder de hele dag door dat gezeur en geween, gaat slapen zonder wenen, wordt niet huilend wakker. Echt een ongelooflijk verschil. Hij krijgt wel nog medicatie, hopelijk kunnen we daar binnenkort ook mee stoppen.

Ik ben hier druk aan het inpakken, we vertrekken morgen voor een weekje naar Centerparcs in Duitsland (in de buurt van Winterberg, sneeuwgebied), er zal wel geen sneeuw liggen nu, als het maar droog is en we lekker buiten kunnen wandelen en zo ben ik al blij.
Mijn mama en papa gaan ook mee (wel ander huisje) en mijn zus en haar vriend blijven ook tot maandag, dus lekkere familiereunie en we mogen de kindjes ook eens bij hun laten dan kunnen mijn man en ik ook eens iets leuks doen een saunatje of zo.

Groetjes Heidi

We zijn terug van vakantie, je kan het geen vakantie noemen, echt verschrikkelijk geweest.
Het park en huisje waren perfect, prachtige natuuromgeving maar we hebben er niets aan gehad.
In het kort gezegd: Vrijdag toegekomen, zaterdag is Joachim beginnen hoesten naar de dokter en aerosollen, zondagnamidag 40° koorts terug naar de dokter volgens hem een ooronsteking antibioticum beginnen geven, die nacht braken (niets meer gegeten van zaterdagavond, wel kleine slokjes water), tegen maandagavond was de koorts veel minder, die nacht terug braken, dinsdag lag hij futloos op de zetel en reageerde nog amper, met hem naar de kinderarts, zij dacht hersenvliesontsteking we moesten dadelijk door naar het kinderziekenhuis in Marburg (1u rijden) en mochten niet treuzelen, je kan geloven hoe onze tikker ging, mijn maag draaide. We waren op dat moment echt bang om hem te verliezen. Ik heb hem in de auto de hele tijd wakker gehouden. In het ziekenhuis aangekomen, bleek het om een virale longontsteking te gaan en hij was aan het uitdrogen. Hij heeft daar van dinsdag tot vrijdag gelegen, 48u aan de serum en vanaf donderdag geen koorts meer gehad, maar nog heel suf en uit zijn eigen niks willen eten, beetje drinken. Na lang zeuren hebben we hem vrijdag toch meegekregen en zijn dan in 1 stuk doorgereden (4u rijden)naar het ziekenhuis hier in de buurt en daar is hij momenteel nog, normaal gezien zou hij tegen de avond naar huis mogen.

Gelukkig waren mijn ouders ook mee op vakantie en hebben zij voor Gabriël gezorgd en hem mee naar huis genomen, zodat mijn man en ik afwisselend bij Joachim in het ziekenhuis bleven en de andere in het huisje kon bijslapen.

Ik hoop nooit meer één van mijn kinderen zo futloos te zien en dat ze op niets reageren,zelfs niet op hun favoriete tekenfilmpje. We waren echt bang om hem te verliezen en dat in een vreemd land. Hij is nu ook heel opstandig en gefrustreerd door al de emoties van de afgelopen week.

Ale dat was ons verhaal, ik ga nu wat kleren bijeenpakken en terug naar het ziekenhuis, hopelijk mag hij straks mee.

Groetjes

Hey allemaal,

Onze Joachim is mee naar huis gemogen om 18u is de dokter nog langs geweest, zijn longen zijn nog niet volledig zuiver, dus we moeten 4x per dag blijven aerosollen en dan donderdag op controle gaan en waarschijnlijk dan terug een röntgenfoto van de longen laten nemen.
Nu hadden ze nog een urinestaal afgenomen en had de verpleegster gezien dat zijn piemeltje wat rood zag, de dokter keek dat na nu blijkt zijn hele piemel ontstoken te zijn en die trekt zijn velletje ineens helemaal naar achter, dat zag helemaal blauw-paars en witte bolletjes. Nu dat er ook nog eens bij, schreeuwen niet normaal. Elke keer dat hij moet plassen is hij aan het krijsen van de pijn. Nu moeten we daar 3x per dag zalf aansmeren.

Ik heb het er allemaal zo moeilijk mee, ik heb het emotioneel heel zwaar van die zware week en we hadden al zo afgezien met Gabriël al die maanden en nu dit weer, ik heb zo het gevoel dat ik momenteel aan het eind van mijn latijn ben.

Ik hoop dat met jullie kindjes alles ok is.

Groetjes Heidi