Vrijgezel en vader.
Ik ben Johan, 26, vrijgezel en.... vader.
Ja, vrijgezel.
Het was een zware keus. Ik hou van mijn zoontje en trouwens ook van zijn moeder, maar ze moest gewoon gemaakt worden. Mijn relatie was het woord relatie niet meer waardig. Er was liefde, maar die kreeg geen kans meer. We zaten veel te vast in een patroon dat steevast op ruzie uitliep.
Hoewel ik er vast van overtuigd ben dat mijn zoontje een vader verdient, ben ik er ook van overtuigd dat het gezonder zou zijn voor hem om op te groeien met een vader 'op afstand', dan om in zo een omgeving te moeten opgroeien.
Weet je, ik was bij zijn geboorte. Ik was niet gewoon aanwezig hoor, ik heb hem aangenomen uit zijn moeder's schoot, recht in mijn armen. Het eerste wat hij zag was mij. Terwijl de moeder verzorging kreeg en de nageboorte deed, lag hij in mijn armen. Ik kan niet beschrijven welk gevoel dat geeft, het is in elk geval ongelofelijk. Het verhaal van die geboorte wil ik wel eens een andere keer doen.
Ik hou ongelofelijk veel van dat ventje. Het is echt een schatje, hij is slim, vrolijk en ongelofelijk vertederend. En toch heb ik afstand moeten nemen. Het was moeilijk, en het doet pijn, maar ik ben ervan overtuigd dat het het beste is voor hem en voor mij.
Ik vertrouw zijn moeder, ze zal mij nooit toegang tot hem ontzeggen en daar ben ik heel blij om. Ik hou van hem en alhoewel het moeilijk gaat zijn, ben ik van plan hem nog heel veel te zien. Dat verdient hij.
Mattias,
je vader is er nu niet,
maar hij vergeet je niet.
Nooit.
Liefs,
je papa.
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: Anoniem op 31/07/2003 @ 18:06 
hallo, ik heb net gehoord dat ik, dus onverwacht, zwanger ben en ben geheel in de war. Mijn relatie is de naam relatie niet waard aangezien hij meer een doorgeschoten kind is dan een volwassene. Mijn eerste reactie was heel erg geschrokken, dat ik het niet zou kunnen. Maar nu een paar dagen later ben ik aan het idee gewend en er eigenlijk heel erg trots op. Maar ik zal er wel alleen voor staan. Ik moet het hem nog vertellen en weet ook niet hoe ik dat zal aanpakken. Hij houdt veel van mij maar kiest altijd de gemakkelijke weg. Ik ben bijna 30 jaar en nu 5 weken zwanger.
Door: Liefje (profiel) op 22/10/2003 @ 11:25
Beste vader-vrijgezel,
ik ben een meisje van 20 die nu zo’n 24 weken zwanger is. Mijn vriend en ik hebben ook besloten dat het beter is als dit kindje wordt opgegroeid op afstand van haar papa. We houden nog van elkaar, maar de relatie is net als bij jullie volledig op zijn einde gekomen. De zwangerschap was zeer onverwacht, maar niettemin is dit kind zeer gewenst. Ik ben opgegroeid in Kuurne, bij Kortrijk, maar we zijn twee jaar geleden gaan samenwonen bij Antwerpen, waar David (mijn vriend) altijd heeft gewoon en werkt. Nu ben ik bezig met de verhuis terug naar Kuurne... Zaterdag is de grote verhuis van alle laatste stukken. Hij helpt me ontzettend veel, en ook financieel kan ik nog op hem steunen. Hij betaalt haast alles wat voor zijn dochter is bedoeld, en ik weet zeker dat hij (heel graag) bij haar opvoeding zal betrokken zijn. Maar dit is onze beslissing en ik ben blij dat ik ze genomen heb. Haar papa zal ver weg wonen, maar ze zal hem kennen en zien zo vakk ze wil, en ook zo vaak hij wil.
Ik was zeer blij dit verhaal tegen te komen, te merken dat er nog mensen in dezelfde situatie zitten. We worden steeds met ons verhaal raar aangekeken, omdat niemand snapt hoe we nog vrienden kunnen zijn, en hoe we ervoor kunnen gekozen hebben om dit kindje op te voeden met aparte ouders... Ik ben ook zeer verheugd te lezen dat je zielsveel van je zoon houdt, en dat je zeer nauw met zijn opvoeding betrokken bent. Hou zo vol, hoor!
Groetjes,
Liefje.
Door: nynke op 23/10/2003 @ 11:33
heey ik vind het hartstikke knap dat er zulke jonge moeder zijn...goedzo meiden..
Door: marie uit almere op 11/12/2003 @ 10:41
ik ben nu 6maanden zwanger en mijn ex heeft me verlaten.hij wilde altijd een baby met mij en deed me geloven dat hij veel van me hield.ik heb hem keuzes genoeg gegeven en uitgenodigt op verscheidene echos.hij belt niet terug en laat niks van zich horen.nu zegt hij tegen iedereen dat het kind niet van hem is en dat ik ben vreemd gegaan.ja dat hoorde ik via zijn broertje.ik ben nu zo zat van hem en zijn ma bemoeit zich overal mee en bemoedert hem.hij zegt tegen iedereen dat ik hem slecht heb behandeld teveel eisend zou zijn.maar dat is allemaal een leugen ik heb hem altijd geholpen en gratis bij me in laten wonen.zijn kleding altijd gewassen en mijn auto en spullen laten gebruiken.ook heb ik drie vakanties voor hem geregeld.ik dacht dat ik hem kon vertrouwen .we kennen elkaar namelijk al 5 jaar.nu ben ik dus zwaar teleurgesteld en zie geen manier meer om met hem verder te gaan.ik voel me gebruikt en in de steeek gelaten.zelf ondanks mijn boosheid heb ik hem dus geprobeerd te bereiken maar hij schuilt achter zn moeder die zelf haar andere kinderen verwaarloost.ik snap niks meer van die familie en ben het zat.ik heb het geprobeerd voor het kind maar ik zie in dat het geen zin meer heeft.mischien weten jullie goede raad,want ik snap niks meer van hem.
Door: NatiSha op 11/12/2003 @ 23:36
hoi marie
weetje je verdient beter dan dit..
ik vind het niet leuk om te zeggen maar volgens mij wilt hij niet toegeven dat het kind van hem is en dat hij zich misschien ervoor schaamt bij zn familie, vrienden ofzo..het gaat nu om jou en je kind das het belangrijkste.. laat die familie maar er komt wel een dag dat je iemand tegenkomt en die er altijd voor jou zal zijn en jou niet in de steek zal laten en gewoon onvoorwaardelijk van je zal houden EN van je kind als hij dan echt van je houdt zal die ook van je kind houden alsof het zijn eigen was..dat je ex dit heeft geflikt en je heeft verlaten geeft alleen maar aan dat hij niet de ware voor je is snap je?
ik heb ook zoiets meegemaakt was één jaar samen met me ex en toen had die me ook verlaten maar k was niet zwanger ofzo daar begin ik nu niet aan ben nog veels te jong 18 jaar ben ik..
maar ik vond het dus ook erg en ik maakte me er ook telkens druk om maar als je denkt van dit geeft alleen maar aan dat hij gewoon niet de ware voor me is dan komt het wel goed want de ware zul je zeker weten tegenkomen zoek er niet naar de ware zal onverwachts jou vinden ik hoop dat dit niet raar klinkt maar dat is gewoon zo..
echte liefde komt er nog aan voor jou en dat geld voor iedereen..
en maak je echt nergens ook maar druk om hij laat alleen maar zien dat die zielig is sorry dat ik dat zeg maar is wel zo..
ik hoop dat je hieraan genoeg hebt..
gefeliciteerd alvast..
en veel sterkte, succes en plezier met je baby
maar je moet je verder niet druk maken om hem..
Door: Anoniem op 28/03/2004 @ 13:03
Ik ben 14 weken zwanger en mijn man heeft mij verlaten. Zijn er meer mensen die zoiets hebben mee gemaakt?
Door: Anoniem op 17/04/2004 @ 15:25
waarom zetten ze niks in als de vader niet betaald en het kind is al 3 jaar oud . Dan is mijn vraag kan een vrouw het achter stand opeisen? geef een duidelijk antwoord!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Door: Anoniem op 18/05/2004 @ 00:59
Gekkenhuis.......... ik word weer vader.
Door: Anoniem op 02/07/2004 @ 12:03
Hallo allemaal
Ik geloof dat ik een geluksvogel ben als ik dit allemaal lees.
wij verwachten een tweeling en zijn daar beiden heel blij mee.
Door: Dushi op 30/07/2004 @ 22:48
Hallo, ik ben 22 en m’n vriend is 23. Ik wil graag een kind, hij weet dt nog niet en ik ben bang om het aan hem te vertellen. Hij heeft namelijk al 2 zoons, een van 6 en een van 3 uit een vorige relatie. Hij ziet z’n kinderen elk weekend en zoals ik ze heb meegemaakt, is hij best wel een goede vader. Alleen weet ik niet of hij ook zoveel van ons kind zal houden (als die ooit komt). Hihihihihihi ik schaam me rot dat ik zo voel omdat ht zo idioot klinkt, hihihihihh.
Door: anke op 14/10/2004 @ 18:03
Ik sta nu ook alleen met mijn dochtertje van een jaar.Ik wist al tijdens mijn zwangerschap dat ik niet bij mijn partner wou blijven.Om te beginnen waren er al die pesterijen van hem en zijn zieke moeder.Ze vonden het heerlijk om een ganse zwangerschap met mijn zwaarlijvigheid te lachen...mijn schoonmoeder vond het ook leuk om pornografische foto’s door te sturen en daarna gezellig aan tafel te zeggen amai zoon dat zijn mooie vrouwen en zo’n mooi figuur...of zo van "eet jij niet teveel,sebiet is het een dik kind,er zijn toch wel veel dikke kinderen...enz.Ik was opgezwollen van het vocht.Ik kan hormonaal toen wel wat gevoeliger geweest zijn.Maar nu nog denk ik toch dat je dit niet tegen een zwangere vrouw zegt.Ik kreeg nu net op het vredegerecht te horen dat ik een gefrustreerde vrouw ben omdat ik geen slanke lijn heb....maar ik had daar nooit geen problemen mee..ik kon gewoon die pesterijen niet meer aan.Ik wil wel dat mijn kindje haar vader blijft zien,maar walg er wel nog steeds van als ik er aan denk om haar te moeten delen met die heks van een ex schoonmoeder.Gelukkig hoef ik haar venijnige lach niet meer te zien.Ik heb nu een nieuwe partner in mijn leven.We stellen ons nu de vraag hoe mijn dochtertje hem moet noemen.Ik wil niet dat ze hem bij de voornaam noemt.We dachten aan pappie.Wie heeft hier meer ideeen over.Haar echte papa blijft natuurlijk papa.Maar ze is nog jong en kan haar stiefvader ook graag gaan zien.Daarom lijkt me pappie wel leuk.
Door: Anoniem op 26/10/2004 @ 16:16
Dit is ten minste een echte vader!
Ik moest toch denken aan de persoon waar ik ooit veel om gaf.Na de eerste nacht samen riep hij meteen ’als je zwanger bent pleeg je maar abortus’ ...uiteraard is zo iemand ook vader, niet van mijn kinderen gelukkig.
Er zijn nou eenmaal mannen die vrouwen gebruiken als een ding, maar jeetje, je zult er maar als ’gezin’ mee moeten leven.
Door: Doreen op 26/10/2004 @ 16:25
Anke, mensen die om je uiterlijk lachen zijn nog dommer dan een hoop stront.
Ik had precies hetzelfde met onze toemalige ’oma’ en schoonzussen.Wat hebben ze toch heerlijk over mij kunnen roddelen, wat waren ze toch zelf ingenomen met hun dure kleertjes!
Ik zie ze nog zitten, als een stelletje bakvissen giebelend met elkaar, ondertussen naar mij kijkend...want tja, dik en niet goed genoeg he.
Maar weet je wat het is? Dat soort mensen moet met hun mentaliteit verder leven en hun wereldje word steeds kleiner.
Door een paar domme moves van ’oma s ’ kant uit willen we nu helemaal niks meer met ze te maken hebben.Zij weten niks beter te verzinnen dan ons gezin bij elke gelegenheid zwart te maken...nou, het is een kwestie van tijd voor dat dat zich tegen henzelf keert...
En raad eens wie er dan het laatste lacht? Juist, diezelfde lelijke dikkerd...
WHAT GOES AROUND, COMES AROUND !!!
Door: Anoniem op 16/11/2004 @ 11:22
Hai, mijn vriendin is nus 30 weken zwanger en ik ben heel trots, ben al meer dan 10 jaar bij haar en heb altijd veel van haar gehouden, nu is het mis mijn gevoel voor haar wordt ondanks de zwangerschap minder en weet niet wat ik moet doen. We wilen er voor gaan maar ook weer niet =, wie weet is dit herkenbaar en tips zijn van harte welkom. We hebben een koophuis , dus moeilijk HELP een wanhopige vader
Door: Anoniem op 25/11/2004 @ 16:18
Ook ik ben zwanger (zes weken) en mijn vriend was er eerst ook niet echt enthousiast over. Nu is hij stilaan van de schok aan het bekomen. Ik denk dat veel mannen bindingsangst hebben, maar dat de meeste daar na een tijdje wel over geraken hoor. Als de liefde sterk is, kan ze ook de moeilijkere momenten aan, daar ben ik van overtuigd. Ik geloof ondanks vele tegenslagen in het verleden nog altijd in de liefde, en ik wil een goeie mama zijn, samen met mijn vriend, die volgens mij een fantastische papa wordt. Hij moet het alleen zelf nog beseffen. Tja, hij is dan ook pas 36 :-)
Door: Anoniem op 21/07/2005 @ 10:02
Als ik die verhalen lees dan vraag ik m'n eigen toch een ding af, namelijk hebben jullie wel goed nagedacht of jullie wel aan kinderen willen beginnen
. Want die vraag moet je je eigen toch eerst stellen voordat je aan kinderen begint. En er zijn toch voorbehoedsmiddelen genoeg. En mocht er iets mis gaan met de anticonceptie dan ga je toch gewoon naar de huisarts.Door: femke op 11/09/2005 @ 21:40
jeetje johan
ik vind het heel knap van je.
ik ben nu 10 weken zwanger en ik wou dat ik een vriend naast me had.
ben wel zoekende maar waar vind je een vriend die een relatie met je wil terweil je zwanger bent?
waar zijn ze toch!!??
ik hoop dat ik binnenkort iemand zal vinden.
Door: femke op 11/09/2005 @ 21:48
ik wil mel met jou in contact komen johan
voeg me toe ofzo op msn.
fryskfamke_86@msn.com
hopelijk tot snel
Door: Anoniem op 26/10/2005 @ 09:30
Donderstraal toch op man met je bullshit vader gevoelens. Jouw zoon groeit op zonder vader!!!!! Wees een vent en zorg voor hem!!!!
Door: jason op 06/12/2006 @ 12:23
hoi allemaal, ben jason en ik ben 26 jaar.
mijn ex is 10 weken zwanger en we zijn niet meer samen.
ik kreeg het nieuws te horen nadat we al 2 weken uitelkaar waren.
ik ben niet hier om haar zwart te maken maar ze heeft me meer dan 1 keer voorgelogen over bijna van alles.
toen ze het nieuws had vertelt was jammer genoeg mijn eerste reactie ook van.is het van mij.
maar we hebben toen gesproken en besloten het kind te houden,mijn eerste kind.
maar laatste tijd krijg ik meer en meer twijfels, hoe graag ik het kind ook wil.
ik wil er met alles bij zijn ,maar toch die kleine angst dat het niet van mij is.
tegenwoordig pratn we niet eens met elkaar , maar ik heb haar duuidelijk laten weten dat ik hier voor hun zal zijn.
jason
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.