< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Home » Vaderschap » Logboek van een aanstaande vader » De veeg

	Maandag 19 maart 2001 De veeg Teleurstelling ja, maar ook ongeloof. Gedurende de afgelopen 24 uur heb ik het teststaafje diverse malen bekeken en opnieuw beoordeeld (en mama stiekem ook). Wat zie ik en wat wíl ik zien? Twee vragen en twee antwoorden. Wat ik wil, mag duidelijk zijn: twee strepen ontwaren. Maar wat ik zie is één dikke paarse referentiestreep en een héél lichtpaars tweede veegje. Goeie ogen, ja. Hele goeie ogen. En dus blijft de laatste hoop aan een sprankje twijfel hangen. Vanochtend kwam mama heel even van haar werk thuis om wat af te geven. Hoe het met haar was? Haar ontstekinkjes verspreiden zich steeds verder. En toen ik haar tegen me aandrukte deden haar borsten pijn. Pijn? Dat is dan toch ruimschoots meer dan alleen maar wat overgevoelig? Tel deze lichamelijke veranderingen op bij het sprankje twijfel en we besloten morgenochtend opnieuw te testen. Want als Rome inderdaad... dan waren we gisteren pas zeven dagen ver en da's drie te weinig! Of Rome die veeg op de teststaaf verklaart? Ja, in dit geval wel. Het HCG-hormoon (Humaan Chorion Gonadotropine) wordt vanaf de dag één aangemaakt om allerlei lichaamsfuncties aan te passen als er een kindje in wording is. De concentratie van het hormoon zal langzaam oplopen en het teststaafje heeft een minimale concentratie nodig om het reagens te laten verkleuren. Ben je daarmee te vroeg zal de verkleuring bijna niet waarneembaar zijn. Dus hier zitten wij dan, opnieuw in spanning maar ik voel me daar wat lekkerder onder. Zou het... of niet?   "I got you in my heart I got you in my head Your magic it surrounds me Let's make a rendez-vous" Rendez-Vous ~ Basement Jaxx [Vorige] [Index] [Volgende]