< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Home » Vaderschap » Logboek van een aanstaande vader » Zwangerschapsverschijnselen

	Donderdag 3 mei 2001 (week 11) Zwangerschapsverschijnselen Het is prachtig om te zien hoe mama de afgelopen weken is veranderd. Naast de lichamelijke veranderingen, zoals haar extreme vermoeidheid, zijn nu ook haar hormonen aan de slag gegaan. Het resultaat is een rustigere, zelfbewustere vrouw. Papa is het slachtoffer van wisselende stemmingen en ze is verslaafd aan melkproducten. Het opvallendst is haar lust voor ijs. Daarnaast is haar vrolijkheid en aanhankelijkheid groter dan ooit en het zou leuk meegenomen zijn als dat niet meer weggaat. Gisteren zijn we voor de eerste controle naar de verloskundige geweest. Marlies Bartels, een pittige tante, ging meteen de uitdaging aan die ik verbaal inzette toen ze me meneer UytdeHaag noemde. Ik bromde iets over "dat zou ze wel willen" en vlot daarna vroeg ze of ik wel vaker zo genoemd werd, gezien mijn opmerking... Vrienden voor het leven! Een prachtvrouw! De controle zelf was niet spectaculair. Wat papieren invullen, vragen beantwoorden en tenslotte wegen en meten. We hebben geprobeerd je kloppende hartje te horen, maar waarschijnlijk was je net op tijd ondergedoken. Volgende week donderdag wacht je een grotere uitdaging; de eerste echo. Zie die maar eens te slim af te zijn! En ik? Met mij gaat het goed. Deze week heb ik een klein experimentje gedaan om te zien of mijn slaapgebrek inderdaad de veroorzaker was van mijn mentale vermoeidheid, de afgelopen weken. Ik ben uitgeslapen aan deze week begonnen en heb me bewust tot diep in de nacht wakker gehouden. Daarna was ik 's morgens veel te vroeg klaarwakker (de veroorzaker van het probleem!) en ben drie dagen onstabiel geweest overdag. Na de derde dag voelde ik dat ik ver was teruggezakt in mijn beoordelingsvermogen en liet mezelf opfokken door alles wat me tegenstond. De afgelopen 24 uur heb ik mijn slaap ingehaald en ik voel me weer geweldig. De lamellen zijn besteld en worden over twee weken geleverd. Met weemoed zag ik vandaag een film met opnames in Afghanistan. Tientallen geuren uit onze reizen dreven weer door mijn neus, fragmenten oproepend uit de mooiste delen van mijn herinneringen. Ik realiseer mij dat mijn geluk en jouw gezelschap aan elkaar afgewogen gaan worden. Jij versus het ultieme gevoel van geluk dat ik tijdens onze avonturen heb ervaren. En pas wanneer jij dat gelukzaligheidgevoel zult overtreffen, kan ik het gemis van het reizen verdragen. Want momenteel mis ik de bergen, de oceanen en de wouden van Zuid-Amerika. Over zeven maanden zul jij, ongevraagd en onwetend, die uitdaging aangaan en ik hoop dat je hem zo snel mogelijk wint.   "My morning sun is the drug that brings me near To the childhood I lost, replaced by fear" True faith ~ New Order [Vorige] [Index] [Volgende]