Aleyna
Door K. op 22/05/2006 - 22:12:
Hoi,
Ik wil heel graag mijn verhaal kwijt over mijn vorige en mijn huidige zwangerschap. Het is mij heel erg opgevallen dat er op alle sites, boekjes of tijdschriften altijd het mooie en het rooskleurige van een zwangerschap/bevalling wordt geschreven. Bijna nooit hoor je dat het ook een totaal andere wending kan nemen, zodat je hele leven op zijn kop staat!
Na 1 jaar wachten was het dan zover: ik was zwanger! Iedereen zat erop te wachten en iedereen was ook samen met mij zwanger. Zij zou ons eerste wolkje zijn, het eerste kleinkind van beide kanten, het eerste buurmeisje, eerste nichtje... Kortom, iedereen zat op Aleyna te wachten!
Mijn zwangerschap verliep heel goed en ik had nergens last van. Ik at normaal, bewoog normaal en had geen last van zwangerschapskwaaltjes. Ik was uitgerekend op 12 oktober 2005 en ik beviel op 19 oktober 2005, in mijn 41ste week dus. Helaas is mijn dochtertje overleden tijdens/net na de bevalling. Tussen de weeën door heb ik haar hartje de hele tijd gehoord, maar ze kwam op de wereld en was overleden.
Deze ervaring heeft zoveel met ons gedaan, dat we helemaal niet bezig waren om opnieuw zwanger te worden.
De wonderen zijn echter de wereld nog niet uit en ja, hoor, ik ben nu opnieuw zwanger van mijn tweede kindje. Ik ben uitgerekend op 19 oktober 2006, precies 1 jaar na het overlijden van mijn lieve dochtertje, Aleyna.
Ik wilde dit verhaal met jullie delen, omdat ik het heel erg belangrijk vind dat elke moeder diep in het achterhoofd weet dat het ook een heel andere ervaring kan worden, dan die waar iedereen op zit te wachten...
Liefs,
een trouwe lezeres van de site
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: Lisette op 24/05/2006 @ 14:18 
Lieve K.,
even een berichtje van mij,je kent mij wel. Ik wil je via deze site feliciteren met je zwangerschap. Ik weet van een huidige collega van mij dat je pas zult genieten, zodra je je baby huilend en wel in je armen zult hebben. Ik gun je dat moment echt ENORM. En dat je nu uitgerekent op die datum uitgerekent bent, ongelovelijk....
Heel veel sterkte,
Lisette
Door: belleke (profiel) op 24/05/2006 @ 15:06
hallo ik vind het verschrikkelijk wat je hebt meegemaakt. ik heb zelf onze tweeling verloren toen ik in de helft van mijn zwangerschap was(20,5 weken) en ik kan dat al heel moeilijk verwerken. onze zoontjes waren volmaakt maar veel te klein jou dochtertje was volledig af hoe doe je het om alles te verwerken. wij zijn nu ook hoopvol bezig om opnieuw zwanger te worden, met hormonen want er zijn nog andere vruchtbaarheidsproblemen bij mij, maar het kan niet vlug genoeg gaan. iedere dag is een dag teveel om te wachten, ben nu in volle spanning na mijn derde kuur. ale geniet van je zwangerschap en wat komen gaat.
gr belleke
Door: Fatma op 26/05/2006 @ 15:04
Hoi K.
Weet niet zo goed wat ik moet schrijven maar allereerst gefeliciteerd. Weet dat je een sterke vrouw bent en dat dit keer alles goed zal gaan. Het leven gaat door en om door te komen moeten wij altijd positief blijven denken hoe erg het ook wordt. Zie je binnenkort. Veel liefs
Door: Anoniem op 29/05/2006 @ 12:39
Ik vind het heel leuk dat mijn verhaal op de site is geplaatst en ik ben ook heel blij met alle reacties, dank jullie wel. Liefs, K
Door: tizi op 01/06/2006 @ 09:39
heel veel sterkte meid en een flinke baby toegewenst
Door: marieke op 01/06/2006 @ 19:58
hoi k
woorden schieten te kort als ik dit lees, heb het gelukkig zelf niet mee gemaakt maar weet door alle gebeurtenisen om mij heen dat het lang niet altijd goed gaat het begon bij mijn zus daarna bij me broer en daarna bij een kennis, allemaal negen maanden bij zich gedragen en bij de geboorte of vlak erna overleden. Het is het meest erge wat een mens kan overkomen ben zelf ook zwanger en hou het zeker in me achterhoofd dat het ook fout kan gaan en dat je het als een groot wonder mag zien als je een gezond kindje krijgt.
Ik wil je deze zwangerschap heel veel sterkte en kracht toe wensen en ik hoop ontzettend voor je dat het allemaal goed mag gaan.
liefs marieke
Door: dolfijntje op 02/06/2006 @ 23:31
ik wil je vertellen dat ik met je mee leef dat herrinnerd me aan mijn eerste zwangerschap ik was 8 maand zwanger toen ik dringend naar de kraamafdeling moest van mijn gynecoloog mijn dochtertje werd levensloos geboren ik had een infectie opgelopen tijdens mijn zwangerschap ik heb er een jaar over gedaan om er weer bovenop te komen maar nu heb ik ondertussen al 4 gezonde kinderen dus de moed niet opgeven ik wens je veel sterkte groetjes
Door: T op 07/06/2006 @ 13:32
Best K,
Knap dat je jouw verhaal zo schrijft. Onze zoon is met 37 weken ook levenloos ter wereld gekomen na een zorgeloze zwangerschap. Voor mij start nu ook de spannende tijd van 'weer zwanger' zijn. De reacties naar aanleiding van jouw verhaal sterken mij hierbij.
Bedankt.
Heel veel sterkte met alles!
Door: Krisztina op 11/06/2006 @ 22:41
Liefste K en iedereen die zo iets ergs heeft moeten meemaken. Ik heb juist jullie verhalen gelzen en de tranen rolden zo over mijn wangen. Ik wens je ook een dikke proficiat met je zwangerschap en veel sterkte met het verlies van je dochtertje. Ik ben nu 26 weken zwanger en heb ook een zorgeloze zwangerschap. Maar ik maak me elke dag druk over wat er allemaal mis kan gaan. Ik heb enorme schrik, zeker nu ik dit allemaal las. Zoveel vrouwen hebben hun kindje moeten afgeven.Ik ben er ontzettend bang voor. snik
Kusjes krisz.
Door: dilek op 21/06/2006 @ 16:44
heel veel sterkte en geluk meid , het is niet makkelijk om zo iets meete maken.
Door: Anoniem op 21/06/2006 @ 18:54
Om te beginnen gefeliciteerd met uw zwangerschap......ik vind het egt knap van uw dat u uw verhaal hier kwijt kan..
Sterkte en wens je veel geluk in het leven
Door: odette op 16/07/2006 @ 07:57
Lieve K, Ik weet dat deze nieuwe zwangerschap heel erg moeilijk zal zijn, na zo'n verschrikkelijke gebeurtenis. Zelf heb ik mijn dochtertje verloren in 2003. Een jaartje later werd mijn zoontje geboren, die wordt volgende week twee, nu ben ik voor de derde keer zwanger en weer op de zelfde datum uitgerekend. Toen ik zwanger was van mijn zoontje heb ik totaal niet kunnen genieten en was elke dag bang, ik had veel controles en dat heeft me er doorheen gesleept. Veel sterkte met deze zwangerschap en probeer er ondanks alles van te genieten. Succes dikke XX
Door: tina op 22/09/2006 @ 22:44
ook mijn dochtertje is na 42 weken dood
ter wereld gekomen na reanimeren is haar hartje op gang gekomen maar ze kon niet zelfstandig ademen . na 2 dagen van onderzoek hebben ze de apparatuur uitgezet en is ze overleden ik ben nu 39 weken zwanger het is dus heel erg spannend alles gaat goed maar dat was de vorige x ook zo niemand weet wat er echt is gebeurd met ons meisje maar ik houd moed dat mijn dochtertje snel geboren wordt en alles goed zal gaan Door: helena op 26/09/2006 @ 12:00
Hoi,
Ik zat je verhaal te lezen en moest gelijk terugdenken aan 12 oktober 2005 toen onze dochter Kayleigh* is geboren en overleden.
Kan me heel goed verplaatsen in jouw en je gevoel want ook ik ben nu weer zwaner en ook ik ga bevallen in dezelfde week als onze dochter precies 1 jaar geleden.
Vindt het enorm eng!
Bij mij wordt de bevalling opgewekt omdat ik suikerpatiente ben.
Ik wil je even laten weten dat ik met je meeleef en je veel sterkte wensen in deze o zo moeilijke tijd.
Je mag me ook altijd mailen als je gewoon je verhaal kwijt wil!!
Ik weet hoe dat op kan luchten.Sterkte van helena mv Bradley 3,Kayleigh*12-10-2005 en zwanger van...
Door: Kadriye op 07/10/2006 @ 13:20
Hoi Helena en Tina. Ik vind het nog steeds raar dat de artsen niet kunnen verklaren hoe het nou komt dat een babytje komt te overlijden net na/tijdens de bevalling, maar goed al die medici snappen ook niet waarom ik het niet snap/wil snappen maar goed.
Ik wilde jullie veel heel veel sterkte wensen en heel veel succes met de aankomende bevallingen!! Ik hoop van harte dat het allemaal goed gaat komen en dat wij ook een huilend wolkje in onze armen mogen houden!
Ik word komende maandag ingeleid en ben bloednerveus nu... Nog maar minder dan 48 uur en dan zal de baby er hopenlijk zijn, maaaar ik weet natuurlijk als geen ander dat het ook heeeeeeeel anders kan zijn!
Succes en heeeeeeel veeeeeel sterkte toegewenst en we gaan er voor!!
Groetjes Kadriye
Door: Misha op 20/11/2006 @ 00:40
beste K
Ten eerste wil ik je grag feliciteen,
ik reageer op jou verhaal,Omdat ik mezelf in je situatie een beetje herken,
Ik heb namelijk me dochtertje verloren in maart 2006 ,ze was te vroeg geboren met 5 maanden,ze had geen schijn van kans omdat ze 5 maanden was,
4 maanden naar haar begrafenis ben ik opnieuw zwanger geraakt en ben in 2007 uitgerekend precies in de maand dat ze was geboren,ben super blij,en dank God elke dag weer dat ik weer zwanger ben,en dat deze keer wel goed gaat
Door: Anoniem op 21/11/2006 @ 16:34
hoi k
ik wilde reageren op de laatste zin die je schrijft.
Mijn zus was 8,5 maand zwanger de nacht voordien had ze nog heel veel beweging gevoeld tot de dag daarachter niets meer. Ongerust vertrokken naar het ziekenhuis waar werd vast gesteld dat het hartje niet meer klopte. De bevalling moest ingeleid worden. Ik ben de meter van haar kindje en het was ook het eerste kleinkind. iedereen leeft er mee naar toe. En dan stopt het. Als ik nu iemand zie die zwanger is begrijp ik dat hun geluk niet op kan, maar dan denk ik het kan allemaal keren zelf tot op die laatste moment.
groetjes
Door: Anoniem op 03/12/2006 @ 16:33
jeetje k wat moet je hierop zeggen..
allereerst van harte met de nieuwe zwangerschap probeer er van te genieten hoe moeilijk het ook is..
ik ben moeder van 2 zoons 1 van 6 die met 7 maanden is geboren via een spoedkeizersnede omdat zijn hartje niet meer klopte gelukkig heeft hij het gered.
ik was heel bang om weer zwanger te raken en het weer op die manier te moeten meemaken ,maar sinds 19-10-2006 ben ik weer moeder geworden van een zoon en deze kwam 3 weken te vroeg via de *normale*weg en is helemaal gezond..
ik hoop dat dit bij jou ook het geval mag zijn
Door: sandra op 21/12/2007 @ 12:04
lieve k
Ik zit even met veel verbasing jouw verhaal te lezen,lijkt heel veel op mijn verhaal .
Ik zal in het kort vertellen ik had een positieve test op 7 2 2005 en uitgerekent je raad het nooit op 12 10 2005, ben toen bevallen van thomas op 31 7 2005 doodgeboren.
Thomas heeft op zijn kamertje gestaan op 8 8 2005 en de crematie was op 9 8 2005.
Er was me verteld dat ik niet meer zwanger zou raken omdat ik vervroegd in de overgang zou zitten dus ik had zoiets nou ik zie wel .
Bleek dus later 3 mdn erna dat ik opnieuw zwanger zou zijn en was uitgerekent op 8 8 2006.
Wat ik eigenlijk wil zeggen er is meer tussen hemel en aarde ik ben uiteindelijk bevallen op 23 7 2006.
Als ik nu 31 min 8 doe is dus 23 mooi he
Ben eigenlijk benieuwd op welke datum je bevallen ben
sandra
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.