De geboorte van Chrystelle
Door Miranda op 15/07/2005 - 23:14:
Hoi allemaal,
In april van 2002 ontdekte ik dat we zwanger waren. Ik was uitgeteld voor januari 2003.
Na de eerste moeilijke maanden (ik was vier maanden lang behoorlijk ziek en kon niets binnenhouden) begon ik te wennen aan de zwangerschap en geregeld was ik ‘s avonds tegen de kleine aan het praten.
Ondertussen moesten we in december 2002 ook nog verhuizen. De laatste twee maanden van de zwangerschap was het dus erg zwaar want ik moest immers ook nog inpakken en verhuizen voordat de kleine geboren kon worden. Op 22 december van 2002 zijn we verhuisd en toen mocht, wat mij betrof, de baby komen. Maar het duurde nog tot 18 januari vooraleer de bevalling begon.
Om 2.00 uur ‘s nachts braken de vliezen en ik verloor mijn vruchtwater. Ik ben toen beneden gaan zitten zodat mijn vriend nog even kon slapen. Om ongeveer 4.00 uur heb ik hem dan toch wakker gemaakt. We hebben dan ook de verloskundige gebeld omdat de weeën om de drie minuten kwamen. De verloskundige mocht mij helaas niet meer thuis laten bevallen omdat ik op de dag af 42 weken zwanger was.
Dus hebben we daarna het ziekenhuis gebeld en afgesproken dat we om 8.00 uur zouden komen.
Dus om 8.00 uur naar het ziekenhuis met een koffer. Ik mocht gelijk naar de verloskamer om me er te installeren. Het duurde erg lang voordat iemand me kwam onderzoeken en na het onderzoek, bleek het niet helemaal te gaan zoals het zou moeten. Ik had al sinds 2.00 uur weeën en nog maar drie centimeter ontsluiting en dat vonden ze te weinig. Toch wilden ze nog even afwachten.
Om ongeveer 15.00 uur ‘s middags kwam er eindelijk weer iemand kijken en de gynaecoloog besloot toen om me aan het infuus te leggen omdat de weeën afnamen. Bij het inwendig onderzoek was gebleken dat de kleine in aangezichtsligging lag (ze lag met haar voorhoofd naar de "uitgang"). Ik moest op mijn linkerzij gaan liggen, in de hoop dat ze daardoor de baby in de juiste positie konden krijgen, maar verder heb ik hierover niets meer gehoord.
Ik kreeg tussendoor nog een zogeheten cocktail om me een beetje rust te gunnen omdat ik ook al persdrang had, en ik raakte hiervan in een roes. Maar het hielp allemaal niets. Het schoot niet op en om 20.30 ‘s avonds besloot de gynaecoloog dat ik een ruggenprik kreeg.
Uiteindelijk kreeg ik om 22.00 uur de ruggenprik en ben toen meteen in slaap gevallen.
Om 02.00 uur ‘s nachts werd ik wakker omdat men mij weer wou onderzoeken en toen bleek ik eindelijk 10 centimeter ontsluiting te hebben. Nu moest de ruggenprik uitgezet worden omdat ik anders niet kon persen.
Om 04.00 uur op maandagochtend mocht ik eindelijk persen. Ook dit ging niet zonder slag of stoot want de hartslag van de baby ging gevaarlijk omlaag bij het persen. Men besloot om de vacuümpomp te gebruiken. Ze hebben drie keer een andere pomp geprobeerd maar iedere keer weer liet ze los.
Vervolgens wou de gynaecoloog de tang gebruiken. Dat was voor mij de laatste druppel, ik besloot toen dat wat er ook gebeurde, ik het zelf zou doen. Uiteindelijk is onze kerngezonde dochter Chrystelle Elisabeth om geboren op 20 januari 2003 om 4.30 uur!
Ik ben erg dankbaar voor de steun van mijn vriend die al die tijd gewoon bij me was gebleven, 26 uren lang. Het lijkt me dat het voor hem nog zwaarder was dan voor mij omdat hij alleen maar kon toekijken.
In elk geval is Chrystelle het mooiste wat me ooit is overkomen, maar ik ben nu wel huiverig voor een tweede bevalling.
Groetjes,
Miranda
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: kelly op 18/07/2005 @ 14:55 
hallo ik heb van mijn eerdte bevalling ook zo hard afgezien
32UUR EN IK DACHT DAT ik dood ging de dokter wou geen epedurale geven want volgens hem ging daar mijn wééen door achter uit ma na 24UUR HEB IK eens goe gebrult en dan heb ik een prik gekregen mijn zoontje is dan na nog eens 8UUR liggen geboren semy ondertussen al 8JAAR IK WOU ZEGGEN DAT IK OOK zei nooit meer ma mijn tweede zoontje is geboren na 5uurtjes en ondertussen ben ben ik zwanger van mijn zesde kindje en elke bevalling is anders dus bij deze geniet van je kindje probeer je schrik een beetje opzij te zetten het is niet gemakkelijk ma veel sucses groetjes 
hoi hoi
ik heb ook een lange bevalling gehad!!
maar liefst 77 uur!!
de weeen kwam de ene x regelmatig en de andere x weer niet!!
`twas erg vermoeiend!
maar heb nooit het idee gehad, dat ik bang was dat de tweede bevalling ook zo lang zou duren!!
en heb inmiddels de tweede ook gehad!
en die duurde 10 uurtjes!!
heerlijk
ik voelde me goed na de bevalling!!
van de eerste moest ik echt een week bij komen
lag ook zowat de hele tyd te slapen!!
ik had weinig energie om wat te doen dus lag ik de hele tyd in bed!!
was toen ook ingeknipt!
en dat speelde ook wel iets mee!
had namenlijk er een bloeduitstarting er bij en dat was het pijnlijkste!!
de tweede duurde 10 uurtjes en voelde me operbest na de bavalling
was niet moe
en stond na 2 dagen alweer buiten!!
t`was te warm boven!!
en binnen een week was ik al booodschappen gaan doen!!
dus heel anders met de eerste x!!
veel liefs trienke
Door: Sanne op 21/07/2005 @ 14:19
Phoeee, ik ben net 13 weken zwanger van de eerste en moet geloof ik niet teveel van dit soort verhalen lezen
. Gelukkig ben je nu gelukkig met je gezonde dochter Door: kathy op 22/07/2005 @ 15:03
mijn bevalling heeft ook meer dan 70 uur geduurt ook de ene wee regelmatig en de ander niet is inderdaad heel vermoeiend zeker als ge na u bevalling op de kamer ligt met iemand die ook die zelfde dag bevallen is en een bleiter heeft
maar als ik naar me dochter kijk is ze het zeker waart
Door: Anoniem op 22/07/2005 @ 19:03
Kan gelukkig ook anders. Ben nu 20 weken zwanger van de 2e en mijn 1e kwam supersnel. We konden het ziekenhuis niet halen. Amper 2,5 uur en onze zoon was geboren. Laten we hopen dat het nu weer zo goed gaat!
Door: petra op 24/07/2005 @ 13:36
Ook ik had een bevalling van 60 uur.
Het begon op woendagochtend om 7.30,13 dagen na de uitgerekende datum,om 15.00 had ik 1cm,ook de volgende ochtend had ik 1cm.
Donderdagochtend ben ik naar het zh gegaan voor een cocktail om te kunnen slapen(ik had rugweeen en kon niet lang blijven liggen),maar dat had maar eventjes geholpen,sávonds ben ik naar huis gegaan met nog steeds 1cm ontsluiting.
Vrijdagochtend ben ik terug naar het zh gegaan en na een hele nacht op te hebben gelopen had ik zowaar 3 cm,en konden ze de vliezen breken,toen bleek er meconiumhoudend vruchtwater te zijn,ze hebben me toen een ruggeprik gegeven en een weeenopwekker,dat ging goed,ik kon eindelijk liggen.
Om 18.00 had ik volledige ontsluiting en mocht ik persen,toen bleek het een aangezichtsbevalling te zijn en werd hij uiteindelijk gehaald met de vacuumpomp.
op 25 maart 2005 om 19.35 is Bastiaan geboren,met hoofdpijn maar verder helemaal gezond en hij was die 60 uur meer dan waard.
Door: Marijke (profiel) op 28/07/2005 @ 09:58
Mijn eerste bevalling heeft 30 uur geduurd, ik had erorm veel schrik voor mijn tweede bevalling. Na 15 uur weeen ging ik naar het ziekenhuis en die beweerden dat ik geen weeen had, enkele uren later kon ik het thuis niet meer houden, ik kwam op materniteit aan en had 6cm ontsluiting, nog geen 5 min later bleek ik persdrang te hebben en idd 10 cm ontsluiting, ze hebben moeten lopen om een gyn te vinden (was zaterdagnacht) en om een verloskamer klaar te krijgen, na 3 persbeurten werd mijn dochter geboren dit na uiteindelijk 21 uur.
Groetjes Marijke
Door: Caroline op 15/08/2005 @ 13:14
Ik spreek niet uit eigen ervaring want ik ben op dit moment zwanger van mijn eerste kindje. Ik ben op dit moment halverwege dus ik heb nog even te gaan..
Ik echter al wel tante van twee jongetjes... Mijn zus is trotse moeder van twee wolken van kindjes. Zij heeft ook 26 uur gedaan over de eerste maar de tweede ging zo snel... ik geloof dat ze al met al een uurtje plat heeft gelegen. De verloskundige was er 5 minuten voor haar tweede werd geboren. Zo kan het dus ook!
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.