Post partum psychose
Door "gekke moeder" op 16/06/2008 - 09:34:
Ik weet nog goed hoe verbaasd ik was dat ik zo snel al zwanger was. Daar had ik totaal niet op gerekend! Leuk vond ik het wel, al wilde ik nog niet meteen de vlag uithangen. (Er kan aan het begin van een zwangerschap zoveel fout gaan.)
Ik had erg veel geluk. Ik voelde mij erg goed tijdens de zwangerschap en had trek in gezonde dingen, zoals rauwe worteltjes, radijs, aardbeien, etc. Daardoor duurde het even voor mijn buikje te zien was. Maar ik genoot van mijn buik en de ervaring van het zwanger zijn. Pas in de laatste maand begon ik ook ongemakken te ervaren.
Ook de bevalling verliep uitstekend, geheel op eigen kracht, zonder verdoving en met weinig pijn. En toch ging het mis…
De nacht na de bevalling lag mijn zoontje bij mij in bed, hij had net gedronken en wilde niet stoppen met huilen. Ik was moe en voelde dat ik moest slapen. Ik wist dat het goed was om de zorg voor mijn zoontje even aan de verpleging over te laten, maar ik wilde ook geen slechte moeder zijn. Dit dilemma was het begin van mijn psychose. Ik raakte verstrikt in mijn eigen gedachten en dilemma’s: wel een slaappil, geen borstvoeding, wel een fopspeen, kan ik mijn zoon nog terugstoppen? Wat ben ik blij met hem! Ik word zelf geboren, ik ga dood en maak het allemaal levensecht mee. Ik ben euforisch, doodsbang, supergeil en dan weer doodsbang. Mijn gedachten en de gevoelens erbij zijn een niet te stoppen trein. Op sommige momenten heb ik ineens het antwoord op alle levensvragen en lach ik me ziek omdat we het allemaal zo serieus nemen.
Ik weet er niets van, maar ik heb diezelfde nacht nog een behoorlijke dosis medicijnen gekregen. Als ik wakker word, besef ik dat er veel gebeurt is maar in mijn omgeving zie ik daar weinig van. Ik leef nog, mijn partner leeft nog en mijn zoon is ook gezond. Angstvallig probeer ik te achterhalen wat er gebeurt is, en weer krijg ik medicijnen.
Ik ben nu een jaar verder, de medicijnen zijn afgebouwd en ik heb sinds die ochtend geen psychotische verschijnselen gehad. Wel heb ik nog restverschijnselen zoals: concentratiestoornissen, vermoeidheid en een slecht geheugen. (Verschijnselen waarvan menig moeder zegt er ook last te hebben, waardoor ik me soms erg onbegrepen voel.)
Ik weet nu dat wat mij is overkomen 1 ŕ 2 van de 1000 vrouwen na een zwangerschap overkomt. Ik heb geluk gehad dat ik snel op de medicatie reageerde, gewoon op de kraamafdeling kon blijven en geen gevaar vormde voor mijn zoontje. Dat maakte het herstel voor mij wel een stuk gemakkelijker. Ik besef heel goed dat het ook anders had gekund. Toch baal ik ervan dat ik zo’n "gekke moeder" ben.
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Hallo,
ik wist niet eens dat dit bestond, en daarom vind ik het heel sterk van jou dat je dit hier komt schrijven en meer mensen hierover op de hoogte kan zijn..
Succes nog met je zoontje!
Bianca
Door: piekeraar (profiel) op 16/06/2008 @ 20:51 
Hello,
ook ik wist niet dat zoiets bestond. Amaai moet behoorlijk zwaar zijn. Maar probeer zoveel mogelijk te genieten van je gezonde zoontje. Het komt heus wel goed, geef het wat tijd.
Veel succes
K en co
Door: Mandy op 18/06/2008 @ 00:04
Mijn zus heeft het nu. Ik vind het zo moeilijk. Je bent geen gekke moeder. Ik ben trots op jou dat je hier doorheen bent gekomen, ook al ken ik je niet.
Door: Roos op 19/06/2008 @ 13:19
Beste 'Gekke Moeder',
Wat moedig van jou om dit verhaal te delen met anderen, ook al is het dan anoniem.
Ook ik heb een psychose gehad, 5 dagen na mijn bevalling (april van dit jaar). Ik herken veel van je beschijving. Ook ik dacht dat ik zelf weer een baby was, maar ik dacht verder ook dat ik paranormaal was, en later dacht ik dat ik dood ging (wat een rare ziekte is een psychose toch...)
Ook ik reageerde gelukkig goed op het medicijn, alleen moest ik helaas wel opgenomen worden omdat ik erg ver heen was. Nu ben ik gelukkig weer thuis en afgezien van dat pilletje dat ik elke avond slik, merk ik er eigenlijk niets meer van.
Wie weet ga ik mijn ervaring ook nog eens opschrijven, maar nu eerst lekker genieten van het mama zijn.
Groetjes
Roos
Door: Ikke op 22/08/2008 @ 20:03
Beste "gekke moeder",
Ik heb ook een kraambedpsychose gehad. Vier weken na de bevalling van mijn zoontje in januari 2007 ben ik een maand opgenomen op een psychiatrische afdeling. Ik herken veel van die rare gedachten die jij opnoemnt. Je bent tijdens zo'n psychose echt ongelofelijk in de war. Ik heb na mijn opnamen nog last gehad van een depressie er achteraan, maar nu ben ik weer helemaal de oude.
Ik ben blij te horen dat het met jou nu ook weer goed gaat. Ik ben momenteel vaak aan het piekeren over een tweede kindje of niet. Ik heb al een heel gesprek gehad erover in het ziekenhuis, maar er zitten nogal wat haken en ogen aan.
Groetjes,
Ikke
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.