Bijna was ik hem kwijt...
Hallo,
Hier mijn verhaal over mijn zoontje...
Ik heb een bevalling gehad om u tegen te zeggen...
Zondagnacht begonnen mijn weeën maar wist ik veel. Ik had de week ervoor ook al oefenweeën gehad dus ik om 3.15 uur uit mijn bed om te gaan puzzelen, lezen en... Dat lukte eigenlijk niet zo goed. Ik kon mij er niet op concentreren.
Om 5.15 uur brak mijn water. Ik heb daar eerst op staan kijken, zo van: "Zou het dit nu geweest zijn of was het iets anders?"
Stom allemaal maar ik had het helemaal nog niet door.
Die morgen om 10.47 uur is hij geboren na een pijnlijke bevalling. Ze hadden geknipt, maar niet genoeg. Hij bleef "steken" in het geboortekanaal en ik was kapot. Bleek dat hij ook nog de navelstreng rond zijn nek had, waardoor het dus moeilijk ging. Enfin, van alles tesamen.
Hij was tien dagen te vroeg dus was er eigenlijk geen paniek.
Nu is hij van het begin af aan wel heel gevoelig geweest voor verkoudheden, snel ziek, snotneusjes etc.
Op zeventien september vorig jaar was er bij ons in het dorp een benefiet en wij wilden er eens tussenuit. Dus wij brachten Nick naar mijn ouders, hij was een beetje verkouden maar hij was eigenlijk altijd wel een beetje verkouden.
's Avonds belde mijn moeder: "Hij heeft serieus koorts."
Maar we moesten hem niet komen halen. "Dat had geen zin", zei ze. En natuurlijk had ze gelijk. Wij hadden toen niet meer kunnen doen dan wat zij deden: hem een koortswerend middel geven en afwachten.
's Zondags ging ik hem halen en hij was héél ziek, geen beweging in te krijgen, veel slapen, ... Enfin, hij was ziek!
De papa was in de namiddag weg en ik was dus alleen met hem thuis. Op een gegeven ogenblik heb ik mijn man gebeld en gezegd van: "Ik ga ermee naar de dokter van wacht want het betert niet, het wordt nog erger."
Nu woonden wij op een boogscheut van het ziekenhuis maar daar was ik al eens terecht gewezen omdat ik véél te snel naar het ziekenhuis kwam. Ik moest volgens hen eerst maar eens langs bij de dokter van wacht. Dus ik dacht: "Deze keer niet met mij, hé", en ik ging naar de dokter van wacht. Daar bleek dat hij naast een longontsteking, een dubbele oorontsteking en maag- en darmproblemen had! Hop, naar het ziekenhuis dus.
Zijn verblijf daar is eigenlijk goed meegevallen. Hij kreeg wel een infuus maar kom, hij was weer snel "te been".
En hier stopt het dan niet, hé, want nog geen drie weken later werd hij opnieuw ziek. Wij zijn dus welgeteld acht dagen uit het ziekenhuis geweest.
Vervolgverhaal:
Verhaal: Hersenvliesontsteking!
Reacties:
Door: dasy op 22/05/2002 @ 18:50 
hoi,
ik heb twee zoontjes van 10 maanden en zijn vanaf de geboorte ook maar op en af verkouden en hoesten en noem maar op!
Wat ik allemaal al geprobeert heb, hoeveel verschillende dokters ik al geraadpleegt heb, niet normaal! specialisten, huisartsen en noem maar op.
Die mannekes zien maar af!
Vele dokters schreven aerosol voor (aan het apparaat dus!)
het hielp wel wat maar ervan af geraken, nee hoor!
nu ben ik vorige week met de twee naar een homeopaath geweest en langzamerhand zien we er toch verbetering inkomen!!! we wachten natuurlijk nog wat af, maar we hebben nu toch al wat meer hoop dat het goed komt!
ons oudste zoontje van 3 deed niets anders dan elke nacht al 6 weken aan een stuk slijm overgeven en sinds we met hem naar de homeopaath zijn geweest geen enkele nacht nog!!!
nu hopen we dat de tweeling ook zo snel mogelijk helemaal genezen is.
grotjes dasy
Door: op 26/05/2002 @ 17:19
Probeer het eens met homeopathie wij zijn er echte voorstanders van gewone huisartsen schrijven veel te veel en vlug zware medicatie voor en na een tijdje helpen die niet meer .Probeer het altijd is als je vindt dat het niet helpt kan je terug naar de dokter gaan
groetjes en veel sterkte en geluk
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.