Brad is bang voor de dokter.
Het gebeurde een paar weken geleden.
Brad is een lekkere knul van 21 maanden. Het was een zaterdagavond en er was helemaal niks aan de hand. Brad ging na het eten en een flesje lekker naar bed. Om 11 uur werd hij wakker en huilde en huilde en zei: "Au, au."
Ik liep naar mijn man en zei: "Dit is niet goed, even kijken waar hij au heeft."
Toen zag ik het, zijn handje was wel twee maal zo dik! Ik trok zijn slaapzakje uit. Ook zijn knietje was heel erg dik en zijn beentjes en armpjes zaten onder de rode plekken.
Wij meteen naar de dokter. Die testte hem op nekkramp. "Ik geloof dat het niet zo ernstig is", zei hij. "De vlekjes lijken op de vlekjes die ze krijgen bij nekkramp maar zijn heupjes en nekje kan hij bewegen, dus het zal wel meevallen."
Hij trok Brad op aan zijn dikke, pijnlijke polsje. Brad schreeuwde het uit! Ik vroeg: "En die dikke handjes en knietjes dan?"
"Nou, misschien is dat wel toeval", zei hij. "Ahum, ik wil naar het ziekenhuis", zei ik en dat mocht.
's Nachts kwamen we aan in een ziekenhuis dat vol was, maar toch hebben ze hem onderzocht en zeiden dat hij opgenomen moest worden. Dus moesten we naar een ander ziekenhuis 35 km verderop.
Daar kwamen we om 2 uur 's nachts aan en weer werd onze arme Brad onderzocht. Hij kreeg een zware pijnstiller... Er werd bloed afgenomen...
Brad had Henoch Shonlein en 4 verschillende virussen in zijn bloed. Een van die virussen had waarschijnlijk bijna dezelfde eiwitten als die, die Brad zelf aanmaakt. Hierdoor gingen zijn eigen eiwitten klonteren in de bloedvaten onder de huid. Die bloedvaten knapten dan dus vandaar die vlekjes. Henoch Shonlein kon een reactie hebben op gewrichten (soort van reuma) en dit was wat Brad ook had! Maar wat nog erger was, is dat het ook kan uitslaan op de nieren en de lever. Hierdoor moet hij nu regelmatig terug naar het ziekenhuis om te checken of zijn nieren nog goed functioneren.
Brad was inmiddels zo bang geworden dat hij in een hoekje op de grond kroop en dat zelfs ik zijn vertrouwen niet meer kreeg!
We moesten die nacht blijven slapen. Ik heb hem bij mij in bed genomen en heb geprobeerd om zelf ook een beetje te slapen. Het lukte niet echt, 6 maanden zwanger en met z'n tweeën in een éénpersoonsbed.
De volgende ochtend moest er weer bloed afgenomen worden, een week later weer en een week daarna weer!
Op een dag moest ik naar de gynaecologe en Brad was mee. Hij rende zo de praktijk uit! Nu zijn we nog steeds bezig met de onderzoeken, plas opvangen en wachten op de uitslagen van de reumatest.
Laten we maar hopen dat het allemaal toch nog meevalt. De meeste onder ons hebben niet van Henoch Shonlein gehoord, maar toch komt het regelmatig voor.
N.
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: greet op 01/10/2004 @ 19:04 
beste mensen,
het doet goed om te lezen dat er nog mensen zijn die HSP hebben overwonnen.
Bij onze zoon Sander is sinds kort deze diagnose gevallen. Hij heeft het nu ongeveer 3 weken. We wisten eerst niet wat het was. Het is begonnen met rode plekken op zijn benen. We dachten dat het vlooienbeten waren. Nadien had hij in zijn kruis opgezette balletjes en bloeduitstorting op zijn piemel. Hij kon moeilijk lopen en vooral zijn benen zaten onder de rode plekken. De derde week heeft hij vooral last van zijn darmen en deze zijn wat opgezet. We hebben besloten om hem nu ter observatie te laten opnemen in de kliniek. De pijnstillers (perdolan) werken niet echt meer. Hij eet ook weer niet. het is afwachten en het vraagt veel geduld.
groeten ,
Greet
Door: Petra op 14/11/2004 @ 22:22
Beste ouders,
Onze zoon van 3.5 jr kreeg op maandag rode bultjes op zijn benen. Op woensdag ben ik met hem naar de dokter gegaan, die stelde de diagnose waterpokken. Dit vond ik vreemd aangezien hij met 14 mnd al zeer hevige waterpokken heeft gehad. Anyway, je wilt niet voor eigen dokter spelen...dus ga je ervanuit dat de dokter gelijk heeft. ’s avonds begon hij te klagen ’mijn beentjes zijn moe’. De volgende dag nog meer rode vlekjes op zijn benen en een dikke knie. Hij had zelfs een opgezwollen oog. Afleiding doet wonderen en hij klaagde de hele dag niet meer, was wel hangerig maar dat weet ik aan de pokken. ’s avonds klaagde hij ineens weer over pijn in de beentjes. Op vrijdag heb ik voor alle zekerheid met de doktersassistente gebeld, deze zei dat een ’griepgevoel’etc vaker voorkomt bij waterpokken. Maar als ik het niet vertrouwde moest ik de volgende dag maar naar de centrale doktersdienst gaan. Eind van de dag moet mijn zoon naar de wc en zie ik dat sommige bultjes paarsblauw zijn geworden. Ik vertrouw het niet helemaal, want hij klaagt nu ook over buikpijn. Blijkbaar heb ik een bikkel van een zoon, want op zaterdag stuurt de centrale doktersdienst ons door naar het ziekenhuis waar HSP wordt geconstateerd (urine is ok, bloed toont lichte ontsteking). In het ziekenhuis zegt hij ’mijn beentjes doen wel pijn, maar mama ik kan nog gewoon lopen hoor’. Het is nu zondag en hij heeft blauwe plekjes/en op zijn benen(sommige 1 cm doorsnee), billen en een paar op zijn armen. Hij klaagt vandaag (ook weer aan het eind van de dag) over rugpijn en pijn in zijn armen. Het lijkt alsof de pijn steeds hoger kruipt. We hebben geen medicatie van het ziekenhuis gekregen, hij moet gewoon uitzieken. Morgen neem ik contact op met de huisarts of misschien toch iets mogelijk is, aangezien hij steeds meer last krijgt. Het verloop van de ziekte zal ik ook op deze site melden. Andere ouders sterkte!
Door: astrid op 28/11/2004 @ 22:54
Hallo,
via via ben ik op deze site terecht gekomen. Helaas is er nog heel weinig bekend, daarom wil ik jullie het e.a.a. over mijn dochter van 9 vertellen. Ongeveer 2 weken geleden kreeg ze heel erg pijn in haar buik, rondom haar navel. Zo’n 2 dagen erna had ze allemaal uitslag op haar onderbenen (irritatie dachten wij nog). 2 dagen daarna was de buikpijn zo hevig dat we naar de huisarts zijn gegaan.Die dacht aan obstipatie. Ze kreeg zetpillen en poeders, maar dat hielp allemaal niet. Een week na de buikpijn kreeg ze ineens een hele dikke elleboog en zaten de onderbenen onder de paarse vlekjes. De plv. huisarts dacht meteen aan henoch schonlein en stuurde ons door naar het ziekenhuis. Daar bevestigden ze vrijwel meteen dat het om henoch schonlein ging. Ze voldeed aan alle symptomen: pijn in haar buik, ontstoken gewrichten, paarse vlekken op benen en billen. Uit de urine bleek ook nog een blaasontsteking, maar daar had ze al medicijnen voor gekregen. Met rust moest het overgaan en na een week moesten we terug. 3 dagen na de 1e constatering werd de pijn in haar buik zo hevig dat we opnieuw naar het ziekenhuis zijn gegaan. Daar werd ze weer onderzocht en werd paracetamol voorgeschreven. De pijn werd de dagen erna zo hevig en ze kon nu ook niet meer lopen, dat we een week na het 1e ziekenhuisbezoek weer terug zijn gegaan naar het ziekenhuis, waar ze ons overigens uitgebreid informeren en we altijd mogen komen. Daar is een rontgenfoto gemaakt van haar buik en heeft ze een echo gehad van al haar organen. De vlekjes zijn inmiddels grote vlekken geworden en haar voeten zien eruit zoals oudere mensen weleens hebben: dik en paars. Het "kruipt" ook naar boven. Naast de paracetomol heeft ze nu een andere pijnstiller gekregen, zodat in ieder geval de buikpijn niet meer zo aanwezig is. Verder lijkt het erop dat het "vanzelf" moet overgaan. Ze is erg moe, slaapt veel en heeft vrijwel geen eetlust. In een korte tijd is ze veel afgevallen. Morgen hebben we weer een afspraak met de arts.
Door: lies op 03/02/2005 @ 13:40
ook onze zoon heeft op 5 jarige leeftijd hsp gehad.
Het begon inderdaad met rode vlekjes op zijn beentjes die na een dag of wat paars/blauw kleurde. In combinatie met veel bloedneuzen maakte mij dit ernstig bezorgd en dus naar een huisarts. Deze dacht aan een gewone allergie en zei dat ik me niet ongerust moest maken. Een dag later echter kon hij niet meer lopen, hij had verschrikkelijke pijn aan zijn enkeltjes en deze waren ook ontzettend opgezwollen. We hebben hem meteen naar een dienstdoende huisarts gebracht, en deze stelde eigenlijk al meteen de diagnose hsp. De volgende dag werdt er een afspraak gemaakt bij een kinderarts, en na veel bloedonderzoek bleek inderdaad dat het hsp was. Hij mocht gelukkig weer mee terug naar huis, maar zodra hij buikpijn zou krijgen moest hij onmiddelijk worden opgenomen. Nou dit was de volgende dag al het geval. Het bleek dat hij een ernstige vorm van hsp had. De ziekte zat in zijn darmen, nieren en gewrichten. Als hij plaste leek het op koffie zonder melk. Hij had bloed bij zijn ontlasting enz. 6 weken lang heeft hij in het ziekenhuis gelegen. Hij mocht zelfs zijn bedje niet verlaten om naar de wc te gaan. Na 6 weken bleek dat zijn nieren toch eiwitten verloren, en moest hij voor een nierbioptie naar het radboud ziekenhuis in nijmegen. Hier mocht hij uit bed en gewoon met andere kinderen spelen. Na ontslag uit het radboud ziekenhuis mocht hij definitief naar huis. 2 jaar lang is hij echter wekelijks onder controle moeten blijven.
Inmiddels is hij een flinke kerel van 20 jaar oud.Zijn nieren verliezen nog steeds wat eiwit, maar dat is gelukkig niet ernstig.
Door: Anoniem op 19/02/2005 @ 18:51
Beste mensen,
14 jaar geleden (was ik 9 jaar) heb ik deze ziekte ook gehad. Het is allemaal heel erg herkenbaar wat ik lees. Rode vlekken op je benen, jeuk aan je benen, bloedneuzen, stijve gewrichten en vooral moe zijn. Controles in het ziekenhuis en nooit was de uitslag goed, want er werden altijd weer eiwitten gevonden.
Ik weet nog goed hoe bang en bezorgd mijn ouders waren. Ik snapte er helemaal niets van, want op een gegeven moment voel je je niet meer ziek en je hebt ook geen pijn. Je kan normaal lopen en je hebt ook geen rode vlekken meer. Alleen het feit blijft dat je nieren niet goed doen wat ze horen te doen op dat moment.
Tot mijn 17e jaar ben ik op controle geweest in het ziekenhuis. Alles goed, mijn nieren verliezen nog wel eiwitten(heel minimaal). Nu ga ik zo af en toe nog naar mijn huisarts.
Ik ben nu 23. Ik ben gezond, ik hou van sporten. Ik heb niks van die ziekte overgehouden. Ik heb er ook geen nare herinneringen aan of angsten aan overgehouden, behalve dan het zoutloos eten.
Door: greet op 20/02/2005 @ 21:50
beste ouders,
onze sander is door de HSP. alvast dat denk ik toch. het is nu drie maanden geleden. Door een infectie heeft hij een tweede opstoot gehad. Nu is alles bijna normaal. Zware inspanningen zijn nog altijd uitgesloten en turnen mag voorlopig ook niet. Hij ziet nog wat bleekjes maar hij is weer stilletjes aan ondeugend. Beste mensen , hou moed , het gaat echt over . Neem de tijd voor jullie kind. Rust is de beste medicijn gebleken voor Sander.
Greet
Door: Vanessa op 28/02/2005 @ 15:04
Hoi,een tijdje terug heb ik gereageerd toen mijn zoontje van drie nu bijna zes jeer ook henoch schonlein had,ik heb toen een eindwerk gemaakt maar door een virus op mijn computer is dit allemaal verdwenen,dus kan ik ook niets meer doorsturen,maar je vind al heel veel op internet over de izekte.ook al komt het bij mijn zoontje er nog altijd op neer dat ze niet vinden wat de oorzaak is .Momenteel is hij goed maar hij heeft nog drie keer een herval gehad en dan kunnen ze blijkbaar toch niet veel doen voor hem.Iedereen wil ik veel sterkte wensen en geef de moed niet op is mijn moto en dat telt voor iedereen.
Groetjes
Vanessa
Door: Anja op 08/03/2005 @ 13:50
vorige week zaterdagavond is onze zoon van 7 jaar opgenomen in het ziekenhuis.
het begon die week ervoor met een lichte griep, beetje koorts, keelpijn en hoesten maar na 3 dagen was dat over en dus weer naar school, hij klaagde die week wel over zijn benen maar niet veel, Donderdagavond kon hij bijna niet meer lopen maar hij ging door op zijn tenen met zijn knieen gebogen liep hij, wij dachten eerst aan spierpijn tengevolgen van zijn zwemles en gymen op school maar vrijdagochtend krijg hij allemaal rode bloeduitstortingkjes op zijn benen dus naar de huisarts, die herkende het gelijk als hsp en zei: vandaag rust dus niet naar school.
zaterdagmorgen waren de vlekjes bijna weg en zijn benen deden ook geen pijn meer dus lekker buiten gespeeld maar toen ’s avonds !! de plekjes schoten als paddestoelen uit de grond, je zag ze echt komen en zijn benen deden heeeeel erg zeer !! en zijn knie zette op dus naar de huisartsenpost gebeld en we mochten gelijk komen, de huisarts daar herkende het niet dus stuurde ons door naar de kinderarts in het ziekenhuis, die herkende het ook niet dus we moesten in het ziekenhuis blijven, de volgende morgen kregen we een andere kinderarts en die zag gelijk dat het henoch-schonlein was, en hij zei ook heel veel rusten en niet uit bed,en zijn urine en bloeddruk werd geregeld gecontroleerd.
maandagmorgen mochten we naar huis met het advies dat hij alleen naar de wc mocht en verder op de bank/bed blijven !! en dat valt niet mee als je zoveel energie heb als onze zoon, maar hij voelde zelf ook wel aan dat het moest dus ik moet zeggen dat het best goed ging !! (leve de tv
)vandaag terug geweest naar de kinderarts dus 12 dagen na de eerste symptomen en hij mag nu weer alles doen !!
ik begrijp wel dat mijn zoon het niet zo erg heeft gehad als dat ik hier boven bij sommige heb gelezen.
de kans dat hij het weer krijgt is heel klein maar sluit de kinderarts niet uit, ik hou de komende tijd mijn zoon wel in de gaten want zodra hij weer klaagt over pijnlijke benen of buikpijn dan ben ik snel bij een huisarts.
Bedankt iedereen voor jullie verhaal !!
Door: Anoniem op 08/03/2005 @ 15:13
Hallo allemaal,
ik ben 18 jaar en heb ook HSP. Dit is nu al zeker een half jaar aan de gang.
In het begin werd verteld dat rust me beter zou maken, maar dat bleek helaas niet het geval. Vervolgens werd prednison voorgeschreven wat ook niet al te veel bleek te helpen.
Alle vlekken werden steeds erger en waren inmiddels een grote vlek geworden. Gelukkig heb je van die vlekken geen last, maar zijn die alleen lelijk.
Het vervelende was dat ik het ook op mijn handen had.
Op mijn handen werden die plekken bulten, die vervolgens knapten en dan bleven blaren over. Vervolgens gingen die blaren vervellen en had ik nog maar een heel dun laagje huid op mijn vingers. En dan kun je echt bijna niks meer vast pakken, alles wordt te heet.
Uiteindelijk ben ik door mijn ziekenhuis naar het VU gestuurd waar ik het medicijn Dapson heb gekregen. Ik heb nu 3 weken Dapson gebruikt en dat helpt heel erg goed. De vlekken zijn nu nog maar vlekjes en die houden zich redelijk rustig ook na een avondje stappen. Ik krijg mijn leven weer beetje bij beetje terug. Een vervelende bijwerking van Dapson is onder andere bloedarmoede, maar soms moet je even doorbijten om tot een resultaat te komen. Als de medicijnen gestopt worden dan gaat de bloedarmoede namelijk ook weer over. Dus nu gewoon vaak biefstuk eten en dan is het goed te doen. Ik hoop binnenkort zelfs weer te gaan sporten.
In ieder geval wilde ik dit even kwijt zodat misschien iemand die HSP heeft wat ook veels te lang duurt dit ook aan zijn arts kan vragen. Want voor hun is het ook maar gokken of zo een middel gaat werken of niet. Ik geloof niet dat het een geschikt middel is voor kinderen, maar goed dat weten de artsen wel. Veel succes allemaal
Door: pierre op 27/04/2005 @ 21:58
Lees vaak dingen over HSP.Meestal komt het voor bij Meestal lees ik dat HSP bij kinderen of kinderen.Ben 53jaar en kreeg voor het eerst 10 jaar terug de eerste verschijnselen van HSP.Eerst in lichte mate,de laatste4jaar eigenlijk contenu.Graag zou ik in contact willen komen met mensen van mijn leeftijd met HSP.Meestal komt het voor bij kinderen of tieners.Ben erg benieuwd naar de reacties.
Door: edith op 15/05/2005 @ 11:25
Bij onze dochtet Nikkki(5), begon het vorige week vrijdag met een bult onder haar voet, ze kon er niet op staan. Zaterdag ochtend kon ze er nog niet op staan en ben naar de dokters wacht gegaan, deze dacht dat ze er door heen gezakt was want er zat ook een blauwe plek op haar enkel. Er zat nix inde bult (splinter of glas) want dat dachten wij.
De volgende ochtend bij het wakker worden had ze een grote kring om haar enkel (net of zat de sok te strak)
De rest van de dag kwamen er meer bij, en aan het eind van de dag, kon ze weer niet lopen ook had ze een poaar erg dikke kuiten ,maar geen koorts. Weer naar de dokters wacht, hier zat onze eigen huisarts ditmaal, en die schrok behoorlijk had dit nog nooit gezien, wel een vermoeden maar kon ons nix garanderen. Hij haalde er een collega bij en heeft ons naar het ziekenhuis gestuurd (vond de arts niet echt rustgevend0 heb dit later ook aanhem gemeld. je staat daar al er bezorgd en dan wordt je weer met paracetamol naar huis gestuurd
. Dinsdag moesten we weer heen en toen werd wel gezegd dat het hsp was de vlekken worden iets minder, maar er komen er weer meer bij op haar bovenbenen, aan het eijd van de middag heeft ze dan ook meer last, ze kan dan minder staan. Haar urine was goed en laat dit dinsdag nog eens nakijken. Nikki had voor dit gebeuren en fikse griep en keelontsteking. Daar schijnt het dus weg te komen.
. Hoop voor haar dat het niet te lang duurt want het is echt een fanatiekeling. en ik kan haar moeilijk op de bank plakken.. Heeft er nog iemand tips ze zijn welkom
Door: Eva op 13/07/2005 @ 18:41
Hallo allemaal,
Ik heb zelf ook Henoch Schonlein gehad toen ik 7 was, herrinner me alleen nog veel dat ik bijna niet mocht bewegen, het eindeloze bloedprikken en urine testen. Al met al was het zeker geen leuke tijd maar ben nu 19 jaartjes oud en kerngezond. Iedereen veel sterkte toegewenst die met deze vervelende ziekte te maken heeft!
Door: guy op 06/11/2005 @ 20:10
Onze zoon Xander (7) heeft het (HSP) vorige week ook gekregen. Bloedonderzoek bevestigde de analyse. Na 3 dagen echter namen de symptomen af en nu (1 week later)zijn de vlekken al aan het wegtrekken. Geen nier-schade maar opvolging noodzakelijk. Hopelijk blijft het hier bij en willen we iedereen die het te pakken heeft spoedig en definitief herstel wensen.
Door: wanda op 23/02/2006 @ 16:49
Hallo,
Mijn dochter heeft met 3½ jaar ook hsp gehad ze heeft er 3 weken goed last van gehad ze kon niet lopen haar enkels en knieen waren 3x zo dik als normaal en verder wat ik hier lees klopt ook allemaal met mijn verhaal....
Alleen nu heb ik iets met mijn dchter waarvan ik ook graag jullie reactie zou willen (indien bij jullie ook hetzelfde is ontdekt) Mijn dochter heeft krap een half jaar nadat ze genezen is verklaart bij de oogarts geweest en testen gehad omdat ze op het consultatiebureau ontrdekten dat haar oogjes niet helemaal goed waren.
Nu bleek dus dat mijn dochter zodanig slechte ogen heeft dat ze een bril heeft met +7 en +6½.
Nou is dus mijn vraag hebben jullie daar ook last van gekregen nadat de ziekte weg was....
Want als er meer mensen zijn die dit ook hebben is de kans dus groot dat het inderdaad door de hsp komt.
Groetjes wanda
Door: Gonnie op 17/05/2006 @ 21:43
Hoi,
Fijn om zoveel herkenbaren ervaringen te lezen over HSP. Onze dochter had al een paar weken flinke rode/ paarse plekken op haar benen toen ze op haar 8e verjaardag inene haast niet meer kon lopen. Toch geen waterpokken schijnbaar, dus snel naar de huisarts. Die constateerde meteen HSP. Inmiddels zijn we 8 weken verder. De eerste weken had ze regelmatig ontstekingen in haar gewrichten (knieën, polsen, schouder). Na 3 weken sloeg de ziekte ook naar haar darmen (buikpijn en bloed spugen) en kwam ze in het ziekenhuis terecht, waar ze prednison kreeg.
Daarna ging het met haar gewrichten beter, maar er bleven wel steeds nieuwe plekjes op haar benen komen.
Vorige week heeft de huidarts een paar plekjes van haar benen weggehaald en onderzocht om te kijken of het echt wel HSP is, omdat het zo lang duurt. Dit bleek wel het geval te zijn en dus moeten we gewoon geduld blijven hebben!
Alle HSP-Patiënten en hun ouders sterkte gewenst!
Groetjes van Gonnie
Door: marleen prins op 12/10/2006 @ 13:24
Mijn dochter van bijna 5 heeft ook HSP. Het begon met buikkrampen en niet eten. Het ziekenhuis dacht eerst aan de buikgriep. Na een paar dagen begonnen de vlekken op de benen zwellingen bij de gewrichten. Als ik terugdenk begon het echter met pijn onder de voeten. Haar voetzolen. Nu 4 weken later gaat ze naar school en gaat ze best goed. Wel is net vandaag geconstateerd dat ze bloed heeft in haar urine. Nu begint dus de onzekere fase van de nieren. Ik hoop maar dat het bij een klein beetje bloeden blijft en dat er geen blijvende schade op treedt. Ik maak me daar wel zorgen om.
Heeft iemand dat ook gehad? Wat hebben jullie als medicijnen gekregen?
Door: Jessica op 03/01/2007 @ 21:39
Hoi,
Mijn dochter van 11 maanden oud is net een paar dagen terug uit het ziekenhuis. Ze heeft eerst ongeveer een week koorts gehad en ineens kreeg ze overal rode bultjes, grote blauwe plekken en opgezwollen armen en benen. Ze had erg veel pijn. De kinderarts constateerde Henoch-Schonlein. Het zat gelukkig niet in haar nieren. Na 2 nachtjes ziekenhuis mocht ze weer naar huis. Zijn er meer mensen bij wie deze ziekte zo jong geconstateerd is en is de kans nu nog aanwezig dat het alsnog in de nieren terecht komt?
Door: Anoniem op 28/01/2007 @ 13:17
Onze zoon van 7 maanden heeft net HSP gehad. Hij is er nu vanaf. Zijn er mensen wiens kind ook zo jong HSP heeft gehad.
Door: nikki op 30/01/2007 @ 19:25
Onze zoon heeft sinds vorige week hsp. Twee dagen na de diagnose leek het beter te gaan en ging hij een halve dag naar school (arts had gezegd dat dat wel kon als hij het zelf aangaf.) Nadrukkelijk tegen de juf gezegd dat hij niet buiten mocht spelen/erg rustig aan moest doen. Na schooltijd haal ik zoon op en zegt hij heel sip mama ik heb pijn in mijn beentjes. Juf zegt heel schijnheilig, ach hij zal wel even aandacht willen want we hebben alleen maar een klein stukje gewandeld. Thuis kom ik erachter waar ze heen waren gewandeld. Aaaaargh ze heeft dat kind 15 min. laten lopen
En ja hoor. 's Avonds weer alles opgezwollen en weer enorme bloeduitstortingen. Nu houd ik hem dus helemaal thuis deze week. Maarreh, hoe hou je zo'n ventje in vredesnaam op de bank als-ie geen pijn meer voelt en al 1,5 uur dvd heeft gekeken??Door: Anoniem op 03/10/2007 @ 11:18
Ik heb zelf als kind HSP gehad. Ik heb het geluk gehad dat ik te maken kreeg met een arts die deze ziekte snel herkende. Bij mij is het overgegaan door volledige rust, geen gebruik van medicijnen..
Ik ben op dit moment 19 jaar en ben nog snel vatbaar voor virussen, ik heb HSP niet meer teruggekregen! Zorg ervoor dat je kind veel rust en niet oververmoeid raakt..
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.