Onze ervaring met een KDV...
Door Delfine op 08/09/2004 - 11:26:
Toen onze oudste geboren was, wilde ik dolgraag aan het werk gaan. De contacten in de buurt hielden niet over, iedereen was erg op zichzelf. In het gunstigste geval was het ’hallo’ en ’daag’ maar meestal keek je tegen doodssacherijnige koppen op, waartegen je beter niks kon zeggen...
Een plekje op een kinderdagverblijf veroveren, was nog niet zo eenvoudig. Maar na wat mitsen en maren vonder we er toch een, gehuisvest in een dubbel rijtjeshuis. De situatie in Nederland is van dien aard dat je al blij bent als er geen wachtlijst is... Nu weten we dat je dat helemaal niet als ’geluk’ moet zien, maar als ‘extra verdacht’! Maar we waren net nieuwe ouders en zo naïef dat we dachten dat iedereen ons zoontje ook leuk zou vinden...
Na een ochtendje rondkijken en met verschillende leidsters gesproken te hebben, namen we het ongemak van met een 6 maanden oud kind een zeer smalle wenteltrap op en af te moeten maar voor lief. Het meest pedagogische wat men ons kindje te bieden had, was een schriftje met daarin vermeld wat er dagelijks met ons kindje gebeurde. En hoewel financiën niet het allerbelangrijkste waren, waren we toch zo gek om een contract te tekenen waarin vermeld stond dat ook al zouden we weg willen, we nog twee maanden aan deze opvangplaats vast zouden zitten...
De vermeldingen in het schriftje waren meestal in de haast neergekalkte notities of ons kindje wel of niet gegeten had en zo ja, wat. Geen woord over de ontwikkeling, het was duidelijk dat dit geen van de leidsters een bal interesseerde.Ons zoontje werd jarig, maar wie schetst onze teleurstelling dat zijn naam niet feestelijk op de deur vermeld stond? We waren echter niet assertief genoeg om er iets van te zeggen en dachten dat het misschien een vergissing was. Al gaf het je een flinke deuk in je ouderlijke trots en het gevoel dat zowel wij als ouders als ons kind niet goed genoeg of zelfs ongewenst waren...
Een kind met volle luier mee naar huis geven, werd schering en inslag. Net zoals dat we niet verbaasd mochten zijn dat ons kind (met 6 maanden) ZONDER IETS TE SPELEN in een stoel werd gezet, tussen de ravottende kleuters omdat de leidster wat vroeger naar huis moest.
Een kind van 1,5 jaar oud en het lievelingetje van de leidsters sloeg ons zoontje twee keer een blauw oog. De eerste keer werd het uitgepraat, de tweede keer wist men eerst zogenaamd niet hoe het kwam, een dag later ineens weer wel... Wat heb ik op mijn tong moeten bijten toen de vader van dit agressieve kind ook nog daartegen zei: “Ga maar fijn met dat kindje -onze zoon- spelen!”
Alsof dat nog lukken zou...
Ons zwaar in de maling genomen voelend door deze wanpraktijken, hebben we ons kind vervroegd van deze ’opvang’ weggehaald. Alles waar de leidsters om gaven, was eigenbelang of dat van een kind wat ze wél zagen zitten. Nog twee maanden zaten we eraan vast en toen was het GELUKKIG definitief verleden tijd.
Vier jaar later werd onze zoon getest en hij bleek PDD-NOS te hebben. Eigenlijk was dit niet zo vreemd na wat hij op de leeftijd van 6 maanden had moeten doormaken toen hij zichzelf nog niet kon verdedigen. En nu werd ineens van hem verwacht dat hij vriendschappen zou gaan sluiten... Wie kun hij dan in hemelsnaam vertrouwen????
Ik wil andere ouders die opvang zoeken voor hun kindje dan ook op het hart drukken verder te kijken dan beschikbaarheid van plaats, hoe moeilijk het misschien ook is. Want ook in ’opvangland’ is ZEKER niet alles wat het lijkt. Niet iedereen is vanzelfsprekend aardig voor kleine kindjes en hoewel het je vaak anders wordt voorgespiegeld, heerst er ook in die sector onkunde en egoïsme, hoe triest ook... Er zijn er nog altijd bij die het alleen voor het geld doen!
Een pedagogische handleiding is een vereiste, evenals bij zoveel mogelijk verschillende mensen navraag doen over de reputatie van de opvang. En niet met minder genoegen nemen zoals wij met die trappen want dat kón echt niet!
En een contract waar je nog twee maanden aan vastzit is, ook belachelijk. Eén maand is genoeg, de rest is geldklopperij.
Terwijl de baas van dit hele zootje trots rond bazuinde dat hij voor deze kleine kindjes niet meer nodig had dan 2 euro ’rommel’ in een volle vuilniszak (prullen, gekocht op een rommelmarkt en ook dat had natuurlijk niets met pedagogiek te maken), mochten wij noodgedwongen hun kas nog eens flink spekken. De bittere nasmaak was voor ons.
Het enige wat ik me niet kan voorstellen, is dat wij de enigen zijn met deze ervaringen. En hoe we ooit weer het gevoel terug zullen krijgen dat onze kinderen er ook mogen zijn. We voelen ons door deze ervaring zo de grond ingetrapt dat we er voorlopig niet aan kunnen denken dat er ook nog heel misschien mensen zijn die onze kinderen wel zien zitten, en dan niet alleen met het oog op financieel gewin...
Waarbij onverschillige grootouders aan ons beider kant natuurlijk ook een duit in het zakje doen... Triest maar waar.
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: Astrid op 15/09/2004 @ 21:16 
Onze zoon (6 jaar inmiddels) heeft ook Asperger. Ik las dat je het niet vreemd vond dat hij dit had omdat hij dit alles heeft meegemaakt toen hij 6 maand was? Zover ik weet wordt je hiermee geboren en krijg je dit niet door iets wat je meemaakt.
In elk geval is het meer dan alleen maar structuur geven. Onze zoon zit in een speciale klas omdat hij de dingen anders moet aanleren dan een ander. Er valt zeker mee te leven maar het blijft zijn hele leven een onderdeel van hem. Nu is het wel zo dat elke vorm van deze "handicap" anders is. Wij hebben geluk dat we in Canada wonen en de scholen hier er veel beter mee omgaan dan de scholen in NL dit doen. Hij zit in een speciale klas maar wel op een gewone school. Hij kan tot en met klas 6 in deze vorm leren, en ook op de voortgezet onderwijs is er veel mogelijk. Het is een kanjer van een vent, hij komt er wel
Door: Anneke C. op 15/09/2004 @ 21:29
Fabienne, ik denk echt niet dat je bij een kindje van 8 maanden al kan vaststellen of het ADHD heeft. Testen kan pas op de leeftijd van 5 à 6 jaar... Er zijn grote verschillen tussen babietjes, de ene zijn rustig andere druk. Maar ik zou nu als ik jou was toch niet al aan ADHD gaan denken... Neem je kindje zoals het is, denk je over een paar jaar nog steeds in die richting, laat het dan testen...
Door: Anneke C. op 15/09/2004 @ 21:31
Oh ja, meer info over ADHD vind je op de website van zitstil en ook hier op 9maand onder de topic kleuters zit een ADHD forum...
Door: nathalie op 17/09/2004 @ 21:00
Dag Delfine,
Toen ik je verhaal las ging er vanalles door mijn hoofd. Ons bolleke "Bo" is nu 6 maand (22/9)en werd 1 maand te vroeg geboren.Als kersverse ouders wil je natuurlijk het beste voor je kind. Dus ook bij de kinderopvang. Eerst had ik met mijn man besproken wat ik van de onthaalmoeder verwachte zoals: manier van eten, slapen, spelen. Mijn man vond dat ik een beetje te precies was en dat dit misschien niet in goede aarde ging vallen bij de onthaalmoeder (al die vragen). Assertief en koppig als ik ben, heb ik die vragen en verlangens toch verteld waarop ik als antwoord kreeg van de onthaalmoeder: "ik ben blij dat je me die vragen steld, want weet je, voor ik met kinderopvang startte, bracht ook ik mijn kinderen naar een onthaalmoeder maar durfde die vragen niet stellen zodat ik de hele dag door zat te denken van: doet ze het goed, laat ze haar dutje doen enz.. Nu ga ik met een gerust hart werken. Wat ik je wil zeggen: DURF te vragen, DURF te eisen. Het is tenslotte jou kind.Veel succes!!!
Door: Delfine op 22/09/2004 @ 16:17
Bedankt voor alle reacties.
Leuk Astrid dat je in Canada woont! Wij wonen nu al een tijdje in de Verenigde Staten.Hier stoppen ze kinderen niet zo snel in een hokje maar laten ze eea tot hun 6e jaar op z’n beloop.Pas onlangs is hij in een ziekenhuis getest (veel uitgebreider dan in NL, in NL zijn maar 8 behandelingen per jaar per school per kind mogenlijk, dus enorme wachtlijsten) en nu zitten we een beetje op een spoor waar we wat aan hebben.
En soms kon je zo moedeloos worden van de hele situatie dat je wel begreep waarom je kind erg op zichzelf is.Niet dat de oorzaak per sé bij het KDV ligt maar ze hebben hem voor je gevoel wel nog eens extra in de put geduwd, daar waar ze hier heel veel gemotiveerd worden en schouderklopjes krijgen.Ik denk ook nog vaak terug aan de lagere school in NL waar onze zoon twee onderwijzeressen had die zich heel erg voor hem ingezet hebben aan een kant, maar hem toch altijd weer het gevoel gaven dat hij niks kon, niet zelfstandig genoeg was, enz.Mensen kunnen je zonder dat ze dat van zichzelf doorhebben zo heel erg verlammen, zodat je op het laatst inderdaad gaat denken dat je niks kunt.Daarom ben ik heel blij dat die spiraal hier doorbroken is!
En zo is het dus gewoon met je eerste kindje, je bent er trots op en het komt geen moment in je op dat er in de wereld ook mensen zijn die er anders tegenaan kijken....en met opvang moet je sowieso geluk hebben, ook hier.
Maar wat ik alleen maar zeggen wou, neem aub niet met minder genoegen! Dat is de wijze les die wij geleerd hebben.Klopt er voor je gevoel iets niet, niet doen!
En klantonvriendelijk gedrag meteen aan de kaak stellen.
Door: Delfine op 22/09/2004 @ 16:25
fabienne: je hebt er waarschijnlijk niks aan maar hier in de USA is onze zoon getest in een ziekenhuis op een speciale afdeling voor developmental investigation...
Door: An uit Boom op 18/11/2004 @ 15:02
Hoi Fabienne,
Ik wil even reageren op jou berichtje waarin je je bezorgdheid uit over je kindje dat misschien ADHD zou hebben.
Ik ben een trotse mama van twee lieve kindjes: Stijn (is 10 jaar en heeft ADHD) en Ellen (is 7,5 maand).
Voordat we bij Stijn konden weten wat hij had, zijn er toch enkele jaren voorbij gegaan. Als baby was hij enorm actief en gaf weinig aandacht als je hem aansprak. Hij vernielde ook dikwijls speelgoed en deed de gekste tuimelingen. Op 4,5 maand brak hij op onverklaarbare wijze zijn rechter dijbeentje en moest een maand in het ziekenhuis liggen. Nochtans komt het wel vaker voor dat peuters druk en heel energiek kunnen zijn.Dus we maakten ons toen geen zorgen. Totdat hij een tijdje naar de kleuterklas ging... Daar werden we op het feit gewezen dat er met Stijn wel iets mis was en we werden aangeraden om een kinderpsychiater erbij te roepen. Na twee jaar (!) van de ene dokter naar de andere lopen, kwamen we bij het centrum "ZIT STIL". Daar werd op een info-avond over ADHD gesproken over de symptomen en de kenmerken ervan en we merkten dat onze Stijn deze grotendeels bezat. Na vele screenings en testen en gesprekken kreeg Stijn de diagnose ADHD. Niet dat dat voor ons DE VERLOSSING betekende, integendeel. We waren nu alleen opgelucht te weten dat het niet aan de opvoeding lag, maar dat hij een aangeboren hersendisfunctie had en dat we daardoor niks konden doen aan het feit dat Stijn zoveel problemen in het verleden al heeft gehad. Om een lang verhaal kort te maken, nu is Stijn een tiener en hij is nog steeds in behandeling bij een kinder-en jeugdpsychiater. Hij neemt dagelijks zijn medicatie in en wij sturen hem zoveel mogelijk bij door struktuur aan te bieden en een vast leefpatroon. Dankzij deze middelen is het best te doen om met een ADHD-kind te leven. Natuurlijk zal het altijd wel iets moeilijker blijven dan bij een "gewoon" kind maar we weten nu dat onze zoektocht van enkele jaren zijn vruchten heeft afgeworpen. En het is zeker niet zo dat eender welke huisarts zomaar even kan zeggen : hij heeft ADHD en dan maar pillekes voorschrijven om het de ouders gemakkelijk te maken...Als je vermoed dat je kind ADHD heeft praat er dan zo vlug mogenlijk over met specialisten en psychiaters. Bij het Centrum "Zit Stil" (in Wilrijk, België) kan je zeker met al je vragen terecht. (surf eens naar www.zitstil.be)
Gelukkig merken we dat ons Ellentje een hele rustige baby is en de kans blijkt zeer klein dat zij het ook heeft. OEF!!
De raad van Anneke C. zou ik wel volgen want ze heeft op dat punt gelijk.
Nog veel succes met je kindje en ik wens je het beste!
An uit Boom
Door: Anoniem op 26/01/2005 @ 21:52
Niet elk kinderdagverblijf is hetzelfde.En dat nederlandse kinderdagverblijven slecht zijn is de grootste ONZIN!!!!!!!Ik werk op een kdv en mijn dochter gaat naar een kinderdagverblijf en ik heb totaal niks te klagen.Tja,alle tijd hebben ze niet voor mijn dochter,maar dan moet je niet werken.En met een volle broek naar huis,is alleen slecht als het elke dag gebeurt.Wij verschonen als laatste keer(mits gepoept)om 16.30uur.Tja en al ze daarna veel plassen dan kan het voorkomen dat ze met een volle luier naar huis gaan.Ook met een poepbroek kan het weleens voorkomen dat we het niet ruiken,we lopen er immers niet constant achteraan.En dat ppd-nos heeft hij gewoon,daar kan het kdv toch niks aan doen.Vergeet niet dat een kdv niet alleen jou kind heeft,maar soms nog 10 tot 15 anderen.Voor zover ik weet moet je bijna overal 2maanden doorbetalen en terecht.Als iedereen zomaar opzegt:die plaats is de komende zoveel maanden/jaren gereserveerd.Op die manier hebben ze 2maande de tijd om die plaats op te vullen.Met sommige dingen heb je gelijk,maar met sommige dingen ben je gewoon teveel eisend en lijkt het me beter dat je gewoon thuis blijft zodat je zeker weet dat je kind 24uur per dag verzorgt wordt.Tja en dat KAN een kdv niet evenaren.
Door: kim op 04/03/2005 @ 22:16
Ook ik heb 3 jaar op een kinderdagverblijf gewerkt (in nederland
) waar het er allemaal heel anders aan toe ging! Het lijkt me verschrikkelijk als ouder om je kind op zo’n kdv te hebben zitten, echt belachelijk hoe ze daar met het kind zijn omgegaan!
Het is inderdaad zo dat het bij ons ook misschien wel eens voorkwam dat een kind met een iets te volle luier thuis kwam, wij verschoonden de kinderen ook om 16.30 de laatste keer (mits een poepluier natuurlijk) en als ouders dan om 6 uur komen kan het natuurlijk zo zijn dat het kind weer veel geplast heeft. Een groep in een kdv heeft ongeveer 13 kinderen en het is inderdaad vaak erg druk en dan heb je voor bepaalde dingen gewoon (helaas!!) geen tijd, zoals je dat thuis wel zou hebben met maar 1 (of 2 of 3)kind (eren).
Ik weet in ieder geval ZEKER dat er genoeg kdv’s en leidsters in nederland zijn die heel hard werken en het beste met de kinderen voor hebben en die proberen om elk kind evenveel aandacht, liefde en zorg te geven.
Het is heel erg dat dit op sommige kdv’s niet het geval is maar in de meeste gevallen werken er toch mensen die kinderen geweldig vinden en het beste met kind en ouder voor hebben!
Ik zou gewoon bij het zoeken naar het juiste kdv van te voren eens langsgaan, praten met de leidsters die er werken, om je heen kijken naar de andere kinderen die er zijn etc
En misschien eens met mensen praten die hun eigen kind ook op het kdv hebben zitten, als er veel mensen zijn die er een goed gevoel bij hebben geeft je dat toch al meer de zekerheid dat het wel goed zit daar!
groetjes
Door: Anoniem op 07/03/2005 @ 19:47
Hoi,ik had 26-1 gerageerd.Het is inderdaad wel dat het niet overal goed loopt,maar dat is in elk land waar ze kdv hebben.Je zit nu eenmaal met meerdere kids en je hebt zoals bij ons (14kids op 3leiding)ieder 2handen en als er 5 kinderen honger hebben kun je, wat flesgevoede kids betreft,er maar 3 tegelijk de fles geven.Ik vind het ook sneu,maar ja meer dan je best kun je dan niet doen.Ik heb zelf een dochter van 4maanden op een ander kdv zitten en dat zou ik niet doen als ik vind dat kdv’s niet goed zijn.Die zullen er ongetwijfeld wel zijn,die slecht zijn.Ik snap ook de mensen niet die inschrijven zonder een rondleiding gehad te hebben.Je laat het aller dierbaarste achter,dan wil je toch weten waar?Ik geef soms rondleidingen bij het kdv waar ik werk en die hebben hun kind allang opgegeven en komen kijken als ze 26 weken zwanger zijn.Ja,ze zijn vol vertrouwen,dat snap ik,maar toch snap ik dat niet.Maar ja,dat moet ieder voor zich weten,nietwaar?
Mijn advies:Maak een afspraak voor een rondleiding op een aantal kdv’s en kies degene waar je het beste gevoel bij hebt.Wel opgeven voor de 12weken,want anders heb je misschien pech en sta je op de wachtlijst,net als ik toen en dan wilde ik nog wel een plekje binnen de stichting waar ik zelf werk,maar niks geen voorrang.Eigenlijk wel net zo netjes,maar lastig was het voor mij.Het is wel goed gekomen gelukkig.Succes voor degene die een kdv moeten kiezen!!!!!!
Door: Delfine op 03/05/2005 @ 03:55
Anoniem, ik breek een lans voor alle ouders die ooit stonden waar ik stond: met je eerste kindje heb je geen enkele ervaring en denk je dat in principe iederéén goed is voor je kind...nu ik er 3 heb kijk ik er heel anders tegen aan!
Je hebt goede en minder goede kdv's, dat is nou eenmaal zo...wij troffen het allerberoerdst, de enigste beetje humane leidster vertrok na enkele maanden...wat overbleef was het prut, pretentieuze egoistische meiden, die hun pauzes en eigenbelang boven de baby's stelden.Jij vind dat misschien normaal...nou ik niet.En als moeder ga je huilen als elk kind zijn verjaardag op de deur vermeld staat, behalve de jouwe...net alsof hij er niet bijhoort.Ik wenste dat je het armzalige schriftje had gezien waarin van dag tot dag de ontwikkelingen werden bijgehouden...'hij at zijn boterham wel niet/ en hij was wel/niet lief geweest...mijn god..dat had helemaal niks met pedagogiek te maken...maar anoniem, sommigen van je collegaatjes (zo noem je ze toch???) weten niet eens wat dat woord is...daar komt dat door.Kritiek legggen ze naast zich neer of ze lachen je uit...meer kun je er niet van verwachten...en de baas van het hele zootje bekend dat hij het alleen voor het geld doet...jahaaa...op zo een kdv zou jij je kindjes zeker willen onderbrengen??? pfffffff.
Als incident zich op incident stapelt en je als ouder toeziet hoe leidsters er lievelingetjes op nahouden (een goede leidster doet zoiets niet...maar daar was dat teveel gevraagd...) dan geloof ik het verder wel.En het kan voortwoekeren omdat er een gebrek is aan goede opvang...kies degene waar je je het beste bij voelt...o ja? Is er zoveel te kiezen dan? Mijn indruk (en dat van vele anderen) is dat er heel veel ellelange wachtlijsten hebben, broertjes en zusjes gaan voor, dus blijft er weinig te kiezen.
Een goede kdv had iets met mijn klachten gedaan...me serieus genomen...deze deed het enkel voor het geld en had verder lak aan ouders.Bedankt kdv 'de papegaai' in Amersfoort...het is wellicht onmogelijk om het beroerder te treffen als bij jullie, hoewel Mickey's ook aardig in de richting komt: een baas die zijn medewerkster voor de tv camera's uitfoeterd is ook niks waard...(tijdens een uitzending van Zembla over kdv's gezien...man man, schaamteloos gewoon)
Ik benijd mensen die als mensen worden behandeld in een kdv, wij kwamen helaas in een babyfabriek terecht.
Door: Anoniem op 03/05/2005 @ 19:17
Jij hebt het absoluut niet goed getroffen en ik zeg niet dat alle kdv-en goed zijn.Waarik werk zijn ze goed voor kinderen en ouders.Waar mijn dochter naartoe gaat ook,maar er moet niet gesuggereerd worden dat kdv-en slecht zijn.
Door: Anoniem op 06/05/2005 @ 01:31
Ik kan wel huilen als ik bovenstaande lees...een dierenasiel die zo met dieren omgaat word meteen gesloten, niet?
Maar goed dat we weten waar we NIET wezen moeten...
Door: Anoniem op 10/05/2005 @ 22:19
Nogmaals:NIET alle kinderdagverblijven zijn slecht!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Door: Anoniem op 12/05/2005 @ 16:32
PDD Nos krijg je niet van een slecht kinderdagverblijf of van slechte ouders ofzo. Wel kunnen getraumatiseerde kinderen autistische trekjes vertonen. Een specialist op gebied van autisme kan dit verschil zien.
Door: Delfine op 04/07/2005 @ 04:56
Klopt, maar een geschaad zelfvertrouwen is zeker niet bevordelijk voor een PDD-NOS kindje.
Inmiddels zijn we verhuisd en is ons zoontje opgebloeid.Op de school waar hij nu zit word hij in zijn waarde gelaten en gestimuleerd, en het is ongelooflijk wat voor een vooruitgang hij heeft geboekt.Daar waar hij in NL nooit nergena aan voldeed, en nooit goed genoeg was (niet zelfstandig genoeg) is hij hier enorm vooruit gegaan.
Het is goed zo.Ik zal mijn kinderen bijbrengen dat hoe rot soms ook, je uit elke slechte ervaring in je leven een les kunt leren en er opbouwend naar kunt kijken.
De perfecte kdv bestaat niet, maar als ouder mag en kan je nooit te kritisch zijn...het gaat ten slotte om je kind!
Door: Anoniem op 01/09/2005 @ 15:28
Pfff.....
Ik heb ook op een kinderdagverblijf gewerkt en soms is het gewoon aanpoten. Maar als je het verhaal van Delfine leest, dat kan gewoon niet. Volgens mij wordt uit haar verhaal duidelijk dat het hier structureel niet goed ging. Ik kan me niet voorstellen dat Delfine er over gevallen was wanneer er eens een keer niet uigebreid in een schriftje werd geschreven of wanneer de kleine eens een keer een vieze luier had.
Dus, mensen, niet zo persoonlijk aangevallen voelen en trots zijn op het feit dat je van jezelf weet dat jij een leidster bent die het wel goed probeert aan te pakken!!!
Door: Anoniem op 07/09/2005 @ 21:58
Ik als leidster(en dat geldt voor de meeste leidsters,denk ik en is de bedoeling)ben goed voor de kids.Niet perfect,want dat is niemand,maar ook als ouder ben je niet perfect.De meeste kdv-en werken via regels,maar je kunt de pech hebben dat je een slechter kdv tegen komt of minder gemotiveerde leidsters.Ik wil 1 ding kwijt:Niet alle kdv-en zijn slecht,maar er zijn er wel bij en geen enkel kdv is goed genoeg voor je kind.Ik heb nl zelf een kind op een kdv zitten en ben met heel veel dingen niet blij en/of ontevreden,maar eeeeh:dan moet je niet gaan werken,want daar krijgt ze nu eenmaal niet alle aandacht en gaan dingen mis(die misschien niet mis mogen gaan,zoals bij mijn dochter een fles vergeten te geven).Daar heb ik wat van gezegt,maar besef dat mijn dochter niet de enige is en waar mensen werken kunnen(wat misschien niet mag bij kids)fouten worden gemaakt.Ik vond het echt vreselijk,want ocherum heeft ze dan honger gehad,maar ja ze gaat er niet dood aan en hopelijk gebeuren er geen rare dingen meer.
Succes iedereen met wat iedereen ervan vind
Door: Delfine op 24/09/2005 @ 21:56
Inderdaad, anoniem, mijn twee kinderen hebben later op een psz gezeten en dit tot volle tevredenheid.Natuurlijk klaag ik niet als eens een keer iets niet in het schriftje staat, mij gaat het erom HOE mensen hun werk doen.In ons geval was onverschilligheid ons deel.Goeie leidsters hebben geen lievelingetjes, en als het lievelingetje een jongetje is wat mijn zoontje twee keer een blauw oog heeft geslagen, dan is dat op zijn zachtst gezegd bizar.En zo spoorde er wel meer dingen niet, de hele opzet van de kdv was verkeerd, en zo zijn er wel meer plekken waar het kinderwelzijn volledig ondergeschikt word gemaakt aan geld verdienen.
Ik ben allang niet meer kwaad, alleen nog maar moedeloos.Hoeveel kindjes zullen nog de dupe worden van slecht personeel? Zelf zou ik nog maar één soort kdv in overweging nemen, degenen met een degelijk pedagogisch plan (als er dus duidelijk aandacht gegeven word aan de ontwikkeling van het kind)en de kdv waar je als ouder evt. kan meedraaien.
We willen allemaal het beste voor onze kinderen, helaas is mijn ervaring dat niet iedereen in de buitenwereld er ook zo over denkt!!!
Door: Anoniem op 04/10/2005 @ 21:50
Delfine,
Echt super jammer dat je zo'n slechte ervaring met een kdv hebt.Ik werk op een kdv met een goed pedagogisch beleid(al zeg ik het zelf) en mijn dochter zit op een kdv binnen dezelfde organisatie en ben redelijk tevreden.Er zijn wel wat dingen die ik graag anders zie hoor,maar gemiddeld ben ik tevreden.Triest dat er slechte kdv-en zijn.Je brengt immers je eigen vlees en bloed weg en ie moeten eigenlijk het beste van het beste krijgen
Succes met de verwerking die je nog rest
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.