Hersenbloeding...
Door Jessica op 08/12/2004 - 20:37:
Op 15-07-2004 is onze zoon, Wouter, geboren. De bevalling was vrij vlot verlopen, alles was redelijk snel gegaan. Maar Wouter was een beetje te licht. Hij woog op dat moment 1900 gram.
Hij heeft twee weken op de afdeling voor prematuren gelegen maar hij was geen prematuur. Hij was niet te vroeg geboren, hij woog alleen een beetje te licht.
Toen hij 2430 gram woog, mocht hij eindelijk mee naar huis.
Twee dagen nadien kwam Kind en Gezin bij ons langs. Hij woog toen al 2600 gram.
Maar op zaterdag 07-08-2004 is het fout gelopen. Bij de voeding gaf hij alles terug. Hij braakte al zijn eten er hevig terug uit. Wij hebben eerst zijn temperatuut genomen maar die was normaal. Toen zijn we naar de dokter van wacht gereden. Omdat Wouter zo hard weende, kon hij niks horen en hij verwees ons door naar de spoedafdeling van het ziekenhuis.
Hier werd Wouter onderzocht door de kinderarts. Bij een echo werd een vernauwing van zijn maaguitgang vastgesteld.
Wouter kreeg een infuus om toch maar wat vocht binnen te krijgen. `s Avonds hebben we Wouter nog te eten gegeven - hij had heel zijn flesje leeg gegeten -. Daarna hebben we Wouter daar gelaten en zijn in ons eigen bed thuis gaan slapen.
Zondag gingen we al vroeg terug naar het ziekenhuis. Maar Wouter was nog niet wakker en had ook nog niet gegeten. Hij zag er ook geel uit.
De kinderarts heeft toen nog een aantal testen gedaan. Eerst een ruggenmergpunctie: er kwam een helder vocht uit. Daarna hebben ze een echo van zijn hoofdje genomen, hier zagen ze niet veel op. Toen werd besloten om een scan te laten maken.
Na de scan kwam de dokter met het slechte nieuws: “Wouter heeft een hersenbloeding gehad.
Hij zou dringend geopereerd moeten worden.”
Wouter werd doorverwezen naar een ander ziekenhuis. Hier hebben ze opnieuw een aantal testen gedaan, maar ook hier konden ze hem niet helpen. Het was al te ernstig gevorderd. Dus Wouter werd doorverwezen naar Leuven.
Hij is in Leuven op Intensieve Neonatologie terechtgekomen. Om 21h00 werd hij dan geopereerd.
De operatie is vlot verlopen en `s nachts hebben we Wouter nog teruggezien. Hij had een hoop draadjes in zijn kleine lichaam.
Die eerst nacht is hij goed doorgekomen, daarna was het een kwestie van wachten. Wouter moest wakker worden.
Een paar dagen later begon hij een beetje te bewegen, nog wat later kon hij zelfstandig ademen. En nog een paar dagen later werd hij ook wakker.
Nu moest hij nog een aantal testen ondergaan om te kijken hoe groot de schade was.
De dag van zijn laatste test kregen wij geen goed nieuws te horen. Zijn hersenschors was heel erg beschadigd. Er bestond een zeer grote kans dat hij achteruit zou gaan. Wij hebben dan de een heel zware beslissing genomen om hem geen stimulerende medicijnen te geven en hem ook niet meer te reanimeren. Wij wilden hem zelf laten kiezen.
Hij heeft zich goed herpakt. Sinds 28-08-2004 drinkt hij zelfstandig zijn flesje leeg.
Op 31-08-2004 is hij dichter bij huis gekomen want nu ligt hij terug in het ziekenhuis waar hij vertrokken is.
Maar het bange afwachten blijft… Gaat hij het alsnog halen? Als Wouter het haalt, wat zal hij allemaal kunnen? Gaan wij hem kunnen verzorgen?
Momenteel blijft hij goed stabiel en voorzichtig durven wij verder denken naar de toekomst, maar het blijft afwachten.
Jessica
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: Greetje op 09/12/2004 @ 08:33 
Jessica,
ik laat een kaarsje branden met deze kerstdagen voor jullie kleine Wouter. Ik hoop dat de lieve schat er goed doorkomt en jullie na deze periode van verdriet, verwarring en wanhoop, met Wouter een gelukkige tijd tegemoetgaan.
Wij leven met jullie mee, en wensen jullie veel sterkte en kracht.
Liefs,
Greetje
Door: Annemarie op 09/12/2004 @ 10:30
Hoi Jessica,
Ik wil jullie ook heel veel sterkte en kracht wensen en ik hoop dat het goed gaat komen met Wouter.
Groetjes Annemarie
Door: Caroline (profiel) op 09/12/2004 @ 11:10
Jeetje Jessica,
Wat een verhaal! Ik hoop zoals alle anderen hier, dat jullie Wouter terug snel beter wordt! Dat het een vechtertje is, bewijst uit je verhaal...ik duim voor je hele gezinnetje!
x x x Caroline
hoi Jessica, wat een verhaal meis. ik hoop dat hij intussen weer thuis is?! liefs jet
Door: Lucy op 09/12/2004 @ 16:25
Ook ik zal duimen dat jullie ventje snel terug thuis zal zijn en er sterk uitkomt! Het is heel aangrijpend en ik wens jullie veel moed, kracht en liefde.
XXX
hallo jessica,wat een verhaal zeg.ik kreeg er kippenvel van toen ik het las.
ik wens jullie heel veel sterkte en kracht toe en ik hoop uit de grond van mijn hart dat alles goed gaat komen met jullie ventje!
heel veel liefs van tanita
Door: Jan op 10/12/2004 @ 16:34
Dag Jessica,
Wij duimen ook voor een spoedig en volledig herstel van Wouter en wensen jullie het allerbeste toe.
Veel liefs en sterkte van Tine en Tom(4,5 jaar),
Ann(4 maand zwanger) en Jan.
Door: natje (profiel) op 10/12/2004 @ 18:34
hey,
ik duim heel erg voor jullie lieve schat
liefs natje
Door: janet op 11/12/2004 @ 21:19
jeetje wat een verhaal ..bah.. ik hoop dat jullie manneke hier goed doorheen komt ,ik wens jullie alle kracht toe in deze moeilijke tijd
Groetjes Janet mama van rick en milika 30 mei’04
Door: Rachida (profiel) op 13/12/2004 @ 18:51
lieve jessica,
wens jullie heel veel sterkte en kracht. ik zal een kaarsje aansteken voor jullie mannetje.
hou de moed erin.
veel liefs rachida en de kleine zinedine
Door: Evelijn (profiel) op 14/12/2004 @ 10:29
Hoi Jessica
Jeetje wat een verhaal, ik wens jouw en je gezin heel veel sterkte toe. Hopelijk gaat het snel beter met Wouter... Ik duim voor jullie
.Groetjes Evelijn
Door: Petra (profiel) op 14/12/2004 @ 14:50
lieve Jessica,
Ik leef met jullie mee, hoe is het nu met Wouter?
liefs
Petra
Door: Anoniem op 14/12/2004 @ 14:51
Hoi Jessica,
Ik wens jou en je gezin heel veel sterkte toe en hoop dat het snel beter zal gaan. Hou de moed erin!
Door: Sandra Vergunst (profiel) op 16/12/2004 @ 22:15
Dag Jessica en familie,
Knap dat je je verhaal op deze site hebt kunnen zetten, terwijl je er nog middenin zit. Ik kan niet meer zeggen dan degenen die voor mij een berichtje hebben gestuurd...
Veel sterkte en een dikke knuffel voor jullie.
Liefs van Sandra
Door: Anoniem op 21/01/2005 @ 16:55
Beste Jessica,
Mijn vriendin leeft ongeveer met dezelfde problemen als die van jou. Haar zoontje is 3 maanden te vroeg geboren en heeft een lichte hersenbloeding gehad. Zijn geboortegewicht was amper 900 gr. Op dit moment is hij stabiel enkel de hersenbloeding tja dat is een complicatie die ze nu ook moeten afwachten...Als je het moeilijk hebt, hoop ik dat je al de steun en liefd e kan vinden van de vrienden om je heen. Samen sta je sterk. En ik hoop dat Woutertje het goed doet. En hoop vooral dat je veel begrip en steun krijgt van de mensen om je heen. Ik denk dat dat héél belangrijk is. Veel sterkte, dikke knuffel, Moudje.
Door: mama0inge op 29/01/2005 @ 22:58
Hoi,
ik hoop dat het met wouter weer helemaal goed komt.
na het verhaal gelezen te hebben is hij een echte vechter..
sterkte,
groetjes inge
Door: marjanne op 30/01/2005 @ 09:02
Hoi,
Wat een verhaal zeg. Mijn stiefdochter heeft dat ze net geboren was ook een hersenbloeding gehad. Een deel van haar hersenen zijn afgestorven maar het andere deel neemt het heel goed over. Inmiddels wordt ze in maart 9 jaar en ze heeft wel hulp nodig maar de techniek staat voor niets. Misschien heb ik een tip, ga op je gevoel af wat het beste is voor wouter al moet je naar een andere specialist. Uit je verhaal lees ik dat het een vechter is, Danielle is dat ook nog steeds. Ze kan sinds twee jaar lopen met spalken.
Ze zit wel op een speciale school voor gehandicapten maar als je zit hoe ze daar met kinderen omgaan laat je je kind daar onbezorgt achter.
Als je wilt praten of wat meer wil weten mag je me altijd mailen. mj.brussel@quicknet.nl is mijn gewone email.
Groetjes en heel veel sterkte
Marjanne
Door: Anoniem op 14/06/2005 @ 20:47
Ondanks jullie vreselijke verhaal haal ik hier veel moed uit. Mijn kindje (ik ben nu 25 weken zwanger) heeft ook een hersenletsel (niet het gevolg van een hersenbloeding, maar het resultaat is wel hetzelfde) en en heeft een grote kans om motorische en mentale achterstand op te lopen. Ik ga er gewoon voor. We moeten in onze kinderen geloven en hen alle mogelijke kansen bieden, ook al begrijpen veel mensen dat niet. Veel sterkte en duimen maar voor Wouter?
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.