Beste leen,

Ik kan mij heel goed inleven in jullie verdiet met het verlies van jullie kindje. Zelf heb ik mijn dochtertje op 8,5 maand zwangerschap verloren. Tijdens mijn zwangerschap heeft zich geen enkel probleem voorgedaan dat dit zou kunnen voorspellen, ik was niet misselijk, nooit problemen gehad, maar toch op een zekere dag voelde ik geen beweging meer. Na een echo bleek het hartje niet meer te kloppen, ze hebben mij dan onmiddellijk ingeleid en toch heeft de bevalling zo’n 72 uur op zich laten wachten, een emotioneel vermoeiende periode. Vrij kort daarna was ik opnieuw zwanger, blij en niet blij, ik was enorm bang dat er weer iets zou gebeuren, maar mijn dochtertje is toch op 8 maand geboren, gezond en wel, na een uitstekende opvolging van mijn gyneacoloog. De reden waarom ze op 8 maand geboren is omdat ik het psychologisch niet aankon om de periode van 8,5 maand te overschrijden. Maar toch wil ik je een hart onder de riem steken en zeggen dat je het vooral niet moet opgeven.
Groetjes Ilse

Heb zelf ook een miskraam meegemaakt in de 13e week.Snap daarom de moeders niet die in de 9e week alles en iedereen gaan inlichten...echt niet.
Schoonma stond de dag erna trots met foto’s van de ’wel gelukte’ kleinkinderen te zwaaien...zo voelde dat.
Wistikveel dat mijn - latere- 3 kinderen voor haar nooit zouden meetellen, ze zelfs met manlief de voeten aan onze jongste zouden afvegen.Omdat ik niet rijk en elitair ben maar gewoon ft moeder...
Het is vreemd maar bij zulke gebeurtenissen in het leven leer je toch mensen kennen, en aan wie je wat hebt.
Later zijn we verhuisd, en pas na 8 maanden liet het mens iets van zich horen...in wat voor huis we woonden was haar eerste vraag.Dat soort dingen dus.Niet hoe het met ons ging of met de kleinkinderen...nee, alleen materieel bezit telt.Om kotsmisselijk van te worden.

Hoi Leen,

Een miskraam zou ik jullie dochtertje niet meer noemen. Ze heeft een naam en heel veel liefde van jullie gekregen. Ze is jullie dochtertje en je bent er gewoon van bevallen, alleen was ze nog zo klein...
Zelf heb ik ook een doodgeboren kindje gehad, Tibo*, na 6 maanden zwangerschap. Ik heb veel steun aan Met lege handen, je kan daar misschien eens op de site gaan kijken.
Ik wens jullie veel sterkte bij dit grote verdriet,
Lies, mama van Tibo* en Rafke

Ik ben vorig jaar bevallen na nét geen 26 weken zwangerschap. Alles ging perfect, maar blijkbaar zat er een bloedklonter op de verkeerde plaats, waardoor Milan werd weggeduwd van de baarmoeder. Hij leefde toen ie geboren was, en is in mijn man zijn armen al schokkend overleden. Het was zo een perfect ventje met alles erop en eraan. Het enige dat nog niet af was, waren zijn longetjes...en dan kom je thuis, na een aangrijpende tijd, en dan moet je een begrafenis regelen...gelukkig hebben mijn man en ik er altijd goed over kunnen praten. En nu, na 5 maanden ben ik terug zwanger. Hopelijk loopt alles op wieltjes...

Lieve Leen,

Weet hoe je je voelt helemaal leeg.......
Heb zelf in 2002 na 16 weken ook een late miskraam gehad dat sloopt je geweldig
Ik wens je heel erg veel sterkte.......blijven praten zeker met je man

Liefs Monique

dag iedereen,kan iemand me een antwoord geven,aub?is het normaal dat ik niet misselijk ben,en dat ik soms buikkrampen heb en rugpijn alsof ik mijn regels ga krygen!!!!!
ik hoop dat het goed afloopt,daarvoor heb ik 8jaar gewacht,na mijn zoontje.De groetjes aan iedereen
en ook heel veel eet en ook moe ben,ik wil maar vaker slapen?

HELLO iedereen,vandaag moet ik naar de gyn?ik heb schrik,ik had al geweest de vorige week en er was iets niet pluis!Ik had graag van jullie een antwoord gekregen maar blijkbaar wil er niemand eens antwoorden op de vragen die ik stelde?IK,heb geen hoofdpijn,behalve wat gezwollen borsten,en veel eten,en ik wil maar continu slapen,en moe dak ben heb geen goesting om nog iets te verzetten in mijn huis!!!!!Is dat normaal,of is er kans op een miskraam?ik hoor van de meeste dat ze misselijk zijn ik niet!ik heb erg schrik om het te verliezen,daarvoor heb ik 8jaar gewacht na mijn zoontje.GELIEVE EEN ANTWOORD,MAMA'S

hallo,
ik ben wieke en ben op het moment bijna 19 weken zwanger en het is niet goed toen we vorige week woensdag voor een standaard echo gingen, gingen we echt met het gevoel heen leuk we gaan naar ons kindje kijken in het ziekenhuis is op dat moment ook niks gezegt alleen dat de zwangerschap waarschijnlijk 2 weken korter was dan wij dachten maar omdat ik niet echt regelmatig ongesteld ben was dat niet zo raar ....dus met goed gevoel de stad in want onze wurm heeft straks natuurlijk spulletjes nodig een paar uur later kwamen we thuis en hadden een beste bestelling geplaatst bij de babywinkel.....volgende dag staat de dokter voor de deur en dat is nooit een goed teken en indd hij vertelde dat er iets niet goed was aan het kindje en dat we volgende dag naar de gyneecoloog moesten voor verder onderzoek er blijkt een zwelling om het kindje zit dat bijna net zo groot als het kindje zelf is...bye bye roze wolk deze echo was veel duidelijker en we zagen zelf ook hoe groot de zwelling is echt niet normaal er gaat van alles door je heen volgens de gynaecoloog vertelde dat het kindje waarschijnlijk niet levens vatbaar is en nog veel meer waar we eigelijk niet zoveel van mee hebben gekregen er werd over een hygroma colli gesproken (de zwellig) vocht bij organen, organen die waarschijnlijk niet goed ontwikkeld zijn......wat nu gisteren een vruchtwaterpunctie gehad (zeer pijnlijk) en volgende week moeten we weer naar het ziekenhuis om te praten hoe nu verder wachten tot het kindje uit zich zelf sterft of de zwangerschap afbreken .......wat is wijsheid...ik heb heel internet al afgezocht maar kan eigelijk helemaal niks vinden over hygroma colli .....heeft iemand enige info voor mij of heeft iets soortgelijks mee gemaakt?
alle info is welkom ook tips over wat we nog staat te wachten....al vast bedankt.....email wiekemeijer@msn.com

Hallo, ik las je verhaal met veel emotie. Ons zoontje is 2 dagen geleden geboren met 16w. Dit na een bloeding vanaf 13w en een ziekenhuisopname. We voelen ons verschrikkelijk leeg en zullen ons zoontje nooit vergeten. Hiervoor heb ik al 2 missed abortions gehad voor 12w. Het leven is hard... heel hard.

Ik wens jou en je gezin veel sterkte toe!!!