Soms gaat het iets ander dan verwacht…
Door Krisa op 08/05/2008 - 20:20:
Ik was uitgerekend voor 24 november 2007. Ik heb enorm van mijn zwangerschap genoten, zo enorm dat er voor mij nog niet zo nodig een eind aan moest komen.
Eind november heb ik een bekkenmeting laten doen. Ik bleek een randbekken te hebben, maar de gynaecoloog stelde me gerust en zei: “Het zal nipt zijn, maar het zal wel lukken.”
Daarna moest ik om de 2 dagen aan de monitor gaan liggen en om te toucheren, wat helemaal geen deugd deed.
Na 10 dagen over tijd te zijn, en nog steeds geen indaling, besliste de gynaecoloog om de bevalling in te leiden. Op maandagavond 3 december moest ik binnengaan, met de bedoeling om tegen de morgen/middag te kunnen bevallen… Ik heb een hele nacht aan de monitor gelegen, dus van slapen was er helemaal geen sprake. Eerst pilletjes gekregen, rond de middag vliezen gebroken en in de namiddag een infuus gekregen. Om de 2 uren kwamen ze controleren en toucheren. Ik was ervan overtuigd te bevallen zonder verdoving. Door het infuus werden de weeën wel hevig en regelmatig (om de 2min), maar de baby wou niet indalen.
Tegen 17 uur was ik bijna helemaal uitgeput. Ik had niet meer gegeten of gedronken sinds de avond ervoor. Er was me al geregeld een epidurale verdoving voorgesteld, maar ik wou niet falen! Toen me werd verteld dat ik er rekening mee moest houden dat het keizersnede kon worden en ik dan toch nog een epidurale zou krijgen, heb ik er dan maar mee ingestemd.
Om 18.30u heeft de gynaecoloog beslist dat het een keizersnede werd. Toen is alles héél snel gegaan en om 19.02u werd ons dochtertje geboren. Ik ben heel de tijd heel rustig gebleven, heb nooit last gehad van zenuwen en had alle vertrouwen in de artsen. Maar mijn tweede teleurstelling was wel dat ik ons kindje niet direct in mijn armen kon nemen… Hier droomt elke moeder toch 9 maanden van. Maar de vreugde was wel overheersend, hoor.
Ik heb die nacht geen oog dichtgedaan, steeds denkend aan ons klein wondertje.
Ikzelf ben iemand die een hekel heeft aan ziek zijn… En nu lag ik daar met een infuus, ik kon mijn bed niet uit en ik kon mijn kleintje niet zelf even uit het bedje nemen. Ik gaf borstvoeding, maar echt gemakkelijk ging dit ook niet. Ik was afhankelijk van anderen terwijl ik normaal altijd al een plantrekker ben geweest. Daar bovenop kwam dan nog het besef dat ik nooit op een normale manier zou kunnen bevallen: mijn bekken was te smal.
Toen ik na een week huiswaarts ging, voelde ik me eigenlijk nog altijd een wrak en ik had schrik om op eigen benen te moeten staan. Ik had wel alle vertrouwen in mijn man want ik heb het geluk een “nieuwe man” te hebben! Maar de dag dat ik thuiskwam, is hij ziek geworden. Hij had 39 graden koorts. Hij mocht en kon ons kleintje niet pakken en zo werd het echt heel moeilijk voor mij. Ik heb nog een hele maand op de zetel geslapen. Ik ben al die tijd ook niet buiten gekomen… Ik heb toen echt héél diep in mijn reserves moeten gaan. Wel heb ik al die tijd goed op mijn voeding gelet want ik wist dat ik anders de borstvoeding moest opgeven, en die teleurstelling kon ik er niet nog eens bij hebben!
Nu is ons dochtertje bijna 4 maandjes oud. Het is een echte schat die lacht van ‘s morgens tot ’s avonds. Overdag slaapt ze amper 2 uurtjes en ze geniet enorm van onze aandacht.
Tijdens de nacht krijgt ze nog 4 à 5 voedingen, ze heeft nog geen enkele keer doorgeslapen. Dit alles begint nu natuurlijk ook door te wegen, maar ik weet dat dit ook weer voorbij zal gaan.
Nu kan ik alles ook relativeren, ik weet dat ik blij mag zijn dat we kinderen kunnen krijgen, dat we een gezonde dochter hebben. Ik denk dat ik bij een volgend kindje ook beter voorbereid zal zijn en alles beter een plaats zal kunnen geven… Ik zal ook niet twijfelen om na een tweede keizersnede kraamhulp te vragen gedurende de eerste weken. Dat is zeker geen schande! We mogen blij zijn dat we al deze voorzieningen kunnen krijgen en dat dit betaalbaar is.
Dus... Aan alle toekomstige mama’s:
wees niet teleurgesteld dat alles niet verloopt zoals je er gedurende 9 maanden van hebt gedroomd, leg je erbij neer dat het anders kan verlopen en daarom niet minder intens! Geniet en wees dankbaar!
Krisa
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: Joyce1982 (profiel) op 09/05/2008 @ 08:58 
ik snap wat je bedoeld...
mijn zoon was met 42 wkn dwars gaan liggen in mijn buik, en ik kreeg ineens een spoedkeizersnee... weg bevalling... maar idd het komt allemaal goed.....
gefeliciteerd met je kleine
Door: Nikske op 09/05/2008 @ 12:27
Hoi,
bij mij hetzelfde verhaal, 7 dagen overtijd, eerst een ganse dag in hevige arbeid aangezien ze ingeleid hadden, m'n dochtertje wilde niet indalen en uiteindelijk keizersnede... Daarna heeft het ook zeker een maand geduurd om te herstellen, maar bij mijn tweede dochtertje was het een geplande keizersnede, en ik kan je verzekeren, dat is echt dag en nacht verschil met de eerste bevalling, je bent er idd beter op voorbereid, en wat zeer belangrijk is, je bent niet uitgeput als ze aan de keizersnede beginnen...
Groetjes,
Nikske
Door: *Els* op 10/05/2008 @ 08:50
Ook hier soortgelijk verhaal... op 38,5 week ingeleid voor hoge bloeddruk, maar de baby was ook nog niet ingedaald. Na zo'n 14h weeën en NIKS vooruitgang ook een keizersnede. Maar bij mij was ik de dag erna al uit bed en huppelde ik vrolijk rond :-) Ik moet zeggen dat ik absoluut geen last heb gehad van de keizersnede! Wellicht is ook mijn bekken te smal en dat vind ik wel jammer voor misschien een volgende baby. Ook de borstvoeding was niet gelukt, maar intussen is mijn dochter bijna 4 maanden en een heel flink en lief kindje!
Door: lili op 13/05/2008 @ 14:06
Hallo,
Ik moest op gewone controle de donderdagavond en ik was 38 weken zwanger. Hij was nog niets ingedaald. Ik had hem wel al héél de dag niet voelen bewegen. Ik maakte me wel al wat ongerust, maarja, ik dacht dat hij gewoon een luie dag had; Anders was hij altijd wel héél actief.
Toen ik bij de gynaecologe was vroeg ze me hoe het was en ik zei dat ik hem nog niet gevoeld had vandaag.
Ze heeft onmiddellijk beslist om keizersnede te doen. Ik mocht niet meer naar huis. Ik stond aan de grond genageld. Ze had mij wel gezegd de week ervoor dat hij nog niet ingedaald was en dat het waarschijnlijk ging keizersnede zijn, maar toch... op hetzelfde moment als ze je dan zeggen van: Nu is het zover. Awel, ik had ook een héél ander idee over bevallen. Ik heb ook nooit géén weeen gehad en zo... Ze hebben me klaargemaakt voor de operatie. Ik was zo bang voor een epidurale maar toen kon ik niet anders doordat het een keizersnede was. Maar toen we beneden kwamen in het operatiekwartier lukte het niet om een epidurale te zetten. Ik was volledig over mijn toeren nadat ze een half uur hadden proberen om héél de tijd te prikken. Ik vond het verschrikkelijk. Uiteindelijk ben ik moeten volledig verdoofd zijn. En toen ik wakker werd een half uurtje later wist ik totaal niet hoe het was met mijn zoontje, of alles ok was, .... Dus ... een droombevalling, ik weet ook niet wat het is.
Door: BlackWidow (profiel) op 13/05/2008 @ 21:00
Hey,
Klinkt me heel bekend in de oren. Ikzelf heb van ons zoontje 21 uren arbeid gehad (die nacht ervoor niet geslapen door monitor + pilletje om baarmoederhals te verweken & infuus om weeen op te wekken)
Dan is hij uiteindelijk om 20u geboren met een keizersnede... Ik heb enorm afgezien, keizersnede is uiteindelijk gaan ontsteken ook, kon amper uit de voeten, had 'n hele week 40° koorts & kon pas op de dag dat 'k mocht vertrekken (de 7e dag) waggelen als 'n eend... (Dan zwijg 'k nog over de depressie die 'k nadien heb gehad door de keizersnede, alleen omdat 'k er niet op voorbereid was... Ik, die niet normaal kon bevallen?) Enfin, als 'k je gerust mag stellen: bij mijn tweede heb 'k ook een keizersnede gehad, maar 'k zeg je alvast: manlief, het is een wereld van verschil!
Bij ons dochtertje heb 'k geen arbeid gehad, enkel ritsje open & terug dicht (en ik wist op voorhand dat 't een ks werd, dus was 'k erop voorbereid). De 2e dag stapte 'k al terug rond alsof het niets was! Die arbeid ervoor doet heel veel! (ook ik was zo koppig om niet meteen een epidurale te nemen... :$)
Praten helpt!
groetjes
Ikke
Door: callie op 19/05/2008 @ 15:08
ook mij klinkt dit bekend in de oren, na binnen zijn gegaan omdat mijn weeën direct om de 5 min kwamen en 4 uren konstant weeën gehad heb ik toch maar om epidurale gevraagd had dan 8 cm opening maar ons zoontje wou maar niet dalen uiteindelijk zijn mijn weeën stilgevallen hebben ze mij een serum moeten geven om ze terug op te wekken want hij was toch gezakt wat niemand verwacht had om half twaalf mocht ik beginnen mee te persen met meer dan 2 uren persen achter de rug bleek mijn bekken toch te smal te zijn en zat ons zoontje vast dus een keizersnede met gevolg wat een teleurstelling en een heel teutje op het hoofdje van ons zoontje, en de volgende teleurstelling kwam er dat mijn borstvoeding niet lukte had blijkbaar niet genoeg pap ben dan beginnen afkolven zodat hij toch nog iets had tussen door we zijn nu 5 weken verder en ben er mee moeten stoppen had op elke kolf beurt nog maar een 25cc pap en daar moet je dan toch een paar half uurtjes per dag insteken dan komt er ook nog bij dat mijn wonde is beginnen lekken dus elke dag een verpleegster over de vloer om mij te verzorgen en dan de zorg voor ons eerste kindje heb het onderschat het valt mij veel zwaarder dan ik gedacht had, heb mij ook al dikwijls afgevraagd wat voor moeder ben ik toch 'niet normaal kunnen bevallen en dan ook nog geen eten kunnen geven'maar nu begint alles stilletjes op zijn plooi te vallen heb nog wel moeilijke momenten maar alles zal wel beteren zeker
heel mss komt er een tweede zal dan ook voorbereid zijn op keizersnede maar vind het alleen spijtig dat er op zijn minst een jaar tussen moet zijn om terug zwanger te worden, mijn bedoeling was twee vlug op elkaar omdat wij beide al tegen de 40 lopen dus het kan zijn dat we stoppen met ons timmeke waar we nu toch zo gelukkig mee zijn
groetjes
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.