Mijn pijnlijke bevalling…
Door Marijke op 05/07/2005 - 23:51:
Dit is mijn (pijnlijke) verhaal.
De geboorte van ons zoontje was voorzien op 13 juli 2004. Eén week voor de bevalling had ik aan mijn gynaecologe gevraagd om vroeger te mogen bevallen. Want ik wist dat ze met verlof was in de week dat ik voorzien was. Dit pakte echter niet bij haar.
Op 12 juli ging ik met mijn zus winkelen. Winkel in, winkel uit… Ik was echt uitgeput en rond 15.30 uur zei ik tegen mijn zus dat ik heel moe was en naar huis wou. Mijn zus lachte er nog mee en zei: “Dat wekt de weeën op als je zoveel wandelt.”
Om 16 uur stonden wij bij de bank en ja, hoor, mijn water brak. Het was maar een klein beetje, dus niemand had iets gemerkt.
Onderweg naar huis voelde ik een knal in mijn buik. God mag weten wat dat was. Om 16.30 uur kwamen we thuis. Toen belde ik mijn vriend op.
Ondertussen was het 17 uur en ik had al redelijk wat pijn. Mijn vriend wou nog wachten om naar het ziekenhuis te vertrekken, maar dat zag ik niet zitten want ik had al om de 6 minuten weeën.
Om 17.15 uur kwamen we aan in het ziekenhuis. Ik vroeg meteen om een epidurale verdoving want de pijn kwam sneller en sneller. Ik kreeg een baxter om mijn weeën sneller te laten komen, maar ik zei tegen de vroedvrouw dat ze dat niet mocht doen, want ik had mijn verdoving nog niet. Ik dacht echt dat ik dood ging van de pijn. Ik kronkelde ineen in mijn bed zodat ik er bijna uit viel. Mijn vriend steunde me enorm hard op dat moment.
Ondertussen was het al 19 uur en nog altijd geen verdoving. De anesthesist kwam eraan en er werd besloten dat ik geen verdoving meer kreeg want ik had al te veel opening. Ik kon die mens op dat moment wel iets aandoen. Na een paar uur afzien van de pijn kwam onze zoon om 19.30 uur ter wereld. Daarna moest ik nog genaaid worden en ook dat deed pijn.
Achteraf ben ik nog depri geweest. Dat kwam allemaal door die pijnlijke bevalling.
Nu, 6maanden later, voel ik me al wat beter en wij genieten van ons nieuwe gezinnetje. We zouden graag 2 kindjes hebben, maar ik heb schrik voor de bevalling. Schrik dat een tweede kindje eruit zou vallen of zo, want ik ben op 3,5 uren bevallen van mijn eerste.
We zullen wel zien wat de toekomst ons brengt. We gaan in ieder geval genieten van ons nieuwe leven, samen met ons zoontje.
Groetjes,
Marijke
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: Mirian op 06/07/2005 @ 20:32 
Hey, ik was op 13 augustus 2004 uitgerekend, en ben bevallen op 12 augustus. Ik heb ook vanaf half 7 smorgens een weeenstorm gehad en heel veel pijn, maar ik heb de pijn anders ervaren. Ik wou ook nooit een epidurale, want ik wou zo natuurlijk mogelijk bevallen, en daar ben ik nog altijd heel blij om. Uiteindelijk was mn dochter er om 10 uur, maar als je verhalen hoort van mensen die 40 u bezig zijn, dan vind ik dat het allemaal wel mee valt. Je weet op voorhand dat het toch wel afzien is. Ik was ook een beetje ingescheurd en ze hebben me ook genaaid, maar daar heb ik geen last van gehad, was al lang trots op mezelf dat ik het toch maar gedaan had
. En omdat ik geen verdoving had, mocht ik 4 u na de bevalling lekker naar huis en genieten van de baby en de hulp van de kraamhulp! Maar ik denk dat jij het anders ervaren hebt doordat je het idee had om met epidurale te bevallen, dat had ik niet, ik wou het zonder doen, en dan valt het allemaal beter mee denk ik. Groetjes, Mirianhoi hoi allemaal!!
nou ik kan je al zeggen dat elke bevalling anders is!!
ikzelf heb er nu 2 gehad!!
de een duurde schrik niet!! 77 uur!!
en was erg vermoeiend!!
en de 2de duurde 10 uurtjes en ging lekker vlot!!
heb geen pijnlijke bevallingen gehad!!
de eerste was dus wel erg vermoeiend moest echt een weekje bijkomen!!
en bij de 2de was ik na 3 dagen alweer buiten!!
alleen bij huis!!
na een week ging ik echt weg
en na 1,5 week samen met de kids!!
maar het wil niet zeggen dat de 3de nog korter zou duren!!
kan wel weer 10 uur zijn of langer
en wie weet korter!!
mijn moeder heeft 5 kids en 4 bevalingen gehad
ja een tweeling zit er tussen!!
ik ben daar de helft van!!
en de bevalling van de eertse duurde ook 3 dagen en de tweede 2 dagen (dat was de zwaarste bevalling)
toen ik en mijn zusje, ``3 uurtjes!!``
en de laatste duurde een een halve dag dus ong 10 uur!!
ken ook een die er maar een paar min over doet!!
ze kreeg persdrang!!
ze had de weeen niet gevoeld
ja dat soort lui zit er ook tussen!!
ach zolang ze maar gezond ter wereld komen!!
zou me er echt niet bang om maken!!
wij mogen tenminste kinderen krijgen waar ikzelf erg trots en blij om ben !!
een vriendin kan ze niet krijgen omdat ze geen baarmoeder heeft!!
gelijk vanaf de geboorte!!
maar nu moet ik gaan want er wil een de fles!!
veel liefs en grt en xxx trienke
Door: Cindy (profiel) op 07/07/2005 @ 11:47
Hoi,
Ik heb ook een snelle bevalling meegemaakt.
'S morgens merkte ik wat 'menstruatie-achtige pijn in de onderrug. Ik moest die morgend nog aan de monitor gaan liggen en naar de gyneacoloog ter controle. aan de monitor was alles ok. Bij de gyn vertelde ik dat ik al wat weeën had (om de 7 min ongeveer). Ik had 1.5 cm ontsluiting en de gyn verwachtte de bevalling pas voor 'savonds of de dag erna.
Thuis gekomen kwamen de weeën plots sneller en werden ze pijnlijker. Mijn man was nog naar de winkel. Toen hij thuis was merkte hij de verandering op. Ik had echt al veel pijn. Toen we een half uurtje later naar de kliniek vertrokkken waren de weeën er al om de 2 minuten en ze deden echt wel pijn.
In het ziekenhuis aangekomen had ik 3.5cm opening. Nog niet echt veel, maar niet veel later was het al 5cm... enz. Plots brak mijn water en niet zo veel later mocht ik persen.
Ik ben dus binnengekomen in kliniek rond 13.30 en ben om 15 uur bevallen van onze dochter.
Ook zonder verdoving, maar dat wilde ik ook liever zo. Doordat het zo snel ging had ik ook geen keus. Ik ben fier op mezelf dat het zo vlot is gegaan en die pijn is te relativeren he. Achteraf ben je dat snel vergeten. Geen epidurale voor mij!
Iedereen beleeft dat op zij eigen manier natuurlijk he.
Groetjes
Cindy
Door: karin op 07/07/2005 @ 15:09
hallo, ik heb zelf ook 2 dochters en dus 2 bevallingen gehad beide waren geen pretje maargoed je moet er wat voor over hebben he.bij de eerst bevalling braken mij de vliezen om 21.30 kletsnat de broek enzo gelukkig was ik thuis mijn vriend had avonddienst dus hij was er niet eens oeps..... wel was een vriendin er en zij is verpleegkundige ze heeft mij goed gesteund wij gauw bellen naar verloskundige en mijn vriend natuurlijk het was gelijk heftig had erg veel pijn druk in de rug moest van mijzelf lopen lopen en nog eens lopen kon niet rustig worden en niet op bed liggen. de verloskundige kwam langs en ik had al 6 cm bijna 7cm ontsluiting zij zei dan ook ik ga niet meer weg ondertussen kwam vriendlief thuis in alle staten ja het was de eerste keer wat moet je verwachten?het leek erg gauw te gaan maar dochterlief kwam nog niet zo snel na een paar uur geprobeerd te hebben thuis met volledige ontsluiting dat wel moest ik met 10 cm richting ziekenhuis er kwamen namelijk geen persweeen.shit dus. wij om 2.30 naar het ziekenhuis waar ze mij nog enige tyd hebben laten creperen geen verdoving niks niet liggen en lijden zo voelde het ondertussen werd de infuuskast klaargezet en kreeg ik ween opwekkers heftiggggggggggggggggggg.nou toen kwamen de persweeen wel maar nog steeds geen dochter we wisten namelijk dat we een dochter zouden mogen verwachten dus toen werd de vacuumpomp erbij gehaald werd vet ingeknipt wel eerst van onderen verdoofd en na 2 tracties kwam ons lieve Romee nog helemaal in het huidsmeer want ik was 37 weken en 4dagen zwanger van haar eindelijk was ze er poeh.wat een prestatie maar heb het wel allemaal mooi gedaan.en ondergaan je moet ja wel.ze was 3500 gram dus geen licht popje en 50 cm lang.gelukkig deed ze het meteen goed ze was mooi rose en zag er goed uit alleen een tuutje op haar achterkoppie van de vacuumextractie maar dit trok na een aantal dagen wel weg toen moesten ze mij nog hechten dus weer prikken er onderrin bah het leek wel een eeuwigheid te duren heb overigens ook nog meer dan een jaar last gehad van de ongunstig gezette knip heeft heel moeilijk geheeld bedankt gynaecoloog uit hengelo.maaarja inmiddes heeft Romee er al weer een zuje bij zij is nu 6 maand maureen. Dit was een erg zware zwangerschap van ons maureen veel bloedingen en weeen met 33 weken dus veel op het ziekenhuis gelegen en bij haar ingeleid op verzoek bij 37 weken en 2 dagen ook dit was niet fijn na een heftige bevalling van pakweg 5 uurtjes en weer een knip rijker bah.werd ons maureen geboren ze was 49 cm lang en woog 3305 gram.2 heel verschillende bevallingen dus daar kun je je gewoon niet geheel op voorbereidden want elke bevalling en zwangerschap is anders weet nu ook nog niet of ik na die toestanden nog een derde wil heb heel wat angsten moeten door staan voor met maureen was in de zwangerschap ook heel bang haar te moeten verliezen toen met de bloedingen ze hadden mij ook gezegd dat in het ergste geval alles kon loslaten placenta en kindje most mij dus heel rustig houden placenta lag heel laag maar gelukkig is met het groeien van de buik de placenta mee omhoog gegroeid. en is alles goed gegaan daar ben ik ook erg dankbaar voor heb in de zwangerschap wel erg veel verdriet gehad door alle toestanden en ons Romee was op het laatst van de zwangerschap nog maar net 2 dus die zat en zit nog volop in de peuterpuberteit ze word in oktober 3 maureen is inmiddels 6 maanden al bija en echt een heerlijk kind romee ook hoor dus ga nu van mijn meiden genieten. groetjes van karin
Door: karin op 07/07/2005 @ 15:44
ps ook had ik er nog streptokken b infectie bij was hhel bang dat het op de vliezen zou gaan zitten en zou ons maureen doodziek kunnen worden en in het ergste geval kunnen overlijden dus heb een week lang amoxicilline moeten slikken is een antibioticum en tijdens de bevalling moest ik ook een infuus met antibitica dan was de kans kleiner dat ze ziek zou zijn gelukkig is zij niet ziek geweest ook had ik er bekken instabiliteit bij deze zwangerschap en nu nog na 6 maanden knapt mijn schaambot door dit alles ook het bovenstaande verhaal over de zwangerschappen en moeilijke bevallingen zit ik nog niet echt weer lekker in mijn vel gelukkig houd mijn huisarts alles goed in de gaten en heb ik tabletten voor de rust gekregen ik moet alles nog wel een plek geven zij zei ook je hebt veel meegemaakt denk aan jezelf.maar ik sla mij er vast wel weer door gr karin
Door: qira op 07/07/2005 @ 21:34
hallo,
Ik ben z'on vrouw die 40 uur in de weeën heeft gelegen. Na 30 uur zware weeën nog maar 2 cm ontsluiting maar inmiddel wel 48 uur op en doodmoe.
Zag geen kans meer om de weeën op tevangen. Uiteindelijk kreeg ik een ruggeprik. Nou ik je zeggen dat ik dat heerlijk vond. Helaas was het maar voor korte duur want na 3 uur kreeg ik met 6 cm ontsluiting pers drang. Toen werd de eerste keer over een keizersnee gesproken. Dit werd nog 2 keer herhaald maar telkens, ivm de drukt, uitgesteld. Uiteindelijk met 9 cm ontsluiting mocht ik gaan persen. Kreeg een half uur de tijd. 1 min nadat mijn zoon geboren was kregen ze telefoon ik mocht naar de o.k. voor de keizersnee. Lekker op tijd.
Ik heb niet het gevoel dat ik gefaald heb of zoiets want ik kon er uiteindelijk niets aan doen maar een pretje was het niet.
Ben nu zwanger van de 2e en heb mijn angst uitgesproken. Ga voor een natuurlijke bevalling maar als het niet anders is.............
Qira
Door: sylvia op 08/07/2005 @ 00:56
hallo
Ons eerste dochter amy is met keizersnede gekomen daar ze in stuit lag.De pijn nadien vond ik niet zo erg maar het eerste contact met mijn kleine meid heb ik enorm gemist ,waar je zo lang naar getracht hebt krijg je maar een minuutje te zien om dan nog een uur of twee op de ontwakingkamer te liggen.Laatst had ik het er met twee vriendinnen over die een gewone bevalling achter de rug hebben en die hun uitleg was;wees blij je hebt er toch niet moeten voor afzien en jij weet niet zeker wat een kind kopen is?!!!Nu ben ik niet vlug op mijn tenen getrapt maar dit deed kwetste me toch wel.Mij kan het niet schelen wat het meeste pijn doet maar ik vind het zo belangrijk dat er dat eerste contact is met je baby,dat je je kleine spruit mag meenemen naar je kamer.nu ben ik zwanger van ons tweede dochterje en een zusje voor ons amy en ik droomde er al van om gewoon mogen te bevallen,om er direct bij te zijn als amy haar kleine zusje waar ze zo naar verlangt de eerste keer zal zien maar ook nu kreeg ik nieuws van de gynecoloog dat de kans op een keizersnede er terug dik inzit
.Nu wil ik niet zielig overkomen want ik weet dat mijn man en ik heel gelukkig gaan zijn met onze twee meiden maar toch houd het me veel bezig!Zijn er nog mama's die dit meemaakten want in mijn kennissenkring zijn er alleen mama's met gewone bevallingen en die tonen heel weinig interesse en die zie je zo denken alez de zaag is daar weer!groetjes sylviaDoor: Jenna op 09/07/2005 @ 00:47
Hallo,
ook ik behoor tot de groep die "eeuwig" met weeen heeft gelopen. Bij mij kwam de eerst in de nacht van dinsdag op woensdag (om 5.00 uur werd ik er wakker van), op vrijdag had ik dan eindelijk 1 cm ontsluiting en ben ik gestript, toen ging het hard en heel heftig. Mijn dochtertje is in de nacht van vrijdag op zaterdag om 0.16 uur met de vacuum gehaald, omdat haar hoofdje verkeerd lag. Dus even de schade opnemen: 19 uur woensdag + 24 uur donderdag + 24 uur vrijdag= 67 uur en 16 minuutjes....
Het was een hele uitputtingsslag en superzwaar en pijnlijk, maar voor mij geen reden geen tweede kindje te "nemen".
Groetjes
Door: Tatjana Wijtsma op 15/07/2005 @ 14:52
Ik had ook al zo;n lange bevalling.3,5 dag uiteindelijk, met 1 cm(!) per dag (!!!) ontsluiting. Ik kon niks eten, omdat ik te misselijk was en ik kon niet slapen omdat de weeen mij steeds wakker maakten
en bij de verloskundepraktijk waar ik zat was er 1 verloskundige die ik echt NIET wilde en raad eens wie van de 4 de dienst had! elke keer als ze langs kwam zaakten mijn weeen af en dan zei je : noem je DIT nou weeen! gelukkig wisten mijn man en mijn vriendin, die erbij was en opleiding veloskunde volgt dat ik mij niet aanstelde maar ECHT weeen had.Maar de verloskundige geloofde mij niet. Ik voelde mij steeds alof ik mij moest verontschuldigen. BAh 
Ze wilde mij na 2,5 dagen weeen dan ook niet stripen, ik moest haar zowat smeken.en toe vroeg ze verontwaardigd hoe ik weet wat het is en dat het gedaan word! Uiteindelijk was ik naar het ziekenhuis gegaan. Ik wilde NU bevallen!en niet nog 'een paar dagjes kijken hoe het gaat'.toen ben ik aan de ctg gelegd en na een half uur kwam mijn verloskundige daar aan. toen ze de ctg zag wilde ze opeens WEL mijn vliezen breken (hoewel mijn weeen weer weggezakt waren.) toen had ik 4 cm ontsluiting. Net toen ze weg was kreeg ik een weeenstorm (wah)
en 45 later kreeg ik persdrang. Verloskundige kwam weer aangelopen en zei dat het helemaal niet kon, maar ik wilde dat ze toch ging kijken naar ontsluiting en jahoor! ik had 10 cm!!! na een half uur persen lag mijn zoontje eindelijk op mijn buik
.Het leuke is dat mijn verloskundige bij de nabespreking ontkende dat ik een weeenstorm heb gehad (als weeen zonder tussenpause komen enz vind ik het toch wel verdacht veel op een weeenstorm lijken,verpleegkundigen in het ziekenhuis ook al)Dus : volgende keer wil ik een andere verloskundige (en een kortere bevalling zou ook wel fijn zijn)
Door: anita op 04/05/2006 @ 12:40
ik zie eigenlijk best wel op tegen mijn bevalling
ik zou eerst thuis bevallen.. maar door omstandigheden moet ik 3 weken eerder in het ziekenhuis bevallenik heb gewoon iets tegen ziekenhuizen en ik ben ook bang dat ik me daar helemaal niet op mijn gemak zal voelen en dat het een hele moeilijke bevalling zal worden .. hebben jullie daar ook last van gehad 
want ik weet niet meer wat ik moet doen help me! groetjes anitaDoor: Ingrid op 17/05/2006 @ 22:34
Ha Anita,
Ik zag ook heel erg op tegen de bevalling, ik heb alle lessen van de yoga gevolgd en geleerd om goed te ademen. Ik wou per se thuis bevallen want ik had al genoeg in het ziekenhuis gelopen ivm het niet zwanger kunnen worden (wat na een kijkoperatie en bijna twee jaar later toch nog spontaan is gebeurd)Toen de bevalling begon kwamen de weeen gelijk als heel snel achter elkaar, naar een paar uur en veel pijn had ik nog maar 3 cm ontsluiting. Nog een paar uur later had ik 7 cm maar ging verkeerd ademen en kreeg daardoor hyperventilatie en ging de ontsluiting niet verder dan 8 cm, na nog een uur wachten had ik nog steeds 8 cm en moest alsnog naar het ziekenhuis, in het ziekenhuis kreeg ik weeenopwekkers en na 19 min. persen is mijn zoon geboren. Achteraf is het me toch heel erg meegevallen in het ziekenhuis.
Groetjes Ingrid
Door: nels op 21/04/2008 @ 04:16
Ik ben ook twee keer bevallen in het ziekenhuis. een keer werd ik geknipt de tweede keer was het spontaan scheuren. mijn bevallingen duurden iets minder dan 7 uren. beide keren was de eerste stadium voor mijn gevoel te heftig, te pijnlijk. mijn beide dochters zijn met een rare hoofd geboren. die zijn na een tijdje weer bijgetrokken. waarschijnlijk doordat ik verkeerd pers???? Nu ben ik zwanger van mijn derde en wil graag een keizersnee, maar wordt het door iedereen afgeraden, behalve door mijn gynaecoloog. alleen een kennis die keizersnee heeft gehad zegt het nog een keer te zullen doen. zij is ook de enige die dezelfde gynaecoloog als ik heeft gehad.
ik weet het niet meer. Ik ben hartstikke bang voor de pijn.
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.