Een kat in huis, minder kans op astma?
Het houden van een poes in huis, zou bij kinderen het risico verkleinen op het krijgen van astma. Het menselijk immuunsysteem zou immers beschermend reageren op de allergie-verwekkende stoffen die een kat verspreidt.
Tot nu toe werd altijd gedacht dat kinderen astma of allergieën ontwikkelden juist door het houden van huisdieren. Nu blijkt dus net het omgekeerde uit een onderzoek van het astma- en allergiecentrum aan de Universiteit van Virginia.
Kinderen bleken vooral astma te krijgen als er zich in hun huis slechts een kleine hoeveelheid allergie-verwekkende stoffen bevonden. Terwijl een grote hoeveelheid van die stoffen, bijvoorbeeld doordat ze een poes in huis hadden, zorgde voor veel minder gevallen van astma.
| Bron: Het laatste nieuws |
Meer artikels:
- Krant: Een kat in huis, meer kans op astma. (20 juli 2001)
Reacties:
Door: Els op 14/03/2001 @ 20:55 
Wat moet een mens nu eigenlijk nog geloven? Toen ik zwanger was is onze poes gestorven en ik wilde heel graag weer een klein poesje in huis halen. De huisarts had me toen aangeraden toch te wachten tot ons zoontje minstens 6 maanden oud is. Ook de verpleegster van Kind & Gezin heeft al aangeraden van hem zo ver mogelijk weg te houden bij de cavia's en ons konijn. Of mag ik hem er nu wel bij zetten?
Door: Gerrit op 14/03/2001 @ 21:30
Het is toch zo dat je ook met een "griepvirus" wordt geinjecteerd, om er voor te zorgen dat je geen griep meer krijgt.
Door: Anoniem op 22/03/2001 @ 08:33
Mijn broer is allergisch aan katten, maar heeft er zelf wel 3! Onze dokter beweert, en uit ondervinding blijkt dit waar te zijn, dat je imuum wordt aan je eigen katten. Als hij bij ons thuis komt, heeft hij wel last van zijn allergie door onze katten.
Door: Birre op 22/03/2001 @ 10:08
Als je je kind behandelt als een serreplantje, kan het geen weerstand opbouwen. Wij hebben een zoontje van bijna 7 maanden, een hond en drie katten. We letten er op dat de katten niet in de box slapen en dat de hond niet aan het gezichtje likt, maar verder komt ons zoontje wel in contact met de dieren. Hij is er tot nu toe nog kerngezond bij gebleven. Ik ben zelf ook kerngezond en heb ook altijd honden en katten om mem heen gehad als kind.
Door: Mireille op 22/03/2001 @ 13:11
Ja, ik moet het geloven want sinds onze kat in huis ronddwarrelt (ze is meer een buitenbeest maar wordt graag vertroeteld en dan komt ze graag wat binnen flodderen, in haar vertrouwde zetel liggen en ik voel mij ook meteen vrolijker. Allergische reacties heb ik nog niet opgemerkt hoewel ik vroeger als kind (en nu ben ik moeder van twee dochtertjes, ééntje van bijna 3 jaar en ééntje van 7 maanden) toch allergisch zou zijn geweest aan katteharen ! Het is maar hoe je het bekijkt, ik ben in elk geval blij te horen dat ik de poes niet langer per sé buiten hoef te laten slapen omdat we kleine kinderen in huis hebben. Want zij sliep gewoon tussen de konijnen in hun groot binnenhok, en ik vond dat best wel zielig... bedankt !
Door: Nancy op 01/05/2001 @ 09:23
Heykes, ik wil hier toch eventjes op reageren op dit alles, iedereen is verschillend, sommige zijn allergisch en sommige niet, maar de boel moet daarom niet op geblazen worden, ik ben ook allergisch aan katten en honden, maar we hebben ons huis eraan aangepast, dus nergens tapijt, boven overal novylon en beneden stenen, en elke dag wordt er met nat gekuisd, ik heb zelf 2 grote honden, en awel zijn allergie is zo goed als over, en mijn kleine spruit van 15 maand heeft daar allemaal geen last van. En daar ben ik heel blij om en ons Kelly-tje ook want zij speelt graag met de honden. Dus zie gewoon dat je regelmatig verlucht en dat het proper is in huis, dan zal de allergie wel verdwijnen of verminderen.
Door: Dirk Remacle op 29/05/2001 @ 12:18
Ik kijk naar de bron en haal de wenkbrauwen op. Als allergische kattenminnende ouder in spe geloof ik het bericht graag, bevestiging uit de oorspronkelijke bron (journal of medecine of zoiets) zou mij verder helpen.
Door: Sharon op 03/06/2001 @ 21:38
Ik geloof ook dat kinderen in een steriel huis minder weerstand hebben. Ik ben zelf opgegroeid met hond drie katten 1 cavia 2 konijnen en een goudvis en hier en daar wat stof op de grond. Ben behalve de kinderziektes nooit ziek geweest en zeker niet allergisch!!
Door: Gaby op 21/07/2001 @ 14:38
Als we dan toch allergisch worden voor de dieren, dan hoeven we ze misschien niet weg te laten. Dan weten we tenminste waar we het vandaan halen. Huisdieren zijn heel belangrijk voor kinderen en zeker voor mensen die altijd alleen zijn.
Door: helaas op 06/10/2002 @ 21:48
ging die regel ook maar voor mij op -
ps. mijn verhaal staat al op deze site -
ik snap er niks van.... - maar ik heb er al zoveel aangedaan, want ik ben zo dol op harige beesten (mn. konijnen!) maar ik word er echt almaar zieker van - en ik stel me toch echt niet aan en tussen mijn oren zit het ook niet - want ik wil zo graag een harig huisdier maar ik heb al zoveel dieren geprobeerd tot ziekwordend aan toe en dan nog doorgaan en niet weg willen doen - (met ziekenhuisopnamens tussendoor wegens anafylactische shocks en geen lucht meer kunnende krijgen) - en diertjes wel bij lieve familie onder kunnen brengen steeds hoor - maar daar kon ik daarna ook weer niet te lang op bezoek blijven,
en dit vind ik heel erg. Als ik jullie verhalen lees krijg ik weer de neiging om toch weer een dier te proberen, maar ik krijg al koorts en 3 dagen benauwdheid en jeuk als hier mensen over de vloer komen die een kat thuis hebben (of waar ik daar dan dus achterkom als mijn klachten weer opdoemen) -
het is dan net of er honderduizendmiljoen beestjes in mijn keel, neus, oren en lijf krioelen - enorme jeuk, ik word warm en koortsig, kortademig en dat maakt me strontchagrijnig en benauwd en slikken maar weer al die rommel!!!! in Godsnaam, waarom kom ik er toch niet van af?????!!!!! als kind wel veel dieren thuis gehad en ben altijd in de weer geweest met dieren; als er een dood vogeltje een eend of wat voor beest ook op straat lag dan verzorgde ik er een waardige’begravenis’ voor - ik wilde later iets met dieren - maar rond mijn 8e jaar ging het mis; 1 jaar flink ziek geweest - schooljaar overmoeten doen - en mijn ouders ten einde raad de huisdieren (vogels, konijnen, kat, cavia’s) eruit moeten doen - daarna pas herstelde ik langzaamaan....
daarna nog een paar maal in mijn leven weer getracht een diertje te nemen - --helaas, weer verergering, ziekteverzuim, noem maar op! anti-stoffen in mijn bloed zijn hoog, dus echt superallergisch; voor mij gaat die stelling dus helaas niet op (why not????!) ik snap er dan ook niks van als ik de vele verhalen hier lees; why not me?
nouja, dat ik nu zelf geen dieren thuis heb, kan ik wel mee leven - maar dat ik reageer op mensen die thuis dus wel een dier blijken te hebben zodanig dat ik er dagen ziek van rondloop (jeuk, niezen, koortsig, name it) - dat is wel lekker frustrerend!!!
Door: Benthe op 17/04/2004 @ 20:36
Hoi helaas, heb je ook al eens electro acupunctuur geprobeerd? Dat is een behandeling met electroden die je lichaam doormeten en aan de hand van wat je op dat moment nodig hebt krijg je homeopathische middeltjes.
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.