Ik ben deze keer gewoon in het ziekenhuis bevallen, maar de volgende keer ga ik voor een polyklinische! Een thuisbevalling zit er voor mij niet in omdat ik draagster ben van streptokokkenb.

Ik ben mama van drie kindjes (een vierde is op komst). Bij oze oudste zoon, ben ik op de ’normale’ (lees ingeburgerde) manier bevallen, d.w.z. 5 dagen ziekenhuis. Dit is zo tegengevallen! Ik ben een heel lichte slaper en daardoor werd ik ’s nachts in het ziekenhuis niet enkel wakker van ons Bertje maar ook van alle andere ganggeluiden (en ik kan jullie verzekeren, dat zijn er enorm veel). Overdag bijslapen was er ook niet bij, want op ieder willekeurig moment komt er wel iemand binnen (kinderarts, kinesiste, verzorging voor de mama, verzorging voor de baby) en dit van 5.30 ’s morgens tot 21.30 ’s avonds. Het gevolg was dat ik toen ik thuiskwam volledig moest bekomen van mijn ziekenhuisverblijf (ik dacht dat het ziekenhuis diende om uit te rusten na de bevalling?)
Tijdens mijn tweede zwangerschap hebben mijn man en ik besloten om polyklinischg te bevallen (mijn man was niet zo happig op een volledige thuisbevalling). We hadden dan ook al inlichtingen ingewonnen bij de huisarts en hadden reeds hulp aangevraagd voor onmiddellijk na de bevalling door een vroedvrouw van het wit-gele kruis. Alles ’leek’ in orde dus na een vlotte bevalling vroegen we het verzorgend personeel wanneer we konden vertrekken. Volgens hen moest ik minstens 1 nacht blijven. Nadat we lastig deden, heeft een vriendelijke verpleegster zich erachter gezet en deze heeft gebeld naar huisarts, gynaecoloog en vroedvrouw, ook toen die allen toestemming gegeven hadden deed de hoofdverpleegster nog lastig. Net voor we uiteindelijk zouden mogen vertrekken kwam de dame in kwestie nog even binnen om de werkelijke reden uit te leggen en om te vragen of we misschien alsnog konden blijven. Bleek dat het ziekenhuis geen ligdag mocht aanrekenen wanneer ik geen volledige nacht zou blijven!!!! We zijn om deze onnozele, financiële reden uiteraard geen nacht meer gebleven. Kwaad zijn we vertrokken, heel leuke start van wat een fijne periode moet zijn!!
Thuis was een zalige tijd, indien Tim ’s nachts heel veel gehuild had, ging ik overdag gewoon slapen en Luk (mijn man) zorgde er voor dat alles in huis stil was (door bvb te gaan wandelen met onze twee kindjes). Ik moet wel zeggen dat wanneer je al kinderen hebt, het erg belangrijk is dat je bij polyklinisch bevallen iemand in huis hebt die kan koken en zelfstandig voor de kinderen kan zorgen (in mijn geval is mijn man fantastisch), zodat je je net als in het ziekenhuis volledig met je baby kan bezig houden en er een goeie band mee kan vormen.
In ieder geval ik heb een fantastische kraamtijd gehad!!!

Bij ons derde kindje hadden we de gynaecoloog , huisarts en vroedvrouw op voorhand reeds verteld welke problemen we de vorige keer waren tegengekomen, en zij bevestigden dat indien alles in orde was, we onmiddellijk naar huis konden vertrekken (hoewel het blijkbaar inderdaad gebruikelijk is om 1 nacht te blijven is dit niet verplicht!!!!).
Uiteindelijk is het allemaal wat tegengeslagen, want bij de dag voor de bevalling kreeg mijn man de griep (de verpleegsters waren meer bezorgd om hem in de bevallingskamer dan om mij ) Thuis hadden ook de twee jongens de griep, zodat ik wel verplicht was om in het ziekenhuis te blijven tot ze genezen waren.

Nu er een vierde kindje aankomt ben ik opnieuw van plan om als alles goed gaat meteen naar huis te vertrekken en te genieten van een heerlijke, verwende kraamtijd thuis met de anderen drie kindjes in de buurt, en mijn man die alles op wieltjes laat lopen vlakbij. Zo kan iedereen onmiddellijk genieten van dat kleine wondertje (en niet enkel op de bezoekuren).

Ziezo dit was mijn verhaal, indien iemand ervoor zou kiezen om meteen naar huis te gaan, win op voorhand genoeg inlichtingen in, zorg dat er een vroedvrouw onmliddellijk na de bevalling thuis kan zijn en zorg dat je mondig genoeg bent t.o.v. het verplegend personeel.

Groetjes, Els.

Hallo, ik ben vorig jaar moeder geworden van een dochtertje. En tegen alle Belgische tradities in ben ik gewoon thuisbevallen. Ik kan het iedereen aanraden. Volgende keer wil ik het weer zo, zo goed is dit meegevallen.
Uiteraard wordt er wel eerst gezien of het medisch gezien wel verantwoord is. Je kan toch nergens beter zijn dan thuis in je eigen vertrouwde omgeving, op de manier en de plaats die je wil je weeen opvangen en enkel de personen die je zelf wil (en je vroedvrouw maar die ken je na negen maanden veel beter dan een gynaecoloog die je af en toe vijf minuten ziet) zijn bij je bevalling aanwezig. Ook voor je kleintje is zo geruststellend om meteen lekker rustig in de eigen omgeving te verblijven. Ik vind dat meer vrouwen zouden moeten kunnen overtuigd worden om dit te doen !
Groetjes,Els

Ook ik wil thuis bevallen, maar stuit steeds op ongelooflijk veel tegenwind. Als medisch alles in orde is heb je naar mijn mening als moeder toch alle recht te bevallen daar waar je wilt. Uiteindelijk ben jij het zelf die het werk moet leveren, daar zou men ook wel eens mogen bij stilstaan. makkelijk van je man/vriend om te zeggen niks van, naar het moederhuis... laat hem dan zelf bevallen denk ik soms. Spijtig genoeg blijken financiele aspekten van derden of de rust van direkte familie, de wens of de wil van de moeder meestal te willen overwoekeren. Ik ben momenteel hard op zoek naar een vroedvrouw die me in mijn wens wil bijstaan, maar makkelijk vinden doe je dit niet is mijn ervaring. Mocht er iemand dus goede ervaringen hebben in de omgeving van Boom, laat het me dan asap weten via e-mail. Ik weet net dat ik terug zwanger ben, maar wil niet weer in de mallemolen van gynacologen en ziekenhuizen terecht komen. Vorig jaar is een en ander spijtig genoeg misgelopen na 13 weken zwangerschap en is dit een ervaring die ik niet meer wil meemaken. de dokter was ronduit gezegd een hufterd. Er werd totaal geen rekening gehouden met mijn wensen en ik voelde me net een hoer die prongelijk met de last van een zwangerschap zat en er vanaf wou. Als je dan al 10 jaar hoopt op een kindje komt dit zeer hard aan. trouwens de ervaringen van mijn zussen doen me nu ook niet staan springen om in het ziekenhuis te bevallen.

Wij zijn sinds vorig maand bezig voor een eerste kindje. Wanneer ik aan de bevalling denk zie ik het niet zitten om na de bevalling in het ziekenhuis te blijven, een thuisbevalling zie ik ook niet zitten uit schrik dat er tijdens de bevalling iets fout gaat. Mijn lijkt een polyklinische bevalling de ideale oplossing voor mij. Je hoort hier alleen zo weinig over. Kan iemand mij hier meer over vertellen en kan je dit in eender welk ziekenhuis?

Groetjes,

A.