Mocht ik in een dergelijk geval verkeren (wat natuurlijk zeeer moeilijk in te schatten is), zou het zelfs niet in mij opkomen denk ik om mijn kind ook maar aan *iets* schadelijks bloot te stellen.Naar mijn mening kan je dat je kindje niet aandoen, de kans dat zijn/haar moeder vroeg wegvalt plus de gevaren die de medicatie met zich meebrengt...ik denk dat elke vrouw met een beetje gezond verstand zoiets niet overweegt.Misschien, zoals anoniempje zegt, misschien na een landurige studie die werkelijk alle risico's voor het kind uitschakelt en waarbij het kind zijn moeder niet moet missen na korte tijd...Enfin, zo denk ik erover...wie ben ik, niet waar?

Ik vind dat alle vrouwen die een kinderwens hebben recht hebben op een kindje , met of zonder medische hulp.Dat die kindjes hun mama vroeg zouden verliezen vind ik onzin .Je kan ook doodgaan op jonge leeftijd als je al kinderen hebt .Kanker kan iedereen krijgen , dat weet je nooit op voorhand , dan zijn die kindjes hun mama ook vroegtijdig kwijt , of een ongeluk enz.
Je kan gezond aan een zwangerschap beginnen en en sneller iets voorhebben dan die seropositieve mama's.
Met de medische vooruitgang is het ook best mogelijk dat die kindjes hun mama hebben tot ze bijna volwassen zijn . Hoeveel mama's met jonge kindjes overlijden niet jaarlijks ???? En die zijn wel gezond zwanger geworden .Dan moet maar niemand aan kinderen beginnen , want je weet nooit op voorhand hoe lang je mag leven .Als die seropositieve mama's verder een normaal leven hebben (geen drugs of zo) vind ik dat zij evenveel recht hebben op een baby.

wat betreft die medicatie enz. van die seropositieve mama's .Ikzelf heb bij mijn 2 zwangerschappen héél gezond geleefd en alles wat slecht was gemeden(alcohol , roken,medicatie) en toch is mijn eerste kindje zonder enige reden niet geheel gezond ter wereld gekomen.En dit terwijl er mama's zijn die het roken en drinken absoluut niet laten en supergezonde baby's krijgen. Je moet het lot natuurlijk niet tarten , maar het 'geluk' speelt toch wel een belangrijke rol als het om het krijgen van gezonde baby's gaat .Die positieve mama's in spe hebben evenveel recht als iedere andere vrouw om hun kinderwens in vervulling te zien gaan.

De grootste wens van iedere vrouw is van een kind op de wereld te brengen. Gewoon het gevoel, weten dat er iemand in die buik zit en dat die binnen 9 maand het kindje zal zijn waar ze op gewacht hebben. Ik ben nog maar 21 jaar en voor mij kan er niks schoner zijn dan te horen dat mijn vriendin zwanger zijn. Je schenkt een wereld een nieuw leven waar je zelf verantwoordelijk voor bent. Een baby is één van de mooiste dingen van het leven dus als één persoon mag bevallen waarom ni allemaal.

Eef, ...eindelijk een doordacht en wijs antwoord.Bedankt!
En het gaat niet alleen om het mogelijke vroege verlies van de moeder,maar ook om het uitsluiten van elk mogelijk risico voor je kind!
(Waarom echoot het woord "egoisme" mij steeds door het hoofd?).Ik begrijp dat die drang zeer moeilijk te weerstaan is...maar toch.Als je van kindjes houdt , behoed je die toch voor elke negatieve factor en beperk je de risico's tot een minimum...alles wat binnen je macht ligt?
Wij kunnen/mogen inderdaad niet (ver)oordelen,maar sinds ik zelf een kindje heb is dat gevoel alleen maar versterkt.Daarmee bedoel ik, het gevoel van "alle risico's die ik *kan* vermijden ,uitsluiten".

Aan anoniem van 23/09 te 15.29 zou ik toch even willen vragen waar zij het in haar hoofd haalt om zulke mensen moordenaars te noemen en de mensen die het goedkeuren 'gestoord' .Heb jij wel enig idee hoe een gestoorde mens in elkaar zit ????Er zijn bij elke vrouw die gezond aan een zwangerschap begint gevaren .Dan moet niemand nog zwanger worden he , want eigenlijk zijn we dan allemaal moordenaars want eenieder van ons kan vroegtijdig overlijden.
Ik vind jou reactie en het feit dat je er zo emotioneel op reageert eigenlijk ook niet zo gezond en zelfs wat gestoord .
Ben jij dan zelf zo perfect ?????
Of ben jij er misschien zeker van dat jij niet vroegtijdig sterft en kun jij je kinderen , als je die al hebt' de rest van hun leven van alle gevaren onthouden ???????

Na lang aarzelen en nadenken heb ik toch "ja" ingevuld op de vraag of seropositieve vrouwen medisch mogen geholpen worden om zwanger te worden. Het is een moeilijke discussie, waarin rechten en risico's van moeder en kind moeten afgewogen worden. Naast de bovenstaande argumenten pro, wil ik hieraan nog enkele toevoegen:
1) Bij mijn weten worden seropositieve vrouwen juist kunstmatig geïnsemineerd omdat dit de risico's op besmetting van de foetus vermindert. Als je deze vrouwen niet meer medisch zou helpen, zullen ze waarschijnlijk eerder geneigd zijn om op de "natuurlijke" manier zwanger te worden, hetgeen dus juist extra risico's oplevert.
2) Er zijn ook andere ziektes of handicaps die de levensverwachting en/of kwaliteit van moeders ernstig kunnen aantasten. Zo heb ik een vriendin met MS (multiple sclerose). Zij zou heel graag een tweede kindje hebben, hoe moeilijk dit voor haar en haar man ook zou zijn. Ik heb er persoonlijk wel vraagtekens bij, maar wie ben ik om haar dit geluk te ontzeggen? Stel dat zij niet 'spontaan' zwanger kan worden, heeft zij dan ook geen recht op medische hulp hierbij? Kortom, waar trek je de grens? Mijn mening is dat dit de beslissing moet zijn van het koppel in kwestie; zij zullen ook wel niet over één nacht ijs gaan. Als de man beseft dat hij er mogelijks na een tijdje alleen voor zal staan, en dit ook ziet zitten, moet het volgens mij kunnen.
Bij alleenstaande vrouwen met een kinderwens ligt het dan natuurlijk weer nog een stuk moeilijker...
Het is zeker niet simpel om een grens te trekken; ik denk dat je het geval per geval moet bekijken.

Ik vind het niet goed dat vrouwen met aids ook een kind kunnen krijgen.Want wat als die moeder bijvoorbeeld al op 30 jarige leeftijd sterft,of zelfs vroeger,wat heeft dat kind dan aan zijn moeder.Maar anderzijds gun ik die mensen ook wel een NORMAAL leven:met kinderen als ze er natuurlijk zeker van zijn dat dat kind niet besmet wordt met aids.
Maar dit is mijn mening,iedereen heeft zijn eigen gedacht daar over.

Mijn vrouw en ik willen met kinderen beginnen.
Bestaat er een lijstje met dagdagelijkse medicamenten die ze wel mag gebruiken en andere die ze beter niet gebuikt tijdens de zwangerschap

3. Ik vind dat dit niet kan! Die baby heeft er niet om heeft gevraagd om besmet te worden. Adopteer dan liever een kind, in plaats van een baby onnodig ziek te maken! De ouders dragen de verantwoordelijkheid over hun kinderen en ik vind niet dat men dit een kind kan aandoen. Dit is niet het probleem van de samenleving, maar wel een individuele beslissing (man en vrouw). Wat eventueel wel kan is inlichtingen inwinnen bij bijvoorbeeld een gynaecoloog.