Groetjes uit de Buikenlaan...
Deel 2: 6 maanden
Helloooooooo mensjes!!!Hier ben ik weer.
Ik ben maandag weer samen met mijn mama en papa bij de "genelocoog" geweest. Ik heb ondertussen wel begrepen dat die meneer geen BV van mij wil maken, maar dat hij gewoon door die microfoon ziet of ik wel goed aan het groeien ben en of ik ze allemaal op een rijtje heb. Nu, om eerlijk te zijn… Als ik veel op mijn ouders lijk, dan denk ik dat er toch wel een of andere vijs bij mij gaat loszitten, hoor. Maar soit, dat maakt niet zoveel uit! Prettig gestoord zijn, kan gene kwaad en het doet naar 't schijnt ook gene zeer :-)
Ja, ja, ik ben ondertussen al zes maanden oud. Ik weeg 900 gram en ik ben ongeveer 30cm groot. Ik moet zeggen dat het hierbinnen in mama's buik serieus krap begint te worden. De baantjes die ik in het begin van de ene naar de andere kant kon trekken, beginnen veel korter te worden. Als ik mij aan de ene kant afzet, ben ik meteen aan de andere kant. Dus veel aan de conditie werken, doe ik voor het moment niet!
Het enige wat ik nog doe is wat kickboksen. Ik heb hier een boekske gevonden met allerlei traptechnieken die ik volle bak aan het uitproberen ben. Ik denk dat mama en papa dat wel leuk vinden. Want telkens als ik ne sjot geef, voel ik ineens papa zijn warme hand op mama haar buikje leggen en denkt hij dat ik wil spelen.
Maandag bij de "genelocoog" heb ik voor het eerst mijn harttonen laten horen. Ik wist dat we naar die meneer gingen, dus ik dacht bij mezelf: "Allez, kom, legt u al maar goed want anders gaat die pannenkoek weer beginnen duwen langs alle kanten."
Mama en papa vonden dat wel leuk dus die zijn ook weer gelukkig, hé!
Daarna ben ik weer even in beeld geweest... Ik lag op mijn buikje en papa had dat goed gezien. Papa is, denk ik, wel ne slimme want die ziet altijd alles al voordat die "genelocoog" heeft gezegd wat wat is. En mama… Die hoor ik altijd maar zeggen dat ze niets ziet. Ik denk dat ik de volgende keer eens zal zwaaien naar mama.
Het weer is hier wel een beetje aan het verslechteren! In het begin kon ik mij nog lekker in het zonnetje leggen om een beetje te bruinen, maar dat is al een heel stuk geminderd. Gelukkig dat de thermostaat hier altijd wel op ongeveer 37° staat. Lekker warm is het dus wel maar toch, een beetje zon op mijn bolleke zou toch fijn zijn... Het schijnt dat het buiten mama's buikje ook zo slecht is. Dat er zelfs verschillende seizoenen zijn en dat het nog kouder gaat worden. Ik hoop dan maar dat mama en papa genoeg warme kleertjes kopen, want ik heb geen zin om zo in mijn bloot gat (gelijk ik hier nu zit) rond te lopen.
Het begint hier wel te korten, zeg, mijn verlof! Nog drie maanden en dan is't gedaan met mijn schoon leven... Maar als ik mijn mama en papa zo hoor babbelen, dan zal ik wel serieus vertroeteld worden. Dus ik denk dat ik nog wel een aantal jaartjes op mijn lauweren kan rusten.
Zo, beste mensen, ik weet niet meer wat ik nog kan vertellen.... (Wat ik ben mag ik niet zeggen, maar ik heb het toch maar aan mama en papa laten zien) Dus ik ga jullie maar weer laten. Trouwens mijn eten staat te wachten en ik moet dringend een plasje doen.
Heel veel groetjes en tot een volgende keer maar weer!
Reacties:
Door: Anoniem op 13/05/2005 @ 14:24 
leuk hoor je verhaaltijes
Door: little chicka op 15/12/2005 @ 20:36
kei grappig
Door: Cindy op 08/01/2006 @ 16:50
Hey, ,leuk verhaal.. ik ben nu ook 25 weken zwanger en voel het wel dat de kleine minder ruimte heeft hahah
Door: iemand die het goed met u meent op 09/07/2006 @ 16:44
proficiat das goe gevonde
volgens mij ist ne flinke jongen
nog heel veel geluk
Door: WENDY op 13/09/2006 @ 11:10
ik moet je zegge dat ik het eg toppie vond om telezen
ik ben zelf ook zwanger bijna 26 weekies nualleen de ruimte wat mij baby heb is nog aardig wat ,daarom moet ik 20sep een groei echo laten maken.ik hoop dat het tog net sow,n flinkert word als die van jullie,,heel veel plezier nu en na de bevalling van jullie kindje
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.