Vermoeiende zwangerschap, super bevalling!
Door Janine op 29/05/2007 - 14:52:
1 April:
Ik was inmiddels 3 maanden gestopt met de pil. Al een aantal dagen voelde ik me zwaar vermoeid. Hopend dat het deze keer wel raak zou zijn, deed ik een zwangerschapstest: ZWANGER! Ik kon het niet geloven! Ik had nog 1 extra test liggen en die heb ik gelijk erachteraan gedaan: weer zwanger!
Mijn vriend kon het ook niet geloven. Dolgelukkig waren we beiden.
Al snel, na een week of 2, werd ik ontzettend misselijk, had ik vreselijke rugpijn en oooch, wat was ik moe! Uiteindelijk heb ik besloten om te stoppen met werken, want zelfs 3 uren op een dag was te vermoeiend.
Alle controles bij de verloskundigen praktijk verliepen goed. Van waar het vermoeide gevoel en de rugpijn kwamen, wisten ze niet precies. “Het hoorde er gewoon bij”, zeiden ze. Maar eigenlijk ben ik vanaf het begin tot het einde extreem vermoeid geweest.
21 November – week 38 -:
Om 15.10 uur moest ik zoals gewoonlijk weer op controle, maar deze keer was mijn bloeddruk echt te hoog. Ik werd gelijk doorgestuurd naar het ziekenhuis. Na bloedprikken en nog een aantal controles werd besloten dat ik 2 x per week voor de controle naar het ziekenhuis moest en dat ik dus ook in het ziekenhuis moest bevallen. Dat was op zich wel een domper omdat ik erop gerekend had dat het gewoon thuis zou kunnen. Maar goed, ik stond nu tenminste extra goed onder controle!
24 November:
Weer op controle… Alles leek wel aardig te gaan en dus werd mijn volgende afspraak gepland op 28 november.
28 November
Om 15.20 uur ik moest zoals gewoonlijk eerst bloed laten prikken en daarna door naar de gynaecoloog. Hij vroeg: “Hoe voel je je?”
“Nou, ja”, zei ik: “Ik hou wel wat meer vocht vast, denk ik en heb afgelopen zondag een paar keer een paar uur wat last van rugpijn gehad, niet heel erg maar wel goed voelbaar.”
De bloeduitslag en mijn bloeddruk waren niet goed. Hij besloot om inwendig een kijkje te nemen en ja, hoor, ik had al 2 à 3 centimeter ontsluiting. Ik moest gelijk blijven en werd opgenomen. De volgende ochtend zou ik ingeleid worden, tenzij de weeën die nacht vanzelf op gang zouden komen.
Ik had mijn man die middag gelijk op zijn werk gebeld en hij kwam direct naar het ziekenhuis. Hij is bij mij gebleven tot 22.00 uur. Toen leek het de verloskundigen beter dat hij ging, want er gebeurde verder nog niks.
Om 01.10 uur begonnen de weeën ineens. Ne een kwartiertje werd ik wat angstig omdat dit ook mijn eerste zwangerschap was en ik belde gelijk mijn man op. Gelukkig maar, want ik moest even later naar de wc en daar braken mijn vliezen.
Om 03.10 uur hield ik het niet meer want ik had persweeën. Ik had toen 8 à 9 centimeter ontsluiting dus moest ik nog heel even wachten met persen. Maar dat lukte niet echt en gelukkig mocht ik toen voorzichtig beginnen mee te persen, zo nu en dan alleen even mee puffen. Uiteindelijk kon ik het niet meer ophouden en om 03.52 uur werd onze schitterende dochter Amy geboren. Precies een week te vroeg maar wel spontaan en gezond. Ze woog 3930 gram en was 53 centimeter lang. Verder is alles perfect gegaan zowel met Amy als met mij. Ik had geen scheurtje of niks.
Bevallen van een eerste hoeft dus helemaal niet lang te duren ;-)
Groetjes,
Janine
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: Katrien (profiel) op 30/05/2007 @ 13:02 
hoi Janine,
je hebt gelijk, bevallen van een eerste kindje is niet altijd zo moeilijk als ze er over doen.
ik had ook een barslechte zwangerschap en opt einde was mijn bloeddruk ook niet goed. ik liep op 34 weken al met 3 cm opening en moest het rustig aan doen want mijn bloeddruk was ook helemaal niet goed. op 39 weken ben ik ingeleid want bloeddruk werd er alleen maar slechter op. 's morgens om 7 uur binnen int ziekenhuis, om 8 uur infuus geprikt. om 15 uur sloeg het infuus pas aan en kreeg ik onmiddelijk persweeën maar mocht niet meepersen omdat ik nog maar 6 cm opening had. om 18 uur zijn we naar verloskamer gegaan en zijn mijn vliezen gebroken, toen had ik 8 cm opening. vroedvrouw belde om 18.00 uur naar gynecoloog dat hij moest komen om te bevallen en ze legde de telefoon af (op nog geen 5 min tijd) en ik had 10 cm. ben beginnen persen en om 18.35 uur is onze dochter Ilani geboren. een flinke meid van 48 cm en 2kg 955. dus het is niet altijd waar wat men verteld dat de bevalling van een eerste kindje lang duurd.
groetjes
Door: Annelies013 (profiel) op 30/05/2007 @ 14:10
Hey,
Bij mij ongeveer hetzelfde verhaal, al heb ik in tegenstelling tot jullie een iets minder zware zwangerschap gehad. Ik hield wel vocht op de laatste 5 weken door het warme weer, maar mijn bloeddruk is pas beginnen te stijgen vlak voor mijn bevalling. Ik ben om 3h 's nachts wakker geworden, denkende dat ik buikgriep had, een vreemd soort krampen, maar neen hoor: het waren weeën! Ze waren makkelijk te dragen en om 6h naar het ziekenhuis, daar heb ik nog bijna 3 uur rondgelopen (vond ik aangenamer) en om 9h zijn ze mijn vliezen komen breken. Vanaf toen is het pijlsnel gegaan: van 4cm om 9h tot 10cm om 11h30. En was de gyn wat vroeger geweest (heb nog ongeveer een uurtje moeten ophouden), was onze meid toen al geboren, maar ze is uiteindelijk ter wereld gekomen om 12h55.
Doodmoe, maar doodgelukkig... Groetjes, Annelies
Door: rietje.martin op 04/06/2007 @ 11:19
Hey Janine& Amy,
hIk lag in de kamer naast je te puffen alleen duurde het bij ons wat langer :) maar ja dat weet je wel
groetjes
Rita en Ruben
Door: melissa (profiel) op 05/06/2007 @ 10:15
heerlijk he zo'n snelle bevalling.
Ik had om 6uur 4cm en om half 8 10cm en persweeen. vk was er niet dus tien voor 8 mogen persen en 7min later was ons mannetje er
gr en geniet van alle jaren die nog komen gaan
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.